The Greek Left Is Turning Against Same-Sex Marriage and Adoption Law!!

Stelios Ramfos (photo above), one of the most influential philosophers of the Greek Left, who is known for his combination of Marxism with Orthodoxy, gives the perfect answer to people like Eleni Bousis: “If we accept only love as a condition (: for marriage), then nothing prevents us from talking tomorrow about love between a human and an animal, or between a human and a robot, and who knows what else one could imagine.”

Meanwhile, rumors have started circulating that Mitsotakis, who will be in the US next week (visiting NY and Chicago), will “honor” Eleni Bousis with a “title” like an “Ambassador of Human Rights” or something similar to allow her to “enhance” her role in promoting gay marriage…

By Nick Stamatakis

The first page of “Estia” today had a glaring headline: “Stelios Ramfos against same-sex family”!!  The news was really important, not only because Ramfos was a leading intellectual in Greece but because it was the culmination of several political developments. The truth is that the turmoil caused to Greek society by PM Mitsotakis’ attempted re-introduction of same-sex marriage legislation united the traditionalist Greek society against all those who pushed foreign/alien political influence aimed to change such a fundamental institution as the family radically. Greece would never have survived the latest financial crisis without the strength of Greek families… (You can read the fascinating interview of Stelios Ramfos below).

• The first cracks in the Left appeared in SYRIZA, where Pavlos Pollakis, the right hand to the openly gay president of the party, Stefanos Kasselakis, objected to the gay marriage” law!!!  “I cannot go up to the Cretan villages anymore”, said Pollakis… “The moment I open my mouth about this issue, people start attacking me…”
• Other high-ranking MPs of SYRIZA (Nikos Pappas and Socrates Famellos) suggested that the party needs to object to Mitsotakis law to hurt the Mitsotakis government…
• A few of the feminist wing of the party suddenly had divine enlightenment: “We cannot accept turning the concept of a mother to be similar to a reproduction machine!!” Somehow, they realized that decades of feminist teachings cannot be thrown into the trash can for the sake of LGBTQ so-called “rights.”…
• Nikos Androulakis, the leader of center-left PASOK/KINAL, supports the law in principle but will let the MPs of his party vote according to their conscience. This guarantees many defections, especially those elected in the countryside or conservative districts.
• The Communist Party of Greece (KKE) strongly opposes, loudly, “saying NO to the replacement of motherhood and fatherhood by a ‘fuzzy parenthood’!! This is a case study of “conservatism of the left,” and we will surely return to analyze it further, historically and socially.
• The three right-wing smaller parties (NiKi, Elliniki Lisi, Spartans) are naturally against it.
• The small left-wing party of Plefsi Eleftherias supports the law.
• Needless to point out, a real rift exists within the governing New Democracy Party where at least 80 of the 158 MPs oppose the law, including some leading members of the Mitsotakis government!!! The numbers of those opposing are growing daily and the ND party is currently organizing “seminars” not simply to indoctrinate those “shaky” votes but to strongarm them to submission by various threats.

Here is the list of MPs per political party: New Democracy (Mitsotakis government) 158, SYRIZA (Kasselakis) 47 – but the party has been fragmented, PASOK/KINAL 32, Communists (KKE) 21, Spartans 12, Elliniki Lisi 12, NIKI 10, Plefsi Eleftherias 8.   Total 300 seats.

You can make your calculations, but my 50 years of experience in following Greek politics (yes, I started reading two newspapers daily at age 12!!) tell me this is beginning to look like political suicide by both PM Mitsotakis and SYRIZA leader Kasselakis.  Everyone in Athens now has the question of why Mitsotakis (since he announced the withdrawal of the law after Christmas) brought it back after the New Year.  Why is he turning against his own political interests? The answer to that question is that Mitsotakis is a puppet of foreign powers, and he follows orders!  Naturally, his “representative” here, TNH publisher A.Diamataris, says YES to same-sex marriage! (Link here)..  

Meanwhile, PM Kyriakos Mitsotakis is expected to visit NY and Chicago next week, apparently for meetings with potential investors in Greece. No, as far as we know, the Archbishop did not change his schedule to welcome Mitsotakis… Why? Because the Mitsotakis people did not request a meeting with his Eminence!!

Mitsotakis will visit Chicago on the second leg of his trip and it is rumored that he will have a special dinner with Eleni Bousis and her family and that he will give her a title – something like Ambassador of Human Rights”, in order to facilitate her role in pushing the gay agenda…

January 15, 2024, n.stamatakis@aol.com   www.helleniscope.com

DISCLAIMER: The views and statements expressed in this article constitute constitutionally protected opinions of this author.

TO SUPPORT HELLENISCOPE OR BECOME A SUBSCRIBER, LINK HERE!!

BELOW THE STELIOS RAMFOS INTERVIEW IN ENGLISH AND IN GREEK

===================

source – capital.gr

Stelios Ramfos Interview for same-sex marriage: “The basis of society is the family with father and mother.”

Interview with Antonis Kyriazanos

Regarding the bill on marriage and adoption for same-sex couples, Prime Minister Kyriakos Mitsotakis, in his recent interview with ERT and journalist Giorgos Kouvaras, considered that the issue concerns only a few. But the publications and comments in the press, on informational sites, and on social networks showed the opposite: the issue concerns many in different ways. And rightly so, since he is trying to change a lot in Greek society and the institution that makes it up: marriage. And because the prime minister asked for a dialogue before submitting the bill to the Parliament, the thinker and writer Stelios Ramfos expressed his views on the issues raised by this bill and the changes that will occur, in his opinion, if it becomes the law of the Greek state.

In the introductory discussion with him, the first and basic question easily arose:

– Mr. Ramfos, what is marriage and family for you?

This is indeed the essential and crucial question I would say, and the starting point if we want to talk in more demanding terms. Suppose we accept that marriage is the culmination of love, as the prime minister said, between two people and at the same time a legal contract for the rights and obligations of its members. In that case, we should ask ourselves why, for so many millennia, and starting from the patriarchal form of society and the primordial homeland, people unknown to each other and everywhere on earth felt and still feel the need to unite and form this strange formation which is the basis of society and is called family.

– And isn’t marriage the culmination of a love?

Love that exists, has not been true for millennia, this is an issue that arose to say it jokingly, after Shakespeare’s Romeo and Juliet, it is an issue of the last three centuries and in fact, love in marriage as the only condition, is an affair of only a few decades. If we accept this modern and relatively simple interpretation that marriage is the culmination of love, then I, if I could legislate, would introduce an anti-marriage bill because if love were enough, there would be no need for marriage.

– Well, for you, marriage is something much more.

Of course. And it is the institutional crown that shapes the family. Because people after the primordial homeland recognized the need to manage their lives in a way that could guarantee humanity, a different way of life than the one animals live. What we call family and which, in the way we know it, exists only in man. If we accept only love as a condition, then nothing prevents us from talking tomorrow about love between a human and an animal, or between a human and a robot, and who knows what else one could imagine.

– And this more, what is it?

So, in marriage, there was always a deeper demand that was not frivolous. Through marriage, a family is created, and its role is very important because through it the human desire is reoriented in a qualitative way and in a valuable way. In other words, instead of animal impulses, we develop valuable desires that can humanize us. With the institution of marriage and through the family, we achieve the differentiation of desire, which ceases to be an instinctive desire without limits and direction, as it is in animals who are indifferent to everything. This reorientation of desire regardless of what happens in life, regardless of whether we have miserable and bad families, constitutes the ideotype of the family. This is what Freud described with the Oedipus complex and with the prohibition of incest in the context of marriage and the family. So this is the purpose of the family, the humanization of man, speaking anthropologically, psychoanalytical, and sociologically. And not based on what we hear about miserable parents abusing their children or anything like that that actually exists.

– This is an argument against the “normal” family, which is often heard…

But it is like saying that having the ideotype of the number to do actions, and making mistakes in addition or subtraction, the number is to blame. So the issue is not a particular family, whether it is good or bad, but that ideal, this “deon”, the constitutional condition if you like, which will form a society without wild instincts, but developing it with feelings of love, companionship, mutual aid and the like. That is why we say that the core of society is the family. I repeat as an ideotype and not as a good or bad practice. And it is very important to understand that all the talk is about this stereotype.

– And which includes the child as a natural consequence?

Exactly. It is the later step within this family and this ideotype. What is essential is the self-image that the child acquires as a receiver of values and feelings, and it is the family that humanizes him through the small and large “don’ts” and “no”, and the other prohibitions. It is the family that humanizes desires so that man ceases to have an endless impulse of desire. Because if we have an endless urge, society ends as well, because violence will also be without limits as it tends to be today. In this sense, the child needs a mother and a father, and not same-sex spouses, in order to have a correct and clear self-image, and not a blurred self-image because then he will not be able to appreciate what he should do and what not. In order for a child to develop feelings of sociability, he must have a clear self-image.

– What we are experiencing now with the escalation of student violence has anything to do with what you are saying?

Yes, it is not a coincidence that violence against children is raging now, although I don’t want to get into this topic, but yes, it has something to do with what we are saying. Because machines, technology, tablets, mobile phones, computers have taken the place of their parents. The authority of the parents has been passed to these machines, but they do not participate in the organization of society as children participate in the real family. With this blurred self-image, children as adults will create societies, fiercely competitive, where the big fish will eat the small. We will return to an animal society, to the animal, truly and literally, state of man.

– But societies don’t evolve, don’t they move forward as is the common perception of progress?

The evolution of societies as we live them today is a vertical increase in violence. It is a return of natural urges and desires that have not been value reorientated. And of a temporality that asks for its satisfaction here and now, like animals. We’re going straight back to the jungle, and because we’re talking about humans, it’s going to be wilder. We understand these problems in depth and not in political terms and accept that the rulers have good intentions, but we find that the rights they are trying to promote create conditions for deadlocks. One of my listeners in the courses I teach at the Theocharakis Foundation told me that when looking to rent a house in Rotterdam, she had to answer a series of questions to form her identity; this is what the state asks. One of the questions was whether she had an affair with the pet she had with her. And this is not to reject her but to have a clear picture of her identity. In the Netherlands, there are also pedophile associations that make organized trips to countries with relaxed morals. That economically advanced countries have adopted such measures as the Netherlands does not mean that they do not make mistakes. And the biggest mistake of advanced countries is that they caused climate change, the most dangerous crisis, in the name of development. So we cannot accept whatever they decide. They make big mistakes too.

– In conclusion, your opinion is that…

The father and the mother, the dad and the mom, are the basic condition of society. Not dad – dad, or mom – mom or parent 1 – parent 2. Because in these shapes, the child forms such a blurred self-image that he will not be able to cope with his impulsive desires and his very sociability.  This is the problem. I am sure that with the best of intentions, the state thought of this measure, mainly pressed by the topicality of the international train.

It would be better to listen to our guilt about the miserable way humanity has treated homosexuals over the centuries and stick to the positive solution like the free coexistence pact, one of the best things SYRIZA has done, and they voted then and rightly so, and several MPs of the New Democracy. And which covers all the problems that the government wants to solve again today with the bill that will be brought to the Parliament. It covers absolutely everything. Like the case when a same-sex couple comes from abroad. When same-sex spouses come from abroad, they sign the agreement of free cohabitation, they also sign the adoption of the child of one of the two spouses and proceed normally. In case of death the child lives with the sponsoring spouse normally and there is no need to turn to an institution to treat him.

So there is no issue of an institution as the prime minister fears, the child is absolutely covered for other hereditary or other issues. So there is no problem that needs the new law to solve as long as there is the truly liberal measure of the flexible and alternative solution of the free coexistence pact. And if there is any gap or omission let it be corrected. Therefore the same-sex marriage bill creates more problems than it solves.

=================

Αναφερόμενος στο νομοσχέδιο για τον γάμο και την υιοθεσία στα ομόφυλα ζευγάρια, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στην πρόσφατη συνέντευξή του στην ΕΡΤ και τον δημοσιογράφο Γιώργο Κουβαρά,  θεώρησε ότι το θέμα αφορά λίγους. Όμως τα δημοσιεύματα και τα σχόλια στον Τύπο, στα ενημερωτικά sites και στα κοινωνικά δίκτυα, έδειξαν το αντίθετο: το θέμα αφορά ποικιλοτρόπως πολλούς. Και δικαίως αφού επιχειρεί να αλλάξει πολλά στην ελληνική κοινωνία και στον θεσμό που την συγκροτεί: τον γάμο. Και επειδή ο πρωθυπουργός  ζήτησε πριν την κατάθεση του νομοσχεδίου, στη Βουλή, διάλογο, o στοχαστής και συγγραφέας Στέλιος Ράμφος διατυπώνει τις απόψεις του για τα θέματα που αναδεύονται μέσα από το νομοσχέδιο αυτό και τις αλλαγές που θα επέλθουν, κατά την άποψή του, αν γίνει νόμος της ελληνικής πολιτείας.

Στην εισαγωγική συζήτηση μαζί του, εύκολα προέκυψε το πρώτο και βασικό ερώτημα:

– Κύριε Ράμφε, τι είναι για εσάς ο γάμος και η οικογένεια; 

Αυτό είναι πράγματι το βασικό  και κρίσιμο ερώτημα θα έλεγα,  και  το αφετηριακό σημείο αν θέλουμε να μιλήσουμε με πιο απαιτητικούς όρους. Εάν δεχτούμε ότι ο γάμος είναι το επιστέγασμα της αγάπης όπως είπε ο πρωθυπουργός μεταξύ δυο ανθρώπων  και ταυτόχρονα ένα νομικό συμβόλαιο για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μελών του, θα πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί επί τόσες χιλιετίες, και ξεκινώντας από την πατριαρχική μορφή της κοινωνίας και την αρχέγονη πατριά,  άνθρωποι άγνωστοι  μεταξύ τους και παντού στη γη αισθάνθηκαν και αισθάνονται την ανάγκη να ενωθούν και να σχηματίσουν αυτό το παράξενο μόρφωμα που είναι η βάση της κοινωνίας και λέγεται οικογένεια.

– Και δεν είναι ο γάμος το επιστέγασμα μιας αγάπης; 

Η αγάπη που καλώς υπάρχει, δεν ίσχυε επι χιλιετίες, αυτό είναι ένα ζήτημα που προέκυψε για να το πω χαριτολογώντας, μετά τον σαιξπηρικό Ρωμαίο και Ιουλιέτα, είναι ένα ζήτημα των τριών τελευταίων αιώνων και στην πραγματικότητα, η αγάπη στο γάμο ως μόνη προϋπόθεση,  είναι μια υπόθεση μερικών μόνο  δεκαετιών. Αν δεχτούμε την σύγχρονη και μάλλον απλή αυτή ερμηνεία ότι ο γάμος είναι το επιστέγασμα της αγάπης, τότε εγώ, αν μπορούσα να νομοθετήσω, θα κατέθετα ένα νομοσχέδιο κατά του γάμου,  επειδή αν έφτανε η αγάπη δεν θα χρειαζόταν γάμος.

– Αρα για εσάς  ο γάμος είναι κάτι πολύ περισσότερο.

Βεβαίως. Και είναι το θεσμικό επιστέγασμα που διαμορφώνει την οικογένεια. Επειδή οι άνθρωποι μετά  την αρχέγονη πατριά, αναγνώρισαν την ανάγκη να διαχειριστούν την ζωή τους, μ έναν τρόπο που θα μπορούσε να εγγυηθεί στην ανθρωπότητα, έναν διαφορετικό τρόπο ζωής από αυτήν που ζούνε τα ζώα. Αυτό που εμείς είπαμε οικογένεια και που με τον τρόπο που την ξέρουμε εμείς υπάρχει μόνο στον άνθρωπο. Αν δεχτούμε ως προϋπόθεση μόνο την αγάπη τότε, τιποτε δεν μας εμποδίζει να μιλήσουμε αύριο για την αγάπη ανάμεσα σ έναν άνθρωπο και ένα ζώο, ή ανάμεσα σ έναν άνθρωπο και ένα ρομπότ και ποιος ξέρει τι άλλο θα μπορούσε να φανταστεί κανείς.

– Και αυτό το περισσότερο, τι είναι; 

Στον γάμο λοιπόν υπήρχε πάντα ένα βαθύτερο αίτημα το οποίο δεν ήταν επιπόλαιο. Μέσω του γάμου, δημιουργείται οικογένεια και ο ρόλος της είναι πάρα πολύ σημαντικός διοτι μέσω αυτής αναπροσανατολίζεται με τρόπο ποιοτικό και με τρόπο αξιακό, η επιθυμία του ανθρώπου. Αντί δηλαδή για ζωώδεις ορμικές πιέσεις, αναπτύσσουμε επιθυμίες αξιακές που μπορούν να μας εξανθρωπίσουν. Με τον θεσμό του γάμου και μέσα από την οικογένεια, επιτυγχάνουμε την  διαφοροποίηση της επιθυμίας η οποία παύει να είναι  μια ενστικτώδης επιθυμία χωρίς όρια και χωρίς προσανατολισμό όπως είναι στα ζώα που αδιαφορούν για τα πάντα. Αυτός ο αναπροσανατολισμός της επιθυμίας ανεξαρτήτως του τι γίνεται στη ζωή, ανεξαρτήτως του αν έχουμε άθλιες και κακές οικογένειες, αποτελεί τον ιδεότυπο της οικογένειας Αυτό το περιέγραψε ο Φρόιντ με το Οιδιπόδιο σύμπλεγμα και με την απαγόρευση της αιμομιξίας, στο πλαίσιο τού γάμου και της οικογένειας. Αυτός λοιπόν είναι ο σκοπός της οικογένειας, ο εξανθρωπισμός του ανθρώπου, μιλώντας ανθρωπολογικά, ψυχαναλυτικά και κοινωνιολογικά. Και όχι με βάση του τι ακούμε για άθλιους γονείς που κακοποιούν τα παιδιά τους ή οτιδήποτε ανάλογο και που όντως υπάρχουν.

– Αυτό είναι ένα επιχείρημα πάντως κατά της “φυσιολογικής”  οικογένειας, που ακούγεται συχνά…

Είναι όμως σαν να λέμε ότι διαθέτοντας τον ιδεότυπο του αριθμού για να κάνουμε πράξεις, και κάνοντας εμείς λάθη στην πρόσθεση ή την αφαίρεση,  να  φταίει ο αριθμός. Το θέμα λοιπόν δεν είναι μια συγκεκριμένη οικογένεια, αν είναι καλή ή κακή, αλλά ο ιδεότυπος εκείνος, αυτό το “δέον”, η καταστατική προϋπόθεση αν θέλετε, που θα διαμορφώσει μια κοινωνία χωρίς άγρια ένστικτα, αλλά αναπτύσσοντάς την με αισθήματα αγάπης, συντροφικότητας, αλληλοβοήθειας και τα συναφή. Γι αυτό και λέμε ότι ο πυρήνας της κοινωνίας είναι η οικογένεια. Επαναλαμβάνω ως ιδεότυπος και όχι ως καλή ή κακή πρακτική. Και έχει  πολύ μεγάλη σημασία να καταλάβουμε ότι όλη  η κουβέντα γίνεται για αυτόν τον ιδεότυπο.

– Και που περιλαμβάνει και το παιδί, ως φυσικό επακόλουθο; 

Ακριβώς. Είναι το μεταγενέστερο βήμα, μέσα σ αυτήν  την οικογένεια και σ αυτόν τον ιδεότυπο. Το σημαντικό είναι η εικόνα εαυτού που αποκτά το παιδί ως υποδοχέας αξιών και συναισθημάτων, και είναι η οικογένεια που το εξανθρωπίζει μέσα από τα μικρά και μεγάλα “μη” και “όχι”, και τις άλλες απαγορεύσεις. Είναι η οικογένεια που εξανθρωπίζει τις επιθυμίες παύοντας έτσι ο άνθρωπος να έχει μια ατελείωτη ορμική επιθυμία. Επειδή αν έχουμε μια ατελείωτη ορμική επιθυμία, τελειώνει και η κοινωνία, επειδή και η βία θα είναι χωρίς όρια όπως τείνει να γίνει σήμερα. Υπό αυτή την έννοια, το παιδί έχει ανάγκη μητέρας και πατέρα, και όχι ομοφύλων συζύγων για να έχει μια  σωστή και ξεκάθαρη εικόνα εαυτού, και όχι μια θολή εικόνα εαυτού επειδή τότε δεν θα μπορεί να εκτιμήσει τι πρέπει να κάνει και τι όχι. Για να αναπτύξει ένα παιδί συναισθήματα κοινωνικότητας θα πρέπει να έχει μια καθαρή εικόνα εαυτού.

– Αυτό που ζούμε τώρα με την έξαρση της μαθητικής βίας έχει σχέση μ’ αυτό που λέτε; 

Ναι δεν είναι τυχαίο ότι τώρα οργιάζει η βία των παιδιών αν και δεν θέλω να μπω σ αυτό το θέμα, αλλά ναι, έχει σχέση με αυτά που λέμε. Επειδή την θέση των γονιών τους την έχουν πάρει οι μηχανές, η τεχνολογία, τα τάμπλετ, τα κινητά, οι υπολογιστές. Και το κύρος των γονέων έχει περάσει σ αυτά τα μηχανήματα, όμως αυτά, δεν συμμετέχουν στην οργάνωση της κοινωνίας όπως συμμετέχουν τα παιδιά στην πραγματική οικογένεια. Με αυτή την θολή εικόνα εαυτού, τα παιδιά ως ενήλικες θα δημιουργήσουν κοινωνίες, σκληρά ανταγωνιστικές, όπου το μεγάλο ψάρι θα τρώει το μικρό. Θα επιστρέψουμε σε μια ζωώδη κοινωνία, στην ζωώδη, πραγματικά και κυριολεκτικά κατάσταση του ανθρώπου.

– Όμως οι κοινωνίες δεν εξελίσσονται, δεν προχωράνε μπροστά όπως είναι η κοινή αντίληψη για τον πρόοδο; 

Η εξέλιξη των κοινωνιών με τον τρόπο που την ζούμε σήμερα, είναι μια κατακόρυφη επαύξηση της βίας. Είναι μια επιστροφή φυσικών ορμών και επιθυμιών που δεν έχουν αναπροσανατολιστεί αξιακά. Και μιας χρονικότητας που ζητάει εδώ και τώρα την ικανοποίησή της, όπως τα ζώα. Γυρνάμε κατ ευθείαν στη ζούγκλα  και επειδή αναφερόμαστε σε ανθρώπους θα είναι πιο άγριο. Κατανοούμε   αυτά τα προβλήματα εις βάθος και όχι με όρους πολιτικούς και δεχόμαστε  ότι οι κυβερνόντες  έχουν καλές προθέσεις, διαπιστώνουμε όμως ότι τα δικαιώματα που επιχειρούν να προωθήσουν δημιουργούν προϋποθέσεις αδιέξοδων καταστάσεων . Μια ακροάτριά μου στα μαθήματα που κάνω στο Ίδρυμα  Θεοχαράκη, μου ανέφερε ότι αναζητώντας να νοικιάσει ένα σπίτι στο Ρόττερνταμ, έπρεπε να απαντήσει σε μια σειρά ερωτημάτων που σκοπό είχαν να σχηματιστεί η ταυτότητα της, αυτό το ζητάει το κράτος. Μια από τις ερωτήσεις, ήταν αν είχε ερωτική σχέση με το κατοικίδιο που είχε μαζί της. Και αυτό όχι για να την απορρίψουν αλλά για να έχουν μια διαυγή εικόνα της ταυτότητά της. Στην Ολλανδία επίσης υπάρχουν σωματεία παιδόφιλων που κάνουν οργανωμένες εκδρομές σε χώρες με χαλαρά ήθη. Το ότι χώρες προηγμένες οικονομικά έχουν θεσπίσει τέτοια μέτρα όπως η Ολλανδία, δεν σημαίνει ότι δεν κάνουν λάθη. Και το μεγαλύτερο λάθος των προηγμένων χωρών είναι ότι προκάλεσαν την κλιματική αλλαγή, την πιο επικίνδυνη κρίση, στο όνομα της ανάπτυξης. Οπότε δε μπορούμε να παίρνουμε τοις μετρητοίς ό,τι εκείνες αποφασίζουν. Κάνουν κι εκείνες μεγάλα λάθη.

– Καταλήγοντας λοιπόν η  γνώμη σας είναι ότι…

Ο  πατέρας και η μητέρα, ο μπαμπάς και η μαμά, είναι η  καταστατική προϋπόθεση της κοινωνίας. Όχι ο μπαμπάς -μπαμπάς, ή  η μαμά -μαμά ή ο γονέας 1- γονέας 2. Επειδή σ αυτά τα σχήματα, διαμορφώνει το παιδί μια τόσο θολή εικόνα εαυτού που μετά δεν θα μπορεί να ανταπεξέλθει στις ορμικές του επιθυμίες και στην ίδια την κοινωνικότητά  του. Αυτό είναι το πρόβλημα.  Είμαι βέβαιος ότι με την καλύτερη των προθέσεων η πολιτεία σκέφτηκε αυτό το μέτρο, κυρίως πιεζόμενη  από την επικαιρότητα του διεθνούς συρμού.

Καλύτερα θα ήταν να ακούσουμε τις ενοχές μας για τον  άθλιο τρόπο που φέρθηκε η ανθρωπότητα ανά τους αιώνες στους ομοφυλόφιλους και να κρατήσουμε  στην θετική  λύση όπως είναι το σύμφωνο ελευθέρας συμβιώσεως, ένα από τα καλύτερα πράγματα που έχει κάνει ο Σύριζα και είχαν ψηφίσει τότε και ορθώς και αρκετοί  βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.  Και το οποίο  καλύπτει όλα τα προβλήματα που σήμερα θέλει να ξαναλύσει το νομοσχέδιο που πρόκειται να φέρει στη Βουλή η κυβέρνηση. Τα καλύπτει όλα απολύτως. Όπως την περίπτωση που έρχεται από το εξωτερικό ένα ομόφυλο ζευγάρι. Ερχόμενοι από το εξωτερικό οι ομόφυλοι σύζυγοι, υπογράφουν το σύμφωνο  ελευθέρας συμβιώσεως, υπογράφουν και την αναδοχή του τέκνου του ενός από τους δυο συζύγους και προχωρούν κανονικά. Σε περίπτωση θανάτου το παιδί μένει με τον ανάδοχο σύζυγο  κανονικά  και δεν χρειάζεται να απευθυνθεί κανείς σε ίδρυμα για να το περιθάλψει.

Οπότε δεν υπάρχει θέμα ιδρύματος όπως φοβάται ο πρωθυπουργός, το παιδί είναι απολύτως καλυμμένο και για άλλα  κληρονομικά ή άλλης φύσεως θέματα. Άρα δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα που χρειάζεται τον καινούργιο νόμο για να λυθεί  από την στιγμή που υπάρχει το πραγματικά φιλελεύθερο μέτρο της ευέλικτης και  εναλλακτικής λύσης του συμφώνου ελευθέρας συμβιώσεως. Και αν υπάρχει κάποιο κενό ή κάποια παράληψή ας διορθωθεί επί  τούτο. Επομένως το νομοσχέδιο περί γάμου των ομοφύλων ζευγαριών περισσότερο δημιουργεί  παρά λύνει προβλήματα.