EDITOR’S NOTE.  Today Irene Pappas was laid to rest at the place of her birth, the village of Chiliomodi of Korinth (you can watch a short video in Greek).  To honor her memory, we have translated one of her most meaningful interviews, where she is quoted to declare: “I consider the fairy tale of Cinderella the most immoral that exists.” (Below in Greek and in English). You can also link here to see some of the most wonderful photos from her life and career…

FIRST, THE VIDEO FROM HER FUNERAL:

=====================

Ειρήνη Παππά: Εγώ θεωρώ το παραμύθι της Σταχτοπούτας το πιο ανήθικο που υπάρχει

Μία σπουδαία κουβέντα της μεγάλης ηθοποιού που πέθανε σήμερα και “ακυρώνει” όλα τα στερεοτυπικά έμφυλα παραμύθια για τις γυναίκες

irene papas

Από το πρωί που έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου της Ειρήνης Παππά, αναζητούσα στο διαδίκτυο αυτή τη φράση της: “Εγώ θεωρώ το παραμύθι της Σταχτοπούτας το πιο ανήθικο που υπάρχει”.

Ήμουν σίγουρη ότι την είχα ακούσει ως έφηβη, δεν θυμόμουν, όμως, πού, δεν την εντόπισα πουθενά γραμμένη και το να ψάχνεις κάτι ονομαστικά στο διαδίκτυο, τη μέρα που έχει πεθάνει το πρόσωπο την κουβέντα του οποίου αναζητάς, είναι σα να ψάχνεις βελόνα στα άχυρα.

Όμως, η Παππά το είχε πει. Το είχε ξεστομίσει το 1995, προσκεκλημένη σε εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου με συνομιλητή της και τον Φρέντυ Γερμανό. Και κάπως έτσι, με μία τρομερή περιγραφή για τις επιλογές που κλήθηκε να κάνει στη ζωή και την καριέρα της, σε μία εποχή που το να λες τέτοια πράγματα επιτρεπόταν μόνο αν ήσουν η Ειρήνη Παππά, αναπλαισίωσε όλη εκείνη τη στερεοτυπική νοοτροπία που ήθελε τις γυναίκες να αναζητούν “χορηγό” για να ευτυχίσουν και να ευημερήσουν.

Παραθέτω την σπουδαία περιγραφή της, μόνο και μόνο για να υπάρχει το κείμενο -φοβάμαι, ότι πολύ συχνά τα βίντεο “κατεβαίνουν” από το YouTube- και είναι κρίμα να χαθεί αυτή η σπάνια περίπτωση μεστού γυναικείου λόγου που αλλάζει σκέψεις και μυαλά, μεμιάς.

“Όταν ήμουν εγώ 20 χρονών κοριτσάκι, πολύ προς τα αριστερά, δεν ήμουν καθόλου με τους διαδόχους, που δεν πολεμάνε για να κερδίσουνε τον τίτλο, δηλαδή ένα τσακαλάκι. Και πάω εκεί πέρα και ξαφνικά βρίσκομαι, σ’ αυτή την πισίνα που ο κύριος Αλί Χαν καλούσε τους ηθοποιούς.

Είχε μια ζωντανή ορχήστρα, τότε ήταν της μόδας το chic-to-chic και βρίσκομαι εγώ να χορεύω cheek-to-cheek με τον Αλί Χαν που ήταν και λίγο λιγδιάρης (σ.σ.: γελούν οι δύο δημοσιογράφοι στο στούντιο). Μη γελάς! Μη γελάς, γιατί αυτό με έχει πληγώσει πάρα πολύ! Λοιπόν, τι καλύτερο από μία Σταχτοπούτα από μία φτωχή χώρα, να θέλει αυτό το κοριτσάκι να αναρριχηθεί και να γίνει πριγκίπισσα.

Με ρωτήσανε εμένα; Αν είμαι εγώ Σταχτοπούτα και αν θέλω να γίνω εγώ ποτέ πριγκίπισσα; Εγώ θέλω να τα κερδίσω όλα με τη δικιά μου την αξία και με το σπαθί μου. Λοιπόν, πληγώνομαι τότε, γιατί βουτάει ξαφνικά ο Τύπος όλο αυτό το πράγμα και σε σπαράζουνε. Σου λέει, δεν μπορεί, έτσι θα είναι και αυτή. Ε, λοιπόν εγώ θεωρώ το παραμύθι της Σταχτοπούτας το πιο χυδαίο που υπάρχει.

 

Να το πω, να τελειώνουμε! Δηλαδή, δεν χρειάζεται τίποτα, απλά να περάσει η μοίρα, να σε χρίσει Βασίλισσα και τελειώνεις. Για όνομα του Θεού! Τα Πανεπιστήμια, οι σχολές, τα βιβλία, οι διδασκαλίες δεν πιάνουνε τίποτε; Τι είμαστε εμείς; Τότε, λοιπόν έκλαιγα εγώ. Κάνω μία διάψευση και δεν περνάει (σ.σ.: δεν δημοσιεύθηκε στον Τύπο της εποχής).

Και βρίσκομαι στην Ιταλία μετά, με ένα εξώφυλλο, να προσπαθώ να βρω δουλειά. Και βέβαια εκείνοι θέλανε την κοπέλα που ήθελε να παντρευτεί ο Αλί Χαν ο έρμος που ούτε κόρτε μου ‘κανε, ούτε του ‘κανα, ούτε ξανασυναντηθήκαμε ποτέ από εκείνο το chic-to-chic. Και βρίσκομαι στην Ιταλία και θέλανε να κάνουν συμβόλαιο στην Lux Film -να το πούμε;- στην γκόμενα του Αλί Χαν. Και εκεί τους λέω: εγώ είμαι ηθοποιός. Θα μου κάνετε δοκιμαστικό!

Δηλαδή, το τι υπέφερα, μόνη μου, 20 χρονών στην Ιταλία, δεν θέλω να τα θυμάμαι. Με εξόργισε. Αυτή η φρικτή παρερμηνεία με έκανε να φοβάμαι και τον Τύπο. Και πάω εκεί και πολεμάω, φτου κι απ’΄την αρχή και κάνω το δοκιμαστικό και με παίρνουν σαν ηθοποιό. Και τους λέω: εγώ δεν τα κάνω αυτά, δεν θα παίξω με το στήθος, δεν θα παριστάνω την κρεμάστρα του πουλόβερ. Είμαι ηθοποιός, και μόνο άμα σας αρέσω σαν ηθοποιός θα παίξω! Και έτσι έγινε!”.

Λέει κι άλλα σπουδαία εδώ η Παππά. Για την κοινωνία που δεν επιτρέπει στη γυναίκα να γεράσει, για τον τρόπο που οι γυναίκες είναι επιφορτισμένες με τη νεότητα, μπορούν δεν μπορούν, με την “ηθική του σεξ” και με την ομορφιά.

Για την τεράστια περίπτωση που υπήρξε αυτή η γυναίκα, η επιπλέον Καρυάτιδα που μας χάρισε η τύχη, διαβάστε περισσότερα εδώ και μία σπάνια συνέντευξή της στον έντυπο Τύπο εδώ. 

=====================================

SOURCE: AMPA.LIFO.GR

Irene Pappas: I consider the fairy tale of Cinderella the most immoral that exists
A great talk by the great actress who died today and “cancels” all the stereotypical gender fairy tales about women

by CHRISTINA GALANOPOULOU

Since the morning when the news of Irini Pappa’s death became known, I have been searching the internet for this phrase of hers: “I consider the fairy tale of Cinderella the most immoral that exists.”

I was sure I had heard it as a teenager, but I couldn’t remember where, I couldn’t find it written down anywhere, and looking for something by name on the internet when the person you’re looking for has died, is like looking for a needle in a haystack…

But Irene Papas had said so. She had blurted it out in 1995, as a guest on Nikos Hatzinikolaou’s show with Freddy Germanos as her interlocutor. And just like that, with a terrible account of the choices she was called to make in her life and career, at a time when you were only allowed to say such things if you were Irene Pappas, she reframed that whole stereotypical mindset that wanted women to they are looking for a “sponsor” to be happy and prosperous.

I’m quoting her great description, just so the text is there – I’m afraid, too often, the videos are “downloaded” from YouTube – and it’s a shame to lose this rare case of direct female speech that changes thoughts and minds, suddenly.

“When I was a 20-year-old girl, far to the left, I was not at all like the successors, who do not fight to win the title… I was, that is, a jackal. And I go over there, and suddenly I’m in this pool where Mr. Ali Khan was calling the actors.

He had a live orchestra, then chic-to-chic was in fashion, and I found myself dancing cheek-to-cheek with Ali Khan, who was also a little bit short (ps: the two journalists in the studio laugh). Do not laugh! Don’t laugh, because this has hurt me too much! Well, what better than a Cinderella from a poor country, to want this little girl to climb up and be a princess.

Did they ask me? If I am Cinderella and if I ever want to be a princess? I want to win them all with my own merit and with my sword. Well, I get hurt then, because all of a sudden the press dives into this whole thing and they tear you apart. She tells you, she can’t, so will she. Well, I consider the fairy tale of Cinderella the most vulgar there is.

Let’s say it, let’s finish! I mean, you don’t need anything, just let fate pass, anoint you Queen and you’re done. For God’s sake! Universities, schools, books, and teachings do not catch anything? What are we? Then I was crying. I make a rebuttal that doesn’t go through (p.s.: it wasn’t published in the press at the time).

And I’m in Italy afterwards, with a cover, trying to get a job. And of course, they wanted the girl that Ali Khan wanted to marry the guy who neither courted me, nor courted him, nor did we ever meet again from that chic-to-chic. And I’m in Italy and they wanted to sign Lux Film – shall we say? – to Ali Khan’s chick. And there I tell them: I am an actor. You’re going to test me!

I mean, what I suffered, alone, 20 years old in Italy, I don’t want to remember. It pissed me off. This horrible misinterpretation made me afraid of the press as well. And I go there and fight, damn it from the beginning and I do the test and they take me as an actor. And I tell them: I don’t do these things, I won’t play with my breasts, I won’t pretend to be a sweater hanger. I am an actor, and only if you like me as an actor will I act! And that’s how it happened!”.

Papa says more great things here. For the society that doesn’t allow women to grow old, for the way women are charged with youth, what they can or can’t do, with the “ethics of sex” and with beauty.

For the tremendous case that this woman was, the extra Caryatid that luck gave us, read more here and a rare interview with her in print here.

9 COMMENTS

  1. Irene Papas another beautiful, talented actor but woefully confused about real world, which seems to be the curse for majority of gifted thespians.
    She wasted her best on a degenerate
    closet homosexual Marlon Brando who brought nothing but disorder & tragedy to all close to him.
    Sad.

  2. I consider majority of Hollywood and
    today’s
    many GOA Archbishops and
    Patr. Bartholomew to be the
    Most Immoral That Exists!

    there, I said it!

  3. My comment is by no means a slur nor negative reflection on Irene Pappas, a brilliant, beautiful, talented, soul, memory eternal. However, the story of Cinderella has a depth, purpose, and meaning, beneath the surface one of a lost girl pining for her prince. This is a story that speaks to the heart of a child, a sense of isolation, suffering, and literally being brought to “ashes”, thus “Cinder”ella. With the guidance and help of her fairy godmother, she is able to rise from her captivity and servitude to the wicked stepmother and her sisters and shine for the person she truly is beneath her disguise, buried in the ashes of her circumstances. Fairytales have deep archetypal and spiritual meaning. They speak to the very core of the human condition. Like a great novel – we may find personal resonance in more than one character in the same story. No, Cinderella is not an immoral tale of a girl losing her life to be what the prince wants her to be. It is a story of the heart winning out and making not only our dreams come true – but making the story of ourselves come true.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here