Του Νίκου Σταματάκη

Για πάνω από μια δωδεκαετία ο Πέτρος Γαλάτουλας καταφέρνει σχεδόν κάθε χρόνο να στρέφει τους φακούς της δημοσιότητας πάνω του, σχεδόν πάντοτε με αρνητικό τρόπο.  Τόσο στη νομαρχιακή επιτροπή της Ν.Δημοκρατίας στη Ν.Υόρκη, όσο και στην Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Ν.Υόρκης, αλλά και σε ιδιωτικές υποθέσεις «επενδύσεων» καταφέρνει πάντοτε να γίνεται αντικείμενο κατηγοριών για την αλλοπρόσαλλη έως παραβατική συμπεριφορά του. Δεν είναι της στιγμής να θυμηθούμε τα πολλά του κατορθώματα – ο καθένας μας στο χώρο των ομογενειακών οργανώσεων και του τύπου έχει πολλές ιστορίες να διηγηθεί με πρωταγωνιστή τον Πέτρο.  Ελάχιστες από τις ιστορίες αυτές είναι κολακευτικές…

Δεν θέλω να ξύνω παλιές πληγές.  Αλλά για χάρη του σημειώματος αυτού, θα επαναλάβω εδώ την κατάληξη ενός διαλόγου μεταξύ μας πριν περίπου ένα χρόνο σε μια τυχαία συνάντηση.  Τότε λοιπόν, όταν ευγενικά αρνήθηκα να συμμετέχω σε εκδήλωση της Ομοσπονδίας ως ομιλητής, όπως μου πρότεινε, μου ζήτησε να του εξηγήσω τον λόγο.  Του απάντησα ότι την μία και μόνη φορά που δέχτηκα να συμμετέχω (στην Επιτροπή Εθνικών Θεμάτων το 2010-11) η συμπεριφορά του ήταν απαράδεκτη.  Και πρόσθεσα λέγοντας ότι η Ομοσπονδία πρέπει να εκδημοκρατιστεί. «Επιτέλους πρέπει να καταλάβεις ότι δεν μπορείς να πηδάς από θέση σε θέση (πρόεδρος, αντιπρόεδρος, γραμματέας) για να κάνεις το αφεντικό… Αυτά δεν τα κάνουν οι σωστοί, οι δημοκρατικοί, ηγέτες.  Ασε και κανένα άλλο να αναδειχτεί», κατέληξα… Η απάντηση του δείχνει το πρόβλημα «Γαλάτουλας» σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια: «Γιατί, ο Πούτιν τι κάνει;», μου απάντησε με τον πιο φυσικό τρόπο… Και με άφησε άφωνο, όπως άφωνοι θα είστε και σεις που διαβάζετε αυτές τις γραμμές…

Αλλά όταν ο Πέτρος, που δυσκολεύεται να μιλήσει σωστά ελληνικά (για αγγλικά ας το ξεχάσουμε), συγκρίνει τον εαυτό του με τον Πούτιν και ονειρεύεται μεγαλεία με έλληνες πρωθυπουργούς, κυβερνήτες και δημάρχους της Ν.Υόρκης, και άλλους τρανούς, τότε πλέον το πρόβλημα μας δεν είναι πολιτικό αλλά ψυχολογικό.  Και όταν ο Πέτρος φέτος (ναι, τώρα, τις μέρες αυτές…) αρνείται – ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΕΛΑΣΗΣ – να αποδώσει λογαριασμό στο συμβούλιο της Ομοσπονδίας ως πρόεδρος της Επιτροπής Παρέλασης, τότε το πρόβλημα μας και πάλι δεν είναι πολιτικό, αλλά νομικό και σωστά έπραξε προχθές το Δ.Σ. της Ομοσπονδίας υπό τον Κλεάνθη Μεϊμάρογλου να του στείλει εξώδικο και να τον απειλεί με μήνυση.  Εάν δεν συνετισθεί, τότε ας γίνει η μήνυση και ας είναι βέβαιος ο Πέτρος Γαλάτουλας ότι η Ομογένεια θα προσέλθει σύσσωμη ως μάρτυρας κατηγορίας…

Και όταν τέλος έχει το θράσος, όπως έκανε προχθές, παρά το ότι δεν έχει παραδώσει λογαριασμό για την περσινή παρέλαση και παρότι όλοι έχουν αηδιάσει από την συνεχώς προκλητική και γελοία συμπεριφορά του, να ζητά με αναίδεια και πάλι να γίνει πρόεδρος της Επιτροπής Παρέλασης για το 2020 (!!!), τότε πλέον ούτε οι ψυχολόγοι ούτε οι δικηγόροι είναι αρμόδιοι για την περίπτωση του…  Εχει το «ακαταλόγιστο», όπως λέγαμε παλαιότερα στην Ελλάδα… Εφόσον η οικογένειά του αδυνατεί να τον συμμαζέψει θα πρέπει η Ομοσπονδία να ζητήσει την παρέβαση της Αστυνομίας και των Αρχών Κοινωνικής Προστασίας.  Εκείνοι ξέρουν ποιό ίδρυμα είναι το καταλληλότερο για τη θεραπεία του…

Το δυστύχημα είναι ότι ο Πέτρος δεν είναι ο μόνος ανάμεσά μας που πάσχει από την ανίατη αυτή ασθένεια της αρχομανίας και της μεγαλομανίας… Η Ομογένεια διαθέτει αρκετούς «Μεγαλέξανδρους» και περισσότερους «Ναπολέοντες»…

Νίκος Σταματάκης, 24 Οκτωβρίου 2019, n.stamatakis@aol.com

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here