ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Χιώτικες τουλίπες, γνωστές και ως “λαλάδες”….
Του Στέλιου Τάτση
Ξύπνησα μετά από έναν συνεχή και ευχάριστο ύπνο σπάζοντας τα δεσμά του Βασιλιά Μορφέα που με είχε όλη την νύκτα αγκαλιά χωρίς να τον βλέπω, χωρίς να νιώθω την αγκαλιά του. Μυστήρια, απλά και ανεξήγητα όσα συμβαίνουν, στον χαμένο χρόνο της νύχτας σκέφθηκα και οι επιστήμονες προσπαθούν να εξερευνήσουν το σύμπαν σπαταλώντας το ΑΕΠ του πλανήτη γη που είναι το σπίτι τους. Προσπαθούν να ανακαλύψουν
αυτό που θα ανατραπεί από άλλους που θα τους διαδεχθούν , διότι κατά τον Πλάτωνα , επιστήμη είναι μια σειρά από κρίσεις, αδιαλείπτως αναθεωρούμενες.
Προχώρησα στο μπάνιο , έκανα αυτά που με δίδαξε η ζωή για την αυτοσυντήρηση, μετά στο εικονοστάσι του σπιτιού που τώρα πλέον έχει γίνει εκκλησία και με το νού και το δεξί χέρι συνδέθηκα μ’εκείνον που αναστήθηκε. Όσο περνούν τα χρόνια αυτή η επαφή με το θείον γίνεται όλο και πιό αναγκαία. Τέλειωσα τον μονόλογο και κατέβηκα στο Βασίλειό μου στην κουζίνα. Όσο ζούσε η Νίνα ήταν το δικό της και το δικό μου ήταν το γραφείο μου, όπου περνούσα πολλές ώρες και αποτύπωνα τις σκέψεις μου στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Μοναχός πλέον σε ολόκληρο το σπίτι μετακόμισα το Βασίλειό μου στην κουζίνα όπου τα συνδυάζει όλα. Με το που μπήκα η ματιά μου έπεσε στο ημερολόγιο που είχα φέρει πέρσι μαζί μου από το Εμπόριο της Πτολεμαίδας, έδειχνε 30 Απριλίου, απεκόλλησα την σελίδα και βλέποντας την Πρωτομαγιά, γέμισε ο κόσμος του νου με εικόνες γεμάτες άνθη, μονόχρωμα και πολύχρωμα λουλούδια ως επί το πλείστον αγριολούλουδα με τα οποία συνήθιζα να φτιάχνω το μαγιάτικο στεφάνι στο εξωχικό της Χίου.
Κοίταζα το ημερολόγιο και νοερά έβλεπα το πολύχρωμο μαγικό χαλί που άπλωνε κάθε Πρωτομαγιά η Θεά Άνοιξη στην περιφέρεια του χωριού μου. Κάθε χωράφι ένα ξεχωριστό χαλί και όλα μαζί έναν απέραντο μαγικό κόσμο στον οποίον περπατούσε η πεντάμορφη Βασίλισσα “Ανοιξη” η κυρία των ανθέων και των λουλουδιών, που τα ράντιζε με πολύχρωμες μπογιές, αρώματα και μυρωδιές. Μέσα σ’αυτήν την στιγμιαία έκσταση που ζούσα, άκουγα μουσικές και τραγούδια των παιδικών χρόνων: “Μες του Μαγιού της μυρωδιές τα κόκκινα κεράσια…….άκουγα το ερωτικό τραγούδι του Καλογιάννη, “Σ’αγαπώ σαν το γέλιο του Μάη”.… που έκανε το δάκρυ να κυλίσει με ευκολία στο φρέσκοξυρισμένο μου μάγουλο”. Ενα τηλεφώνημα από τον γιό μου τον Μιχάλη με ευχές για την Πρωτομαγιά με έβγαλε από την έκσταση και με επανέφερε στην πραγματικότητα. Κοίταξα την σελίδα του ημερολογίου που απεκόλλησα το οποίον στην πίσω του πλευρά έγγραφε: “Ο δρόμος της δικαιοσύνης και της ελεημοσύνης οδηγεί τον άνθρωπο σε μακρυά και ένδοξη ζωή”.
Αμέσως ξεδιπλώθηκε από τους τόμους της κεφαλής το απόφθεγμα του Αριστοτέλη που
αναφέρεται στον πλούτο λέγοντας: “Ολη η ουσία του πλουτισμού είναι στην χρήση του και όχι στην απόκτησή του”.  Ανοιξα την πόρτα που συνδέει την κουζίνα με τον κήπο βγήκα έξω, πήρα μερικές βαθειές εισπνοές και βλέποντας την δειλή ακόμη εμφάνιση της
Άνοιξης ασυναίσθητα τα χείλη μου ψέλλισαν το: “ως εμεγαλύνθη τα έργα σου Κύριε πάντα εν Σοφία εποίησας”.
Επέστρεψα στην κουζίνα έφτιαξα Ελληνικό καφέ με γάλα βρώμης (oat milk) και τον απολάμβανα μαζί με τις αμέτρητες ευχές φίλων και φιλενάδων που μου έστειλαν μέσω του Διαδικτύου για την Πρωτομαγιά. Διάβασα και την επικαιρότητα και είδα από πολλούς την τάση να συνδέουν την Πρωτομαγιά με την εργατική επανάσταση, η οποία όπως απεδείχθη, προωθήθηκε από τις ίδιες δυνάμεις που προσπαθούν σήμερα να καταλύσουν δια της Δημοκρατίας ….την Δημοκρατία των εθνών και να εγκαταστήσουν την παγκόσμια
δικτατορία. Αυτοί βέβαια που την προβάλλουν στερούνται κάθε σχετικής ιδεολογίας , είναι τα σκυλιά των αφεντικών που γαβγίζουν για να μην χάσουν το ξεροκόμματο…….
Για μένα προσωπικά, η Πρωτομαγιά είναι μια ξεχωριστή μέρα του χρόνου, συνδεδεμένη με
την ομορφιά της φύσης, συνδεδεμένη ακόμη με την Ανάσταση της φύσης και το Χριστός Ανέστη.
Συνδεδεμένη ακόμη με την επανάσταση πάσης φύσεως ορμόνη που κυριεύει που πετάγεται στα ύψη. Η Πρωτομαγιά σύμβολο της Άνοιξης είναι η υποδειγματική άμιλλα της φύσης που πρέπει να γίνει παράδειγμα για τον άνθρωπο, γιατί εκεί τα πάντα έχουν την τάση να φτάσει το ένα τό άλλο στην ομορφιά και να το ξεπεράσει, χωρίς να αισθάνεται φθόνο, αν το άλλο το ξεπερνάει.  Άνοιξη το σ’αγαπώ του Θεού μ’ένα μπουκέτο στο χέρι προς τον άνθρωπο.
Πρωτομαγιά η αγκαλιά και το φιλί του Θεού προς τον άνθρωπο.
Δόξα σοι ο Θεός , μας ξανάρθε η Πρωτομαγιά και μας βρήκε ζωντανούς.
captatsis@gmail.com

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here