“ΖΗΤΩ η ΕΛΛΑΣ και το ΑΘΑΝΑΤΟ ’21” – Από τη Σέβη Μπούτου

===================

Είμαι η Ελλάς,

μια χώρα ηλιόλουστη που δεν κρύβεται,

φωνάζοντας τ’ όνομά της και στους ξένους.

Λέγομαι Ελλάς.

Η κουλτούρα μου δεν έχει υποψίες στην αγνότητα.

Δεν αντιφάσκει, παραγγέλνοντας

ελιές, ψωμί και φέτα.

Η ρετσίνα μας δεν φτιάχνει τραγωδίες

αλλά τραγούδια.

Ώ! σεις φίλοι ξακουστοί και δυνατοί:

θέλουμε κι εμείς να υπάρχουμε, να βρισκόμαστε κάπου, χωρίς έλεος ειδήμονες, αλλά με τις φιλίες που σεβόμαστε, υπερήφανοι κατά μήκος των ακτών, με όπα κι όπα

με το μπουζούκι αλλά και την λύρα μας,

τους έρωτές μας, τα ταξίδια μας, με τους σύγχρονους επιστήμονες

και σοφούς ανθρώπους μας.

Όταν όλος ο λαός γράφει ποίηση, πηγαίνοντας κυκλικά, κόβοντας γωνίες για επιβίωση, δώστε του το χαμόγελό σας.

Είμαι η Ελλάς,

που ζητά να ορίζει τα σύνορά της, και να φροντίζει τους πολίτες της, πρώτα.

Μη με προσπερνάς.

Έχω γυρίσει, με συντροφιά τη γλώσσα μου, όλη τη γη.

Έχω περάσει με τον Όμηρο όλα τα εμπόδια.

Έχω κεράσει όλους τους πολιτισμούς το πιο μεγάλο αγαθό, που λέγεται Φιλοξενία.

Γνωρίζω καλά την αλληλεγγύη, αλλά συλλογικά.

Κάποιοι μου είπαν ότι έφθασα στο τέλος της διαδρομής.

Δεν το πιστεύω. Βαθιά στα κύτταρά σου, ίσως υπάρχει κάτι παλαιολιθικό να σου θυμίζει ότι η Ελλάς δεν είναι ιδέα αλλά η ίδια η ζωή.

===========