Source : www.ellinikiantistasi.gr
By Nikos Iglesis
Our Turkish friends, as Mr. Mitsotakis called them in a recent interview, “have failed us again.” They have established marine parks in the Aegean and the Eastern Mediterranean on their arbitrarily declared continental shelf, based on the Blue Homeland narrative.
They have erased, once again, Greece’s unilateral right to extend its territorial waters to 12 nautical miles and to declare its entire EEZ. The Greek government, out of fear, incompetence and complacency, has not dared to do either, to date.
The majority of domestic journalists and analysts of the mainstream media assessed that this was the Turkish response to the Greek marine parks in the Ionian and Aegean Seas, which were announced a few days ago and were intended for internal consumption. Nonsense and misinformation, as usual, on a matter of key geostrategic importance.
Greece located the Aegean marine park within its territorial waters of 6 nm and Turkey located its own, in international waters that are undoubtedly Greek EEZ since it was declared. Marine parks cannot be located by a state in waters over which it does not have sovereignty (territorial waters) or sovereign rights (EEZ). There are no sovereign rights on the continental shelf except for the seabed; the waters above it are international.
The Exclusive Economic Zone (EEZ) is a legal concept and does not exist unless declared or delimited, in contrast to the continental shelf, which is a geological quantity and exists ad initio and ipso facto and only requires delimitation. Turkey has not signed the 1982 UN Convention on the Law of the Sea (UNCLOS), which established the EEZ.
Ankara never talks about the EEZ because it wants to argue that all the islands of the Eastern Aegean “sit” on the Anatolian continental shelf and therefore any delimitation must be made between the continental coasts, in the middle of the Aegean (25th Meridian). The Greek islands, for Turkey, have no influence – it is as if they do not exist.
Over time, Greek governments and political parties have been talking about delimiting the continental shelf and the EEZ, as if they could make two delimitations. However, they will either delimit the continental shelf, that is, the seabed, or the EEZ that includes the continental shelf, but also the sea above it.
The Turkish map of marine parks in the Aegean
The provocative and arbitrary map shows a Turkish marine park between the western coast of Lemnos, the southern coasts of Samothrace and Thassos and the southeastern coasts of the Athos peninsula. A second marine park appears between the western coasts of Lesvos, south of Agios Efstratios and the eastern coasts of Skyros. A third park appears between the western coasts of Chios – Psara and the eastern coasts of Euboea. A fourth park appears between the coasts of Chios and Samos reaching the eastern coasts of Tinos – Andros (see map).
If Greece had declared its entire EEZ then all the aforementioned Turkish marine parks could not be located because they would be located in a maritime zone (EEZ) of Greek sovereign rights and not in international waters as today.
According to the International Law of the Sea, the EEZ exists only as a continuation of territorial waters. That is, a state cannot claim an EEZ in a sea that does not have its territorial waters or is surrounded by the territorial waters of another state. This happens in the Aegean where the vast majority of the sea is surrounded by Greek coasts, continental and insular and Greek territorial waters regardless of their width.
This EEZ does not need delimitation because there are no opposing or adjacent coasts of another state, it is surrounded only by Greek coasts. Delimitation is required only for the narrow strip of sea between the eastern coasts of the islands of the Eastern Aegean and the Turkish coastline which in most cases is covered by the width of the territorial waters on both sides. Turkey is aware of this geographical disadvantage, which is why, among other things, it claims approximately 153 islands, islets and rocks in the Archipelago which it claims have not been ceded to Greece by International Treaties.
The Turkish map of marine parks in the Eastern Aegean Mediterranean
In the open sea of the Eastern Mediterranean, a large Turkish marine park has also appeared, provocatively and arbitrarily, from the eastern coast of Rhodes to the Gulf of Antalya. For Kastellorizo, no influence beyond the territorial waters of 6 nm is recognized. A smaller park has also been designated southeast of Rhodes.
In practice, Turkey is establishing the marine parks to confirm its claimed continental shelf, as it displays it on the Blue Homeland maps. In addition to declaring the entire EEZ, Greece should proceed with its delimitation with that of the Republic of Cyprus with full influence over all the islands (Megisti Complex, Rhodes, etc.). This would be a completely legal delimitation between two sovereign, internationally recognized states. The submissive Greek governments have not dared to do so, even though Turkey signed the Turkish-Libyan Memorandum in 2019 and since 2011 has delimited a continental shelf with the illegal entity of occupied Cyprus, which is not internationally recognized as an independent state.
Those who naively believe that marine parks are created to protect the environment and marine fauna and flora are long overdue. The establishment of marine parks, at least in the Greek-Turkish system, is a geostrategic plan to limit the sovereignty and remove sovereign rights of Greece in order to achieve Turkey’s long-term goals.
P.S. After the announcement of the Turkish marine parks, the Greek Ministry of Foreign Affairs issued a statement in which it states, among other things: “Following Greece’s initiative to establish National Marine Parks in the Ionian and Aegean Seas, in areas of Greek sovereignty, Turkey announced today the designation of two marine protected areas in international waters of the Aegean and the Eastern Mediterranean. The announcement of “marine parks” in undefined areas outside Turkish territorial waters constitutes an unacceptable, unilateral and illegal action that does not produce any legal effect against Greek sovereign rights and shows a complete lack of respect for the international law of the sea…”. Same reaction, same words, same arguments, as then with the Turkish-Libyan Memorandum, as with the cable in Kasos, as with the Libyan EEZ that reached 6 nm from the coasts of southern Crete and Gavdos. A substantive reaction on the ground is required and not words that imperceptibly lead us to national disaster.
=========================================
Η γεωστρατηγική των θαλάσσιων πάρκων
Του Νίκου Ιγγλέση
Οι Τούρκοι φίλοι μας, όπως τους αποκάλεσε σε πρόσφατη συνέντευξή του ο κ. Μητσοτάκης, «μας την έπεσαν πάλι». Χωροθέτησαν θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο στην αυθαίρετα ανακηρυχθείσα υφαλοκρηπίδα τους, με βάση το αφήγημα της Γαλάζιας Πατρίδας.
Διέγραψαν, για μια ακόμη φορά, το μονομερές δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά ύδατά της στα 12 ν.μ. και να ανακηρύξει τη συνολική ΑΟΖ της. Η ελληνική κυβέρνηση από φόβο, ανικανότητα και ενδοτισμό δεν έχει τολμήσει να κάνει, μέχρι σήμερα, ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Στην πλειοψηφία τους, οι εγχώριοι δημοσιογράφοι και αναλυτές των συστημικών μέσων ενημέρωσης εκτίμησαν ότι πρόκειται για την τουρκική απάντηση στα ελληνικά θαλάσσια πάρκα σε Ιόνιο και Αιγαίο, που ανακοινώθηκαν προ ημερών και για ανακοίνωση προς εσωτερική κατανάλωση. Ανοησίες και παραπληροφόρηση, ως συνήθως, πάνω σ’ ένα θέμα καίριας γεωστρατηγικής σημασίας.
Η Ελλάδα χωροθέτησε το θαλάσσιο πάρκο του Αιγαίου εντός των χωρικών υδάτων της των 6 ν.μ. και η Τουρκία τα δικά της, σε διεθνή ύδατα που αποτελούν αναμφισβήτητα ελληνική ΑΟΖ αφ’ ης κηρυχθεί. Θαλάσσια πάρκα δεν μπορούν να χωροθετηθούν από ένα κράτος σε ύδατα στα οποία δεν έχει κυριαρχία (χωρικά ύδατα) ή κυριαρχικά δικαιώματα (ΑΟΖ). Στην υφαλοκρηπίδα δεν υφίστανται κυριαρχικά δικαιώματα παρά μόνο για το βυθό της θάλασσας, τα ύδατα πάνω απ’ αυτήν είναι διεθνή.
Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) είναι νομική έννοια και δεν υφίσταται παρά μόνο αν ανακηρυχθεί ή οριοθετηθεί σε αντίθεση με την υφαλοκρηπίδα που είναι γεωλογικό μέγεθος και υφίσταται εξ’ υπαρχής (ad initio) και από το γεγονός αυτό καθαυτό (ipso facto) και απαιτεί μόνο οριοθέτηση. Η Τουρκία δεν έχει υπογράψει τη Σύμβαση του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας του ΟΗΕ (UNCLOS) που θέσπισε την ΑΟΖ.
Η Άγκυρα δε μιλάει ποτέ για ΑΟΖ γιατί θέλει να υποστηρίζει ότι όλα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου «κάθονται» πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας και άρα η όποια οριοθέτηση πρέπει να γίνει μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών, στο μέσον του Αιγαίου (25ος Μεσημβρινός).Τα ελληνικά νησιά, για την Τουρκία, δεν έχουν καμιά επήρεια – είναι σαν να μην υπάρχουν.
Διαχρονικά οι ελληνικές κυβερνήσεις και τα πολιτικά κόμματα μιλούν για οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, λες και μπορούν να κάνουν δύο οριοθετήσεις. Όμως, είτε υφαλοκρηπίδα θα οριοθετήσουν, δηλαδή το βυθό, είτε ΑΟΖ που περιλαμβάνει την υφαλοκρηπίδα, αλλά και τη θάλασσα πάνω από αυτήν.
Ο τουρκικός χάρτης των θαλασσίων πάρκων στο Αιγαίο
Ο προκλητικός και αυθαίρετος χάρτης εμφανίζει ένα τουρκικό θαλάσσιο πάρκο μεταξύ των δυτικών ακτών της Λήμνου, των νοτίων ακτών της Σαμοθράκης και της Θάσου και των νοτιοανατολικών ακτών της χερσονήσου του Άθω. Ένα δεύτερο θαλάσσιο πάρκο εμφανίζεται μεταξύ των δυτικών ακτών της Λέσβου, νότια του Αγ. Ευστρατίου και των ανατολικών ακτών της Σκύρου. Ένα τρίτο πάρκο εμφανίζεται μεταξύ των δυτικών ακτών της Χίου – Ψαρών και των ανατολικών ακτών της Εύβοιας. Ένα τέταρτο πάρκο εμφανίζεται μεταξύ των ακτών Χίου και Σάμου που φθάνει μέχρι τις ανατολικές ακτές της Τήνου – Άνδρου (βλέπε χάρτη).
Αν η Ελλάδα είχε ανακηρύξει τη συνολική ΑΟΖ της τότε όλα τα εν λόγω τουρκικά θαλάσσια πάρκα δεν θα μπορούσαν να χωροθετηθούν γιατί θα βρισκόντουσαν σε θαλάσσια ζώνη (ΑΟΖ) ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και όχι σε διεθνή ύδατα όπως σήμερα.
Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας η ΑΟΖ υφίσταται μόνο ως συνέχεια των χωρικών υδάτων. Δεν μπορεί, δηλαδή, ένα κράτος να διεκδικεί ΑΟΖ σε θάλασσα που δεν έχουν προβολή τα χωρικά ύδατά του ή περιβάλλεται από χωρικά ύδατα άλλου κράτους. Αυτό συμβαίνει στο Αιγαίο όπου το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της θάλασσας περιβάλλεται από ελληνικές ακτές, ηπειρωτικές και νησιωτικές και ελληνικά χωρικά ύδατα ανεξάρτητα του εύρους τους.
Η ΑΟΖ αυτή δεν χρειάζεται οριοθέτηση γιατί δεν υφίστανται αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές άλλου κράτους, περιβάλλεται μόνο από ελληνικές ακτές. Οριοθέτηση επιβάλλεται μόνο για τη στενή λωρίδα θάλασσας μεταξύ των ανατολικών ακτών των νησιών του Α. Αιγαίου και της τουρκικής ακτογραμμής που στις περισσότερες περιπτώσεις καλύπτεται από το εύρος των εκατέρωθεν χωρικών υδάτων. Η Τουρκία γνωρίζει αυτήν τη γεωγραφική υστέρησή της γι’ αυτό, εκτός των άλλων, διεκδικεί περίπου 153 νησιά, νησίδες και βράχους στο Αρχιπέλαγος τα οποία ισχυρίζεται ότι δεν έχουν παραχωρηθεί στην Ελλάδα με Διεθνείς Συνθήκες.
Ο τουρκικός χάρτης των θαλάσσιων πάρκων στην Α. Μεσόγειο
Στην ανοιχτή θάλασσα της Ανατολικής Μεσογείου εμφανίζεται, επίσης προκλητικά και αυθαίρετα, ένα μεγάλο τουρκικό θαλάσσιο πάρκο από τις ανατολικές ακτές της Ρόδου μέχρι τον κόλπο της Αττάλειας. Για το Καστελλόριζο δεν αναγνωρίζεται καμιά επήρεια πέραν των χωρικών υδάτων των 6 ν.μ. Επίσης έχει χωροθετηθεί και ένα μικρότερο πάρκο νοτιοανατολικά της Ρόδου.
Στην πράξη η Τουρκία χωροθετεί τα θαλάσσια πάρκα για να επιβεβαιώσει τη διεκδικούμενη απ’ αυτήν υφαλοκρηπίδα, όπως την εμφανίζει στους χάρτες της Γαλάζιας Πατρίδας. Η Ελλάδα εκτός της ανακήρυξης της συνολικής ΑΟΖ θα έπρεπε να προχωρήσει στην οριοθέτησή της μ’ αυτήν της Κυπριακής Δημοκρατίας με πλήρη επήρεια όλων των νησιών (Σύμπλεγμα Μεγίστης, Ρόδος κλπ). Θα πρόκειται για μια απόλυτα νόμιμη οριοθέτηση μεταξύ δύο κυρίαρχων, διεθνώς αναγνωρισμένων, κρατών. Οι ενδοτικές ελληνικές κυβερνήσεις δεν το έχουν τολμήσει, παρ’ ότι η Τουρκία υπέγραψε το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο το 2019 και από το 2011 έχει οριοθετήσει υφαλοκρηπίδα με την παράνομη οντότητα της κατεχόμενης Κύπρου, που δεν αναγνωρίζεται διεθνώς ως ανεξάρτητο κράτος.
Όσοι αφελείς πιστεύουν ότι τα θαλάσσια πάρκα γίνονται για την προστασία του περιβάλλοντος και της θαλάσσιας πανίδας και χλωρίδας είναι μακριά νυχτωμένοι. Η χωροθέτση των θαλάσσιων πάρκων, τουλάχιστον στο ελληνοτουρκικό σύστημα, αποτελεί γεωστρατηγικό σχεδιασμό για τον περιορισμό της κυριαρχίας και την αφαίρεση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας προς επίτευξη των μακροπρόθεσμων στόχων της Τουρκίας.
Υ.Γ. Μετά την ανακοίνωση των τουρκικών θαλάσσιων πάρκων το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει: «Μετά την πρωτοβουλία της Ελλάδας για την καθιέρωση Εθνικών Θαλασσίων Πάρκων στο Ιόνιο και στο Αιγαίο Πέλαγος, σε περιοχές ελληνικής κυριαρχίας, η Τουρκία ανακοίνωσε σήμερα τον καθορισμό δύο θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών και σε διεθνή ύδατα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Η εξαγγελία “θαλάσσιων πάρκων” σε μη οριοθετημένες περιοχές εκτός τουρκικών χωρικών υδάτων συνιστά απαράδεκτη, μονομερή και παράνομη ενέργεια που δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα έναντι των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και δείχνει πλήρη έλλειψη σεβασμού στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας …». Ίδια αντίδραση, ίδιες λέξεις, ίδια επιχειρήματα, όπως τότε με το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, όπως με το καλώδιο στην Κάσο, όπως με τη λιβυκή ΑΟΖ που έφτασε 6 ν.μ. από τις ακτές της νότιας Κρήτης και της Γαύδου. Απαιτείται ουσιαστική αντίδραση επί του πεδίου και όχι λόγια που ανεπαισθήτως μας οδηγούν σε εθνική καταστροφή.
Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr
