ΠΑΝΥΜΝΗΤΟΣ  ΜΗΤΗΡ;
By Fr.  Maximus  Lavriotes
Peterhouse, University of Cambridge
Η Υπεραγία Θεοτόκος ανέκαθεν υπήρξε η συνισταμένη της  προσευχής  των  Ορθοδόξων  Χριστιανών.  Η  μνήμη  και  μόνον  του Ονόματός Της εν πάση γενεά πιστών, αρκούσε  να  καταδείξει  την  τεράστια  διαφορά  τους  με  τους  ετερόδοξους  οιασδήποτε  αποχρώσεως. Είναι πασίγνωστο μετά από είκοσι αιώνες εν Χριστώ  Ζωής, έστω και ελαχίστων ορθοδοξούντων ανθρώπων, ότι άπαν το Μυστήριον της εν Χριστώ Οικονομίας συμπίπτει απόλυτα με την εν τω κόσμω διηνεκώς επιτελούμενη Σωτηρία του Αδαμιαίου Γένους, την οποία καμμία αντίξοος δύναμις δεν είναι σε θέση να καταστείλει.
Αλλά τα πράγματα δεν βαίνουν πάντοτε κατ’ευχήν. Πολλές φορές οι άνθρωποι “εκτροχιάζονται’’ από την κατά φύσιν περιφορά τους πέριξ του Ηλίου της Δικαιοσύνης, είτε από άγνοια, είτε σκοπίμως και τότε, εξαίφνης, η Μήτηρ της Ζωής και της Σωτηρίας παύει να είναι Παν-ύμνητος, οσάκις μερικές αστοχίες μας, συνιστούν ανεπίγνωστα, απόπειρες αμαυρώσεως του Μεγαλείου Της.
Τον τελευταίο καιρό παρατηρήθηκαν ενορχηστρωμένες, τρόπον  τινα, απόπειρες  να παρουσιασθεί η Πανύμνητος όπως ΔΕΝ είναι. Ξεσήκωσαν θύελλα διαμαρτυριών στην μερικώς Ορθόδοξη κοινωνία μας οσάκις εκφράσθηκαν από  στόματα θεολογικώς αδαών ή αθέων, αλλά αντιμετωπίσθηκαν με απόλυτη αφασία όταν προβλήθηκαν από κάποιους κύκλους “ειδημόνων”, μηδέ τούτο ειδότων, ότι  αγνοούσι…
Δύο πολύ χαρακτηριστικά παραδείγματα αξίζει να αναφερθούν εδώ. Το πρώτο πήρε μεγάλη δημοσιότητα, προερχόμενο από κάποιον επιστήμονα Μόσιαλο, καθηγητή της πολιτικής της υγείας. Υπέκυψε προφανώς στον ιό «χυδαιότης», και άρχισε τις σκωπτικές αναφορές σε κρίνα και σε ρόδα, αγνοώντας βέβαια, ότι στο Ορθόδοξο κήρυγμα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου  δεν  έχουν  ανάμιξη ούτε λουλούδια, ούτε σποράκια, ούτε ευωδιαστοί  κάλυκες. Είπε λοιπόν  τον Δυτικής προέλευσης αστεϊσμό του, νομίζοντας ότι χτυπάει ένα καρφί κατά  της Αειπαρθενίας της Υπεραγίας Θεοτόκου. Γέλασαν μόνον όσοι δεν μπορούσαν να φανταστούν την απέραντη άγνοιά του σε θέματα που υπερβαίνουν φύσεως τάξιν… Θα ᾽λεγε κανείς, ότι το αφελές μεν αλλά και δογματικά κακόηθες σχόλιό του, αντιμετωπίσθηκε  εύστοχα  από  κληρικούς  και  λαϊκούς.
Το δεύτερο παράδειγμα είναι πολύ πιο αλλόκοτο, διότι προέρχεται από το  Άγιον Όρος, από Μοναστήρι αφιερωμένο στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και μάλιστα από τον Ηγούμενο της Μονής αυτής, ο οποίος, στην απέλπιδα προσπάθειά του να πλέξει το Εγκώμιο της Πανυμνήτου Θεομήτορος, τόλμησε να ισχυρισθεί, οτι η Θεοτόκος ΔΕΝ είναι Αναμάρτητος, Άσπιλος και Αμόλυντος κατά φύσιν, αλλά… μόνον κατά Χάριν!!!!!! Δηλαδή, όντας αμαρτωλός άνθρωπος κι’  Αυτή, όπως όλοι μας, έδωσε αμαρτωλή ανθρώπινη σάρκα και αίμα στον Υιό Της, βοηθώντας έτσι να ενανθρωπήσει άλλος ένας αμαρτωλός διά την ημετέραν σωτηρίαν!!! Απ’ αιώνος ουκ ηκούσθη, ως γνωστόν, ότι θα μπορούσε η Παναγία να γίνει Μητέρα του Θεού ημών “κατά Χάριν”, αλλά ποτέ κατά φύσιν!!! Δηλαδή, ο Υιός και Λόγος του Θεού προσέλαβε απλώς “Χάρη” και όχι ανθρώπινη φύση, προκειμένου να γίνει άνθρωπος και να φορέσει την Δούλου Μορφή!!! Και επειδή το απρόσληπτον παραμένει και αθεράπευτον, κατά τους Θεοφόρους Πατέρες, ουδέποτε εθεραπεύθη ο πεσών άνθρωπος, ουδέποτε ανέστη, ουδέποτε εσώθη…
(Εδώ παραθέτουμε το σχετικό βίντεο και η περικοπή του ηγουμένου Εφραίμ είναι στο 8ο λεπτό περίπου)
orthodoxianewsagency.gr
Αυτό λοιπόν το πελώριο ατόπημα δεν το πρόσεξε κανείς, δεν το σχολίασε κανείς, δεν διαμαρτυρήθηκε κανείς για την δημοσίευσή του στο Ίντερνετ από τον περασμένο Δεκέμβριο!!! Νενίκηνται της φύσεως οι όροι για μία ακόμη φορά, όχι προς ύμνον αλλά προς ύβριν της Κυρίας Θεοτόκου, από άγνοια βέβαια, όχι εκ προθέσεως… Αλλά ποιος μπορεί ν’ αρνηθεί ότι και ο Άρειος πρωτίστως από άγνοια κήρυττε κτίσμα τον Μονογενή Υιό και Λόγο του Θεού? Έπειτα, τι είδους Χάρη ήταν αυτή που δεν αφαίρεσε καμμία αμαρτία από την ανθρώπινη φύση της Θεοτόκου, αλλά την έκαμε δήθεν αναμάρτητη κατά Χάριν και μόνον? Ως γνωστόν η κατ’ Ανατολάς Ορθοδοξία πιστεύει ότι η Χάρις της Αγίας Τριάδος είναι Άκτιστος, ενώ η αιρετική Δύση ισχυρίζεται ότι η Χάρις του Ακτίστου Θεού είναι κτιστή και μόνον κτιστή… Το αλλόκοτο Θεομητορικό εγκώμιο της Μονής Βατοπαιδίου δεν διευκρινίζει περί ποίας χάριτος ομιλεί ο Ηγούμενος. Αλλά τέτοια τρομακτική ασάφεια σε τόσο ευαίσθητο δογματικό σημείο, περί του οποίου εκατοντάδες σελίδες έχουν γραφεί από τους Αγίους Πατέρες και μάλιστα από τον Βατοπαιδινό Άγιο Γρηγόριο Παλαμά, δεν προδίδει Ορθόδοξες πεποιθήσεις για τον παραπεσόντα εγκωμιαστή. Και η επακολουθήσασα αφόρητος σιωπή επί τόσους μήνες, προς συγκάλυψη μιας τόσο σοβαρής παρεκκλίσεως, έχει αφήσει εκτεθειμένη σύμπασα την αδελφότητα της Μονής Βατοπαιδίου…
Ας πούμε ξεκάθαρα εδώ την πατερική θέση περί της κατ’ουσίαν Αναμαρτησίας της Υπεραγίας Θεοτόκου όπως την διατύπωσε σαφέστατα ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος: Το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, που κοινωνούμε κατά την Θεία Ευχαριστία, είναι το Σώμα και το Αίμα που προσέλαβε ο Χριστός από το Σώμα και το Αίμα της Θεοτόκου. Ούτε το Σώμα αυτό, ούτε το Αίμα είναι Χάρις. Είναι ανθρώπινη ουσία και φύση και μάλιστα τεθεωμένη, «διά το χρήναι αγιασθήναι τω ανθρωπίνω του Θεού τον άνθρωπον». Το ανθρώπινον του Θεού είναι ανθρώπινη ουσία και φύσις. Δεν είναι Χάρις. Και ευτυχώς που δεν είναι, διότι ο Θεός δεν επεδίωξε ποτέ να ενώσει την προσληφθείσα από την Θεοτόκο ανθρώπινη φύση Του, απλώς με την Χάρη Του, αλλά με αυτήν ταύτην την δική Του Θεία Φύση και δη υποστατικώς. Υπάρχει διαφορά υποστάσεων μόνον, αλλά όχι φύσεων. Από την Θεοτόκο δεν έλαβε ποτέ Χάρη ο Χριστός. Αν, λοιπόν, η ανθρώπινη φύση της Θεοτόκου δεν ήτο άσπιλος και αμόλυντος κατ’ ουσίαν, ούτε του Χριστού η ανθρώπινη φύση θα ήταν άσπιλη και αμόλυντη κατ’ ουσίαν, διότι περί μιάς και της αυτής ανθρωπίνης φύσεως πρόκειται. Οπότε αν η Θεοτόκος δεν ήτο κατά φύσιν και ουσίαν Αναμάρτητη, ούτε και ο Χριστός θα ήτο δυνατόν ποτέ να γεννηθεί κατά την ανθρωπότητά Του αναμάρτητος και τότε και η Θεία Κοινωνία του Σώματος και Αίματος του Χριστού θα ήτο και αυτή… αμαρτωλότατη!!!
Σε τέτοιες βλακώδεις αιρέσεις οδηγεί η μοντέρνα Αγιορείτικη Νεορθοδοξία… Και το χειρότερο είναι ότι δεν βρέθηκε ούτε ένας καλόγερος στο διάστημα ενός έτους να διαμαρτυρηθεί και να πει “Ας σταματήσουμε επιτέλους να βλασφημούμε την Παναγία μέσα στο ίδιο το Περιβόλι της’’. Αλλά μήπως βρέθηκε τουλάχιστον κάποιος επίσκοπος απ’ αυτούς που ποζάρουν καθημερινά στο Ίντερνετ ως δογματολόγοι; Ούτε ένας για δείγμα! Αν ο Μόσιαλος μπορούσε να ανακαλύψει και να κατανοήσει τι ακριβώς ελέχθη εις βάρος της Κυρίας Θεοτόκου μέσα στο ίδιο το Περιβόλι της, θα είχε οργανώσει μεγάλο γλέντι, για να πανηγυρίσει το ότι άλλοι είναι πλέον οι κατέχοντες το Πρωτείο της βλασφημίας και μάλιστα εκ των θεωρουμένων “οικείων” Της και όχι αυτός.
Fr.  Maximus  Lavriotes
Peterhouse, University of Cambridge

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here