EDITOR’S NOTE (Nick Stamatakis): If anyone can truly feel to the core of his existence the Orthodox Christian missionary role in Africa, this person, this hierarch (one of the last remaining beacons of true faith and reason in Orthodoxy) is Archbishop of Albania Anastasios.  We can only lament the reasons why hierarchs like Anastasios are not the ones leading the World Orthodoxy today instead of the “anaxioi” sinners who disgrace their scheme and their ecclesiastical positions… Maybe a good thing will come out of the current Schism.  Maybe it will be decided that Orthodoxy will open up their leadership elections to all qualified individual hierarchs regardless of their ethnic background. Wouldn’t that be a real tribute to Saint Paul’s teachings?… Let the Phanar be the first who open up towards this direction – and let’s see how the 20 or so demented “Metropolitans of the Holy Synod” can measure up with leaders from all over the world… But currently Pat. Bartholomew is “bribing” each one of them with 9,000 Euros a month – so they sheepishly follow his wishes…  

As for opening up the elections, I am not holding my breath…



Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος: ”Το ρήγμα από την Ουκρανία στην Αφρική’

Του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου

Από την έναρξη της εκκλησιαστικής κρίσεως στην Ουκρανία, προφορικώς και γραπτώς έχουμε επισημάνει ότι τα εκκλησιαστικά ρήγματα και σχίσματα δεν τα επουλώνει ο χρόνος. Αντιθέτως τα  βαθαίνει και τα σκληραίνει.

Η πρόσφατη απόφαση του Πατριαρχείου Μόσχας να ιδρύσει εξαρχία στην αφρικανική ήπειρο επιβεβαιώνει τους αρχικούς φόβους.

Παράλληλα με το σχίσμα μεταξύ εκατομμύριων Ουκρανών Ορθοδόξων, δημιουργείται και νέα ρωγμή στην ευαίσθητη Αφρικανική Ήπειρο, όπου τις τελευταίες δεκαετίες αναπτύσσεται η ορθόδοξη εξωτερική ιεραποστολή.

Στα αφρικανικά κράτη διάφορες χριστιανικές ομολογίες είναι εδραιωμένες από καιρό καθώς και το επεκτατικό Ισλάμ.

Στο εξής οι απλοί Αφρικανοί θα καλούνται να προσέλθουν στην Ορθοδοξία από δύο Ορθόδοξα Πατριαρχεία, χωρίς να έχουν μυστηριακή κοινωνία μεταξύ τους.

Ο σκανδαλισμός και η εξασθένηση της ορθοδόξου μαρτυρίας από τη διχαστική αυτή δραστηριότητα είναι ολοφάνερα. Πρόκειται για οδυνηρή εξέλιξη.

Ο ισχυρισμός ότι δεν υφίσταται σχίσμα στην Ορθοδοξία αλλά απλώς διαφωνίες μοιάζει με τη θεωρία ότι δεν υπάρχει κορονοϊός.

Το σχίσμα, με ποικίλες μεταλλάξεις, είναι προφανές και επείγει να αναζητηθεί θεραπευτική αγωγή και χρήση του εμβολίου, που η αποστολική παράδοση έχει καθορίσει: συμφιλίωση, καταλλαγή.

Τον Νοέμβριο του 2019 είχαμε αποστείλει σε όλους τους Ορθοδόξους Προκαθημένους το κείμενο -που δημοσιεύτηκε και στον Τύπο- «Έκκληση-Δέηση για την υπέρβαση της εκκλησιαστικής πολώσεως», στο οποίο τονίσαμε την απόλυτη προτεραιότητα του χρέους της ενότητος, την ανάγκη αξιοποιήσεως του διαλόγου, την αποφυγή εθνοφυλετικών συσπειρώσεων, την επείγουσα ενεργοποίηση της αρχής της Συνοδικότητος, στην οποία έχει στηριχθεί διαχρονικά η Ορθόδοξη Εκκλησία.

Επιμείναμε με σαφήνεια ότι: «Συνηγμένοι ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι, με αλληλοσεβασμό και αποκλειστικό σκοπό την ανεύρεση μιας ειρηνικής ρυθμίσεως, έχουμε τη δυνατότητα να καταλήξουμε σε μια λύση κοινώς αποδεκτή για όλη την Ορθόδοξη Εκκλησία».

Η αγωνιώδης αυτή έκκληση παραμένει απολύτως επίκαιρη και σήμερα. Προς διευκόλυνση του αναγνώστη αναδημοσιεύεται και επισυνάπτεται.

† Ἀναστάσιος
Ἀρχιεπίσκοπος Tιράνων, Δυρραχίου καί πάσης Ἀλβανίας



Archbishop Anastasios of Albania: “The Rift From Ukraine to Africa

By Archbishop of Albania Anastasios

Since the beginning of the ecclesiastical crisis in Ukraine, we have orally and in writing pointed out that ecclesiastical rifts and schisms are not healed by time. On the contrary, it deepens and hardens them.

The recent decision of the Moscow Patriarchate to establish an exarchate on the African continent confirms the initial fears.

Along with the rift between millions of Ukrainian Orthodox, a new rift is being created in the sensitive African continent, where Orthodox foreign mission has been developing in recent decades.

In African countries, various Christian denominations have long been established as well as expansionist Islam.

From now on, ordinary Africans will be invited to come to Orthodoxy by two Orthodox Patriarchates, without having a sacramental communion with each other.

The scandal and the weakening of the orthodox testimony by this divisive activity are obvious. This is a painful development.

The claim that there is no schism in Orthodoxy but simply disagreements resemble the theory that there is no coronavirus.

The schism, with a variety of mutations, is obvious and it is urgent to seek treatment and use of the vaccine, which the apostolic tradition has defined: reconciliation, catastrophe.

In November 2019, we had sent to all the Orthodox Prelates the text – which was also published in the press – “Appeal-Prayer for overcoming the ecclesiastical polarization”, in which we stressed the absolute priority of the debt of unity, the need to use dialogue, avoidance of ethno-racial groups, the urgent activation of the principle of the Synod, on which the Orthodox Church has relied for a long time.

We have made it clear that “united in the Holy Spirit, with mutual respect and the sole purpose of finding a peaceful settlement, we have the possibility of reaching a solution commonly accepted by the whole Orthodox Church.”

This anxious appeal remains absolutely relevant today. For the convenience of the reader it is republished and attached.

† Ἀναστάσιος
Archbishop of Tirana, Durres and all Albania


Ἐν ἀναμονῇ τῶν Χριστουγέννων 2019

Έκκληση -Δέηση

για την υπέρβαση της εκκλησιαστικής πολώσεως

1.Πολλά γράφονται και λέγονται, μήνες τώρα, σχετικά με το Ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα. Το πιο κρίσιμο και αναγκαίο, όμως, είναι να τονισθεί το χρέος της ενότητος της Ορθοδοξίας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος εκφράζοντας την πατερική πνευματική εμπειρία και εκκλησιαστική παράδοση διακήρυξε: «Τό τῆς Ἐκκλησίας ὄνομα οὐ χωρισμοῦ, ἀλλά ἑνώσεως καί συμφωνίας ὄνομα. Ἐκκλησία γέγονε οὐχ ἵνα διῃρημένοι ὦμεν, ἀλλά συνημμένοι». Και αλλού: «Οὐδέν οὕτω παροξύνει τόν Θεόν ὡς το Ἐκκλησίαν διαιρεθῆναι». Οποιαδήποτε, λοιπόν, ενέργεια οφείλει να λαμβάνει σοβαρά υπόψη τη βασική αυτή αλήθεια: Η ενότητα της Εκκλησίας είναι πριν και πάνω από όλα.

2.Τα εκκλησιαστικά γεγονότα του έτους που πέρασε, δημιούργησαν μία νέα πραγματικότητα, με την προφανή ανάμειξη και γεωπολιτικών ενδιαφερόντων και σκοπιμοτήτων. Η νέα αυτή κατάσταση δεν είναι δυνατόν εμμέσως ή αμέσως να αγνοείται. Η παραχώρηση του Αυτοκεφάλου στην Εκκλησία της Ουκρανίας δεν έφερε την ποθητή ενότητα των Ορθοδόξων ούτε την ειρήνη, όπως είχε συμβεί με όλες τις προηγούμενες παραχωρήσεις Αυτοκεφαλίας. Το κεντρικό πρόσωπο του Ουκρανικού προβλήματος, ο αυτοαποκαλούμενος «Πατριάρχης» κ. Φιλάρετος, τελικά αρνήθηκε τον Τόμο, κατηγορώντας το περιεχόμενο και τον σκοπό του. Οι διχασμοί έχουν επεκταθεί και σε άλλες περιοχές και γενικότερα στον Ορθόδοξο κόσμο. Παράλληλα, το κατεξοχήν μυστήριον της ενότητος και της συγγνώμης -η Θεία Ευχαριστία- χρησιμοποιήθηκε από το Πατριαρχείο Μόσχας κατά την αντιπαράθεση ως μοχλός πιέσεως. Δεκάδες εκατομμύρια Ορθοδόξων έχουν διακόψει την ευχαριστιακή κοινωνία με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και την Εκκλησία της Ελλάδος. Εξάλλου το ζήτημα της εγκυρότητος των χειροτονιών που ετέλεσε ο αυτοαποκαλούμενος «Πατριάρχης» κ. Φιλάρετος, ενώ ήταν αφορισμένος και αναθεματισμένος, εξακολουθεί να διχάζει. Τα επώδυνα αποτελέσματα της γενομένης εγχειρήσεως είναι πασίγνωστα όχι μόνο στους Ορθοδόξους κύκλους, αλλά γενικότερα σε όλο τον χριστιανικό κόσμο.

3.Προς το παρόν, στις περισσότερες Ορθόδοξες Εκκλησίες επικρατεί μία ανησυχητική σιωπή.Oι διαφαινόμενες εκατέρωθεν πολιτικές πιέσεις τραυματίζουν το πνευματικό κύρος της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Ενώ η κινητοποίηση ανεύθυνων προσώπων, για να λοιδορούν εκείνους που διατυπώνουν διαφορετικές εκτιμήσεις, κολακεύοντας συγχρόνως όσους υποστηρίζουν, ευτελίζει τον διορθόδοξο διάλογο σε μία κρίσιμη για την Ορθοδοξία εποχή. Ορισμένοι εκκλησιαστικοί κύκλοι εκφράζουν την προσδοκία ότι σιγά-σιγά όλες οι Ορθόδοξες Εκκλησίες θα αναγνωρίσουν τον παραλαβόντα τον Τόμο. Όμως, κι αν ακόμη ορισμένες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες τoν αναγνωρίσουν, αρκετές άλλες, όπως δηλώνουν στις μέχρι τούδε δημόσιες τοποθετήσεις τους, θα παραμείνουν στην άρνηση. Με αποτέλεσμα μια εθνοφυλετική διάσπαση (σε Έλληνες, Σλάβους και όσους επιθυμούν αρμονικές σχέσεις με όλους), η οποία ακυρώνει τον πολυεθνικό και πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της Ορθοδοξίας και την οικουμενικότητά της. Τα εκκλησιαστικά σχίσματα δεν τα διορθώνει αυτομάτως ο χρόνος ούτε τα επουλώνει˙ αντιθέτως τα παγιώνει και τα βαθαίνει.

4.Επείγει πλέον να αναζητηθούν δρόμοι υπερβάσεως της εκκλησιαστικής πολώσεως. Για την αντιμετώπιση των ποικίλων συγκρούσεων στον κόσμο το πρώτο στάδιο ενεργειών είναι η αποκλιμάκωση. Είναι ευρύτατα αποδεκτό και συχνά επαναλαμβάνεται διεθνώς ότι μόνον με σοβαρό διάλογο είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν οι εντάσεις. Ας επιδιωχθεί το συντομότερο εκ νέου επικοινωνία και ανταλλαγή δημιουργικών προτάσεων μεταξύ των βασικών παραγόντων της κρίσεως. Υπάρχουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία πρόσωπα που μπορούν να συμβάλουν στην άμεση έναρξη διαβουλεύσεων.

5.Καιρός να τεθούν ως βάσεις των νέων προσπαθειών αλήθειες της Ορθοδόξου Παραδόσεως, οι οποίες στηρίζονται στην Αγία Γραφή. Πχ:«Τί δέ με καλεῖτε, Κύριε Κύριε, καὶ οὐ ποιεῖτε ἃ λέγω;» (Λουκ. 6:46, πρβλ. Ματθ.7:21)˙ «Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμᾶς, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς…» (Ματθ. 5:44)˙«ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν…»(Ματθ. 6:12)˙«…σπουδάζοντες τηρεῖν τὴν ἑνότητα τοῦ Πνεύματος ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης» (Εφεσ.4:3, βλέπε και Γαλ.5:15). Ακολουθώντας πιστά τις εντολές του Κυρίου θα διακρίνουμε νέους δρόμους για την υπέρβαση της κρίσεως.

6.Υπάρχουν λύσεις. Θα μας φωτίσει ο Θεός να τις προσδιορίσουμε. Οι λύσεις βεβαίως δεν θα επιτευχθούν με την ανταλλαγή προσβλητικών και απειλητικών κειμένων ή με εξωεκκλησιαστικές παρεμβάσεις˙ ούτε είναι δυνατόν να επιβληθούν μονομερώς ή αυτομάτως με το πέρασμα του χρόνου. Κάθε καθυστέρηση επιδεινώνει την ήδη οδυνηρή κατάσταση. Και αν «στο τέλος», «στο μέλλον», βρεθεί κάποια λύση, θα έχουν πλέον συσσωρευθεί στην ιστορία της Ορθοδοξίας πολλές δυσάρεστες σελίδες. Η βασική αρχή της Συνοδικότητος, στην οποία έχει στηριχθεί διαχρονικά η πορεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας, είναι η μόνη τελικά που μπορεί να ανοίξει διέξοδο στην υφισταμένη κρίση. Συνηγμένοι ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι, με αλληλοσεβασμό και αποκλειστικό σκοπό την ανεύρεση μιας ειρηνικής ρυθμίσεως, έχουμε τη δυνατότητα να καταλήξουμε σε μια λύση κοινώς αποδεκτή για όλη την Ορθόδοξη Εκκλησία. Όσο αναβάλλεται η αξιοποίηση της Συνοδικότητος σε Πανορθόδοξο επίπεδο, οι πολυμερείς διασπάσεις στην Ορθόδοξη Οικουμένη θα γίνονται πολλαπλά επικίνδυνες. Η σημερινή τεχνολογία επιτείνει τον θόρυβο,τη σύγχυση και την αναταραχή μεταξύ των Ορθοδόξων˙ και τελικά μειώνεται η αξιοπιστία της Ορθοδοξίας στον σύγχρονο κόσμο.

7.Καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, η μεγάλη εορτή της ελεύσεως στην ανθρωπότητα του Υιού και Λόγου του Θεού, της εκπληκτικής πρωτοβουλίας του Πατρός για τη συμφιλίωση με το ανθρώπινο γένος, εντείνουμε ταπεινά τη δέησή μας όπως επιταχυνθούν τα βήματα προς συμφιλίωση, προς καταλλαγή. Ώστε να δικαιούμεθα να συμψάλουμε όλοι οι Ορθόδοξοι το «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ και ἐπί γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία» (Λουκ. 2:14). «Τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ τοῦ καταλλάξαντος ἡμᾶς ἑαυτῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ δόντος ἡμῖν τὴν διακονίαν τῆς καταλλαγῆς». (Όλα δε προέρχονται από τον Θεό, ο οποίος μας συμφιλίωσε με τον εαυτό του δια του Ιησού Χριστού και μας ανέθεσε το έργο της συμφιλιώσεως) (Β΄Κορ. 5:18).

Η πρωτοβουλία για τη θεραπευτική αγωγή της νέας πραγματικότητος ανήκει αναμφιβόλως στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Αλλά και όλες οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, όλοι ανεξαιρέτως οι Ορθόδοξοι, έχουμε ευθύνη να συμβάλουμε στη συμφιλίωση.

Με την καταλλαγή θα ειρηνεύσουν εκατομμύρια πιστών ανθρώπων. Συγχρόνως η Ορθοδοξία θα επιβεβαιώσει την πνευματική της ικανότητα να επουλώνει τις πληγές, με οδηγό τον Λόγο του Θεού και την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Επιβεβαιώνοντας την αλήθεια ότι είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, η οποία έχει Κεφαλήν τον Χριστόν, τον σαρκωθέντα Υιόν του Θεού, «δι’ ὅν τά πάντα και δι’οὗ τά πάντα» (Ἑβρ. 2:10), «…τοῦ δόντος ἡμῖν τὴν διακονίαν τῆς καταλλαγῆς» (Β΄Κορ. 5:18).

 Τίρανα, 20 Νοεμβρίου 2019


Archbishop Anastasios: The principle of the unity of Orthodoxy is Council

The Primate of the Albanian Church believes that procedures to overcome schism were developed in Orthodoxy long ago, in particular at Ecumenical Councils.

Archbishop Anastasios, Primate of the Albanian Orthodox Church, explained his position regarding the support of the Pan-Orthodox Assembly to resolve the “Ukrainian issue”, reports the Greek outlet “Democracy”.

In particular, in response to a critical publication on “Democracy” devoted to the analysis of his letter of November 20, 2019, the archbishop emphasizes that his intervention is not in favor of Moscow or against the Patriarchate of Constantinople, and this is a “cry of agony in favor of reconciliation, in favor of the unity of Orthodoxy “.

In addition, Archbishop Anastasios writes that his text “has nothing to do with the initiative of the Patriarch of Jerusalem” since it was written shortly before the Nativity Lent “in a period of anxiety over the emerging new dangerous reality”.

He emphasized, “I have never questioned the established rights or privileges of the Ecumenical Patriarchate. Having always been a responsible participant in the life of Orthodoxy, I have been steadfast in the creative efforts of the Ecumenical Patriarch.” But regarding the OCU, Archbishop Anastasios expresses “anxiety, appraisals, and suggestions, solely seeking to find a solution to the complex current reality, which is obviously different from the situation in 2018”.

Archbishop Anastasios writes that the situation in Ukraine, provoked by Patriarch Bartholomew, resembles the “Melitian schism”, to overcome which the Church sets out different procedures and that “the final solution was given by the First Ecumenical Council”.

Vladyka emphasized that in all previous cases of receiving autocephaly, including autocephaly of the Albanian Church, “autocephaly was granted to the regular Metropolises of each country, and not to small parts of them composed of schismatics”.

On the other hand, says Archbishop Anastasios, “the process of granting autocephaly to the Church of Ukraine, on the other hand, caused turmoil and divisions, not only in that country but throughout the Orthodox world. The result is a prolonged confusion and divisions”.

At the same time, the Primate of the Albanian Church noted that “we do not forget that the Canonical Law of the Orthodox Church is mainly based on decisions of the Ecumenical and other important Orthodox Synods and that the Synod is the fundamental principle of the cohesion of Orthodoxy”.

Therefore, the bishop believes, the convocation of the Orthodox Council on the “Ukrainian issue” cannot be of a dubious nature, especially since the majority of Orthodox primates have repeatedly called for it “responsibly and publicly since the beginning of the year”.

The archbishop claims that he has always stressed the need to convene the Pan-Orthodox Council on the “Ukrainian issue” ” for the sole purpose of finding a peaceful settlement commonly accepted by the whole Orthodox Church”.

At the same time, Archbishop Anastasios writes that he did not appoint himself a mediator in the dialogue between the Russian Church and the Patriarchate of Constantinople.

He also urged not to affix ethnic-inspired labels, with inscriptions such as “Slavophiles”, “Russophiles” and the like and not to use lies and slander to defend their views on both sides, because it “destroys Orthodox dialogue in a critical time for Orthodoxy”.

Source: spzh.news


  1. Thanks for posting. I think that the English translation is different from the Greek one. I see references to Ephesians and Galatians in the Greek only.


Please enter your comment!
Please enter your name here