Του οικονομολόγου Τζανή Γκούσκου

==============================

Η βαρειά βιομηχανία της Ελλάδος ΔΕΝ είναι ο τουρισμός

Η Ελλάδα δεν είναι ξαπλώστρα του κάθε τουρίστα…

Όσοι αποφοιτούν ως ιατροί, από τα πανεπιστήμια της υδρογείου,

να έρχονται στην Κω να ορκιστούν, στην αρχαία διάλεκτο,

στον ελληνικό όρκο του Ιπποκράτους

Μία από τις πολλές έννοιες και εκφράσεις που έχουν διαστρεβλωθεί σ’ αυτή την Χώρα είναι και η παραπάνω, και αν ρωτήσεις 100 Έλληνες ποια είναι η βαρειά βιομηχανία της Ελλάδος, οι 99 θα πουν …ο τουρισμός!

Την 10ετία του ’70 όντας φοιτητής, δούλευα τα καλοκαίρια στο εργοστάσιο της ΙΖΟΛΑ στην Καλλιθέα.

Εκείνη την περίοδο, όπου ο τουρισμός ήταν ακόμα ανύπαρκτος, η βιομηχανία ηλεκτρικών συσκευών στην Ελλάδα (ΙΖΟΛΑ, ΠΙΤΣΟΣ, ΕΣΚΙΜΟ) κάλυπταν το 90% της εγχώριας ζήτησης και πραγματοποιούσαν εξαγωγές σε Μ. Ανατολή, Β. Αφρική και σε κάποιες Βαλκανικές χώρες.

Στα μέσα της 10ετίας του ’80 η εγχώρια βιομηχανία άρχισε να καταρρέει.

Αιτία οι Τράπεζες και τα υψηλά επιτόκια, αλλά όχι μόνον.

Θυμάμαι έναν Κρητικό φωνακλά εργοδηγό που είχα στην γραμμή παραγωγής των πλυντηρίων και αργότερα εξελίχθηκε σε αρχισυνδικαλιστή, ο οποίος κατέβαζε κάθε τρεις και λίγο τους εργαζόμενους σε απεργία. Τα συνθήματα γνωστά, αυξήσεις, το μεγάλο κεφάλαιο, που ξεζουμίσει τον εργάτη κλπ….

Το εργοστάσιο έκλεισε, οι εργάτες πήγαν σπίτι τους και ο συνδικαλιστής βρέθηκε μετά από λίγα χρόνια με ξενοδοχείο στην Κρήτη…

Παράλληλα οι γερμανικές εταιρείες, Siemens, AEG, Telefounken, κλπ. έβαλαν πόδι και κυριάρχησαν στην Ελλάδα…

Θα μπορούσαν να αναφερθούν πολλά παραδείγματα για το πώς κατάντησαν την Ελλάδα, από μια ήπια βιομηχανική χώρα – που δεν υστερούσε όμως σε πρωτογενή παραγωγή – σε ξαπλώστρα του κάθε Ευρωπαίου, και να σου λέει ο καθ’ ένας σήμερα ότι, η βαρειά μας βιομηχανία είναι ο τουρισμός!

Σαν να λέμε ότι, οι γραμμές παραγωγής μας είναι για να φτιάχνεις φραπέδες και μουσακά και κάνα μπουζούκι για συρτάκι ντανς.

Αυτήν, λοιπόν, την αντίληψη προσπαθώ ν’ ανατρέψω και ας είμαι ο ένας στους 100 που ρωτήθηκαν και απάντησαν όχι.

Όχι βέβαια!

Δεν είναι ο τουρισμός η βαρειά βιομηχανία της Ελλάδος.

Είναι ο Πολιτισμός της Ελλάδος, ανά τους αιώνες.

Είναι το μοντέλο – υπόδειγμα – τρόπου σκέψης και ζωής.

Είναι να πιάνεις το μάρμαρο της Πεντέλης και να το κάνεις κίονες και Καρυάτιδες.

Είναι να βρίσκεις την χρυσή τομή λόγου και πράξης.

Αυτό είναι το ανταγωνιστικό μας πλεονέκτημα διεθνώς!

Και αυτόν τον Μέγιστο Πολιτισμό δεν μπορεί να τον καπελώνει το υποδεέστερο – ο τουρισμός – και ο κάθε ξενοδόχος που πουλάει “θέα Ακρόπολη” ή να τον προσβάλει ο κάθε λετσοτουρίστας, που πατάει Ελλάδα και δεν καταλαβαίνει πού βρίσκεται.

Είναι θέμα αντίληψης, αλλά και φαντασίας για να αντιστραφεί η κακοποιημένη έννοια της βαρειάς βιομηχανίας της Ελλάδος.

Θα αναφέρω ένα παράδειγμα:

Πόσοι γιατροί αποφοιτούν κάθε χρόνο στα πανεπιστήμια της υδρογείου; Εκατοντάδες χιλιάδες, που θα ήθελαν να έλθουν στην Κω και να ορκιστούν, στην αρχαία διάλεκτο, στον Ελληνικό Όρκο του Ιπποκράτη…

Αυτά έπρεπε να είχε φροντίσει ένα υπουργείο Πολιτισμού, αν ήθελε να ονομάζεται τέτοιο…

ΠΗΓΗΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 9.5.2020.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here