Του Στέλιου Τάτση

Προ ημερών διάβασα ένα κείμενο  σε σοβαρό ηλεκτρονικό μέσο ενημέρωσης, που κατά την
διάρκεια της αναγνωσής του, ένιωσα  ένα ρίγος να διαπερνά ολόκληρο το κορμί μου. Τα
μάτια μου βούρκωσαν από συγκίνηση και τα δάκρυα που έπεφταν στο τζάμι του τηλεφώνου μου ήταν αγκαλιά, φιλί και αγάπη προς την Αρμένισα Μάνα που αντίκρυζα στην φωτογραφία του κειμένου. Την ίδια στιγμή το μυαλό μου πετάχτηκε στην Αρχαία Σπάρτη, στην Σπάρτη του Λεωνίδα, των ανδρών και των Μανάδων. Έβλεπα την Σπαριάτισσα Μάνα, ν’αποχαιρετά το γιό της που θα έφευγε για τη μάχη, δεν δάκρυζε, δεν έκλαιγε, έσφιγγε την καρδιά της και με υπερηφάνεια του ζητούσε απλά να πολεμήσει και να επιστρέψει ζωντανός στο σπίτι του με την ασπίδα του  η νεκρός πάνω σε αυτήν.

Ο Πλούταρχος αναφέρεται στο γεγονός, που όταν κάποιος θέλησε να ειρωνευτεί τις  Σπαρτιάτισσες, η Γογώ σύζυγός  του Λεωνίδα απάντησε: ”Κυριαρχούμε  στους άνδρες μας γιατί είμαστε οι μόνες που γεννάμε άνδρες”. Πετάχτηκε ακόμη το μυαλό μου  στο έπος του
Σαράντα, στις Ελληνίδες Μανάδες εκείνης της εποχής, που με πνεύμα αυτοθυσίας και ηρωισμού, κουβαλούσαν πολεμοφόδια και τρόφιμα στο μέτωπο και περιποιόντουσαν με αγάπη τους τραυματίες. Όταν εκείνη η Ελληνίδα Μάνα αποχαιρετούσε το παιδί της για τον πόλεμο, ήταν έτοιμη  και η ίδια να πολεμήσει για την Πατρίδα και την Ελεύθερία. Εκείνες οι Μανάδες ήταν οι αφανείς ηρωίδες .Αξίζει να αναφερθώ στην Ελληνίδα Μάνα Ελένη Ιωαννίδου , μια από τις χιλιάδες Μητέρες που έχασε το παιδί της στα βουνά της Βορείου Ηπείρου  και παρά τον πόνο της έστειλε ένα τηλεγράφημα στον τότε Πρωθυπουργό  της Ελλάδας Αλέξανδρο Κορυζή , για να του πεί ότι θα θυσίαζε και τα υπόλοιπα παιδιά της για την Πατρίδα.

Εκανα αυτόν τον πρόλογο για να καταλήξω στην σύγχρονη Σπαρτιάτισσα, την σύζυγο του
Πρωθυπουργού της Αρμενίας κυρία Anna Hakobyan η οποία σε πρόσφατη συνέντευξή της
σχετική με τον αποχαιρετισμό του γιού της που θα πήγαινε στον πόλεμο του είπε: ”Αγόρι μου σε λατρεύω , αλλά πρέπει να ξέρεις πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή σ’αυτόν τον κόσμο από το να πεθαίνεις για την Πατρίδα σου”. Η προτροπή της Αρμένισας Μάνας προς το
παιδί της την κάνει να μοιάζει με μια Σπαρτιάτισσα Μάνα της Αρχαίας Σπάρτης. Η αγάπη της προς την Πατρίδα της, είναι υπέρτατη, υπερέχει και εκείνης προς το παιδί της. Αναδεικνύει το μεγαλείο της ψυχής , κατακτά μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία της Αρμενίας και γίνεται σε όλο τον σύγχρονο κόσμο παράδειγμα προς μίμηση.

Εύχομαι να γίνει παράδειγμα και στην δική μας Πατρίδα, στην Πατρίδα που δυστυχώς έχουν
ξεφύγει τα πάντα. Στην Πατρίδα που όλοι και όλες προσπαθούν , παντίοις τροποις να υπηρετήσουν τα παιδιά τους  κοντά στα σπίτια τους, σε γραφεία αν είναι δυνατόν η και καθόλου. Πρωτεύοντα ρόλο έχουν τα παιδιά των πολιτικών (οι εξαιρέσεις σπανίζουν) που την βγάζουν σχεδόν όλα καθαρή  σε υπηρεσίες γραφείων, αντί να τα στέλνουν στα σύνορα να σκληραγωγηθούν, να βλέπουν απεναντί τους τον εχθρό και να νοιώσουν, τι σημαίνει κίνδυνος για την Πατρίδα και να είναι σε θέση να την υπερασπιστούν  όταν χρειαστεί.
Απορώ πως από την Σπάρτη και το έπος του σαράντα, μεταλαχτήκαμε σ’αυτήν την άθλια,
απαράδεκτη σημερινή εικόνα.

Ισως γιατί ξαποστάσαμε για περισσότερο χρόνο από ότι έπρεπε; η γιατί  οι ηγέτες μας της
Εκκλησίας και της πολιτείας  βολεύτηκαν κάτω από τα φτερά (δίχτυ) της παγκόσμιας συμμορίας και τα ξεπούλησαν όλα; Με αυτήν την συμμορία τα έχει βάλλει και ο
Πρόεδρος της Αμερικής , έχει ξεκινήσει μαζί της έναν άνισο αγώνα και με τις επερχόμενες
εκλογές δίδεται η μεγαλύτερη μάχη  και εάν νικήσει θα τους στείλει πίσω στα Τάρταρα, από εκεί που ξεκίνησαν. Από την αρχή είχα πει πως ο κορωνοιός δεν προέκυψε τυχαίως, στόχος του ανάμεσα στα πολλά εκατομμύρια θυμάτων προεξέχουσα θέση έχει ο Πρόεδρος Τράμπ, διότι επιδιώκει το τέλος της συμμορίας, όπως ακριβώς έκανε  ο Λεωνίδας στις Θερμοπύλες, όπου σταμάτησε τους Πέρσες, γι’αυτό  και την μάχη αυτήν την ονόμασαν : “The Last stop” .

Σήμερα διεξάγεται ο μεγαλύτερος πόλεμος μεταξύ του Καλού και του κακού, μεταξύ Τράμπ και ΝΤΠ. Αν τον κερδίσει ο Τράμπ θα μείνει στην ιστορία ως ένας άλλος σύγχρονος Λεωνίδας. Αυτές τις ώρες  έχει την ανάγκη της προσευχής όλων μας, ας παρακαλέσομε τον Ύψιστον  να τον βοηθήσει να εξέλθει νικητής και από αυτήν την μάχη, για το καλό της Αμερικής για το καλό της ανθρωπότητας για καλό του ΚΑΛΟΥ.
Αμήν.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here