Του Στέλιου Τάτση
Ξύπνησα πρωί πρωί και είδα ένα κάτασπρο σεντόνι σε όλη την περιοχή…
Στου σπιτιού μου την αυλή έπεσε το πρώτο χιόνι
είναι απαλό κάτασπρο πολύ λευκό
Τα πουλάκια χαρούμενα πετούν και τον πλάστη τους υμνούν
κελαηδούν και πανηγυρίζουν και ξεχνούν να τουρτουρίζουν.
Ένας σκίουρος με την φουντωτή ουρά σαν φακίρης
εις το σύρμα περπατά, την εικόνα καμαρώνει
με ξεχωριστή χαρά
Ο δρυοκολάπτης με το κόκκινο σκουφί
εις το Δένδρο με τα νύχια γατζομένος
τον κορμό του δένδρου σκάβει με την μύτη τη
δυνατή, ψάχνοντας σκουλίκια για να βρει.
Μέσα στα βαθειά μου γηρατειά
και του κόσμου την κακία
που όλοι σκοτώνονται για το χρήμα και πρωτεία
έδωσε ο Θεός εντολή εις την φύση
το άσπρο της πέπλο να κεντήσει και
η Παναγιά τον Χριστούλη να γεννήσει
Καλά Χριστούγεννα σε όλους και είθε η
γέννηση του Θεανθρώπου να απαλείψει τα μίση,
την κακία και ο πλούτος ν’αγκαλιαστεί με την
φτώχεια και πλούσιοι και φτωχοί να περπατήσουμε
όλοι μαζί στον δρόμο της γαλήνης, τον δρόμο της
ειρήνης που καταλήγει στην εν ανθρώποις Ευδοκία.
