Pat. Bartholomew and AB Ieronymos Remain Silent As Orthodoxy In Ukraine Is Prosecuted (EN-GR)

source – tasthyras.wordpress.com

By Nektarios Dapergolas

In Ukraine, the relentless persecution of the Orthodox by the Ukrainian Nazi dogs and their antichrist false priests continues. What we saw recently with the emblematic Metropolitan Bundchen Longin collapsing from a heart attack in the mock court of the Zelensky regime added another sad link to the bloody chain. Just a few days after the bloody attack in the cathedral of Cherkasy, during Divine Liturgy, and the beating of the local bishop Theodosius (we wrote about the incident in an earlier article).

I remind you that Longin (known not only for his unwavering Orthodox confessional stance, but of course, also for the great foundation with more than 400 orphans and children with disabilities that he had built at the Bündchen Monastery, where he was abbot for years) has been suffering for a long time (he was removed from his monastery, he is being prosecuted on ridiculous charges, parastatal thugs burned his house down months ago and beat him savagely, etc., as you can see in the 3rd image) and during the mock trial against him (30/10/2024) the suffering man could not stand it. his body and is now hospitalized in critical condition (images 4,5,6).

We have now reached the point where even from the so hostile West, some voices of protest are being raised about what the Orthodox are suffering in the land of the Jewish-Khazar clown and the ragged clowns of the wandering Epiphanius. Still, here in Orthodox Greece, everyone remains silent without blushing. And about the moral author of this whole tragedy, there in the spiritually extinguished and God-darkened Phanar, we have spoken many times. However, not to focus only on that, the lack of even a single word of sympathy and support for the severely persecuted genuine Ukrainian Church from the lips of the Greek hierarchs is tragic (even from those who we know do not agree with the shame that is developing there, because we certainly do not entertain self-deceptions about others).

I remind you here (because some are deliberately muddying the waters) that officially the Greek Church has never ceased to recognize the true Church of Ukraine, nor has it ever synodally (through discussion and voting) decided that it recognizes the false one of the deposed Dumenko. This was done in a coup (we will never forget the unacceptable announcement by the then press representative of the Synod, Metropolitan of Nafpaktos) and since then it has passed and been silently consolidated, without there being a common position – which is why we see other metropolitans commemorating Epiphanius and concelebrating with the schismatics and others even today refusing or doing various things to avoid it.

Here, however, we see that even they have fallen silent, unwilling not to criticize the Bartholomews (okay, we are laughing here), but even to say a word about the drama that the Orthodox are experiencing there at the hands of the Nazi Ukrainian regime and its parastatal gangs. Icy silence on this, as on everything else. Our Orthodox homeland is sinking and disappearing, and the only thing that can be heard around us are the celebratory cries and the demonic howls of the organs of darkness. Those who should shout and react, are shamelessly silent. However, just as they bear enormous responsibility for their silence on all major spiritual issues, they are equally to blame for the drama of persecuted Orthodoxy in Ukraine. Because silence is always complicity. And the blood that is spilled there does not only weigh on the tragic Papokaesariskos of the Phanariot hornet’s nest. It has been weighing on their own hands for a long time now…

…

=================

Posted on 20 Νοεμβρίου, 2024

 

Νεκτάριος Δαπέργολας

Στήν Οὐκρανία συνεχίζεται πάντα ὁ ἀνελέητος διωγμός τῶν Ὀρθοδόξων ἀπό τό οὐκρανοναζιστικό σκυλολόϊ καί τούς ἀντίχριστους ψευτοπαπᾶδες του. Τά ὅσα εἴδαμε πρόσφατα μέ τόν ἐμβληματικό μητροπολίτη Μπάντσεν Λογγίνο νά καταρρέει ἀπό καρδιακή προσβολή μέσα στό ψευτοδικαστήριο τοῦ καθεστῶτος Ζελένσκι, πρόσθεσαν ἕνα ἀκόμη θλιβερό κρίκο στήν αἱματηρή ἁλυσίδα. Λίγες μέρες μόλις μετά τήν αἱματηρή ἐπίθεση μέσα στόν καθεδρικό ναό τοῦ Τσερκάσι, ἐν ὥρᾳ Θείας Λειτουργίας, καί τόν ξυλοδαρμό τοῦ τοπικοῦ ἐπισκόπου Θεοδοσίου (γράψαμε γιά τό συμβάν σέ παλαιότερο κείμενο).

Θυμίζω ὅτι ὁ Λογγίνος (γνωστὸς ὄχι μόνο γιὰ τὸ ἀταλάντευτο ὀρθόδοξο ὁμολογιακό του φρόνημα, ἀλλὰ βεβαίως καὶ γιὰ τὸ σπουδαῖο ἵδρυμα μὲ περισσότερα ἀπὸ 400 ὀρφανὰ καὶ παιδιὰ μὲ ἀναπηρίες ποὺ εἶχε φτιάξει στὴ Μονὴ Μπάντσεν, ὅπου ἦταν ἐπὶ χρόνια ἡγούμενος) ὑφίσταται τά πάνδεινα ἐδῶ καί πολύ καιρό (ἀπομακρύνθηκε ἀπό τό μοναστήρι του, διώκεται ποινικά μέ γελοῖες κατηγορίες, παρακρατικοί τραμποῦκοι ἔκαψαν πρό μηνῶν τό σπίτι του καί τόν ξυλοκόπησαν ἄγρια κλπ, ὅπως βλέπετε στήν 3η εἰκόνα) καί στήν διάρκεια τῆς δίκης-παρωδίας ἐναντίον του (30/10/2024) δέν ἄντεξε ὁ ταλαιπωρημένος ὀργανισμός του καί πλέον νοσηλεύεται σέ κρίσιμη κατάσταση (εἰκόνες 4,5,6).

Ἔχουμε φτάσει πλέον στό σημεῖο μέχρι καί ἀπό τήν τόσο ἐχθρική Δύση νά ὑψώνονται κάποιες φωνές διαμαρτυρίας γιά τά ὅσα ὑφίστανται οἱ Ὀρθόδοξοι στή χώρα τοῦ ἐβραιοχάζαρου κλόουν καί τῶν ρασοφόρων παλιάτσων τοῦ ἀλητήριου Ἐπιφανίου, ἀλλά ἐδῶ στήν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα νά σιωποῦν οἱ πάντες ἀνερυθρίαστα. Καί γιά τόν μέν ἠθικό αὐτουργό ὅλης αὐτῆς τῆς τραγωδίας, ἐκεῖ στό πνευματικά σβησμένο καί θεοσκότεινο Φανάρι, ἔχουμε μιλήσει πολλές φορές. Γιά νά μήν τό ἐπικεντρώνουμε ὅμως μόνο ἐκεῖ, εἶναι τραγική ἡ ἔλλειψη καί ἑνός ἔστω λόγου συμπάθειας καί στήριξης πρός τήν δεινῶς διωκόμενη γνήσια Οὐκρανική Ἐκκλησία ἀπό τά χείλη τῶν Ἑλλαδικῶν ἱεραρχῶν (ἔστω ἀπό ἐκείνους πού γνωρίζουμε ὅτι δέν συμφωνοῦν μέ τό ἐκεῖ ἐξελισσόμενο αἶσχος, γιατί γιά τούς ἄλλους δέν τρέφουμε βεβαίως αὐταπάτες).

Θυμίζω ἐδῶ (ἐπειδή κάποιοι θολώνουν ἐσκεμμένα τά νερά) ὅτι ἐπισήμως ἡ Ἑλλαδική Ἐκκλησία δέν ἔπαψε ποτέ νά ἀναγνωρίζει τήν πραγματική Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, οὔτε ἔχει ποτέ συνοδικῶς (διά συζητήσεως καί ψηφοφορίας) ἀποφανθεῖ ὅτι ἀναγνωρίζει τήν κάλπικη τοῦ καθηρημένου Ντουμένκο. Αὐτό ἔγινε πραξικοπηματικά (δέν θά ξεχάσουμε ποτέ τήν ἀπαράδεκτη ἀνακοίνωση τοῦ τότε ἐκπροσώπου Τύπου τῆς Συνόδου μητροπολίτη Ναυπάκτου) καί ἔκτοτε πέρασε καί παγιώθηκε σιωπηλά, χωρίς νά ὑπάρχει κἄν κοινή θέση – γι’ αὐτό καί βλέπουμε ἄλλους μητροπολῖτες νά μνημονεύουν τον Ἐπιφάνιο καί νά συλλειτουργοῦν μέ τούς σχισματικούς καί ἄλλους ἀκόμη καί σήμερα νά ἀρνοῦνται ἤ νά κάνουν διάφορα γιά νά τό ἀποφύγουν.

Ἐδῶ ὅμως βλέπουμε πιά ἀκόμη καί αὐτούς νά ἔχουν σιγήσει, ἀπρόθυμους ὄχι νά ἀσκήσουν κριτική στούς Βαρθολομιερώνυμους (ἐντάξει, ἐδῶ γελᾶμε), ἀλλά ἀκόμη καί νά ποῦν μία ἔστω κουβέντα γιά τό δρᾶμα πού ζοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι ἐκεῖ πάνω ἀπό τό ναζιστικό οὐκρανικό καθεστώς καί τίς παρακρατικές συμμορίες του. Παγερή σιωπή καί σέ αὐτό, ὅπως βέβαια καί σέ ὅλα τά ἄλλα. Ἡ Ὀρθόδοξη πατρίδα μας βουλιάζει καί χάνεται καί τό μόνο πού ἀκούγεται γύρω μας εἶναι οἱ πανηγυρικές ἰαχές καί τά δαιμονικά οὐρλιαχτά τῶν ὀργάνων τοῦ σκότους. Ἐκεῖνοι πού πρέπει νά φωνάξουν καί νά ἀντιδράσουν, σιωποῦν ἄνευ ντροπῆς. Ὅπως ὅμως ἔχουν τεράστια εὐθύνη γιά τή σιωπή τους σέ ὅλα τά μείζονα πνευματικά θέματα, ἐξίσου φταῖνε καί γιά τό δρᾶμα τῆς διωκόμενης Ὀρθοδοξίας στήν Οὐκρανία. Γιατί ἡ σιωπή εἶναι πάντοτε συνενοχή. Καί τό αἷμα πού χύνεται ἐκεῖ πάνω δέν βαραίνει μόνο τόν τραγικό Παποκαισαρίσκο της φαναριώτικης σφηκοφωλιᾶς. Βαραίνει πιά ἐδῶ καί πολύ καιρό καί τά δικά τους χέρια…