source –


EDITOR’S NOTE.  Helleniscope will start publishing today the first of three parts of Nikos Nikolizas report, the result of his research with a few Greek assistants of Aristotle Onassis, people who although they had rather lower duties, they had lived for many years in the shadow of Onassis.  The main person among these was Giorgos Chatzitakis, Onassis’s steward… It’s a truly fascinating report – enjoy!!


“Bombs” from the “shadow” of Onassis: “Aristos was married to Jackie and was secretly seeing Callas”
The longtime companion of the yacht “Christina” speaks for the first time! Everything he saw and lived next to myths

Pablo Larraín’s upcoming biographical film about the unique Maria Callas, starring Angelina Jolie, was enough to bring the legend called “Onassis” back to the news and for Greece to once again enter the spotlight of the global star system.

By Nikos Nikolizas

Μαρία Κάλλας

Although the name of Onassis will never be erased from Greece, the news of the filming of the Hollywood movie in our country has awakened memories from the era of the Hellenic Croisus dynasty!

Lefkada this year, and Nydri in particular, had more people than ever, as a host of international media covered every step of Jolie, who transformed into Maria Callas. On the occasion of the film “Maria”, “Espresso” was on the land of Onassis in Nydri and recorded three unique testimonies of the last people who worked for him both on the yacht “Christina” and on the legendary Scorpio, the island he loved as much as his children.

He saw everything

One of the names that since the time of Onassis has been particularly important in Nydri and Lefkada is that of Giorgos Chatzitakis. Of the man who from 1962, when Aristotle Onassis hired him for his yacht “Christina”, and until 2001 served the foundation on Scorpio. Giorgos Chatzitakis was the “shadow man” of Aristotle Onassis. He is the one who was present at his wedding with Jackie Kennedy, at the compliments of the Greek Cross to Maria Callas, the one who served Churchill on the yacht when he was a guest of Onassis. Present, however, also in the family’s tragic moments! Both with the plane crash of Alexandros and with the “bad scenes” of Christina Onassis. We met after much trouble the man who saw the end of the Onassis dynasty in Nydri through friends, who persuaded him to speak to us, although he himself has never done so before. “I had sworn never to speak. I think, however, that with what I say, perhaps I put a small stone in the history of the boulder called Onassis” are his first words, when we met him in Nydri, under the bronze statue of Greek cross, which was created on his own initiative at the site of port.

Like in a movie

“I was next to Aristos, on the ship “Christina”, from 1962 until 1977, when his daughter Christina decided to give it to the state. From then until 2001, I was in Scorpio by the decision of Christina Onassis” says Giorgos Chatzitakis, who sees his life passing before his eyes like a movie film, for the sake of “Espresso”. We ask him to start his story next to Onassis from the beginning. “I got a job at Aristos completely by accident. I found myself in a small cafe that was looking for workers for work in Piraeus. Then Onassis was looking for a valet. Says the coffee shop “he is looking for a job”. Onassis’s man sees me, he asked me some things and then sent me to Glyfada. From there the boat put me on the “Christina”, and the same evening we left for Monte Carlo. Our first contact with Onassis was in the summer of ’63, when we came to Skorpios”. His words, simple and frugal. He remembers everything with complete clarity. Just like when he first got a job. “I remember the time when Onassis wanted to buy Skorpios. However, he had not decided which of the islands to make. We went for a ride on the yacht and finally he decided to make Scorpio his own paradise on earth. The contracts were signed at the end of 1963 and the first crews entered the island at the beginning of 1964. Here in Nydri the inhabitants were very few. They received him with great distrust at first, because they were afraid that he would destroy their landscape. He had a problem with the water, they didn’t want to give him water from the Nydri to take to Scorpio. So he decided to buy some land, drilled and found his own water. At first he carried it by ferry and later he made an underground pipeline.”

The late Christina Onassis

Giorgos Chatzitakis, as he told us, “keeps” all the memories of Onassis like the apple of his eye. And this is because he considers that the entire area in Nydri was built by Onassis and gained enormous value on a global scale. “Onassis as a person had his good, he had his bad, like all of us. He was a Greek of Asia Minor and did not lift a fly on his sword. You work a lot. Once when he told me his story, he said he had a lot of trouble there with a Turkish officer. But he didn’t want to remember the past, in a mysterious way. He avoided talking about his whole life, except for what he wanted.”

Inside the “Christina” Giorgos Chatzitakis had undertaken to be Onassis’s chamberlain and over time he developed to feed the whole ship and to have taken over his feeding. The personalities who passed by the yacht today seem like mythical figures. “I saw very great personalities. First I saw Churchill. He came every July for a month and was, I would say, Onassis’ favorite. The last time he entered the steamer in a wheelchair. We had picked him up from Monte Carlo. We also hosted Grace Kelly, Rainier, Elizabeth Taylor, Eddie Williams and, of course, Maria Callas, who was with us all the time and I saw her regularly until 1968.”

The habits of the cross

Giorgos Chatzitakis also remembers the huge tables that were set up for the elite guests of the Hellenic Cross. “Onassis was the most generous host. The tables were covered with all kinds of caviar up to the most expensive delicacies in the world at that time. He had a French and a Greek cook. Onassis preferred Greek cuisine. He would come by around 11 in the morning and say to the cook Babi “Babi, give me a taste” and eat at that time. Then he would say to me “pour me a glass of wine” and we would drink together. I will also never forget the Scorpio parties he threw for his guests. He brought from Athens Stamatis Kokotas and Christakis, who were his favorites, and he feasted until the morning” he recalls with emotion and pride for what he lived by his side. “Maria (s.s.: Callas) was the greatest lady I ever met. He was a very gentle character. Many times Aristos yelled at her for no reason and she didn’t even hold a grudge against him. A proper lady in all her ways. He loved Greece and spoke with great admiration about the country. He also had a mad love for Onassis, just as he had for Maria. I still can’t understand what happened and they broke up” he says plaintively, as he believes that if the wedding with Jackie had not taken place, Maria and Aristos would have stayed together forever. “For me Maria and Aristos never actually separated. I will tell you the events as I experienced them. We were in Miami and started to leave. While sailing in the sea, Onassis calls and says “an official person will come, I would like you all to be careful”. And as it happened. Jackie came instead of Calla. And within a month he announced their marriage. Those of us on “Christina” never understood why this marriage took place and how he broke up his relationship with Maria. Callas loved him dearly. I will tell you something and it will seem strange: even when he had divorced Maria and was married to Jackie and had problems, Onassis would disappear for some days. He was flying and seeing Maria in Paris.”

Giorgos Chatzitakis was present at the wedding of Jackie Kennedy and Onassis and remembers details from that day. As she remembers, the first time Jackie was hosted at “Christina” was in 1963, when she was the wife of the American president. “Then he cruised the islands and we even reached Mount Athos and Constantinople. At her wedding with Aristo, I remember, the closest relatives and friends of the couple came. There were not 50 people and some 400 journalists from all over the world. I will not forget that they were hidden everywhere, in every corner of the area. From then on, Nydri began to take on life and become a tourist resort with world prestige thanks to the name of Onassis” says Giorgos Chatzitakis, who even today is still in awe of the man who gave him the opportunity to meet the world’s greatest personalities at his side. He also remembers that he never had his own insurance to travel in the countries where the yacht bound: “Aristos did not fear for his life and I tell you this with full knowledge. He didn’t even have a guard. I remember, he would go out in New York and walk for hours by himself. The same in Greece, the same in Paris, in Italy. Even though the Police asked him to have a personal guard.”

Intervention by Roussel

Shortly before the end of this mythical wandering, Giorgos Chatzitakis also remembers the last descendant of the dynasty, Athena Onassis, and how the circle of the dynasty closed. “Athina was brought by Christina when she was born in 1985 and then brought back in 1995 at the age of ten. Then we met her for the one and only time. And this girl never set foot on the soil of Greece again. Of course, her father, Thierry Roussel, is to blame. The reason why Athena never accepted Greece, Scorpio and everything else was her father, who wanted everything for his own benefit. It made her hate anything Greek. We also met Thierry. He was a runaway rich man and nothing else. The only one who loved Christina was the Russian, Kauzov. Even when Christina died he had bought a house here in Nydri and we used to take him to the little church and light her candle at the grave of Scorpio. Kauzov got her on the right track and took her off all sleeping pills. If Christina had stayed with him, she would have lived to this day and the history of the Onassis dynasty would have taken a different turn.”

“Alexander didn’t want to see Kennedy at all”

When the discussion reached his children and how he interacted with them, Giorgos Chatzitakis remembers the unique Alexandros and the disobedient Christina: “The loss of Alexandros was terrifying for the entire Onassis family. A very big loss. I remember Alexander coming to Scorpio all the time. He loved his father, the sea and the air. He was an extraordinary creature and his death shattered Aristotle as well. Christina was a completely different character. She came to Scorpio after her father’s death. He came once a year for a day or so and left. And Aristotle had this complaint. She met her father only in Paris. It was very unruly and had nothing to do with Alexander’s character. The children never accepted either Maria or Jackie. The first one they considered guilty because their father divorced their mother and the second one they didn’t even want to see. I remember, in fact, once at the port, Alexander shouted to his father “why are you bringing her here?” Aristos never believed that the plane crashed with his son. And this plague ate him.” We ask the personal opinion of Mr. Hatzitakis about the death of Alexandros and whether it is connected with the marriage of Aristos and Tzaki. He is thinking. “I do not think. His death had more to do with the oil lobbies and what had happened at the time than Jackie.”

In Scorpio life was something primitive. Calmness, bathrooms and above all no voices. “Every morning you would see Aristo coming down to his chapel and sitting there for hours. I also remember him after Alexander’s death in the summer of ’73 to be here, a shadow of himself. The same in the summer of ’74, he stayed here all months. As if he didn’t want to leave his son at all. After his death he was a living dead. I remember watching him come back from the little church where he had buried his son, and it was a ruin. He didn’t talk to anyone, he didn’t give us the slightest recommendation. He was left to his own devices. And, of course, we all knew he was going to die. After four months the eyelid began to fall off and his slow death began.”

The last dramatic days

The last days of Onassis, for Giorgos Hatzitakis, were also the most dramatic, as he was close to the Greek cross until his last moment: “The last month was the most dramatic for Aristos. I was with him in Paris together with his sister, Garoufalidou, and his daughter Christina. Jackie was away in America with her children all this time and came on the day of the funeral. It was like a plant. He had no contact with the environment. He could neither see nor hear. They had him naked on a bed until he died.” We ask Giorgos Chatzitakis if he had also heard about the embalming of Alexander. It gets wet and lowers the eyes. “Alexander was embalmed. And I’m going to tell you something I haven’t even told my own people. When Christina died, we had to open Alexander’s grave because water was coming in from somewhere. And what we faced was something that will never leave my mind. Alexander was normally inside the tomb as if he were alive. He had been mummified. His skin was normal. I saw hi


«Βόμβες» από τη «σκιά» του Ωνάση: «Ο Αρίστος ήταν παντρεμένος με την Τζάκι και έβλεπε κρυφά την Κάλλας»

Ο επί χρόνια καμαρότος της θαλαμηγού «Χριστίνα» μιλά για πρώτη φορά! Ολα όσα είδε και έζησε δίπλα σε μύθους

H επερχόμενη βιογραφική ταινία του Pablo Larraín για τη μοναδική Μαρία Κάλλας, με πρωταγωνίστρια την Angelina Jolie, ήταν αρκετή για να επανέλθει ξανά στην επικαιρότητα ο θρύλος που λέγεται «Ωνάσης» και η Ελλάδα να μπει και πάλι στο προσκήνιο του παγκόσμιου star system.

  • Από τον Νίκο Νικόλιζα

Αν και το όνομα Ωνάσης ποτέ δεν πρόκειται να σβήσει από την Ελλάδα, ωστόσο η είδηση και μόνο των γυρισμάτων της χολιγουντιανής ταινίας στη χώρα μας ξύπνησε μνήμες από την εποχή της δυναστείας του Ελληνα κροίσου!

Μαρία Κάλλας

Η Λευκάδα φέτος, και ειδικότερα το Νυδρί, είχε περισσότερο κόσμο από κάθε άλλη φορά, καθώς πλήθος διεθνών ΜΜΕ κάλυπτε κάθε βήμα της Jolie, η οποία μεταμορφώθηκε σε Μαρία Κάλλας. Με αφορμή την ταινία «Maria», η «Espresso» βρέθηκε στα χώματα του Ωνάση στο Νυδρί και κατέγραψε τρεις μοναδικές μαρτυρίες των τελευταίων ανθρώπων που εργάστηκαν για εκείνον τόσο πάνω στη θαλαμηγό «Χριστίνα» όσο και στον θρυλικό Σκορπιό, το νησί που λάτρεψε όσο και τα παιδιά του.

Εβλεπε τα πάντα

Ενα από τα ονόματα που από την εποχή του Ωνάση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα στο Νυδρί και στη Λευκάδα είναι εκείνο του Γιώργου ΧατζητάκηΤου ανθρώπου που από το 1962, όταν ο Αριστοτέλης Ωνάσης τον προσέλαβε για τη θαλαμηγό του «Χριστίνα», και μέχρι το 2001 υπηρετούσε το ίδρυμα πάνω στον Σκορπιό. Ο Γιώργος Χατζητάκης ήταν ο «άνθρωπος σκιά» του Αριστοτέλη Ωνάση. Είναι εκείνος που ήταν παρών στον γάμο του με την Τζάκι Κένεντι, στις φιλοφρονήσεις του Ελληνα κροίσου στη Μαρία Κάλλας, εκείνος που υπηρέτησε τον Τσόρτσιλ πάνω στη θαλαμηγό όταν ήταν φιλοξενούμενος του Ωνάση. Παρών, όμως, και στις τραγικές στιγμές της οικογένειας! Τόσο με το αεροπορικό δυστύχημα του Αλέξανδρου όσο και με τις «κακοτοπιές» της Χριστίνας Ωνάση. Συναντήσαμε έπειτα από πολύ κόπο τον άνθρωπο που είδε το τέλος της δυναστείας Ωνάση στο Νυδρί μέσω φίλων, οι οποίοι τον έπεισαν να μας μιλήσει, αν και ο ίδιος δεν το έχει ξανακάνει ποτέ στο παρελθόν. «Είχα ορκιστεί να μη μιλήσω ποτέ. Θεωρώ, όμως, ότι με όσα πω ίσως βάλω ένα λιθαράκι στην ιστορία του ογκόλιθου που λέγεται Ωνάσης» είναι τα πρώτα του λόγια, όταν τον συναντήσαμε στο Νυδρί, κάτω από το χάλκινο άγαλμα του Ελληνα κροίσου, που με δική του πρωτοβουλία δημιουργήθηκε στο σημείο του λιμανιού.

Σαν σε ταινία

«Εγώ ήμουν δίπλα στον Αρίστο, πάνω στο βαπόρι “Χριστίνα”, από το 1962 έως και το 1977, οπότε και η κόρη του Χριστίνα αποφάσισε να το δώσει στο κράτος. Εκτοτε έως και το 2001 ήμουν στον Σκορπιό με απόφαση της Χριστίνας Ωνάση» λέει ο Γιώργος Χατζητάκης, ο οποίος βλέπει τη ζωή του να περνάει μπροστά από τα μάτια του σαν φιλμ ταινίας, για χάρη της «Espresso». Toυ ζητάμε να ξεκινήσει την ιστορία του δίπλα στον Ωνάση από την αρχή. «Εντελώς τυχαία έπιασα δουλειά στον Αρίστο. Βρέθηκα σε ένα καφενεδάκι που έψαχναν εργάτες για δουλειά στον Πειραιά. Τότε έψαχνε ο Ωνάσης έναν καμαρότο. Λέει ο καφετζής “αυτός ψάχνει για δουλειά”. Με βλέπει ο άνθρωπος του Ωνάση, με ρώτησε κάποια πράγματα και μετά με έστειλε στη Γλυφάδα. Από εκεί το βαρκάκι με έβαλε στο “Χριστίνα”, και το ίδιο βράδυ φύγαμε για Μόντε Κάρλο. Η πρώτη μας επαφή με τον Ωνάση ήταν το καλοκαίρι του ’63, όταν ήρθαμε στον Σκορπιό». Τα λόγια του, απλά και λιτά. Θυμάται τα πάντα με πλήρη διαύγεια. Οπως και τότε που πρωτόπιασε δουλειά. «Θυμάμαι ήταν η εποχή που ο Ωνάσης ήθελε να αγοράσει τον Σκορπιό. Ομως, δεν είχε αποφασίσει ποιο από τα νησάκια τού κάνει. Κάναμε μια βόλτα με τη θαλαμηγό και τελικά αποφάσισε πως θα κάνει τον Σκορπιό τον δικό του επίγειο παράδεισο. Τα συμβόλαια τα υπέγραψε τέλος του ’63 και τα πρώτα συνεργεία μπήκαν στο νησί στις αρχές του ’64. Εδώ στο Νυδρί οι κάτοικοι ήταν πολύ λίγοι. Τον δέχτηκαν με μεγάλη δυσπιστία στην αρχή, γιατί φοβούνταν ότι θα τους καταστρέψει το τοπίο. Είχε ένα πρόβλημα με το νερό, δεν ήθελαν να του δώσουν νερό από το Νυδρί για να το μεταφέρει στον Σκορπιό. Ετσι αποφάσισε να αγοράσει κάποια οικόπεδα, έκανε γεωτρήσεις και βρήκε δικό του νερό. Στην αρχή το κουβαλούσε με φεριμπότ και αργότερα έκανε υπόγειο αγωγό».

Η αείμνηστη Χριστίνα Ωνάση

Ο Γιώργος Χατζητάκης, όπως μας είπε, «κρατάει» όλες τις αναμνήσεις από τον Ωνάση σαν κόρη οφθαλμού. Και αυτό γιατί θεωρεί πως όλη η περιοχή στο Νυδρί φτιάχτηκε από τον Ωνάση και πήρε τεράστια αξία σε παγκόσμια κλίμακα. «Ο Ωνάσης ως άνθρωπος είχε τις καλές του, είχε και τις κακές του, όπως όλοι μας. Ηταν Ελληνας της Μικράς Ασίας και δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί του. Πολύ δουλευταράς. Κάποτε που μου είπε την ιστορία του, έλεγε πως είχε πολλά προβλήματα εκεί με έναν Τούρκο αξιωματικό. Ομως, δεν ήθελε να θυμάται το παρελθόν, κατά έναν μυστήριο τρόπο. Απέφευγε να μιλάει για όλη τη ζωή του, παρά μόνο για όσα εκείνος ήθελε».

Μέσα στο «Χριστίνα» ο Γιώργος Χατζητάκης είχε αναλάβει να είναι καμαρότος του Ωνάση και με τον καιρό εξελίχθηκε να τροφοδοτεί όλο το καράβι και να έχει αναλάβει τη σίτισή του. Οι προσωπικότητες που πέρασαν από τη θαλαμηγό σήμερα φαντάζουν μυθικά πρόσωπα. «Είδα πολύ μεγάλες προσωπικότητες. Καταρχάς είδα τον Τσόρτσιλ. Ερχόταν κάθε Ιούλιο για έναν μήνα και ήταν, θα έλεγα, ο αγαπημένος του Ωνάση. Την τελευταία φορά μπήκε μέσα στο βαπόρι με αναπηρικό αμαξίδιο. Τον είχαμε πάρει από το Μόντε Κάρλο. Επίσης, είχαμε φιλοξενήσει την Γκρέις Κέλι, τον Ρενιέ, την Ελίζαμπεθ Τέιλορ, τον Εντι Γουίλιαμς και, φυσικά, τη Μαρία Κάλλας, που ήταν συνεχώς μαζί μας και την έβλεπα ανελλιπώς έως το 1968».

Οι συνήθειες του κροίσου

Ο Γιώργος Χατζητάκης θυμάται και τα τεράστια τραπέζια που έστηναν για τους εκλεκτούς καλεσμένους του Ελληνα κροίσου. «Ο Ωνάσης ήταν ο πιο γενναιόδωρος οικοδεσπότης. Τα τραπέζια είχαν πάνω από κάθε είδους χαβιάρι μέχρι ό,τι πιο ακριβό υπήρχε στον κόσμο εκείνη την εποχή από εδέσματα. Είχε έναν Γάλλο και έναν Ελληνα μάγειρα. Ο Ωνάσης προτιμούσε την ελληνική κουζίνα. Περνούσε κατά τις 11 το πρωί και έλεγε στον μάγειρα τον Μπάμπη “Μπάμπη, βάλε μου να δοκιμάσω” και έτρωγε εκείνη την ώρα. Μετά έλεγε σε εμένα “βάλε μου ένα ποτήρι κρασί” και τα πίναμε παρέα. Επίσης δεν θα ξεχάσω και τα πάρτι στον Σκορπιό που έκανε για τους προσκεκλημένους του. Εφερνε από την Αθήνα τον Σταμάτη Κόκοτα και τον Χρηστάκη, που ήταν οι αγαπημένοι του, και γλεντούσε μέχρι το πρωί» θυμάται με συγκίνηση και περηφάνια για όσα έζησε στο πλευρό του. «Η Μαρία (σ.σ.: Κάλλας) ήταν η πιο σπουδαία κυρία που γνώρισα ποτέ μου. Ηταν πολύ πράος χαρακτήρας. Πολλές φορές ο Αρίστος τής φώναζε χωρίς λόγο και εκείνη ούτε καν του κρατούσε κακία. Μια σωστή κυρία σε όλα της. Λάτρευε την Ελλάδα και μιλούσε με πολύ μεγάλο θαυμασμό για τη χώρα. Επίσης είχε τρελή αγάπη στον Ωνάση, όπως κι εκείνος στη Μαρία. Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω τι συνέβη και χώρισαν» λέει με παράπονο, καθώς πιστεύει πως αν δεν γινόταν ο γάμος με την Τζάκι, η Μαρία και ο Αρίστος θα έμεναν για πάντα μαζί. «Για εμένα η Μαρία και ο Αρίστος δεν χώρισαν ποτέ στην πραγματικότητα. Θα σας πω τα γεγονότα όπως τα έζησα εγώ. Ημασταν στο Μαϊάμι και ξεκινήσαμε να φύγουμε. Κατά τον απόπλου μέσα στη θάλασσα παίρνει τηλέφωνο ο Ωνάσης και λέει “θα έρθει ένα επίσημο πρόσωπο, θα ήθελα να είστε όλοι προσεκτικοί”. Και όπως κι έγινε. Ηρθε η Τζάκι αντί της Κάλλας. Και μέσα σε έναν μήνα ανακοίνωσε τον γάμο τους. Οσοι ήμασταν πάνω στο “Χριστίνα” δεν καταλάβαμε ποτέ γιατί έγινε αυτός ο γάμος και πως διέλυσε τη σχέση του με τη Μαρία. Η Κάλλας τον υπεραγαπούσε. Θα σας πω κάτι και θα φανεί παράξενο: ακόμα και όταν είχε χωρίσει με τη Μαρία και ήταν παντρεμένος με την Τζάκι και είχε προβλήματα ο Ωνάσης εξαφανιζόταν για κάποιες μέρες. Πεταγόταν και έβλεπε τη Μαρία στο Παρίσι».

Στον γάμο της Τζάκι Κένεντι και του Ωνάση ο Γιώργος Χατζητάκης ήταν παρών και θυμάται λεπτομέρειες από εκείνη την ημέρα. Οπως θυμάται πως η πρώτη φορά που φιλοξένησαν στο «Χριστίνα» την Τζάκι ήταν το 1963, όταν ήταν σύζυγος του προέδρου της Αμερικής. «Τότε έκανε κρουαζιέρα στα νησιά και φτάσαμε μέχρι και το Αγιον Ορος και την Κωνσταντινούπολη. Στον γάμο της με τον Αρίστο ήρθαν, θυμάμαι, οι πιο στενοί συγγενείς και φίλοι του ζευγαριού. Ηταν δεν ήταν 50 άτομα και καμιά 400αριά δημοσιογράφοι από όλο τον κόσμο. Δεν θα ξεχάσω που ήταν κρυμμένοι παντού, σε κάθε γωνιά της περιοχής. Από τότε και μετά άρχισε το Νυδρί να παίρνει ζωή και να γίνεται τουριστικό θέρετρο με παγκόσμιο κύρος χάρη στο όνομα του Ωνάση» λέει ο Γιώργος Χατζητάκης, ο οποίος ακόμα και σήμερα βουρκώνει για τον άνθρωπο που του έδωσε τη δυνατότητα να γνωρίσει τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του κόσμου στο πλευρό του. Επίσης θυμάται ότι ποτέ δεν είχε δική του ασφάλεια για να κυκλοφορήσει στις χώρες όπου έδενε η θαλαμηγός: «Ο Αρίστος δεν φοβόταν για τη ζωή του και σας το λέω με πλήρη γνώση. Δεν είχε ούτε έναν φύλακα. Θυμάμαι, έβγαινε στη Νέα Υόρκη και περπατούσε με τις ώρες μόνος του. Το ίδιο στην Ελλάδα, το ίδιο στο Παρίσι, στην Ιταλία. Παρόλο που η Αστυνομία του ζητούσε να έχει προσωπική φρουρά».

«Δάκτυλος» Ρουσέλ

Λίγο πριν από το τέλος αυτής της μυθικής περιπλάνησης ο Γιώργος Χατζητάκης θυμάται και τον τελευταίο απόγονο της δυναστείας, την Αθηνά Ωνάση, και πώς έκλεισε ο κύκλος της δυναστείας. «Την Αθηνά την έφερε η Χριστίνα όταν γεννήθηκε το 1985 και μετά την ξανάφερε το 1995 σε ηλικία δέκα ετών. Τότε τη γνωρίσαμε για μία και μοναδική φορά. Και το κορίτσι αυτό δεν ξαναπάτησε ποτέ τα χώματα της Ελλάδας. Βέβαια, υπαίτιος είναι ο πατέρας της, ο Τιερί Ρουσέλ. Για το ότι η Αθηνά δεν αποδέχτηκε ποτέ την Ελλάδα, τον Σκορπιό και όλα τα άλλα, αιτία ήταν ο πατέρας της, ο οποίος ήθελε ίδιον όφελος τα πάντα. Την έκανε να μισήσει οτιδήποτε ελληνικό. Τον γνωρίσαμε και τον Τιερί. Ηταν ένας ξεπεσμένος πλούσιος και τίποτα άλλο. Ο μόνος που αγάπησε τη Χριστίνα ήταν ο Ρώσος, ο Καούζοφ. Ακόμα και όταν πέθανε η Χριστίνα εκείνος είχε αγοράσει σπίτι εδώ στο Νυδρί και τον πηγαίναμε στο εκκλησάκι και άναβε το καντηλάκι της στο μνήμα στον Σκορπιό. Ο Καούζοφ την έβαλε στον σωστό δρόμο και της έκοψε όλα τα υπνωτικά χάπια. Αν έμενε η Χριστίνα μαζί του θα ζούσε μέχρι σήμερα και θα είχε πάρει άλλη τροπή η ιστορία της δυναστείας Ωνάση»

«Ο Αλέξανδρος δεν ήθελε να βλέπει καθόλου την Κένεντι»

Φτάνοντας η συζήτηση στα παιδιά του και πώς ο ίδιος συναναστρεφόταν μαζί τους, ο Γιώργος Χατζητάκης θυμάται τον μοναδικό Αλέξανδρο και την ατίθαση Χριστίνα: «Η απώλεια του Αλέξανδρου ήταν τρομακτική για όλη την οικογένεια Ωνάση. Πολύ μεγάλη απώλεια. Θυμάμαι τον Αλέξανδρο να έρχεται συνέχεια στον Σκορπιό. Λάτρευε τον πατέρα του, τη θάλασσα και τον αέρα. Ηταν ένα εξαιρετικό πλάσμα και ο θάνατός του διέλυσε και τον Αρίστο. Η Χριστίνα ήταν εντελώς διαφορετικός χαρακτήρας. Στον Σκορπιό ήρθε μετά τον θάνατο του πατέρα της. Ερχόταν μια φορά τον χρόνο για καμιά μέρα και έφευγε. Και το είχε παράπονο ο Αρίστος αυτό. Με τον πατέρα της συναντιόταν μόνο στο Παρίσι. Ηταν πολύ ατίθαση και δεν είχε καμιά σχέση με τον χαρακτήρα του Αλέξανδρου. Τα παιδιά δεν αποδέχτηκαν ποτέ ούτε τη Μαρία ούτε την Τζάκι. Την πρώτη τη θεωρούσαν υπαίτια γιατί χώρισε από τη μητέρα τους ο πατέρας τους και τη δεύτερη δεν ήθελαν ούτε να τη βλέπουν. Θυμάμαι, μάλιστα, μια φορά στο λιμάνι ο Αλέξανδρος φώναζε στον πατέρα του “γιατί τη φέρνεις εδώ αυτήν;” Ο Αρίστος δεν πίστεψε ποτέ ότι έπεσε το αεροπλάνο με τον γιο του. Και τον έφαγε αυτό το μαράζι». Ρωτάμε την προσωπική άποψη του κυρίου Χατζητάκη για τον θάνατο του Αλέξανδρου και αν αυτός συνδέεται με τον γάμο του Αρίστου και της Τζάκι. Σκέφτεται. «Δεν νομίζω. Περισσότερο σχέση είχε ο θάνατός του με τα λόμπι πετρελαίου και όσα είχαν συμβεί εκείνη την εποχή παρά με την Τζάκι».

Στον Σκορπιό η ζωή ήταν κάτι πρωτόγονο. Ηρεμία, μπάνια και κυρίως όχι φωνές. «Κάθε πρωί θα έβλεπες τον Αρίστο να κατηφορίζει στο εκκλησάκι του και να κάθεται εκεί με τις ώρες. Τον θυμάμαι επίσης μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου το καλοκαίρι του ’73 να είναι εδώ, σκιά του εαυτού του. Το ίδιο και το καλοκαίρι του ’74, έμεινε εδώ όλους τους μήνες. Σαν να μην ήθελε να εγκαταλείψει καθόλου τον γιο του. Μετά τον θάνατό του ήταν ένας ζωντανός νεκρός. Θυμάμαι που τον βλέπαμε να γυρίζει από το εκκλησάκι όπου είχε θάψει τον γιο του, και ήταν ένα ερείπιο. Δεν μιλούσε σε κανέναν, δεν μας έκανε την παραμικρή σύσταση. Είχε αφεθεί στη μοίρα του. Και, φυσικά, όλοι εμείς το είχαμε καταλάβει ότι θα πεθάνει. Επειτα από τέσσερις μήνες άρχισαν η βλεφαρόπτωση και ο αργός θάνατός του».

Οι τελευταίες δραματικές ημέρες

Οι τελευταίες μέρες του Ωνάση, για τον Γιώργο Χατζητάκη ήταν και οι πιο δραματικές, καθώς ήταν κοντά στον Ελληνα κροίσο μέχρι την τελευταία του στιγμή: «Ο τελευταίος μήνας ήταν ο πιο δραματικός για τον Αρίστο. Ημουν κοντά του στο Παρίσι μαζί με την αδερφή του, τη Γαρουφαλίδου, και την κόρη του Χριστίνα. Η Τζάκι έλειπε στην Αμερική με τα παιδιά της όλο αυτό το διάστημα και ήρθε την ημέρα της κηδείας. Ηταν σαν ένα φυτό. Δεν είχε καμιά επαφή με το περιβάλλον. Ούτε έβλεπε ούτε άκουγε. Τον είχαν γυμνό πάνω σε ένα κρεβάτι μέχρι που πέθανε». Ρωτάμε τον Γιώργο Χατζητάκη αν είχε ακούσει και εκείνος για την ταρίχευση του Αλέξανδρου. Βουρκώνει και χαμηλώνει τα μάτια. «Ο Αλέξανδρος ήταν ταριχευμένος. Και θα σας πω κάτι που δεν έχω πει ούτε στους δικούς μου ανθρώπους. Οταν πέθανε η Χριστίνα χρειάστηκε να ανοίξουμε τον τάφο του Αλέξανδρου γιατί έμπαζε από κάπου νερά. Και αυτό που αντικρίσαμε ήταν κάτι που δεν μου φεύγει από το μυαλό. Υπήρχε κανονικά μέσα στον τάφο ο Αλέξανδρος σαν ζωντανός. Είχε μουμιοποιηθεί. Είχε το δέρμα του κανονικά. Τον είδα με τα μάτια μου και η εικόνα αυτή με συντροφεύει μέχρι και σήμερα».



Please enter your comment!
Please enter your name here