Του Γιώργου Χαρβαλιά

Η γερμανίδα καγκελάριος «συνιστά» στον Ελληνα πρωθυπουργό να τηλεφωνηθεί με τον Ερντογάν «για να σπάσει ο πάγος», λίγες μέρες, πριν την (προαναγγελθείσα) απόφαση για μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε ισλαμικό τέμενος.

Στην κουβεντούλα, περί…ανέμων και υδάτων, («θέματα χαμηλής πολιτικής», το λέμε) ο Τούρκος πρόεδρος αποφεύγει να ξαναθυμίσει στον κύριο Μητσοτάκη την ειλημμένη απόφαση του για το κορυφαίο ελληνοχριστιανικό μνημείο, τουλάχιστον αν πιστέψουμε την ελληνική πλευρά.

Σε μερικά 24ωρα η πρόκληση γίνεται πράξη και ο Ελληνας πρωθυπουργός αντιδρά, χλιαρά, προαναγγέλλοντας, μέσω του εκπροσώπου του «κάποιου είδους κυρώσεις», τις οποίες μάλλον δεν είχε σκεφτεί, γιατί δεν περίμενε την (απολύτως αναμενόμενη) εξέλιξη.

Στην συνέχεια ο Ελληνας υπουργός εξωτερικών «τρώει πόρτα», όταν επιχειρεί στο συμβούλιο εξωτερικών της ΕΕ, με την ιδιότητα αξιωματούχου κράτους μέλους το οποίο αντιμετωπίζει, εκτός από την συγκεκριμένη ιταμή πρόκληση και ζήτημα απειλής εθνικής ασφαλείας να επιβάλει άμεσες κυρώσεις στην Τουρκία. Η γερμανική προεδρία όμως συνιστά (σ.σ. υποχρεώνει είναι η ορθή λέξη) στην ελληνική πλευρά να παρακαθίσει σε τριμερή συνάντηση με εκπρόσωπο της Καγκελαρίας και τον ανώτατο σύμβουλο, επίσημο spokesman, του Ερντογάν. Για να…«πέσουν οι τόνοι», οι οποίοι σημειωτέον δεν ανέβηκαν ποτέ.

Η αψυχολόγητη (επιεικώς) συνάντηση στην οποία συμμετέχει η σύμβουλος του Ελληνα πρωθυπουργού επί εξωτερικών θεμάτων, κρατιέται από την Αθήνα μυστική. Προδίδεται όμως, κατά την πάγια πρακτική της απέναντι πλευράς, από τον Τούρκο υπουργό εξωτερικών, ο οποίος και την χρησιμοποιεί ως επιχείρημα ότι, παρά τα ελληνικά κλαψουρίσματα, υπάρχει κανάλι επικοινωνίας και διμερούς διαλόγου, υπό γερμανική εποπτεία. Επομένως δεν τίθεται θέμα ανάμιξης της Ευρώπης σε συλλογικό επίπεδο.

Ερώτηση πρώτη: Είναι νορμάλ να σε φτύνει ο άλλος στο πρόσωπο και με την πρώτη παρότρυνση ενός τρίτου, να σκουπίζεις τα σάλια και να πίνεις καφέ μαζί του;

Ερώτηση δεύτερη: Είναι προς το ελληνικό συμφέρον να αποδέχεσαι ντε φάκτο διαιτησία στην αντιπαράθεση με τους γείτονες από την πιο φιλότουρκη χώρα της Ευρώπης; Που έσπευσε να χαρακτηρίσει την βεβήλωση της Αγίας Σοφίας, «όχι πολιτικό, αλλά αμιγώς πολιτιστικό ζήτημα»;

Ερώτηση τρίτη: Ο πρωθυπουργός με την όποια εμπειρία διαθέτει, δεν φαντάστηκε ότι θα τον κρεμάσουν στα μανταλάκια οι Τούρκοι  για αυτή την «μυστική διπλωματία», όπως παγίως πράττουν; Οι πολυπράγμονες σύμβουλοι που τον περιβάλλουν, μεταξύ των οποίων και η κυρία που συμμετείχε στον καφέ, δεν έσπευσαν να τον προστατέψουν, προειδοποιώντας τον ότι η συνάντηση δεν θα κρατηθεί μυστική;

Ερώτηση τέταρτη και τελευταία: Ποια είναι ακριβώς η ιδιότητα της Ελλάδας στην Ευρωπαική Ενωση και πώς την αντιλαμβάνεται ο κύριος Μητσοτάκης; Ιδιότητα ισότιμου μέλους ή πρόθυμου καρπαζοεισπράκτορα των Γερμανών;…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here