Του Στέλιου Τάτση
Σήμερα ξύπνησα  και πάλι ευχάριστα, ας είναι καλά ο Βασιλιάς Μορφέας  που με κράτησε όλη την νύχτα αγκαλιά, δεν με άφησε ούτε να στρέψω. Όταν τον παίρνεις μονογούργουρο,
ξυπνάς  ανανεωμένος, κεφάτος, ορεξάτος, δημιουργικός. Ο καλός ο ύπνος σου χαρίζει ανάπαυση σώματος και ψυχής.  Έχω πάντα το μυαλό μου τη συμβουλή της κόρης μου: “για
να κοιμάσαι καλά μετά τις επτά το βράδυ θα βάζεις στο στόμα φερμουάρ, μόνο ένα φτωχό
χαμομήλι…”
Πλύθηκα  έκανα την προσευχούλα μου και κατέβηκα στην κουζίνα, έβαλα ένα ποτήρι νερό στο μπρίκι  έριξα και λίγο αγιασμό, το ζέστανα λίγο και το ήπια. Ο αγιασμός χρειάζεται γιατί αν στην στοματική κοιλότητα και τον λάρυγγα έχει εισχωρήσει ιός τον εξαφανίζει ο Υιός του Θεού. Στην συνέχεια  γέμισα το μπρίκι με γάλα σίκαλης (oat milk), μια κουταλιά Ελληνικό καφέ, μισή κουταλιά μέλι από λευκάγκαθα (hawthorn) Κύπρου και έφτιαξα το πρωινό μου τέλειο καφεδάκι το οποίον συνόδεψα με μια μπάρα δημητριακών με σοκολάτα σπόρια τσία και μαστίχα Χίου  που παράγεται στη Χίο από την ΕΛΜΑ. Είναι Τούρμπο, σε κρατάει χορτασμένο.
Υπάρχουν  πολλά πράγματα που δεν τα γνωρίζετε. Έπινα το καφεδάκι μου και σκάλιζα
το τηλεφωνάκι μου. Πολλά τα μηνύματα από αμέτρητους φίλους πλέον προσωπικούς αλλά και του Διαδικτύου. Διάβασα και ένα πολύ ωραίο σχόλιο από τον Γιάννη τον Κρητικό για το χθεσινό μου ημερολόγιο που αναφερόμουν στην γλώσσα στις εκκλησιές μας. Αγαπητέ (άγνωστε Γιάννη) σ’ευχαριστώ και σε διαβεβαιώνω πως η ιστιοσελίδα μας το HELLENISCOPE αν βρεί υποστήριξη από το ομογενειακό κοινό θα φέρει τα επάνω κάτω. Διάβασα ακόμη για τις ηλιθιότητες και τις βλακείες του Δημάρχου της Νέας Υόρκης και του δικού μας αριστερίζοντος Γιάνναρη σχετικές με τα ακίνητα που ήταν μονόπλευρες δηλώσεις, που είχαν στόχο τους ιδιοκτήτες ακινήτων.
Αυτό με έκανε να θυμηθώ τον φίλο μου τον Βασίλη τον Λιβανό όταν σε μια συζήτηση που  κάποιος υμνούσε τον Εφοπλιστή τον αείμνηστο Γιώργο Λιβανό και ο Βασίλης είχε πεί, “Ο Λιβανός έχει πλοία και εγώ έχω κτίρια” και πολύ σωστά. Όμως  τα κτήρια είναι ριζωμένα δεν μετακινούνται και  γίνονται στόχος του κάθε Δημάρχου και του κάθε Γιάνναρη επειδή η πλειονότητα των  ψηφοφόρων στην Νέα Υόρκη είναι άποροι …τους ενδιαφέρει μόνο η
επανεκλογή τους και δεν δίνουν διάρα για την οικονομία.  Αντίθετα τα πλοία όπως είπε και Κωνσταντίνος Καραμανλής έχουν προπέλα και ταξιδεύουν …. και πολλές σημαίες για νηολόγιο, έτσι τις αλλάζουν ανάλογα με τα συμφέροντά τους. Εδώ το μόνο που μπορούμε είναι να ψάχνουμε τις πολιτείες έξω από την Νέα Υόρκη για να βάλλουν μυαλό  οι λεγάμενοι.
Ηπια το καφεδάκι μου και βγήκα για τον πρωινό μου περίπατο. Νόμιζα πως περπατούσα ολομόναχος σ’ένα παράδεισο. Μια Κινέζα είδα μόνο και όταν πλησίαζε φώναξα, κάνε πέρα είμαι ο Μπαμπούλας, κάτι κατάλαβε και πράγματι άλλαξε πορεία. Περπάτησα δύο μίλια και επέστρεψα. Τα άλλα δύο μίλια τα άφησα για το απόγευμα. Πήγα ξανά στην πηγή ζωής στην
κουζίνα να συμπληρώσω τα καύσιμα. Σε ένα κατσαρολάκι έβαλα ένα φλιτζάνι γάλα σίκαλης
και όταν άρχισε να βράσει, έριξα ένα φλιτζάνι Oat meal flakes  και τις ανακάτευα  για πέντε
λεπτά, έκλεισα τη φωτιά και έριξα, μια κουταλιά ταχίνι, μια κουταλιά μέλι  από λευκαγκαθα  και μια κουταλιά αλεύρι αμυγδάλου. Τα ανακάτεψα και καταβρόχθισα το μείγμα.
Αμέσως μετά καθάρισα την κολοκύθα την οποία θα φάω για μεσημεριανό. Τώρα θα πάω στο νεκροταφείο, στο εβδομαδιαίο ραντεβού μας με την Νίνα. Οι νεκροί ζούν όσο τους θυμόμαστε. Έφθασα στο νεκροταφείο, μέσα και έξω από το νεκροταφείο η ίδια ησυχία,
η ίδια ομοιότητα. Περπατώντας ανάμεσα στα μνήματα  βλέπεις την παντοδυναμία……. του
ανθρώπου.  Πολλά τα Ελληνικά ονόματα στα μνημεία, εκεί κοντά με την Νίνα είναι και του
Δημήτρη Καστανά, τον οποίον δεν θύμιαζα εν ζωή και το κάνω πότε πότε τώρα. Η μοίρα είναι κοινή για όλους μας και αυτοί που αρέσκονται στις φιλοφρονήσεις και τις διακρίσεις είναι ζωντανοί  νεκροί.
Αφού τα είπαμε με την Νίνα επέστρεψα πίσω, έφαγα την κολοκύθα μου( butternut squash )  και ξαναβγήκα για τα άλλα δύο μίλια περπάτημα, τούτη την ώρα είχε μερικούς που είχαν τον ίδιο σκοπό με μένα. Όταν  έβλεπα κάποιον που είχε αντιμέτωπη πορεία έκανα ψέματα πως φταρνιζόμουν  και αμέσως άλλαζε πορεία.  Ξαναγύρισα στο σπίτι και  βάλθηκα να ετοιμάσω το βραδυνό. Έφτιαξα σαλάτα με ντομάτα, αγγουράκι, γλυκιά κόκκινη πιπεριά, φρέσκο κρεμμυδάκι , καρδιά σέλινου και καρδιές μαρουλιού, έβρασα σπαράγγια και έβαλα
στο φούρνο έναν ξεγυρισμένο κολιό. Έφτιαξα σάλτσα δικής μου συνταγής την οποίαν χρησιμοποίησα και στα τρία πιάτα, σαλάτα, σπαράγγια και κολιό. Μία κουταλιά ταχίνι, μία
κουταλιά μέλι, μια κουταλιά μουστάρδα, χυμό λεμονιού, ελαιόλαδον, αλάτι πιπέρι, τα χτύπησα καλά και έγινε η τέλεια σάλτσα, που έκανε και τα τρία πιάτα ένα απίθανο Λουκούλειο δείπνο. Περίσσεψε και για αύριο.
Τώρα θα  πάω στο χαζοκούτι να δώ τί λένε οι χαζοί της Πατρίδας και του κόσμου που εγκατέλειψαν τον Υιόν του Θεού και ασχολούνται με τον κορονοϊό. Εκείνος ο Χατζηνικολάου όπου νάναι θα πάρει συνέντευξη στο ενώπιος ενωπίω και την κουτσή Μαρία ακόμη και δεν το λέγω για σένα Μαρία που είσαι κουτσή αλλά για εκείνη που  ενώ δεν είναι κουτσή κάνει πως  κουτσένει, το ίδιο  ισχύει και για τον Αρναούτογλου. Η πλάκα είναι που ο Αντέννα  δυσκολεύθηκε όσον αφορά τον ρόλο της Λενιώς στις Άγριες Μέλισσες, με την δικαιολογία πως παίζει θέατρο και δεν έχει παίξει στην τηλεόραση. Μα η Λενιώ είναι η πιο άγρια από όλες της Μέλισσες χωρίς αυτήν θα ήταν χωρίς ενδιαφέρον . Είναι σαν να τραγουδάς του
Κίτσου η Μάνα  χωρίς τον Κίτσο.
Άντε γιατί ξεπέσαμε στο κουτσομπολιό κι’εγώ δεν είμαι κουτσομπόλης.
Και εις αύριο με καλό.
captatsis@gmail.com

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here