Η μεγάλη νίκη με αυτοδυναμία της ΝΔ επισκιάζεται από την επιβίωση των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ που απέσπασαν το 1/3 των ψήφων.  Αλλά η πιθανή συνεργασία της ΝΔ με το ΚΙΝΑΛ (συνολικά 180 ψήφοι) και η πλήρης κυριαρχία της ΝΔ στην αυτοδιοίκηση δίνουν στον Κυριάκο μεγάλα περιθώρια κινήσεων και αποφάσεων.  Μένει να αποδειχθεί εάν ο νέος πρωθυπουργός θα «σπάσει αυγά» για να βγεί η Ελλάδα από το τέλμα.

Του Νίκου Σταματάκη*     

Υπό άλλες προϋποθέσεις θα μπορούσε η σημερινή μέρα της μεγάλης εκλογικής νίκης της Νέας Δημοκρατίας να είναι μια ιδιαίτερα αισιόδοξη στιγμή, μια αληθινή στροφή στη σύγχρονη ελληνική ιστορία.  Θα μπορούσε να είναι η στιγμή που οι έλληνες ψηφοφόροι έθαψαν μια και καλή τις παλιές τους αντιλήψεις μαζί και τις σχιζοφρενικές αριστερές καταβολές τους, με βάση τις οποίες πάντοτε έθεταν υπερβολική πίστη και προσδοκίες στις δυνατότητες του κράτους.  Το γεγονός όμως ότι – μετά από τόσα χρόνια καταστροφής – πάνω από το ένα τρίτο των ψηφισάντων προτίμησε εκείνους που είναι αντίθετοι στην ρεαλιστική οικονομική ανάπτυξη της χώρας, τους συνειδητά «κρατιστές», και οι οποίοι παράλληλα αποδείχθηκαν εθνικοί μειοδότες, είναι βαθιά απογοητευτικό και δείχνει ότι η αιτία του κακού στην Ελλάδα είναι οι ίδιοι οι Ελληνες και η αρρωστημένη νοοτροπία τους. Τα υψηλά ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ στην Μακεδονία αλλά και η επικράτησή του στην Κρήτη αποδεικνύουν ότι οι Ελληνες σε μεγάλο βαθμό ακόμα θέλγονται από τους λαοπλάνους και ότι ψηφίζουν σαν πρόβατα την ίδια πάντοτε παράταξη…

Η νίκη λοιπόν της Ν.Δ. με το υψηλό ποσοστό του 40% επισκιάζεται από το ανεβασμένο ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ που έφτασε το 31.5%.  Το εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί μεν να εξηγείται από την πόλωση του εκλογικού σώματος, καθώς μεγάλα τμήματα της «αριστερής πτέρυγας» συσπειρώθηκαν αντιδρώντας στην διαφαινόμενη σαρωτική νίκη της δεξιάς, αλλά σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογείται.  Αχτίδα ελπίδας διαφαίνεται στα πρωτοφανή ποσοστά αποχής και λευκών που ξεπέρασε το 44% και μεταφράζεται κυρίως ως απογοήτευση αλλά και ως διαμαρτυρία για την δήθεν «δημοκρατία» και για τους διεφθαρμένους πολιτικούς.  Αλλά κρύβει ίσως και τους σπόρους της αναζήτησης του καινούριου. Κρύβει επίσης και ένα μεγάλο ποσοστό Ελλήνων της Διασποράς – ιδιαίτερα τους πρόσφατους μετανάστες – που δεν άσκησαν το εκλογικό τους δικαίωμα.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και ο πρώτος σπόρος αλλαγής της Ελλάδας μακροπρόθεσμα και είναι πλέον στα χέρια του Κυριάκου να το κάνει πράξη – ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΨΗΦΟΥ ΣΤΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑ.  Είναι εξαιρετικά απογοητευτικό να βλέπουμε γύρω μας άλλους λαούς (αλλά ιδιαίτερα τους Βαλκάνιους και ειδικά τους γείτονες Τούρκους) να ψηφίζουν άνετα στα προξενεία τους ή με επιστολική ψήφο, ενώ εμείς ακόμα ανταλλάσουμε επιχειρήματα για το «πώς» και το «εάν».  Και ανεχόμαστε ακόμα αρκετούς  αριστερόστροφους φασίζοντες – που αυτοαποκαλούνται «δημοσιογράφοι» της ομογένειας – να μας λένε ότι «μόνο όσοι έχουν ένα (ελληνικό) διαβατήριο πρέπει να ψηφίζουν»… Δηλαδή περίπου 5-10,000 άτομα σε όλη τη Β.Αμερική και Καναδά… Με βάση τη λογική αυτή, ο Καποδίστριας ποτέ δεν θα γινόταν κυβερνήτης της Ελλάδας. Ούτε και ο γεννημένος στην Κρήτη Βενιζέλος.  Οι ίδιοι αριστερόστροφοι φασίζοντες άνετα συμφωνούν στην παροχή ψήφου σε κάθε καρυδιάς καρύδι που ξέπεσε στις ελληνικές ακτές….  Οπως έχω σημειώσει πολλές φορές στο παρελθόν, υπάρχουν πολλοί τρόποι να αποκλεισθεί το πρόβλημα του κομματισμού της Διασποράς και το πρώτο βήμα είναι η απαγόρευση λειτουργίας κομμάτων έξω από τα ελληνικά σύνορα.  Ολα τα υπόλοιπα – και ιδιαίτερα το δικαίωμα του εκλέγεσθαι (Βουλευτές Διασποράς κατά το πρότυπο των Βουλευτών Επικρατείας) είναι υπό συζήτηση…

Από εκεί και έπειτα η μεγάλη νίκη με αυτοδυναμία 158 εδρών σε συνδυασμό με την πλήρη κυριαρχία της ΝΔ στο χώρο της αυτοδιοίκησης δίνουν στον Κυριάκο μεγάλα περιθώρια κινήσεων και αποφάσεων για βαθιές τομές στην λειτουργία του κράτους.  Πρώτη ασφαλώς επιλογή και δέσμευσή του είναι το «μικρότερο κράτος» με τον περιορισμό των κρατικών επιχειρήσεων στις απολύτως αναγκαίες.  Ταυτόχρονα επείγει και ο περιορισμός του «Μινώταυρου» της γραφεικρατίας.  Στον τομέα της μεταρρύθμισης του δημόσιου τομέα ο Κυριάκος δεν έχει ούτε δικαιολογίες, ούτε και ανοχή και «περίοδο χάριτος» από το λαό.  Ενα πρακτικό ζήτημα που αφορά τους πάντες είναι το φαινομενικά απλό θέμα της διαχείρισης των απορριμάτων σε μια από τις πιο όμορφες γωνιές του πλανήτη.  Ενώ σε όλο των κόσμο λειτουργούν εδώ και δεκαετίες μικρά και μεγάλα εργοστάσια διαλογής σκουπιδιών, ανακύκλωσης και παραγωγής ενέργειας από αυτά, και ενώ διατίθενται γενναιόδωρες ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, η Ελλάδα ακόμα καυγαδίζει για τους ΧΥΤΑ.  Μόνο αυτό το ζήτημα αν καταφέρει να δρομολογήσει ο Κυριάκος θα πρέπει να θεωρηθεί επιτυχής η κυβέρνηση του…

Οσον αφορά την ανάπτυξη, οι επενδύσεις στον τουρισμό θα πρέπει πια να στραφούν στον ποιοτικό και εξειδικευμένο τουρισμό και όχι στους αριθμούς αφίξεων.  Η Ελλάδα είναι ιδανικός τόπος για τέτοιου είδους τουρισμό (πολιτιστικό, θρησκευτικό, αγροτικό, θαλάσσιο, κλπ) σε όλη τη διάρκεια του έτους.  Ανάλογα ισχύουν για την ενίσχυση εξειδικευμένης ανάπτυξης του πρωτογενούς τομέα και ειδικά της γεωργίας.  Σαφώς υπάρχουν τεράστια περιθώρια ανάπτυξης στην έρευνα και τεχνολογία, παράλληλα με την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και την εξυγίανση των δημόσιων.  Η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου στην πράξη θα είναι χωρίς αμφιβολία το πρώτο σοβαρό τέστ της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Ασφαλώς η μεγαλύτερη επενδυτική εισροή θα γίνει στον ενεργειακό τομέα όπου ήδη έγιναν τα πρώτα βήματα και πρέπει να επιταχυνθούν. Στον τομέα αυτό μεγάλο ρόλο θα παίξουν οι διεθνείς συμμαχίες της χώρας και αναμένεται να ενισχυθούν οι ήδη αναπτυγμένες τριαδικές και άλλες συμμαχίες στην Ανατολική Μεσόγειο.  Οι πρώτες επιλογές στελεχών στα υπουργεία Εξωτερικών (Δένδιας), Αμυνας (Παναγιωτόπουλος) και Δημόσιας Τάξης (Χρυσοχοϊδης) δείχνουν ότι εξυπηρετούν την στερέωση των διεθνών δεσμεύσεων της χώρας.  Αναρωτιέται κανείς βέβαια εάν οι «δεσμεύσεις» μπορούν να γίνουν και «δεσμά», καθώς για τις ηγεσίες των παραπάνω υπουργείων οι «υπερατλαντικές» διασυνδέσεις είναι κάτι παραπάνω από δεδομένες και βαθιά θεμελιωμένες… Αραγε να θυμίσουμε και πάλι στον Κυριάκο την καραμανλική ρήση «είμαι αμερικανόφιλος και όχι αμερικανόδουλος»;  Μένει να αποδειχτεί κατά πόσο θε ευθυγραμμιστεί με την δουλική στάση του μακαρίτη του πατέρα του και της Ντόρας ή θα αναζητήσει μια πιο ανεξάρτητη στάση.

Η εξακομματική Βουλή μετά την αποτυχία της Χρυσής Αυγής να ξεπεράσει το 3% σημαίνει ότι οι 158 έδρες που κέρδισε η ΝΔ σε συνδυασμό με τις 22 έδρες του ΚΙΝΑΛ δίνουν την ευχέρεια για ευρύτερες συνταγματικές και άλλες αλλαγές και ρυθμίσεις, όπως και για την άνετη εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.  Τα σημεία προς την κατεύθυνση αυτή είναι ήδη ορατά. Και πάλι υπογραμμίζουμε το θέμα της ψήφου ομογενών.

Αλλά η μεγαλύτερη ίσως δοκιμασία του νέου πρωθυπουργού θα είναι το φάντασμα της οικογενειοκρατίας που με τον ίσκιο του πάντοτε τον βάραινε. Η άνοδος του στην εξουσία, ενώ όλοι για πολλά χρόνια τον θεωρούσαν «λίγο» και «προικισμένο γόνο», δείχνει ότι εν μέρει το ξεπέρασε. Απομένει να αποδειχτεί στην πράξη εάν έτσι είναι τα πράγματα.  Ο διορισμός του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη ως αναπληρωτή πουργού Εξωτερικών, ενώ είχε στο παρελθόν αποτυχημένη θητεία ως υπουργός Ναυτιλίας είναι κακό σημάδι.  Δεν υπάρχει χειρότερος συμβολισμός για την οικογενειοκρατία στην Ελλάδα από τέτοιου είδους ανίκανα «βουτυρόπαιδα».  Αποφεύχθηκε πάντως ο διορισμός των Κεφαλογιάννηδων από την Κρήτη… Οι «μοιρασιές» θέσεων εξουσίας ανάμεσα στις δύο (μαφιόζικης οργάνωσης) οικογένειες της Κρήτης ασφαλώς δεν ήταν ποτέ καλό σημάδι. Θετική η υφυπουργοποίηση του Αγγελου Συρίγου δίπλα στον κ.Χρυσοχοϊδη στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης – αλλά η φυσική του θέση ήταν στο υπ.Εξωτερικών και μάλιστα στη θέση του υπουργού.  Και μόνο το όνομά του θα έδινε τα σωστά μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις.  Γιατί δεν τόλμησε ο Κυριάκος αλλά αποφάσισε να διορίσει τον επειεικώς ανεπαρκή κ.Βαρβιτσιώτη εκεί; Μακάρι να διορθωθεί προσεχώς το λάθος αυτό. Δεν ακούσαμε μέχρι στιγμής κανένα εξωκοινοβουλευτικό ή κανένα έλληνα της Διασποράς ή και επιχειρηματία να αναλαμβάνει κάποια κυβερνητική θέση. Ελπίζουμε να διαψευσθούμε…

Θα περιμένουμε και άλλες αποφάσεις του Κυριάκου για να βγάλουμε συμπεράσματα.  Αλλά ας έχει στο μυαλό του ότι η νίκη της φιλελεύθερης παράταξης σημαίνει ότι ο ελληνικός λαός του έχει δώσει την εντολή να «σπάσει αυγά».  Να έρθει σε ρήξη με νοοτροπίες και καταστάσεις που κρατούν τη χώρα και τον Ελληνισμό δέσμιο. Εκεί θα κριθεί η επιτυχία του και όχι στην προσπάθεια συντήρησης εσωκομματικών ισορροπιών.

 

Νέα Υόρκη, 8 Ιουλίου 2019

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here