EDITOR’S NOTE (Nick Stamatakis): Roy Casagranda is a popular historian who, to the best of my knowledge (and I know a lot of history), is very much on target in his basic facts. First, he starts by describing the true nature of the Library of Alexandria—the biggest depository of Ancient Greek knowledge (Philosophy, history, astronomy, physics, etc.). It was the apex of Hellenic Ecumenical, peaceful cosmopolitanism! Greek was the English of that time. During these times (around 250 BC), we had the “Septuagint” – the translation of the Old Testament in Greek by the “Seventy,” a bunch of “Hellenized Jews”… (Parenthesis: The Jewish leaders were so Hellenized at the time that it was an accident of history that the whole Jewish nation was not wholly Hellenized, mesmerized as they were by the Greek Classics and the Stoic Philosophy…)
Byzantine emperors Theodosius and Justinian (yes, the emperor who built Hagia Sophia!!) tried and managed to destroy part of this depository in Alexandria and later in Athens – because it was pagan… Centuries later, in Constantinople, the whole Hellenic heritage took its rightful place. By the way, it was Theodosius who initially destroyed the Parthenon in the 4th century AD and later other invaders finished his job. At some point, we have to put historical facts straight! It was the Persians and the Arabs who saved the ancient Greek knowledge along with Chinese and Indian philosophers…
The story continued later in Spain, and it is known that Aristotle was translated into European languages from Arabic. Yes, in monasteries in Greece and (in Mistras) there were quite a few manuscripts. A wave of Greek erudite men fled the Ottomans in the 14th and 15th centuries and went to Italy (Venice, Trieste, etc). In Ravenna, the first university in Europe was primarily established by the Greek “refugees.” But it was in Spain, where the Arabs ruled for eight centuries, that the Western civilization was mainly preserved – especially the legacy of Aristotle that was first translated to Latin/Italian from Arabic. Yes, the Caliphs did their own destruction “projects” to favor Islam; the zeal of religious “neophytes” is always destructive. But at the same time, it was these Persians and Arabs who widely preserved ancient knowledge… So, let’s keep it fair when we talk about history…
==============
Συλβαίν Γκουγκενέμ “Ο Αριστοτέλης στο Μον Σαιν Μισέλ”
Η θεώρηση του Βυζαντίου ως καταστροφέα της αρχαίας ελληνικής γνώσης είναι λανθασμένη. Η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας – ό,τι είχε απομείνει από αυτήν – καταστράφηκε από την αραβική κατάκτησή της και όχι φυσικά από τον Ιουστινιανό, ο οποίος εντούτοις είναι υπεύθυνος για το κλείσιμο της φιλοσοφικής σχολής των Αθηνών. Οι Άραβες ασχολήθηκαν ουσιαστικά ΜΟΝΟ με τον Αριστοτέλη – ούτε καν με τον Πλάτωνα – και με τους αρχαίους “θετικούς” επιστήμονες, μαθηματικούς, όπως ο Ευκλείδης, άντε και κάποιους γεωγράφους. ΔΕΝ άγγιξαν καν τον Όμηρο, τους τραγικούς, τους αρχαίους ιστορικούς, τους υπόλοιπους ποιητές και πλείστους άλλους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς και φιλοσόφους γιατί το περιεχόμενο των συγγραμμάτων τους ήταν ασύμβατο με το Ισλάμ. Το σύνολο της αρχαίας ελληνικής γραμματείας σώθηκε ακριβώς χάρη στον μεσαιωνικό ελληνισμό του Βυζαντίου, της Ρωμανίας αν θέλετε, εκεί όπου ποτέ δεν έσβησε, αντιθέτως, ο Όμηρος, ο Πλάτων, οι τραγικοί, ο Ηρόδοτος, ο Πλούταρχος και τόσοι άλλοι αποτελούσαν κομμάτι της παιδείας των βυζαντινών μας προγόνων. Αν σήμερα διδάσκουμε Ιλιάδα, Οδύσσεια και την Πλάτωνος Πολιτεία στους μαθητές μας, αν το καλοκαίρι βλέπουμε στα αρχαία θέατρα Σοφοκλή και Αριστοφάνη, το οφείλουμε στο Βυζάντιο και όχι στους Άραβες και αυτό είναι κάτι που το παραδέχονται πλέον όλοι οι βυζαντινολόγοι και όσοι στοιχειωδώς γνωρίζουν τη μεσαιωνική ιστορία. Η γνώση αυτή μεταλαμπαδεύτηκε στη Δύση από τα ελληνικά χειρόγραφα του Βυζαντίου, που κάθε άλλο παρά “λίγα” ήταν, όπως γράφετε. Μην πέφτετε στην παγίδα σύγχρονων εκφάνσεων ανθελληνισμού και της δήθεν συνολικής διάσωσης της αρχαιοελληνικής κληρονομιάς από τους Άραβες…
Όπως είδατε έγραψα ότι ο πρώιμος ζήλος του Θεοδοσιου και του Ιουστινιανου – που προκάλεσαν τεράστια καταστροφή – αργότερα αντικαταστάθηκε από την επάνοδο στις ελληνικές ρίζες του πολιτισμου. Και ανέφερα τα σχετικά με τη μεταλαμπάδευση του κλασσικου ελληνικού πολιτισμού στη Δύση… Αλλα δεν είναι δυνατόν να υποβαθμίζουμε τις τεράστιες συμβολές των Αράβων που έγιναν στη βάση όσων οι Έλληνες είχαν χτίσει για να ικανοποιήσουμε την εθνική μας περηφάνεια. Ποτέ ως Έλληνες δεν δεχτήκαμε ούτε τις ηλίθιες θεωρίες περί «περιούσιων» λαών ούτε περί μοναδικότητας. Αντίθετα είμαστε εκείνοι που προέβαλαν ανέκαθεν την οικουμενικότητα, εμείς την κάναμε πανανθρώπινη αξία και ακόμα και σήμερα αυτήν την οικουμενικότητα των αξιών των ελληνικών πρέπει να διαφυλάξουμε. Για την τεράστια συμβολή των Αράβων στις επιστήμες θα επανέλθουμε πολύ σύντομα – ίσως και σήμερα.