France as the midwife of History – The stakes of the elections go beyond the boundaries of the nation state – Patriotism, the new political frontier
By Manolis Kottakis ( /

France has always been at the political vanguard of global ideological currents . Sometimes positive and sometimes negative. She was at the vanguard of the Enlightenment, which stamped our continent with his ideas. She was in the vanguard with May ’68. She was in the vanguard with the referendum on the European Constitution, the rejection of which had both positive consequences, the defense of the national state , but also negative consequences. Europe faced the financial crisis of 2008-2015 without new institutions. France is at the vanguard of a global ideological current even now.

The results of yesterday’s parliamentary elections, where the identity right of Marine Le Pen completely dominated the front of socialists, communists and environmentalists, open a new political page for the continent. Much more important than it seems at first . The usual clichés that have prevailed speak of the prevalence of the Far Right, fascism, nationalism, chauvinism, anti-Semitism and more. But here, if we study more properly, we will realize that the stakes that emerge emphatically in the French election show that this battle goes far beyond the traditional dividing lines along which we have learned to fight each other. Left, Right and Center. This battle still goes beyond the borders of the national state .

Because in reality it is a choice that has as its object of defense the preservation of the European identity, which is clearly threatened by other religions and by other cultures that have moved as refugees to our lands due to the immigration crisis. It has as its object of defense the European Western civilization as we lived it. This culture is now under threat. It changes daily. Morals change, customs change, the appearance of cities changes, life changes. Europe accepts the different but cannot accept that this different prevails as European. Because Europe is not the East. It’s not the deep East. A New Democracy Member of Parliament who recently visited Paris tells me that he walked long distances without hearing a single word of French. Simply observing Muslim men and women in headscarves or Arabs flaunting wealth and arrogance in the streets of the French capital.

The aggressiveness of the young population has reached such a point that the presence of white people is barely accepted in city buses, if sometimes, as evidenced by videos, they are not kicked out of the doors by Muslims . This image is also familiar in other European countries and capitals where the populations behave in search of revenge for their colonial past in their birthplaces. Be that as it may, behind the slogan “security, freedom, unity” launched by Le Pen’s National Alarm lies not just the national but the European anxiety for the rescue and preservation of European values. These are at stake .

It is certainly a political oxymoron for a far-right party to defend Western culture and European identity , whose roots lie in Christianity, the Enlightenment, Roman and ancient Greek civilization. As nationalism is supposed not to go along with the Enlightenment. Faced with a cultural enemy who replaces the love of Notre-Dame de Paris with mosques of fanaticism and appropriates the wealth of European taxpayers in the form of an allowance to send in the form of remittances to his homeland (using dual citizenship) he falters. Islamic fundamentalism has nothing to do with the European Enlightenment . Nothing to do with freedom, equality and fraternity.

Freedom and equality do not exist even among its members, men and women, while brotherhood is understood as brotherhood between people of the same religion. Greece, however, because it is an intermediate station of these currents but also because, as a crossroads with the East, it has even better codes of understanding with them, has not yet realized the total magnitude of these risks, only their hybrid elements. The rise of the so-called far-right currents and their transformation into semi-systemic parties essentially constitute the defense of the European peoples against the threatened destruction of tradition. If the normal right-wing parties had not been battered by the forces of globalization, the people would not need the new identity parties. Once this happens, however, and the old right parties serve capital with the cheap hands of immigrants (disregarding European identity), the choices are, unashamedly, one way. France is leading the way. Love of country and European identity is the new political frontier.


Ο εθνικισμός προστάτης του δυτικού πολιτισμού

Η Γαλλία ως μαμή της Ιστορίας – Το διακύβευμα των εκλογών ξεπερνά τα όρια του εθνικού κράτους – Ο πατριωτισμός, το νέο πολιτικό σύνορο

Του Μανώλη Κωττάκη ( /

Η Γαλλία ήταν πάντοτε στην πολιτική πρωτοπορία των παγκόσμιων ιδεολογικών ρευμάτων. Αλλοτε θετικά και άλλοτε αρνητικά. Ηταν στην πρωτοπορία του Διαφωτισμού, ο οποίος με τις ιδέες του σφράγισε την ήπειρό μας. Ηταν στην πρωτοπορία με τον Μάη του ’68. Ηταν στην πρωτοπορία με το δημοψήφισμα για το ευρωπαϊκό Σύνταγμα, η απόρριψη του οποίου είχε και θετικές συνέπειες, την υπεράσπιση του εθνικού κράτους, αλλά και αρνητικές συνέπειες. Η Ευρώπη αντιμετώπισε την οικονομική κρίση του 2008-2015 χωρίς νέους θεσμούς. Η Γαλλία είναι στην πρωτοπορία ενός παγκόσμιου ιδεολογικού ρεύματος και τώρα.

Τα αποτελέσματα των προχθεσινών βουλευτικών εκλογών, όπου η ταυτοτική δεξιά της Μαρίν Λεπέν επικράτησε πλήρως του μετώπου των σοσιαλιστών, των κομμουνιστών και των οικολόγων, ανοίγουν μια νέα πολιτική σελίδα για την ήπειρο. Πολύ σημαντικότερη απ’ ό,τι φαίνεται εξαρχής. Τα συνήθη κλισέ που έχουν κυριαρχήσει μιλούν για την επικράτηση της Ακροδεξιάς, του φασισμού, του εθνικισμού, του σοβινισμού, του αντισημιτισμού και άλλων τινών. Αλλά εδώ, αν μελετήσουμε σωστότερα, θα συνειδητοποιήσουμε ότι τα διακυβεύματα που αναδεικνύονται με εμφατικό τρόπο στις γαλλικές εκλογές δείχνουν ότι αυτή η μάχη υπερβαίνει κατά πολύ τις παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές στις οποίες έχουμε μάθει να πολεμάμε ο ένας τον άλλον. Της Αριστεράς, της Δεξιάς και του Κέντρου. Υπερβαίνει ακόμα ακόμα αυτή η μάχη και τα όρια του εθνικού κράτους.

Γιατί στην πραγματικότητα πρόκειται για μία επιλογή η οποία έχει ως αντικείμενο υπεράσπισης τη διατήρηση της ευρωπαϊκής ταυτότητας, η οποία απειλείται σαφώς από άλλες θρησκείες και από άλλους πολιτισμούς που έχουν μετακομίσει ως μουσαφιραίοι στα χώματά μας λόγω της κρίσης μετανάστευσης. Εχει ως αντικείμενο υπεράσπισης τον ευρωπαϊκό δυτικό πολιτισμό όπως τον ζήσαμε. Αυτός ο πολιτισμός απειλείται πλέον. Αλλοιώνεται καθημερινά. Αλλάζουν τα ήθη, αλλάζουν τα έθιμα, αλλάζει η όψη των πόλεων, αλλάζει η ζωή. Η Ευρώπη δέχεται το διαφορετικό αλλά δεν μπορεί να δεχθεί να επικρατήσει αυτό το διαφορετικό ως ευρωπαϊκό. Γιατί η Ευρώπη δεν είναι Ανατολή. Δεν είναι βαθιά Ανατολή. Μου λέει βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος επισκέφτηκε πρόσφατα το Παρίσι, ότι περπάτησε μεγάλες αποστάσεις χωρίς να ακούσει ούτε μία γαλλική λέξη. Παρατηρώντας απλώς μουσουλμάνους και μουσουλμάνες με μαντίλες ή Αραβες να κάνουν επίδειξη πλούτου και αλαζονείας στους δρόμους της γαλλικής πρωτεύουσας.

Η επιθετικότητα των νέων πληθυσμών έφθασε σε τέτοιο σημείο, ώστε μέσα στα αστικά λεωφορεία μετά βίας να γίνεται αποδεκτή η παρουσία λευκών, εάν καμιά φορά, όπως αποδεικνύεται και από βίντεο, δεν τους πετούν με τις κλοτσιές από τις πόρτες οι μουσουλμάνοι. Η εικόνα αυτή είναι γνώριμη και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και πρωτεύουσες στις οποίες οι πληθυσμοί συμπεριφέρονται αναζητώντας εκδίκηση για το αποικιοκρατικό παρελθόν τους στους γενέθλιους τόπους τους. Οπως και να έχει, πίσω από το σύνθημα «ασφάλεια, ελευθερία, ενότητα» που λανσάρει ο Εθνικός Συναγερμός της Λεπέν κρύβεται όχι απλώς η εθνική αλλά η ευρωπαϊκή αγωνία για τη διάσωση και τη διατήρηση των ευρωπαϊκών αξιών. Αυτές διακυβεύονται.

Είναι βεβαίως πολιτικά οξύμωρο να υπερασπίζεται τον δυτικό πολιτισμό και την ευρωπαϊκή ταυτότητα, οι ρίζες του οποίου βρίσκονται στον χριστιανισμό, στον Διαφωτισμό, στον ρωμαϊκό και τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, ένα κόμμα ακροδεξιό. Καθώς υποτίθεται ότι ο εθνικισμός δεν πάει μαζί με τον Διαφωτισμό. Ενώπιον ενός πολιτισμικού εχθρού ο οποίος αντικαθιστά την αγάπη της Παναγίας των Παρισίων με τεμένη φανατισμού και ιδιοποιείται τον πλούτο των Ευρωπαίων φορολογουμένων με τη μορφή επιδόματος για να τον στέλνει με τη μορφή εμβασμάτων στην πατρίδα του (χρησιμοποιώντας τη διπλή υπηκοότητα) πάει και παραπάει όμως. Ο ισλαμικός φονταμενταλισμός δεν έχει καμία σχέση με τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό. Καμία σχέση με την ελευθερία, με την ισότητα και με την αδελφοσύνη.

Ελευθερία και ισότητα δεν υπάρχουν ούτε μεταξύ των μελών του, ανδρών και γυναικών, ενώ ως αδελφοσύνη εννοείται η αδελφοσύνη μεταξύ ανθρώπων του ίδιου θρησκεύματος. Η Ελλάδα, επειδή είναι όμως ενδιάμεσος σταθμός αυτών των ρευμάτων αλλά και επειδή ως σταυροδρόμι με την Ανατολή έχει ακόμα καλύτερους κώδικες συνεννόησης μαζί τους, ακόμη δεν έχει αντιληφθεί το συνολικό μέγεθος αυτών των κινδύνων, παρά μόνο υβριδικά στοιχεία τους. Η άνοδος των λεγόμενων ακροδεξιών ρευμάτων και η μετατροπή τους σε ημισυστημικά κόμματα ουσιαστικά αποτελούν την άμυνα των ευρωπαϊκών λαών εναντίον της απειλούμενης καταστροφής της παράδοσης. Εάν τα κανονικά δεξιά κόμματα δεν είχαν αλωθεί από τις δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης, οι λαοί δεν θα χρειάζονταν τα νέα ταυτοτικά κόμματα. Από τη στιγμή που συμβαίνει αυτό, όμως, και τα παλαιά δεξιά κόμματα υπηρετούν το κεφάλαιο με φθηνά χέρια μεταναστών (αδιαφορώντας για την ευρωπαϊκή ταυτότητα), οι επιλογές είναι, χωρίς πολλές ντροπές, μονόδρομος. Η Γαλλία δείχνει τον δρόμο. Η αγάπη για την πατρίδα και την ευρωπαϊκή ταυτότητα είναι το νέο πολιτικό σύνορο.


  1. Οι Ευρωπαιοι ψηφιζουν τα δεξια κομματα που ειναι τα μονα που υποσχονται φραγμο στην λαθρομεταναστευση και την προστασια της Ευρωπης απο την εξισλαμοποιηση της.

  2. Breathes there the man, with soul so dead,
    Who never to himself hath said,
    This is my own, my native land!

    Sir Walter Scott

  3. There are a few problems with the extreme right wing in Europe. They promise to shut the door to migrants, but they can’t do it. Look at Italy. Meloni hasn’t done a thing about migration. What can Lepen do? Moreover, France already has a large Muslim and non-white element in their country. Have you seen her soccer team? Hardly any white players. Do you think she can reverse all these years of migration and high birth rate of minorities? Do you hink France or any other country can deport the ones born there? All they can hope to do is to cut the inflows. But, its next to impossible to do much of that.

    The pull of the European economy, the decline of the numbers young people and rise of social security expenditures virtually guarantee the same old same old. Importation of non Europeans. The concern of one day Europe turning minority-majority is valid and I think unavoidable.

    My main concern is Greece. We have lost Asia Minor, Magna Grecia, the shore of the black sea, half of Cyprus, which were always Greek lands. Due to the incursion of barbarians. Greece’s population is 10 million, and getting less by the day. How long would it be when Greece is swamped? Last 54 months featured the least amount of babies born in Greece. 25,000 new souls. You can’t sustain a nation like that.

    France and England and the other colonial powers took advantage of the countries that are now sending their people. They get what they deserve. Greece did not have any colonies.


Please enter your comment!
Please enter your name here