EDITORS’ NOTE (Nick Stamatakis): Chrysanthos Lazaridis (bio here) is flesh out of the flesh of the Greek-American community.  He was born in New York in 1954, grew up in Greece, indulged in Marxism / Trotskyism, became a prominent leader in the historic 1974 Athens Polytechnic uprising against the military dictatorship (whose annual celebration he later renounced), and then continued as a Left Wing youth organization leader until 1980. Following his early inclination toward Mathematics, he went to London (LSE) for graduate studies in Economics, followed by a Ph.D. in Econometrics at CUNY.  While in New York, he also worked as a journalist in “Proini,” he was very active in our organizations, which, at that time, were fighting for the “Name Of Macedonia.”  During that fight, he closely connected with Antonis Samaras (then Foreign Minister of Greece under Mitsotakis).  Mr. Samaras had a famous argument with C.Mitsotakis, after which he was forced to resign.  At some point, Lazaridis became Samaras’s right hand as the two made a comeback that led Mr.Samaras to win the 2012 election and become prime minister at the height of the financial crisis…

Necessary for his analysis here is his alienation from the Left, which took place in the 1980s. Ronald Reagan and Margaret Thatcher played an important role in this change: he has said that “when I listened to them speak, it seemed to me that what they said was full of meaning, more than what most of the Leftists were spouting.”



source – zougla.gr

The Tyranny of Minorities!

By Chrysanthos Lazaridis

​In his public statement (on the Upfront Initiative forum), Prime Minister Mitsotakis tried to warn us about the “tyranny of the majority”…
​ Not to be unfair, his statement, precisely, was the following:
“The State must legislate for everyone. And above all, the issues of rights, by definition, are issues that usually concern the few. When liberal thinkers of the 18th and 19th centuries began to elaborate on the principles of favored democracy in more detail, they always pointed to one danger: the danger of the tyranny of the majority.
​A law-governed democracy cannot tolerate the tyranny of the majority, which is why rights issues can never enter referendum logic…”

That’s what he said.
​Half-truths and moderate confusion from ill-digested ideas.
​Which have nothing to do with 18th or 19th Century Liberalism…
​They have more to do with the “Entitlement” that appears today as “liberalism” and tries to impose another – real – TYRANNY.
​The Tyranny of MINORITIES!

Let’s see them one by one:
​* First, the big blunder:
He says that “by definition, rights usually concern the few”!
Wrong! The great rights that underpin modern democracies are NOT about the “few”. They concern everyone!
​The right to vote in democracies concerns everyone.
The right to vote for women concerns the entire female population, i.e. more than half of the total population…
​The right to expression, the right to a fair trial, the right to assembly and association, the right to property, and the right to education all concern EVERYONE!
“Rights” that concern only a few, i.e. rights that only a few can enjoy, are not called “rights” – they are called something else: Privileges!
​And the liberals of the previous three centuries emphasized that democracies are founded on the rights that ALL can enjoy – not on the privileges that only a few can enjoy…
​When you confuse rights with privileges, you suffer moderate confusion.
​Apparently, the Prime Minister’s speechwriter has mixed things up in his mind.

​* What he might have wanted to say is something else, very different:
​Liberals in the late 19th century (but not the 18th) warned that democracies must protect minorities.
Attention: MINORITIES – not minorities (which, as we shall see, is another thing).
​Actually, a functioning Democracy is a state in which the MAJORITY rules BY LAW, and the MINORITY is protected.
It is “protected”, in the sense that it is always possible to become a MAJORITY.
​This is a guarantee for a smooth Change in Governance. Something that ONLY characterizes democracies…

When do we have “Tyranny of the Majority”?
​Either when the majority does not rule “by law”…
​Either when the majority does not allow the minority to win this majority or come to power or when it undermines any possibility of change in governance.
​This is all about temporary majorities and minorities. They are not about “minorities”. That is, the groups of people who are not defined by the votes of others, are defined by their particular common characteristics.

​* And this is where the confusion of the “rightists” begins to unfold.
​When liberalism refers to majorities and minorities, it means the “groupings” of citizens, based on a vote.
​A person, a citizen, can be in the majority today after his party won the election – and after four years, be in the minority if his party loses the next election.
This constant control and self-correction give democracy duration, endurance, continuity, and dynamism.

But the (each) “majorities” and “minorities” (which can change every four years) have NOTHING to do with the (permanent) “majorities” and “minorities” which do not change at all or may change over many generations.

Majority or minority are the groupings of people according to their origin, gender, race, sexual “peculiarities,” religion, and biometric characteristics (tall, short, able-bodied, or with disabilities, etc.).
​– You belong to the majority or the minority depending on what you voted for now and what everyone else voted for…
​– You belong to the majority or the minority depending on what you are – and that alone. Most of the time you didn’t choose it – and you always will be.
​Society can easily be “fragmented” into infinite “minorities”.
​For example, women are usually the “majority”.
​But dark-skinned women over 1.75 are in most societies a “minority”.
A person from one point of view can belong to the “majority” and from another to a small “minority”…
​The more parameters you put into categorizing the population into more “minorities,” the more you fragment it.
But while the concepts of “majority”-“minority” are fluid, and we all ultimately belong to some “minority”,
​The concepts of “majority” – “minority” must always be CLEAR and solid. Otherwise, Democracy CANNOT work. Which is the rule of each MAJORITY.
​Because if the majority does NOT rule, then there is NO democracy!
​Really, if the majority doesn’t rule, then WHO exactly rules?
​Apparently some “minority” group.
So we have a TYRANNY of the minority.
​Which is the exact OPPOSITE of Democracy.
​It is what all Liberals of all ages have fought for.

A problem exists when a minority, that is, a group of people with characteristics that they did not choose and cannot avoid – for example, a racial group or a cultural group – is oppressed by the rest of society.
​Liberal democracy prevents and solves this, not by giving special privileges to anyone who asks for them but by imposing the concept of “Citizen,” which applies to everyone and equalizes everyone among themselves and against the law.
​A citizen has the same political rights as any other citizen whether he is rich or poor, black or white, male or female. And all citizens are equal before the law.
​If discrimination is occurring against a group, this means that the principle of equality of citizens is being violated. This can be addressed by restoring the principle of equality, not by giving “special privileges” to special groups.
​The fight against racial discrimination required just that. To fully respect the rights of colored people as citizens of the country.

– Of course, in some cases, in addition to equalizing rights, equality of opportunity is also needed.
​That is, people who are born with fewer privileges than others—or everyone else—must be compensated so that they are not left behind for reasons unrelated to their own efforts and worth.
But here we are talking about “equality at the STARTING POINT! Not equation in RESULT.
​Equality of opportunity to succeed. Not equation as to how much they will cut.
​This last one always depends on the person himself.
​It is enough to have the opportunity to interfere.
​Equality of opportunity is fundamental to Liberalism.
​While Socialism fights for something else, completely different: equality in outcome.
Children from poor families must have the opportunity to go to good schools and attend good universities and prove their worth. Not getting high wages – regardless of their worth – BECAUSE they started in poverty.
​ EQUALITY in opportunity is NOT necessarily EQUALITY in outcome.
​And above all, it is NOT SIMULATION of dissimilar things…

​* This is the other big mistake of the “rightists”, which sets them apart and brings them into complete conflict with true liberals. But also divorced from Common Sense.
​Equality does not mean “forced assimilation”!

​– Today in the USA mainly there is a tendency for male athletes who distinguished themselves in men’s events to declare themselves “women”, or to “self-identify” as trans and participate in women’s events. Sweeping the medals and grossly unfairing her female athletes.
​This is done in the name of the “rights” of the “minority” of trans people, which circumvents the rights of all women.
It’s ridiculous “entitlement”. It is not liberalism…
​And it certainly has absolutely NOTHING to do with the Classical Liberalism of the 18th or 19th Century…
​– Also, the right to change gender belongs to an adult person, anyway. And always under medical supervision…
​But when they allow 12-year-olds to undergo… gender transition using hormone therapy or… a scalpel, that’s a CRIME! It’s not called a “right”…
​Finally, there are two biological sexes. Nature decides this, determining the combination of chromosomes in each individual’s genetic code.
​There should be the possibility for people who don’t feel good about their naturally identified gender to declare something else. No objection.
However, most of the population feels “man” or “woman”. And he wants to be recognized as a “man” or as a “woman”. And to be called “sir” or “ma’am” in public. With masculine or feminine adjectives and pronouns.
Banning the addresses “sir” or “ma’am” and replacing them with NEUTRAL can be considered OFFENSIVE to the vast majority of the population. Who is not “discomforted” with his gender.
​We cannot offend or oppress the majority because some tiny minority of people want everyone to look like them!
​Equality of rights does NOT mean violent “imitation”!
​And when they go to impose such rules in public life, this constitutes a creeping TYRANNY OF MINORITIES.
​Or trying to force schools to be called trans to explain to underage students – that is, to underage children who are experiencing the big upheaval of puberty – how “exciting” gender questioning is and how “liberating” gender identity is. transgender, it is beyond ANTI-EDUCATION!
​And it violates the rights of parents to have a say in exactly what their children are taught.

Rightsists confuse rights with privileges,
​minorities and with minorities,
​equality with violent assimilation,
​protecting minorities by enforcing minorities, ​removing the rights of everyone else.
All this has nothing to do with the great Liberal movements…
Just as the principles of Social Justice (which inspired Socialism), have nothing to do with Stalinism,
​Just like Christianity’s Sermon of Love, it has nothing to do with the Inquisition.
Just as the Liberal ideals of the French Revolution themselves have nothing to do with the orgy of beheadings that the Jacobins led to a few years later. Until their own heads fall to the guillotine.
​All the great Ideologies also bred their own “monsters” and were led to their own extreme – sometimes even criminal = excesses.
This does not, of course, negate the importance of big Ideas.
But it does not legitimize the crimes committed in their name.

Rightism is exactly that: A morbid extreme, a “senile disease” of Liberalism. And the complete rejection of liberal ideas.
​Unfortunately, some still don’t understand the huge difference between “entitlement” and liberalism.
Let them regulate such extremes, thinking that they are making an “opening in the Center”.

PS. By the way, let the Prime Minister know that many modern democracies put this nonsense to referendums. And the referendums come overwhelmingly against them. As happened recently in Ireland. As is often the case in Switzerland. And permanently in the USA.


source – zougla.gr

Η Τυραννία των Μειοψηφιών!

Του Χρύσανθου Λαζαρίδη

​Σε δημόσια τοποθέτησή του (στο forum Upfront Initiative) ο Πρωθυπουργός προσπάθησε να μας προειδοποιήσει για την “τυραννία της πλειοψηφίας”…
​ Για να μην το αδικήσουμε η δήλωσή του, επακριβώς, ήταν η εξής:
”Η Πολιτεία πρέπει να νομοθετεί για όλους. Και κατεξοχήν τα ζητήματα των δικαιωμάτων, εξ ορισμού είναι ζητήματα που αφορούν κατά κανόνα τους λίγους. Και όταν οι φιλελεύθεροι στοχαστές του 18ου και του 19ου αιώνα άρχισαν να επεξεργάζονται τις αρχές της ευνομούμενης δημοκρατίας με πιο αναλυτικό τρόπο, πάντα επεσήμαναν ένα κίνδυνο: ο κίνδυνος είναι η τυραννία της πλειοψηφίας.
​Δεν μπορεί μια ευνομούμενη δημοκρατία να ανεχθεί την τυραννία της πλειοψηφία, γι’ αυτό και τα ζητήματα που αφορούν τα δικαιώματα δεν μπορούν ποτέ να μπαίνουν σε δημοψηφισματικές λογικές…”
​Αυτά είπε.
​Μισές αλήθειες και μετρία σύγχυση από κακοχωνεμένες ιδέες.
​Που δεν έχουν σχέση με τον Φιλελευθερισμό του 18ου ή του 19ου Αιώνα…
​Έχουν περισσότερη σχέση με τον “Δικαιωματισμό” που εμφανίζεται σήμερα ως “φιλελευθερισμός” και προσπαθεί να επιβάλει μια άλλη – πραγματική – ΤΥΡΑΝΝΙΑ.
​Την Τυραννία των ΜΕΙΟΨΗΦΙΩΝ!

​Ας τα δούμε ένα-ένα:
​* Πρώτα-πρώτα η μεγάλη γκάφα:
​Λέει πως “εξ ορισμού, τα δικαιώματα αφορούν κατά κανόνα τους λίγους”!
​Λάθος! Τα μεγάλα δικαιώματα που θεμελιώνουν τις σύγχρονες δημοκρατίες ΔΕΝ αφορούν τους “λίγους”. Αφορούν τους πάντες!
​Το δικαίωμα ψήφου στις δημοκρατίες αφορά τους πάντες.
​Το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες αφορά ολόκληρο το γυναικείο πληθυσμό, δηλαδή πάνω από το μισό του συνολικού πληθυσμού…
​Το δικαίωμα στην έκφραση, το δικαίωμα στη δίκαιη δίκη, το δικαίωμα του συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι, το δικαίωμα στην ιδιοκτησία, το δικαίωμα στην εκπαίδευση, όλα αυτά τα θεμελιώδη δικαιώματα αφορούν τους ΠΑΝΤΕΣ!
​”Δικαιώματα” που αφορούν μόνο λίγους, δηλαδή δικαιώματα που μόνοι λίγοι μπορούν να τα απολαύσουν, δεν τα λένε “δικαιώματα” – τα λένε κάπως αλλιώς: Προνόμια!
​Και οι φιλελεύθεροι των τριών προηγούμενων αιώνων τόνιζαν ότι οι δημοκρατίες στήνονται πάνω στα δικαιώματα που μπορούν να τα απολαύσουν ΟΛΟΙ – κι όχι στα προνόμια που μπορούν να απολαύσουν μόνο λίγοι…
​Όταν μπλέκεις τα δικαιώματα με τα προνόμια τότε πάσχεις από μέτρια σύγχυση.
​Προφανώς ο λογογράφος του Πρωθυπουργού τα έχει μπερδέψει κομματάκι στο μυαλό του.

​* Εκείνο που ίσως ήθελε να πει είναι κάτι άλλο, πολύ διαφορετικό:
​Οι φιλελεύθεροι στα τέλη του 19ου κυρίως αιώνα (και πάντως όχι του 18ου) προειδοποίησαν ότι οι δημοκρατίες οφείλουν να προστατεύουν τις μειοψηφίες.
​Προσοχή: τις ΜΕΙΟΨΗΦΙΕΣ – όχι τις μειονότητες (που, όπως θα δούμε, είναι άλλο πράγμα).
​Για την ακρίβεια, λειτουργική Δημοκρατία είναι το πολίτευμα που κυβερνά ΚΑΤΑ ΝΟΜΟΝ η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ, και προστατεύεται η ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ.
​”Προστατεύεται”, με την έννοια ότι έχει κι αυτή πάντα τα δυνατότητα να γίνει ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ.
​Κι αυτό είναι εγγύηση για ομαλή Εναλλαγή στη Διακυβέρνηση. Κάτι που χαρακτηρίζει ΜΟΝΟ τις δημοκρατίες…

​Πότε έχουμε “Τυραννία της πλειοψηφίας”;
​Είτε όταν η πλειοψηφία δεν κυβερνά “κατά νόμον”…
​Είτε όταν η εκάστοτε πλειοψηφία δεν επιτρέπει στην μειοψηφία να κερδίσει κι αυτή την πλειοψηφία, να έλθει κι αυτή την εξουσία, δηλαδή όταν υπονομεύει κάθε δυνατότητα εναλλαγής στη διακυβέρνηση.
​Αυτά όλα αφορούν τις εφήμερες πλειοψηφίες και μειοψηφίες. Δεν αφορούν τις “μειονότητες”. Δηλαδή τις ομάδες ατόμων που δεν ορίζονται από την ψήφο των άλλων, ορίζονται από ιδιαίτερα κοινά χαρακτηριστικά τους.

​* Κι εδώ αρχίζει να ξετυλίγεται η σύγχυση των “δικαιωματιστών”.
​Όταν ο φιλελευθερισμός αναφέρεται σε πλειοψηφίες και μειοψηφίες, εννοεί τις “ομαδοποιήσεις” των πολιτών, βάσει μια ψηφοφορίας.
​Ένα άτομο, ένας πολίτης, μπορεί σήμερα να βρίσκεται στην πλειοψηφία, αφού το κόμμα του επικράτησε στις εκλογές – και μετά από τέσσερα χρόνια να βρεθεί στην μειοψηφία, αν το κόμμα του χάσει τις επόμενες εκλογές.
​Αυτός ο διαρκής έλεγχος και η αυτοδιόρθωση προσδίδει στη δημοκρατία διάρκεια, αντοχή, συνέχεια και δυναμική.

​Όμως οι (εκάστοτε) “πλειοψηφίες” και “μειοψηφίες” (που μπορούν να αλλάζουν ανά τετραετία) ΔΕΝ έχουν καμία σχέση με τις (μόνιμες) “πλειονότητες” και “μειονότητες” οι οποίες δεν αλλάζουν καθόλου ή μπορεί να αλλάξουν σε βάθος πολλών γενεών.
​Πλειονότητα ή μειονότητα είναι οι ομαδοποιήσεις των ανθρώπων ανάλογα με την καταγωγή τους, το φύλο τους, τη φυλή τους, τις σεξουαλισικές τους “ιδιαιτερότητες”, το θρήσκευμά τους, τα βιομετρικά χαρακτηριστικά τους (ψηλοί-κοντοί κλπ. αρτιμελείς ή με αναπηρίες κλπ.)
​– Στην πλειοψηφία ή στην μειοψηφία ανήκεις ανάλογα με το τι ψήφισες εσύ τώρα και τι ψήφισαν όλοι οι υπόλοιποι…
​– Στην πλειονότητα ή στη μειονότητα ανήκεις ανάλογα με το τι είσαι – και μόνο. Τις περισσότερες φορές δεν το επέλεξες – και θα είσαι για πάντα.
​Η κοινωνία μπορεί εύκολα να “τεμαχιστεί” σε άπειρες “μειονότητες”.
​Για παράδειγμα οι γυναίκες είναι κατά κανόνα “πλειονότητα”.
​Αλλά οι μελαχροινές γυναίκες πάνω από 1,75 είναι στις περισσότερες κοινωνίες “μειονότητα”.
​Ένα άτομο από μιαν άποψη μπορεί να ανήκει στην “πλειονότητα” κι από μιαν άλλη σε μικρή “μειονότητα”…
​Όσες περισσότερες παραμέτρους βάλεις για να κατηγοροποιήσεις τον πληθυσμό σε τόσο περισσότερες “μειονότητες” τον κατατεμαχίζεις.
​Όμως ενώ οι έννοιες “πλειονότητα”-“μειονότητα” είναι ρευστή, κι όλοι τελικά ανήκουμε σε κάποια “μειονότητα”,
​οι έννοιες “πλειοψηφία” – “μειοψηφία” οφείλει να είναι κάθε στιγμή απολύτως ΣΑΦΗΣ και στέρεα. Αλλιώς ΔΕΝ μπορεί να λειτουργήσει η Δημοκρατία. Που είναι η κυριαρχία της εκάστοτε ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ.
Γιατί αν ΔΕΝ κυριαρχεί η πλειοψηφία, τότε ΔΕΝ υπάρχει δημοκρατία!
​Αλήθεια, αν δεν κυριαρχεί η πλειοψηφία, τότε ΠΟΙΟΣ ακριβώς κυριαρχεί;
​Προφανώς κάποια “μειοψηφική” ομάδα.
​Δηλαδή έχουμε μια ΤΥΡΑΝΝΙΑ την μειοψηφίας.
​Που είναι το ακριβώς ΑΝΤΙΘΕΤΟ της Δημοκρατίας.
​Είναι αυτό που ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ όλοι οι Φιλελεύθεροι όλων των αιώνων.

​Πρόβλημα υπάρχει, όταν μια μειονότητα, δηλαδή μια ομάδα ανθρώπων με χαρακτηριστικά που δεν τα επέλεξαν οι ίδιοι και δεν μπορεί να τα αποφύγουν – για παράδειγμα μια φυλετική ομάδα, ή μια πολιτιστική ομάδα – καταπιέζεται από όλη την υπόλοιπη κοινωνία.
​Αυτό η φιλελεύθερη δημοκρατία το προλαμβάνει και το λύνει, όχι δίνοντας ξεχωριστά προνόμια σε όποιον τα ζητήσει, αλλά επιβάλλοντας την έννοια του “Πολίτη”. Που ισχύει για όλους και εξισώνει όλους μεταξύ τους κι απέναντι στο νόμο.
​Ένας πολίτης έχει τα ίδια πολιτικά δικαιώματα με κάθε άλλο πολίτη είτε είναι πλούσιος είτε είναι φτωχός, είτε είναι μαύρος είτε είναι άσπρος, είτε είναι άνδρας είτε είναι γυναίκα. ​Και όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στο νόμο.
​Αν υπάρχουν διακρίσεις σε βάρος μιας ομάδας, τότε αυτό σημαίνει ότι παραβιάζεται η αρχή της ισότητας των πολιτών. Και αντιμετωπίζεται με το να αποκατασταθεί η αρχή της ισότητας. Όχι με το να δίνονται “ειδικά προνόμια” σε ειδικές ομάδες.
​Η μάχη ενάντια στις φυλετικές διακρίσεις αυτό ακριβώς απαιτούσε. Να γίνουν πλήρως σεβαστά τα δικαιώματα των εγχρώμων, ως πολίτες της χώρας.

​– Φυσικά σε κάποιες περιπτώσεις πέρα από την εξίσωση δικαιωμάτων χρειάζεται και ισότητα στις ευκαιρίες.
​Δηλαδή άνθρωποι που γεννιούνται με λιγότερα προνόμια απ’ ό,τι άλλοι – ή όλοι οι υπόλοιποι – πρέπει να αποζημιώνονται ώστε να μην μένουν πίσω για λόγους που είναι άσχετοι με τις δικές τους προσπάθειες και τη δική τους αξία.
​Εδώ όμως μιλάμε για “ισότητα στην ΑΦΕΤΗΡΙΑ! Όχι εξίσωση στο ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ.
​Ισότητα στις ευκαιρίες να προκόψουν. Όχι εξίσωση στο πόσο θα προκόψουν.
​Αυτό το τελευταίο εξαρτάται πάντα από το ίδιο το άτομο.
​Φτάνει να έχει τις ευκαιρίες να προκόψει.
​Η ισότητα στις ευκαιρίες είναι θεμελιώδης στον Φιλελευθερισμό.
​Ενώ ο Σοσιαλισμός παλεύει για κάτι άλλο, εντελώς διαφορετικό: την εξίσωση στο αποτέλεσμα.
​Τα παιδιά των φτωχών οικογενειών πρέπει να έχουν την ευκαιρία να πάνε σε καλά σχολεία και να φοιτήσουν σε καλά Πανεπιστήμια και να αποδείξουν την αξία τους. Όχι να παίρνουν υψηλούς μισθούς – ανεξάρτητα από την αξία τους – ΕΠΕΙΔΗ ξεκίνησαν από την φτώχεια.
​Η ΙΣΟΤΗΤΑ στις ευκαιρίες ΔΕΝ είναι αναγκαστική ΕΞΙΣΩΣΗ στο αποτέλεσμα.
​Και κυρίως ΔΕΝ είναι ΕΞΟΜΟΙΩΣΗ ανόμοιων πραγμάτων…

​* Αυτό είναι το άλλο μεγάλο λάθος των “δικαιωματιστών”. Που τους ξεχωρίζει και τους φέρνει σε πλήρη αντιπαράθεση με τους αληθινούς φιλελεύθερους. Αλλά και σε διαζύγιο με την Κοινή Λογική.
​Ισότητα δεν σημαίνει “αναγκαστική εξομοίωση”!

​– Σήμερα στις ΗΠΑ κυρίως υπάρχει η τάση άρρενες αθλητές που διακρίθηκαν σε ανδρικά αγωνίσματα, να δηλώνουν “γυναίκες”, ή να “αυτο-καθορίζονται” ως trans και να μετέχουν σε γυναικεία αγωνίσματα. Σαρώνοντας τα μετάλλια και αδικώντας κατάφωρα της γυναίκες αθλήτριες.
​Αυτό γίνεται στο όνομα των “δικαιωμάτων” της “μειονότητας” των trans, η οποία καταστρατηγεί τα δικαιώματα όλων των γυναικών.
​Είναι γελοίος “δικαιωματισμός”. Δεν είναι φιλελευθερισμός…
​Και σίγουρα δεν έχει ΚΑΜΙΑ απολύτως σχέση με τον Κλασικό Φιλελευθερισμό του 18ου ή του 19ου Αιώνα…
​– Επίσης το δικαίωμα να αλλάζει φύλο το έχει ένα ενήλικο άτομο, έτσι κι αλλιώς. Και πάντα υπό ιατρική εποπτεία…
​Αλλά όταν επιτρέπουν σε παιδιά 12 ετών να κάνουν… φυλομετάβαση χρησιμοποιώντας ορμονική θεραπεία ή… νυστέρι, αυτό λέγεται ΕΓΚΛΗΜΑ! Δεν λέγεται “δικαίωμα”….
​– Τέλος τα βιολογικά φύλα είναι δύο. Κι αυτό το αποφασίζει η φύση, που προσδιορίζει τον συνδυασμό των χρωματοσωμάτων στον γενετικό κώδικα κάθε ατόμου.
​Να υπάρχει η δυνατότητα για όσα άτομα δεν νοιώθουν καλά με το φυσιολογικά προσδιορισμένο φύλο τους να δηλώνουν κάτι άλλο. Καμία αντίρρηση.
​Όμως, η συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού νοιώθει “άνδρας” ή “γυναίκα”. Και θέλει να αναγνωρίζεται ως “άνδρας” ή ως “γυναίκας”. Και να αποκαλείται δημόσια “κύριος” ή “κυρία”. Με επίθετα και αντωνυμίες αρσενικού ή θηλυκού γένους.
​Το να απαγορεύονται οι προσφωνήσεις “κύριε” ή “κυρία” και να αντικαθιστώντας με ΟΥΔΕΤΕΡΑ, μπορεί να θεωρηθεί ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟ για τη συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού. Που δεν “δυσφορεί” με το φύλο του.
​Δεν μπορούμε να προσβάλουμε ή να καταπιέζουμε τη πλειονότητα διότι κάποια ελάχιστη μειονότητα ατόμων τους θέλουν όλους να μοιάζουν μαζί τους!
​Ισότητα δικαιωμάτων ΔΕΝ σημαίνει βίαιη “εξομοίωση”!
​Κι όταν πάνε να επιβάλλουν τέτοιους κανόνες στη δημόσια ζωή, αυτό αποτελεί μια έρπουσα ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ.
​Ή το να προσπαθούν να επιβάλλουν στα σχολεία να καλούνται trans να εξηγούν σε ανήλικους μαθητές και μαθήτριες – δηλαδή σε ανήλικα παιδιά που βιώνουν την μεγάλη αναστάτωση της εφηβείας – το πόσο “συναρπαστική” είναι η αμφισβήτηση του βιολογικού φύλου και πόσο “λυτρωτική” είναι η φυλομετάβαση, είναι πέρα για πέρα ΑΝΤΙ-ΠΑΙΔΑΦΩΓΙΚΟ!
​Και παραβιάζει τα δικαιώματα των γονιών να έχουν λόγο στο τι ακριβώς διδάσκονται τα παιδιά τους.

Οι δικαιωματιστές μπερδεύουν τα δικαιώματα με τα προνόμια,
​την μειοψηφίες και με τις μειονότητες,
​την ισότητα με τη βίαιη εξομοίωση,
​την προστασία των μειοψηφιών με την επιβολή των μειονοτήτων, ​καταργώντας τα δικαιώματα όλων των υπολοίπων.
​Όλα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με τα μεγάλη Φιλελεύθερα κινήματα…
​’Οπως ακριβώς οι αρχές της Κοινωνικές Δικαιοσύνης (που ενέπνευσαν τον Σοσιαλισμό), δεν έχουν καμία σχέση με τον Σταλινισμό,
​Όπως ακριβώς το Κήρυγμα της Αγάπης του Χριστιανισμού, δεν έχει καμία σχέση με την Ιερά Εξέταση.
​Όπως ακριβώς και τα ίδια τα Φιλελεύθερα ιδανικά της Γαλλικής Επανάστασης δεν έχουν καμία σχέση με το όργιο των αποκεφαλισμών στο οποίο οδήγησαν οι Γιακωβίνοι λίγα χρόνια αργότερα. Μέχρι να κατρακυλήσουν και τα δικά τους κεφάλια στη γκιλοτίνα.
​Όλες οι μεγάλες Ιδεολογίες εξέθρεψαν και τα δικά τους “τέρατα” και οδηγήθηκαν και στις δικές τους ακραίες – ενίοτε και εγκληματικές = υπερβολές.
​Αυτό δεν αναιρεί βέβαια την σημασία των μεγάλων Ιδεών.
​Αλλά και δεν νομιμοποιεί τα εγκλήματα που συντελέστηκαν στο όνομα τους.

​Ο δικαιωματισμός είναι ακριβώς αυτό: Μια νοσηρή ακρότητα, μια “γεροντική ασθένεια” του Φιλελευθερισμού. Και η πλήρης άρνηση των φιλελεύθερων ιδεών.
​Δυστυχώς κάποιοι ακόμα δεν έχουν καταλάβει την τεράστια διαφορά μεταξύ “δικαιωματισμού” και φιλελευθερισμού.
​Άσε που κανοναρχούν τέτοιες ακρότητες νομίζοντας ότι κάνουν…”άνοιγμα στο Κέντρο”.

​ΥΓ. Παρεμπιπτόντως, να ενημερώσουμε τον Πρωθυπουργό ότι πολλές σύγχρονες δημοκρατίες θέτουν σε δημοψηφίσματα αυτές τις σαχλαμάρες. Και τα δημοψηφίσματα βγαίνουν συντριπτικά εναντίον τους. Όπως έγινε πρόσφατα στην Ιρλανδία. Όπως γίνεται συχνά στην Ελβετία. Και μονίμως στις ΗΠΑ.





Please enter your comment!
Please enter your name here