source – newsbreak.gr – estianews.gr
By Manolis Kottakis
I notice these days that everyone is trying to figure out why Trump won. They are not going to understand why the world did not evolve according to their wishes and plans, why “irrationality” won over ” rationality.” They don’t want to understand. Representing a failing world, they refuse to accept and acknowledge the weight of their responsibility. Any attempt to understand it is futile.
I will dwell on a topic that cuts across the remarkable comeback of conservatism worldwide. The religion. The values of Christianity. In our country, some graphic artists try to gain value by defiantly attacking Christianity, the Orthodox, and their way of thinking. The Christian ethos, however, is now passing them by. He does not give them value and importance as he once did. He is not shocked by their insults. At the sight of them, he turns his head away. It sends them implicitly to the unclaimed parts of History. Pay attention to some successive events in Greece and in the world during this time.
London, Wembley Stadium, October 10. The Greek national football team faces the English national team. After the 70th minute, Mandalos, Konstantelias, and Pelkas changed the match. Everyone makes their cross by running the first few meters on the playing field of the historic stadium. At the end of the game, Pavlidis, the scorer of the winning goal for Greece, also makes his cross.
The serial
Serial “Famagusta”, November 2. Two Cypriots who, at the age of 12, were arrested in July 1974 by “Attila” soldiers in the Occupied Territories and buried alive in graves they were ordered to open with their own hands (only their heads were exposed) tell the camera how they were rescued. They both began to say their prayer aloud looking up to heaven and chanting the “Our Father” with all the strength of their souls. Shortly afterwards, they were spotted by a patrol of UN men.
They considered it and it was a miracle. Because the place where their torturers buried them was not usually patrolled. It was in the middle of nowhere. One of the two men, aged 70 today, with his hair tied in a braid like Tsipras in his youth, said to the camera with emotion: ” Let us never lose faith in God, this supreme force of goodness. No matter how many years pass .’ And he let a tear fall from his eye.
US presidential election, October 20: Democratic presidential candidate Kamala Harris, watching the polls, decides to celebrate her sixtieth birthday at two Methodist and Evangelical churches in Georgia, whose choirs sing her “Happy birthday.”
Thessaloniki, October 26, feast of Saint Demetrios. In the glorious temple are exhibited the saint’s relics, which were returned to Thessaloniki in 1978. Anyone who wants to worship the saint knows that he will have to wait in line patiently for at least an hour. Families in their forties with their children, young students, elderly ladies, the mosaic of generations, stand and wait to worship the Saint. You don’t hear voices. You don’t see pushes. You don’t notice angry faces—only peace. Everyone knows why they are there.
US Presidential Election Night, November 4-5 : US President-elect Donald Trump addresses his supporters on the night of his victory and closes his speech with the phrase “God bless you. God bless you .’
Aegina, beach, feast of Saint Nektarios, Saturday 9 November. Thousands of people, literally thousands, among them dozens of Romanians, are lined up at both ends of the port road and await the litany, during which the saint’s chariot descends into the city. Of this ecumenical saint who, on his way from Alexandria, from Rizarios School, from Evia, from Skopelos, from Aegina, helped citizens indiscriminately, regardless of religion, with his infinite kindness. The procession, headed by the 50-year-old abbess Timothei (a developer who once visited the monastery on a Harley, wearing boots), stops outside the old town hall. And among those singing, the voice of a Romanian priest can be heard chanting hymns in his own language. Why? Because the saint appeared to the inhabitants of this region in difficult years to help them, and since then thousands of Romanians make every year more than 1,200 km to come to Aegina to worship his grace. Some call this “irrationality”.
On target
I don’t know what’s going on in America. But the forces of rationality, all those who get strength from the ideas of Christianity here in our country, they see as retarded and as sprayed. They hurt those who partake of the holy mysteries. They hurt those who fast. They hurt those who believe in miracles. They are playing, mocking their faith.
On the eve of the saint’s feast, the Metropolitan Ephraim of Hydra, Spetses and Aegina, surrounded by the Most Holy Metropolitan Philotheo of Thessaloniki and the Most Reverend Metropolitan Dorotheos of Drama, tells those gathered at the dinner that followed the great vespers: ” Fasting means I love Christ. If you fast and do not love Christ, you are actually torturing yourself. You are forcing him to do something he doesn’t like. But fasting is an act of freedom. No oppression. No deprivation .’
Great power
Actually, then, Christianity, operating within the failed world of rationalism that brought us here, is a new idea. An idea that those who embrace it gain strength. They are given power. And this new idea is “watered” by the woke agenda. Whoever questions the foundations of the world in reality is the best sponsor of this new idea. The unnatural will never defeat the natural.
For those who think that we woke up one fine morning in the year zero and made it all ourselves humans without the slightest help from anywhere, or that we found it all ready as if by magic, these are matters incomprehensible. Unthinkable. Unbelievably. The creation of the world for them is only the work of men.
And that’s why not only will they not understand, but they will continue to fight and destroy them. But therein lies the secret of conservatism’s great comeback. In the devaluation. In the deep underestimation of the other person’s beliefs. And that is why this battle, regardless of how long it will take until we experience its final outcome, cannot be anything but victorious. The new values are tested and bring destruction. More and more people feel the need to return to traditional values. In communities and man, abandoning greed and the individual.
God passes every day before our eyes. He is in the face of a football player who makes his cross, a missing person who was saved by saying the “Our Father,” a politician who thanks him, and a young couple with sweatshirts and backpacks waiting at 12 o’clock at night on the steps of Saint Nektarios to go up to worship his Grace and listen to Father Damascenos, the old cantor of Kalybion, the new Skete of Saints Anargyroi. Others see him. Others do not see him.
==================
Soccer Football – UEFA Nations League – Group B2 – England v Greece – Wembley Stadium, London, Britain – October 10, 2024Greece’s Vangelis Pavlidis celebrates scoring their second goal Action Images via Reuters/Paul Childs
Ο Θεός περνά κάθε μέρα μπροστά από τα μάτια μας
Του Μανώλη Κωττάκη
Παρατηρώ αυτές τις μέρες όλους αυτούς που προσπαθούν να καταλάβουν γιατί κέρδισε ο Τραμπ. Γιατί ο κόσμος δεν εξελίχθηκε σύμφωνα με τις επιθυμίες τους και με τους σχεδιασμούς τους. Γιατί ο «ανορθολογισμός» κέρδισε τον «ορθολογισμό». ∆εν πρόκειται να καταλάβουν. ∆ιότι δεν θέλουν να καταλάβουν. Εκπροσωπώντας έναν κόσμο που αποτυγχάνει αρνούνται να αναλάβουν και να αναγνωρίσουν το βάρος της ευθύνης τους. Κάθε απόπειρα κατανόησής του είναι μάταιη.
Θα σταθώ σε ένα θέμα που τέμνει οριζόντια τη μεγάλη επιστροφή του συντηρητισμού σε ολόκληρο τον κόσμο. Τη θρησκεία. Τις αξίες του χριστιανισμού. Στην πατρίδα μας υπάρχουν κάποιοι γραφικοί που προσπαθούν να πάρουν αξία επιτιθέμενοι προκλητικότατα στον χριστιανισμό, στους ορθοδόξους και στο φρόνημά τους. Το χριστιανικό ήθος, όμως, πια τους προσπερνά. ∆εν τους δίνει αξία και σημασία, όπως κάποτε. ∆εν σοκάρεται από τις προσβολές τους. Στη θέα τους στρέφει την κεφαλή του αλλού. Τους στέλνει σιωπηρά στα αζήτητα της Ιστορίας. Προσέξτε μερικά διαδοχικά γεγονότα στην Ελλάδα και στον κόσμο αυτό το διάστημα.
Λονδίνο, γήπεδο Wembley, 10 Οκτωβρίου. Η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελλάδος αντιμετωπίζει την Εθνική ομάδα της Αγγλίας. Μετά το 70ό λεπτό μπαίνουν αλλαγές στον αγώνα ο Μάνταλος, ο Κωνσταντέλιας και ο Πέλκας. Όλοι κάνουν τον σταυρό τους τρέχοντας τα πρώτα μέτρα στον αγωνιστικό χώρο του ιστορικού γηπέδου. Στο τέλος του αγώνα ο σκόρερ του νικητήριου τέρμα- τος για την Ελλάδα, Παυλίδης, κάνει επίσης τον σταυρό του.
Το σίριαλ
Σίριαλ «Φαμαγκούστα», 2 Νοεμβρίου. ∆ύο Κύπριοι που σε ηλικία 12 ετών συνελήφθησαν τον Ιούλιο του 1974 από στρατιώτες του «Αττίλα» στα Κατεχόμενα και θάφτηκαν ζωντανοί σε τάφους που τους διέταξαν να ανοίξουν με τα ίδια τους τα χέρια (μόνο το κεφάλι τους εξείχε) διηγούνται στην κάμερα πώς διασώθηκαν. Άρχισαν και οι δύο να κάνουν δυνατά την προσευχή τους κοιτώντας προς τον ουρανό και να ψάλλουν με όλη τη δύναμη της ψυχής τους το «πάτερ ημών». Λίγο αργότερα, τους εντόπισε μία περίπολος ανδρών του ΟΗΕ.
Το θεώρησαν και ήταν θαύμα. Γιατί στο σημείο όπου τους έθαψαν οι βασανιστές τους δεν περνούσαν συνήθως περίπολα. Ήταν στη μέση του πουθενά. Ένας από τους δύο άνδρες, ηλικίας 70 ετών σήμερα, με τα μαλλιά δεμένα κοτσίδα, όπως ο Τσίπρας στα νιάτα του, είπε στην κάμερα συγκινημένος: «Μη χάνουμε ποτέ την πίστη μας στον Θεό, αυτή την υπέρτατη δύναμη της καλοσύνης. Όσα χρόνια κι αν περάσουν». Και άφησε ένα δάκρυ να κυλήσει από τα μάτια του.
Αμερικανικές προεδρικές εκλογές, 20 Οκτωβρίου: Η υποψήφια πρόεδρος των ∆ημοκρατικών και του ρεύματος του ορθολογισμού Κάμαλα Χάρις, βλέποντας τις δημοσκοπήσεις, αποφασίζει και εορτάζει τα εξηκοστά γενέθλιά της σε δύο εκκλησίες Μεθοδιστών και Ευαγγελικών στην Τζόρτζια, οι χορωδίες των οποίων της ψάλλουν το «happy birthday».
Θεσσαλονίκη, 26 Οκτωβρίου, εορτή αγίου ∆ημητρίου. Στον περίλαμπρο ναό εκτίθενται τα λείψανα του αγίου, τα οποία επέστρεψαν στη Θεσσαλονίκη το 1978. Όποιος θέλει να προσκυνήσει στον άγιο γνωρίζει ότι θα πρέπει να περιμένει στην ουρά υπομονετικά τουλάχιστον μία ώρα. Οικογένειες σαραντάρηδων με τα παιδιά τους, νεαροί φοιτητές,
υπερήλικες κυρίες, το μωσαϊκό των γενεών, στέκονται και περιμένουν για να προσκυνήσουν τον Άγιο. ∆εν ακούς φωνές. ∆εν βλέπεις σπρωξίματα. ∆εν παρατηρείς θυμωμένα πρόσωπα. Μόνο γαλήνη. Καθένας ξέρει καλά γιατί βρίσκεται εκεί.
Βραδιά αμερικανικών προεδρικών εκλογών, 4 προς 5 Νοεμβρίου: Ο εκλεγείς πλέον πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ απευθύνεται τη βραδιά της νίκης του στους οπαδούς του και κλείνει την ομιλία του με τη φράση «Ο Θεός να σας έχει καλά. Ο Θεός να σας ευλογεί».
Αίγινα, παραλία, εορτή αγίου Νεκταρίου, Σάββατο 9 Νοεμβρίου. Χιλιάδες κόσμου, κυριολεκτικά χιλιάδες, ανάμεσά τους δεκάδες Ρουμάνοι, είναι παρατεταγμένες στις δύο άκρες του δρόμου του λιμανιού και περιμένουν τη λιτανεία, κατά τη διάρκεια της οποίας κατεβαίνει στην πόλη η κάρα του αγίου. Του οικουμενικού αυτού αγίου που στο πέρασμά του από την Αλεξάνδρεια, από τη Ριζάρειο Σχολή, από την Εύβοια, από τη Σκόπελο, από την Αίγινα βοηθούσε αδιακρίτως πολίτες, ανεξαρτήτως θρησκεύματος, με την απέραντη καλοσύνη του. Η πομπή, στην κεφαλή της οποίας είναι η ηλικίας 50 ετών ηγουμένη Τιμοθέη (προγραμματίστρια, που επισκεπτόταν κάποτε το μοναστήρι επιβαίνοντας σε μηχανή χάρλεϊ, φορώντας μπότες), σταματά έξω από το παλαιό δημαρχείο. Και ανάμεσα σε αυτούς που ψάλλουν ακούγεται και η φωνή ενός ιεράρχη από τη Ρουμανία να αναπέμπει ύμνους στη γλώσσα του. Γιατί; Γιατί ο άγιος φανερώθηκε στους κατοίκους αυτής της περιοχής σε δύσκολα χρόνια για να τους βοηθήσει και από τότε χιλιάδες Ρουμάνοι κάνουν κάθε χρόνο 1.200 km και πλέον για να έρθουν στην Αίγινα για να προσκυνήσουν τη χάρη του. Αυτό κάποιοι το βαφτίζουν «ανορθολογισμό».
Στο στόχαστρο
∆εν ξέρω τι γίνεται στην Αμερική. Αλλά οι δυνάμεις του ορθολογισμού, όλους αυτούς που παίρνουν δύναμη από τις ιδέες του χριστιανισμού εδώ στην πατρίδα μας τους λοιδορούν ως καθυστερημένους και ως ψεκασμένους. Λοιδορούν όσους κοινωνούν των αχράντων μυστηρίων. Λοιδορούν όσους νηστεύουν. Λοιδορούν όσους πιστεύουν στα θαύματα. Παίζουν, διακωμωδούν την πίστη τους.
Την παραμονή της πανηγύρεως του αγίου ο μητροπολίτης Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης Εφραίμ, περιστοιχιζόμενος από τον παναγιότατο μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλόθεο και τον σεβασμιότατο μητροπολίτη ∆ράμας ∆ωρόθεο, λέει στους συγκεντρωμένους στο δείπνο που ακολούθησε μετά τον μέγα εσπερινό: «Νηστεία σημαίνει αγαπώ τον Χριστό. Αν κάνεις νηστεία και δεν αγαπάς τον Χριστό, στην πραγματικότητα βασανίζεις τον εαυτό σου. Τον καταπιέζεις να φέρει σε πέρας κάτι που δεν του αρέσει. Αλλά η νηστεία είναι μία πράξη ελευθερίας. Όχι καταπίεσης. Όχι στέρησης».
Μεγάλη δύναμη
Στην πραγματικότητα, λοιπόν, ο χριστιανισμός, δρώντας μέσα στον αποτυχημένο κόσμο του ορθολογισμού, που μας έφερε ως εδώ, είναι μία νέα ιδέα. Μία ιδέα που όσοι την ασπάζονται παίρνουν δύναμη. Τους χαρίζεται δύναμη. Και αυτή η νέα ιδέα «ποτίζεται» από τη woke ατζέντα. Όποιος αμφισβητεί τα θεμέλια του κόσμου στην πραγματικότητα είναι ο καλύτερος χορηγός της νέας αυτής ιδέας. Ποτέ το αφύσικο δεν θα νικήσει το φυσικό.
Για εκείνους που θεωρούν ότι ξυπνήσαμε μια ωραία πρωία στο έτος μηδέν και τα φτιάξαμε όλα μόνοι μας οι άνθρωποι χωρίς την παραμικρή βοήθεια από πουθενά, ή ότι τα βρήκαμε όλα έτοιμα ως διά μαγείας, αυτά είναι θέματα ακατανόητα. Αδιανόητα. Απίστευτα. Η δημιουργία του κόσμου για εκείνους είναι μόνο έργο των ανθρώπων.
Και γι’ αυτό όχι απλώς δεν θα καταλάβουν, αλλά θα συνεχίζουν να τα μάχονται και να τα λοιδορούν. Αλλά εκεί βρίσκεται και το μυστικό της μεγάλης επιστροφής του νεοσυντηρητισμού. Στην υποτίμηση. Στη βαθιά υποτίμηση των πεποιθήσεων του άλλου. Και για αυτό η μάχη αυτή, ανεξαρτήτως του χρόνου που θα πάρει μέχρι να ζήσουμε την τελική έκβασή της, δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο εκτός από νικηφόρα. Οι νέες αξίες δοκιμάστηκαν και φέρνουν την καταστροφή. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι νιώθουν την ανάγκη να επιστρέψουν στις παραδοσιακές αξίες. Στις κοινότητες και στον άνθρωπο, εγκαταλείποντας την απληστία και το άτομο.
Ο Θεός περνά κάθε μέρα μπροστά από τα μάτια μας. Στο πρόσωπο ενός ποδοσφαιριστή που κάνει τον σταυρό του, ενός αγνοουμένου που σώθηκε λέγοντας το «πάτερ ημών», ενός πολιτικού που τον ευχαριστεί, ενός νέου ζευγαριού που με φούτερ και σακίδιο περιμένει στις 12 η ώρα τη νύχτα στα σκαλιά του αγίου Νεκταρίου να ανέβει για να προσκυνήσει τη Χάρη του, και να ακούσει τον πατέρα ∆αμασκηνό, γέροντα πρωτοψάλτη Καλυβίων, νέας Σκήτης Αγίων Αναργύρων. Άλλοι τον βλέπουμε. Άλλοι δεν τον βλέπουμε.
