Του Στέλιου Τάτση
Απόψε έβλεπα μια ιστορική αναδρομή στην κρατική τηλεόραση μετά την μεταπολίτευση με εικόνες θαυμασμού και Δόξας για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Εικόνες από την κατάκτηση
του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος και τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004 και μαζί με τους γευστικούς χυμούς που σαν χείμαρος ανεβοκατέβαιναν στο κορμί μου, αναρωτιόμουνα
γιατί οι νεοέλληνες να είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε με τις αναμνήσεις του παρελθόντος και να μην δίνουμε συνέχεια σ’αυτές; Γιατί να μην ακολουθούμε τα βήματα εκείνων και να γινόμαστε μοιρολάτρες και να περιμένουμε έναν άλλο Μέγα Αλέξανδρο που θα μας κάνει να ξαναζήσουμε εκείνη την εποχή που έμοιαζε με όνειρο.
Τις σκέψεις μου διέκοψε μια παράξενη φωνή που δεν ήξερα από που προερχόταν, να λέγει: “Μα εσείς σήμερα δεν έχετε ούτε καν όνειρα για τέτοιες στιγμές, δεν είστε οι Έλληνες που γνώρισα, σας διοικούν ξένοι και σας προδίδουν, υπηρετούν άλλους και εκτελούν εντολές άλλων, ταρακουνήθηκα και φώναξα και ποιά είσαι εσύ που μου λες ολ’αυτά; Είμαι η ιστορία και ειλικρινά λυπούμαι και περιμένω με αγωνία πότε θα συνέλθετε για να συνεχίσω, γιατί κανένας άλλος λαός δεν μπορεί να γράψει ιστορία που να έχει σχέση με την δική σας.
Στεναχωριέμαι που βλέπω τα ταλέντα σας να τα κλέβουν και να τα χρησιμοποιούν άλλοι
και αυτό είναι η χειρότερη είδους προδοσία“. Συνήλθα και κάνοντας με τον νου μια περιοδεία στην Πατρίδα και την Ομογένεια, ένιωσα ένα τεράστιο κενό μέσα μου, με τρόμαξαν οι εικόνες του απανταχού Ελληνισμού και ράγισε η καρδιά μου γιατί παντού συρικνώνεται, στις κουφάλες του κορμού κάνουν φωλιές εντελώς ξένοι με την ράτσα μας και οι ανά τον κόσμο Ομογενείς που διαπρέπουν αφομοιώνονται, με τις ευλογίες των Ελληνικών Κυβερνήσεων, του Τουρκικού Φαναριού και τους ανά τον κόσμο Αντιπροσώπων του που εκτελούν Τουρκικές εντολές και υπηρετούν Τουρκικά συμφέροντα, μοιράζοντας
καθρεφτάκια …. χάντρες και λειριά, στούς κατέχοντας τάλαντα και κάποιους άλλους που το παίζουν παράγοντες… και κάποιους που ακόμη αυτοονομάζονται ΕΚΔΟΤΕΣ.
Καλά Χριστούγεννα!
