Για ακόμα μια χρονιά εορτάσθηκε η επέτειος της Εθνικής Παλιγγενεσίας στον Λευκό Οίκο με κάθε επισημότητα και με θερμή προσφώνηση από τον Πρόεδρο Τραμπ.  Βέβαια οι αριστερόστροφοι «ανταποκριτές» δεν έχασαν ευκαιρία να παραπονεθούν ότι ο Πρόεδρος δεν αναφέρθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ως τον εχθρό που νίκησαν οι έλληνες το 1821…. Μακάρι να ήταν οι λέξεις το πρόβλημά μας.  Αν θυμάμαι καλά – και έχω πολύ καλή μνήμη – άλλοι πρόεδροι ήταν πολύ καλύτεροι στη χρήση λέξεων, ας πούμε ο Τζίμι Κάρτερ και ο Μπάρακ Ομπάμα… Και στο τέλος μείναμε με τα «ωραία λόγια» και πράξεις μηδενικές έως αρνητικές… Να θυμηθώ μήπως τα καμπαναριά της Κύπρου που χτύπαγαν με τη νίκη του Κάρτερ; Ενώ η πικρή συνέχεια ήταν η άρση του εμπάργκο κατά της Τουρκίας… Και τι μας έμεινε από τις λέξεις των υπολοίπων;  Τίποτα απολύτως από άποψη εξωτερικής πολιτικής…  Και όταν ο Πρόεδρος Κλίντον μας είχε πράγματι προσφέρει μια υπόσχεση ιστορικής σημασίας (για το όνομα της Μακεδονίας) φρόντισαν οι γνωστοί μειοδότες (Μητσοτάκης) να την αναστρέψουν. Ας μετριάσουμε λοιπόν τις εκφράσεις μας και ας συγκεντρωθούμε στα σημαντικά. Εκείνοι που προτιμούσαν την Χίλαρι Κλίντον (που θα έβαζε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ την Βικτόρια Νούλαντ και άλλους αποδεδειγμένα ανθέλληνες – θερμούς υποστηρικτές του Σχεδίου Ανάν) πρέπει να νιώθουν ευτυχείς που με την εκλογή του Τραμπ αποφύγαμε τα χειρότερα. Να μην ξεχνάμε ότι οι «παπαγάλοι» της ελληνικής και ομογενειακής δημοσιογραφίας είναι οι ίδιοι που πριν τρία χρόνια «ξέχασαν» να περιλάβουν στην ανταπόκρισή τους ότι ο Φάδερ Αλεξ είχε προσκαλέσει και δύο τούρκους επιχειρηματίες στην ίδια γιορτή στο Λευκό Οίκο… Η «επιλεκτική» δημοσιογραφία δεν είναι ποτέ καλή…

23 Μαρτίου 2019

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here