Εξοπλιστικό παζάρι τέλος και επικοινωνιακά πανηγύρια στην Αθήνα (EN -GR)

Το εξοπλιστικό παζάρι μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Τουρκίας και Ελλάδας ολοκληρώθηκε. Με το σουηδικό εκβιασμό και τη συνηγορία της Αθήνας, ο Ερντογάν κατάφερε να πάρει όσα έχει ανάγκη, σήμερα, η τουρκική πολεμική μηχανή. Για εξισορρόπηση, στην Ελλάδα δόθηκε η δυνατότητα να αγοράσει μέχρι 40 F-35. Είναι αμφίβολο αν θα έχει την οικονομική δυνατότητα να αγοράσει έστω τα μισά, χωρίς την υποβάθμιση του συνόλου των ενόπλων δυνάμεών της.

Την Παρασκευή 26 Ιανουαρίου 2024 το Στέϊτ Ντιπάρτμεντ έστειλε ταυτόχρονα δύο επιστολές προς το αμερικανικό Κογκρέσο. Με τη μία το ενημερώνει ότι εγκρίνει μια πιθανή πώληση μαχητικών αεροσκαφών F-16, όπλων και ηλεκτρονικών συστημάτων προς την Τουρκία. Με την άλλη, το ενημερώνει αντίστοιχα ότι εγκρίνει μια πιθανή πώληση αεροσκαφών F-35 στην Ελλάδα. Στην τελευταία περίπτωση δε γίνεται καμιά αναφορά για τα όπλα που θα φέρουν.

Οι πλατφόρμες, αεροσκάφη, πλοία κλπ, δεν πολεμούν. Τα όπλα είναι αυτά που πλήττουν τον αντίπαλο. Οι πλατφόρμες απλώς μεταφέρουν τα ανάλογα όπλα και χωρίς αυτά είναι άχρηστες.

Παράλληλα, την ίδια μέρα ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν έστειλε επιστολή προς τον Πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη, με την οποίαν τον ενημερώνει για την πρόθεση των ΗΠΑ να παραχωρήσουν στην Ελλάδα πλεονάζων αμυντικό υλικό. Ούτε εδώ αναφέρονται όπλα, παρά μόνο πλατφόρμες.

Χαρακτηριστικό είναι ότι και στις δύο επιστολές προς το Κογκρέσο το Στέϊτ Ντιπάρτμεντ αναφέρει ότι οι πωλήσεις των αεροσκαφών και του εξοπλισμού τους δε θα αλλάξουν τη βασική στρατιωτική ισορροπία στην περιοχή.

Η ελληνική Κυβέρνηση πανηγυρίζει, για εσωτερική κατανάλωση, χωρίς να θέλει να αντιληφθεί ότι το σημαντικό είναι ποία συστήματα παίρνει η χώρα μας σε σχέση με αυτά που παίρνει η αντίπαλη Τουρκία. Τα πανηγύρια επιτρέπονται όταν ο συσχετισμός ισχύος μεταβάλλεται υπέρ της Ελλάδας. Αυτό όμως, τουλάχιστον από τις επιστολές του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ και αυτή του Α. Μπλίνκεν, δε συμβαίνει.

Ο εξοπλισμός της Τουρκίας

Η έγκριση του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ αφορά κυρίως την προμήθεια 40 καινούργιων F-16 Block 70 Viper και την αναβάθμιση 79 παλαιών F-16 σε Viper. Εντύπωση προκαλεί ο αυξημένος αριθμός ραντάρ APG-83 τεχνολογίας ηλεκτρονικής σάρωσης (AESA), καθώς εμφανίζονται 30 εφεδρικά, οπότε δε θα πρέπει να αποκλεισθεί η αξιοποίησή τους σε άλλα F-16. Αυτό όμως που προκαλεί ενδιαφέρον είναι η έγκριση προμήθειας ενός πολύ μεγάλου αριθμού όπλων. Αναλυτικά:

– 952 πυραύλων αέρος-αέρος AMRAAM AIM-120C-8 ή ανάλογοι (“or equivalent”). Πρόκειται για έναν πολύ μεγάλο αριθμό πυραύλων σχετικά μεγάλης εμβελείας, ανάλογων των δικών μας AIM-120C-7. Η φράση όμως “or equivalent” υποκρύπτει ενδεχομένως μελλοντικά την πώληση πυραύλων της έκδοσης AIM-120D-3, οι οποίοι έχουν σαφώς μεγαλύτερη εμβέλεια και δυνατότητες και θεωρούνται σχεδόν εφάμιλλοι των Meteor που φέρουν τα Rafale της Πολεμικής Αεροπορίας μας.

– 401 πυραύλων αέρος-αέρος AIM-9X Block II μικρής εμβελείας που είναι η πιο πρόσφατη έκδοση του γνωστού Sidewinder, υπέρυθρης καθοδήγησης.

– 864 κατευθυνόμενων βομβών ανεμοπορίας GBU-39/B Small Diameter Bombs Increment 1 (SDB-1). Πρόκειται για ένα πολύ ενδιαφέρον όπλο αέρος-εδάφους, εμβελείας της τάξης των 100 χλμ. Φέρεται από τετραπλούς φορείς, επιτρέποντας σε ένα μόνο F-16 να φέρει οκτώ SDB-1, για επίθεση κορεσμού. Απορίας άξιο είναι το γιατί δεν έχει ζητήσει η Ελλάδα την προμήθεια αντίστοιχων όπλων για τα F-16 της.

– 96 πυραύλων εναντίον ραντάρ AGM-88B HARM και 96 αντιστοίχων πυραύλων AGM-88E AARGM. Πρόκειται για υπερηχητικούς πυραύλους, με εμβέλεια έως 150 χλμ για την έκδοση Β και ακόμα μεγαλύτερη για την έκδοση Ε, οι οποίοι έχουν αισθητήρα ραδιοσυχνοτήτων και μπορούν να πλήξουν κεραίες ραντάρ. Πέραν των επίγειων ραντάρ, μπορούν να απειλήσουν και τα ραντάρ των πλοίων, όπως και τα ιπτάμενα ραντάρ, οπότε αποτελούν μία πολύ σοβαρή απειλή. Η ελληνική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει από πολύ παλαιά αριθμό AGM-88B HARM.

– Σχεδόν 1500 συλλογές καθοδήγησης, οι οποίες μετατρέπουν απλές βόμβες σε «έξυπνες βόμβες» JDAM. Η JDAM είναι ένα σοβαρό και αξιόπιστο όπλο, χωρίς υπερβολικό κόστος προμήθειας. Η Τουρκία διαθέτει ήδη ένα πολύ μεγάλο αριθμό από JDAM, ενώ ήδη κατασκευάζει ανάλογες συλλογές καθοδήγησης δικής της ανάπτυξης. Η ελληνική Πολεμική Αεροπορία, σύμφωνα με ανοικτές πηγές, διαθέτει έναν περιορισμένο αριθμό JDAM…

– 16 ατρακτίδια στοχοποίησης AN/AAQ-33 Sniper, τα οποία επιτρέπουν την ανίχνευση, παρακολούθηση και κατάδειξη στόχων για βόμβες καθοδήγησης με laser. Η Τουρκία έχει ήδη αριθμό από τα εν λόγω ατρακτίδια, ενώ η χώρα διαθέτει μόνο τα παλαιότερα LANTIRN, για τα οποία τίθεται θέμα, λόγω παλαιότητας. Είναι απορίας άξιο γιατί και σ’ αυτήν την περίπτωση δεν έχουμε προμηθευτεί ανάλογα ατρακτίδια.

– Ατρακτίδια IRST (InfraRed Search and Track), τα οποία επιτρέπουν την ανίχνευση και παρακολούθηση στόχων αέρος. Οι αισθητήρες αυτοί μπορούν υπό συνθήκες να δουν στόχους σε μεγάλες αποστάσεις, ενώ είναι παθητικοί δηλαδή (δεν εκπέμπουν, όπως το ραντάρ). Εκτιμάται ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον στόχων χαμηλής παρατηρησιμότητας (stealth) όπως το F-35.

Συνολικό κόστος γι’ αυτές και άλλες προμήθειες της Τουρκίας 23 δις δολάρια.

Ο εξοπλισμός της Ελλάδας

Η έγκριση του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ αναφέρεται στην ενδεχομένη προμήθεια 20+20 αεροσκαφών (Α/Φ) F-35A, χωρίς όμως να διευκρινίζεται η ακριβής διαμόρφωση, δηλαδή εάν θα είναι Block 3F, TR-3, Block 4 ή κάτι άλλο. Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με επίσημες αμερικανικές αρχές, το F-35 συνεχίζει να παρουσιάζει πάρα πολλά προβλήματα, τα οποία αναμένεται ότι θα επιλυθούν σε μεγάλο βαθμό στο Block 4. Επομένως, εάν παραδοθεί στη διαμόρφωση TR-3 αλλά χωρίς τις πλήρεις δυνατότητες του Block 4 (πράγμα το οποίο είναι και το πιο πιθανό, με βάση τα εκτιμώμενα χρονοδιαγράμματα), τότε θα κληθούμε να το αναβαθμίσουμε στο πλήρες Block 4, φυσικά με το ανάλογο κόστος.

Επίσης, περιλαμβάνονται 42 κινητήρες Pratt & Whitney F135-PW-100 (40 εγκατεστημένοι, 2 ανταλλακτικά), χωρίς να διευκρινίζεται εάν αυτοί θα είναι σε διαμόρφωση Engine Core Upgrade (ECU). Σημειώνεται ότι ο κινητήρας του F-35, παρότι είναι ο ισχυρότερος κινητήρας μαχητικού στον κόσμο, δεν επαρκεί για τις απαιτήσεις του αεροπλάνου, οπότε κρίθηκε σκόπιμη η αναβάθμιση σε ECU. Το κόστος της οποίας προφανώς θα επωμιστεί η Ελλάδα, καθώς είναι απαραίτητη για το Block 4.

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός της πλήρους απουσίας οποιουδήποτε όπλου από την εν λόγω έγκριση. Κυριολεκτικά, δεν περιλαμβάνεται ούτε σφαίρα, ούτε καν βλήματα 25 χιλιοστών για το πυροβόλο του Α/Φ. Επειδή τέτοια βλήματα δεν υπάρχουν στο ελληνικό οπλοστάσιο, θα έπρεπε να περιλαμβάνονται στην έγκριση. Εκτός εάν το Α/Φ δεν φέρει πυροβόλο… Βεβαίως, το F-35 θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα όπλα που ήδη υπάρχουν για τα F-16. Όμως, είναι γνωστό το γεγονός ότι διαθέτουμε σχετικά λίγα όπλα αέρος-εδάφους, πέραν των απλών, μη κατευθυνόμενων βομβών. Επομένως, θα ήταν απόλυτα λογικό η χώρα να εκμεταλλευτεί το πρόγραμμα αυτό για να καλύψουμε την υπάρχουσα έλλειψη. Όπως άλλωστε κάνει η γειτονική Τουρκία.

Συνολικό κόστος για τις προμήθειες αυτές από την Ελλάδα 8,6 δις δολάρια.

Η παραχώρηση του πλεονάζοντος υλικού.

Στην επιστολή του προς τον Κ. Μητσοτάκη (για να χρυσωθεί το υπερβολικό κόστος των F-35 – 215 εκατ. δολάρια το καθένα) ο αμερικανός υπουργός των Εξωτερικών αναφέρει ότι το Στέϊτ Ντιπάρτμεντ έχει ενημερώσει ή για ορισμένες περιπτώσεις πρόκειται να ενημερώσει το Κογκρέσο για παραχώρηση παλαιού εξοπλισμού από τις ΗΠΑ, με τη διαδικασία EDA (Excess Defense Articles) περί πλεονάζοντος υλικού.

Με τη διαδικασία EDA παραχωρείται μεταχειρισμένος εξοπλισμός από τις ΗΠΑ σε συμμαχικές χώρες δωρεάν ή σε πολύ χαμηλή τιμή, αλλά, τα κόστη μεταφοράς, γενικής επισκευής, αναβάθμισης, προμήθειας όπλων και εν συνεχεία υποστήριξης βαραίνουν τη χώρα-πελάτη. Με τον τρόπο αυτόν, οι ΗΠΑ αποφεύγουν το κόστος καταστροφής-αποστρατιωτικοποίησης παλαιού εξοπλισμού (το οποίο δεν είναι ευκαταφρόνητο), ενώ οι κατασκευάστριες εταιρείες συνεχίζουν να κερδίζουν, μέσω της εν συνεχεία υποστήριξης.

Η χώρα μας έχει παραλάβει επανειλημμένως εξοπλισμό μέσω EDA,αποκτώντας διάφορα οπλικά συστήματα με φαινομενικά χαμηλό κόστος. Όμως, υπάρχουν πολλά κόστη, κρυφά ή φανερά, τα οποία θα πρέπει να συνυπολογιστούν, ενώ υπήρξαν αρκετές περιπτώσεις που τα αντίστοιχα συστήματα παροπλίσθηκαν πολύ σύντομα, χωρίς να έχει γίνει απόσβεση του κόστους. Με τον τρόπο αυτό, καταναλώνονται διαρκώς κονδύλια, απομακρύνοντας την πιθανότητα προμήθειας αντίστοιχων καινούργιων συστημάτων, τα οποία θα ήταν βεβαίως πολύ ακριβότερα αλλά θα είχαν και πολύ μεγαλύτερη επιχειρησιακή αξία, ενώ θα τα διατηρούσαμε  για περισσότερο χρόνο.

Το πιο σημαντικό πρόγραμμα μεταξύ των «παροχών» είναι η απόκτηση 4 παράκτιων πλοίων LCS (όχι φρεγατών όπως γράφεται). Είναι γνωστό ότι τα πλοία αυτά έχουν σοβαρότατα προβλήματα, κυρίως στο προωστήριο σκεύος, ενώ είναι δεκάδες τα δημοσιεύματα όπου αξιωματικοί του Αμερικανικού Ναυτικού (US Navy) καταφέρονται εναντίον τους, επωνύμως. Εάν τα πάρουμε, η χώρα θα πρέπει να καταβάλει ένα (έστω και χαμηλό) κόστος προμήθειας αλλά θα πρέπει πιθανότατα να υποστούν κάποια σοβαρή επισκευή για την αποκατάσταση των προβλημάτων. Επιπλέον, θα πρέπει να αγοραστούν τα απαιτούμενα όπλα και πυρομαχικά, ενώ υπάρχει σκέψη για αξιοποίηση σε αυτά παλαιών πυραύλων επιφανείας-επιφανείας Harpoon από αποσυρθέντα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού, πράγμα το οποίο επίσης θα έχει κάποιο κόστος.

Τέλος, σύμφωνα με αξιόπιστα αμερικανικά δημοσιεύματα, τα εν λόγω πλοία έχουν υπερβολικά μεγάλο κόστος υποστήριξης, συγκρινόμενο με αυτό των πολύ μεγαλύτερων αντιτορπιλικών κλάσης Arleigh Burke. Το πιο σημαντικό όμως ερώτημα είναι τι θα προσέφερε ένα τέτοιο πλοίο στο σύγχρονο θαλάσσιο πεδίο μάχης, καθώς διαθέτει μόνο ένα αντιαεροπορικό/αντιπυραυλικό σύστημα RAM εμβελείας έως 15 χλμ και ένα πυροβόλο 57 χιλιοστών ανάλογης εμβελείας. Δεν διαθέτει αξιόλογους αντιαεροπορικούς πυραύλους, ούτε δυνατότητες ανθυποβρυχιακού πολέμου. Εν ολίγοις, ένα τέτοιο πλοίο θα απαιτήσει σημαντικά κονδύλια απλά για να πλέει, αποτελώντας απλά έναν (ευμεγέθη) στόχο για τον αντίπαλο. Έτσι όμως η απόκτηση τεσσάρων σύγχρονων κορβετών, που είχε ανακοινωθεί μαζί με τις Belharra,  πήγε στις «ελληνικές καλένδες»

Παραχωρούνται επίσης 2 Α/Φ C-130H, χωρίς να διευκρινίζεται σε ποια κατάσταση βρίσκονται. Εάν ήδη χρειάζονται συντήρηση, τότε θα πρέπει να επωμιστούμε το κόστος συντήρησης στις ΗΠΑ πριν έρθουν. Εάν έχουν πολύ χαμηλό υπόλοιπο ωρών, τότε σύντομα θα κάνουν παρέα με τα υπόλοιπα C-130 της Πολεμικής Αεροπορίας, τα οποία αναμένουν στωικά την σειρά τους για συντήρηση στην ΕΑΒ.

Τέλος, παραχωρούνται ως EDA 10 κινητήρες για Α/Φ P-3, 60 οχήματα μάχης πεζικού Bradley (ενώ συζητούσαμε για 300), 3 περιπολικά πλοία κλάσης Protector για το Λιμενικό και διάφορα φορτηγά και ρυμουλκούμενα. Όλα αυτά μπορούν να θεωρηθούν ευπρόσδεκτα μεν, αλλά πολύ χαμηλής επιχειρησιακής αξίας, ενώ υπάρχουν τα προαναφερθέντα θέματα κόστους προμήθειας, μεταφοράς, επισκευής και υποστήριξης.

Σημειώνουμε ότι στην επιστολή του Α. Μπλίνκεν υπενθυμίζεται ότι οι Αμερικανοί έχουν επιχορηγήσει την Ελλάδα με τη διαδικασία Χρηματοδότησης Ξένων Ενόπλων Δυνάμεων (Foreign Military Financing-FMF) με συνολικά 60 εκατ. δολάρια προκειμένου να ενθαρρυνθεί η ελληνική στήριξη στην Ουκρανία! Τι άλλο θα στείλουμε μήπως και ηττηθούν οι Ρώσοι;

Μετά τη λήψη της επιστολής του Α. Μπλίνκεν ο Πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης δήλωσε: «Σήμερα είναι μία σημαντική ημέρα για την εθνική μας άμυνα και για την ελληνική διπλωματία. Γιατί, με βάση επιστολή που έλαβα από τον Υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Antony Blinken, αναδεικνύεται και επισφραγίζεται το στρατηγικό βάθος των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Με αυτήν, η Ελλάδα τίθεται και επισήμως στην τροχιά απόκτησης έως και 40 μαχητικών αεροσκαφών τελευταίας γενιάς F-35. Ταυτόχρονα, όμως, αποκτά και εντελώς δωρεάν ένα πολύ μεγάλο πακέτο εξοπλισμών που ενισχύουν καθοριστικά και τους τρεις κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και το Ελληνικό Λιμενικό».

Μετά από αυτή τη δήλωση και με τη βοήθεια των μεγάλων συστημικών μέσων ενημέρωσης άρχισαν ενθουσιώδεις πανηγυρισμοί στην Ελλάδα με στόχο το θετικό επηρεασμό της κοινής γνώμης. Σ’ αυτήν την προσπάθεια πέραν των πολιτικών συμμετέχουν δημοσιογράφοι, πρώην στρατιωτικοί και κάθε είδους αναλυτές χωρίς να λαμβάνουν υπ’ όψιν τους ότι:

Η διαφαινόμενη προμήθεια της Τουρκίας, πέραν του πολύ υψηλού δυνητικού κόστους, χαρακτηρίζεται από πληρότητα, ενώ παρατηρείται έμφαση στα όπλα, επιτρέποντας στην γείτονα να ασκήσει επιρροή στην ευρύτερη περιοχή. Αντιθέτως, για τις ενδεχόμενες προμήθειες της Ελλάδας, υπάρχει η εμβληματική αλλά πανάκριβη και απολύτως αμφιλεγόμενη αγορά των 20+20 Α/Φ F-35, η οποία ήδη διαφαίνεται ότι θα απαιτήσει επιπρόσθετο κόστος. Η εν λόγω προμήθεια συνοδεύεται από εξίσου αμφιλεγόμενες παραχωρήσεις σε μεταχειρισμένα οπλικά συστήματα, τα οποία ομολογουμένως δεν θέλουν οι ΗΠΑ (περίπτωση των LCS) ή είναι αδιευκρίνιστης κατάστασης (C-130) ή είναι αδιάφορα. Η σύγκριση των δύο εξοπλιστικών προγραμμάτων δεν επιτρέπει σε καμία περίπτωση πανηγυρισμούς, αντιθέτως προκαλεί μεγάλη ανησυχία και θα πρέπει να προβληματίσει.

Υ.Γ. Στην αρχή του άρθρου αναφερθήκαμε στη συνηγορία της ελληνικής Κυβέρνησης στον εξοπλισμό της Τουρκίας. Θυμίζουμε τη δήλωση του Κ. Μητσοτάκη, ότι η απόκτηση των F-16 από τη γείτονα δεν αφορά άμεσα την Ελλάδα. Τη δήλωση του βουλευτή της Ν.Δ. Α. Συρίγου ότι θέλουμε η Τουρκία να πάρει τα F-16. Θυμίζουμε τη Διακήρυξη των Αθηνών και τις κατευναστικές δηλώσεις προς την Άγκυρα. Θυμίζουμε ότι δεν προχωρήσαμε στο Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό και ότι δεν περιλαμβάνουμε την Κύπρο στον όποιο ελληνοτουρκικό διάλογο. Με όλα αυτά και άλλα πολλά αποενοχοποιούμε την Τουρκία στους Αμερικανούς και τους λοιπούς συμμάχους μας.

 Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr

==========================

Defense Equipment Bazaar and Communication Festivals In Athens

By Nikos Inglesis

The arms deal between the United States, Turkey and Greece has been completed. With Swedish blackmail and the advocacy of Athens, Erdogan managed to get what the Turkish war machine needs today. To compensate, Greece was given the option to buy up to 40 F-35s. It is doubtful that it will be able to afford to buy even half of it without degrading its entire armed forces.

On Friday, January 26, 2024, the State Department simultaneously sent two letters to the US Congress. At once he informs it that he approves a possible sale of F-16 fighter jets, weapons and electronic systems to Turkey. With the other, he informs it accordingly that he approves a possible sale of F-35 aircraft to Greece. In the latter case, no mention is made of the weapons they will carry.

Platforms, aircraft, ships, etc., do not fight. Weapons are what hit the opponent. Platforms simply carry the corresponding weapons and without them they are useless.

At the same time, on the same day, US Secretary of State Anthony Blinken sent a letter to Prime Minister K. Mitsotakis, informing him of the US’s intention to grant Greece surplus defense material. No weapons mentioned here either, only platforms.

It is characteristic that in both letters to Congress the State Department states that the sales of their aircraft and equipment will not change the basic military balance in the region.

The Greek Government is celebrating, for internal consumption, without wanting to realize that the important thing is which systems our country gets in relation to those of the rival Turkey. Celebrations are allowed when the balance of power changes in favor of Greece. However, this, at least from the letters of the State Department and that of A. Blinken, is not the case.

The equipment of Turkey

The State Department’s approval is primarily for the procurement of 40 new F-16 Block 70 Vipers and the upgrade of 79 older F-16s to Vipers. The increased number of APG-83 electronic scanning technology (AESA) radars is impressive, as 30 are shown in reserve, so their use in other F-16s should not be ruled out. But what is interesting is the approval of the supply of a very large number of weapons. Analytically:

– 952 AMRAAM AIM-120C-8 or equivalent air-to-air missiles. This is a very large number of relatively long-range missiles, similar to our own AIM-120C-7. However, the phrase “or equivalent” possibly hides the future sale of missiles of the AIM-120D-3 version, which have a clearly greater range and capabilities and are considered almost identical to the Meteors carried by the Rafales of our Air Force.

– 401 short-range AIM-9X Block II air-to-air missiles which are the latest version of the well-known Sidewinder, with infrared guidance.

– 864 GBU-39/B Small Diameter Bombs Increment 1 (SDB-1) guided bombs. This is a very interesting air-to-ground weapon, with a range of 100 km. It is carried by quadruple carriers, allowing a single F-16 to carry eight SDB-1s, for a saturation attack. It is questionable why Greece has not requested the supply of corresponding weapons for its F-16s.

– 96 AGM-88B HARM anti-radar missiles and 96 matching AGM-88E AARGM missiles. These are hypersonic missiles, with a range of up to 150 km for the B version and even longer for the E version, which have a radio frequency sensor and can hit radar antennas. In addition to ground radars, they can also threaten ships’ radars, as well as flying radars, so they are a very serious threat. The Hellenic Air Force has had the AGM-88B HARM number for a very long time.

– Nearly 1500 guidance collections, which turn ordinary bombs into JDAM “smart bombs”. The JDAM is a serious and reliable weapon, without excessive supply costs. Turkey already possesses a very large number of JDAMs, while already building similar guidance collections of its own development. The Greek Air Force, according to open sources, has a limited number of JDAM…

– 16 AN/AAQ-33 Sniper targeting pods, which enable the detection, tracking and designation of targets for laser-guided bombs. Turkey already has a number of these shuttles, while the country only has the older LANTIRNs, which are in question due to their age. It is questionable because in this case too we have not procured similar spindles.

– IRST (InfraRed Search and Track) spacecraft, which allow the detection and tracking of aerial targets. These sensors can under conditions see targets at long distances, while they are passive that is (they do not emit, like radar). It is estimated that they can be used against low observability (stealth) targets such as the F-35.

Total cost for these and other Turkish supplies $23 billion.

The equipment for Greece

The State Department approval refers to the possible supply of 20+20 aircraft (A/F) F-35As, but without specifying the exact configuration, i.e. whether they will be Block 3F, TR-3, Block 4 or something else. It is recalled that, according to official US authorities, the F-35 continues to have too many problems, which are expected to be largely resolved in Block 4. Therefore, if it is delivered in the TR-3 configuration but without the full capabilities of Block 4 (which is most likely, based on the estimated timelines), then we will be asked to upgrade it to full Block 4, of course at the corresponding cost.

Also included are 42 Pratt & Whitney F135-PW-100 engines (40 installed, 2 spares), without specifying if these will be in Engine Core Upgrade (ECU) configuration. It is noted that the F-35’s engine, despite being the most powerful fighter engine in the world, is not sufficient for the plane’s requirements, so an ECU upgrade was deemed appropriate. The cost of which will obviously be borne by Greece, as it is necessary for Block 4.

The fact of the complete absence of any weapon from the approval in question causes an impression. Literally not a bullet included, not even 25mm shells for the A/F gun. Since such missiles do not exist in the Greek arsenal, they should be included in the approval. Unless the A/F doesn’t carry a gun… Of course, the F-35 could use the weapons that already exist for the F-16. But it is a known fact that we have relatively few air-to-ground weapons beyond simple, unguided bombs. Therefore, it would make perfect sense for the country to take advantage of this program to cover the existing shortage. Just like neighboring Turkey does.

Total cost for these supplies from Greece $8.6 billion.

The allocation of excess material.

In his letter to K. Mitsotakis (to gild the excessive cost of the F-35 – 215 million dollars each) the US Secretary of State states that the State Department has informed or in some cases will inform the Congress about a concession of old equipment from the US, through the EDA (Excess Defense Articles) excess material process.

The EDA process provides used equipment from the US to allied countries for free or at a very low cost, but the costs of transportation, overhaul, upgrading, weapons procurement and subsequent support are borne by the client country. In this way, the US avoids the cost of destruction-demilitarization of old equipment (which is not negligible), while the manufacturing companies continue to profit, through continued support.

Our country has repeatedly received equipment through EDA, acquiring various weapon systems at seemingly low cost. But there are many costs, hidden or overt, which should be taken into account, and there have been several cases where the respective systems have been decommissioned very soon, without amortization of the costs. In this way, funds are constantly consumed, removing the possibility of procuring corresponding new systems, which would of course be much more expensive but would also have a much greater operational value, while we would maintain them for a longer time.

The most important program among the “provisions” is the acquisition of 4 LCS littoral ships (not frigates as written). It is known that these ships have very serious problems, mainly in the propulsion vessel, while there are dozens of publications where officers of the American Navy (US Navy) go against them, by name. If we get them, the country will have to pay a (albeit low) supply cost but they will probably have to undergo some serious repair work to fix the problems. In addition, the required weapons and ammunition will have to be purchased, and there is consideration of using old Harpoon surface-to-surface missiles from decommissioned Navy ships, which will also incur some cost.

Finally, according to reliable American reports, the ships in question have excessively high support costs, compared to that of the much larger Arleigh Burke class destroyers. But the more important question is what such a ship would offer on the modern sea battlefield, as it only has an anti-aircraft/anti-missile RAM system with a range of up to 15km and a 57mm gun with a similar range. It has no significant anti-aircraft missiles, nor anti-submarine warfare capabilities. In short, such a ship will require significant funds just to sail, simply being a (sizeable) target for the adversary. However, the acquisition of four modern corvettes, which had been announced together with the Belharra, went to the “Greek Kalendas”

2 A/F C-130H are also granted, without specifying in what condition they are. If they already need maintenance, then we will have to bear the cost of maintenance in USA before they come. If they have very low hours remaining, then they will soon join the rest of the Air Force’s C-130s, which are stoically awaiting their turn for maintenance at the ODA.

Finally, 10 P-3 A/F engines, 60 Bradley infantry fighting vehicles (while we were talking about 300), 3 Protector-class patrol boats for the Coast Guard, and various trucks and trailers are being granted as EDAs. All these can be considered welcome, but of very low business value, while there are the aforementioned issues of supply, transport, repair and support costs.

We note that in A. Blinken’s letter it is recalled that the Americans have subsidized Greece through the process of Foreign Military Financing (FMF) with a total of 60 million dollars in order to encourage Greek support in Ukraine! What else will we send in case the Russians are defeated?

After receiving A. Blinken’s letter, Prime Minister K. Mitsotakis said: “Today is an important day for our national defense and for Greek diplomacy. Because, based on a letter I received from the Secretary of State of the United States Antony Blinken, the strategic depth of Greek-American relations is highlighted and sealed. With it, Greece is officially on track to acquire up to 40 latest generation F-35 fighter jets. At the same time, however, he acquires a very large package of equipment for free, which decisively strengthens all three branches of the Armed Forces, as well as the Hellenic Coast Guard”.

After this statement and with the help of the major systemic media, enthusiastic celebrations began in Greece with the aim of positively influencing public opinion. In this effort beyond politicians, journalists, ex-military and all kinds of analysts participate without taking into account that:

Turkey’s looming procurement, in addition to the very high potential cost, is characterized by completeness, while an emphasis on weapons is observed, allowing the neighbor to exert influence in the wider region. On the contrary, for Greece’s eventual procurement, there is the iconic but very expensive and completely controversial purchase of 20+20 A/F F-35s, which already appears to require additional costs. Said procurement comes with equally controversial concessions on used weapons systems, which the US admittedly does not want (case of the LCS) or is of unspecified status (C-130) or is indifferent. The comparison of the two armament programs does not allow celebrations in any case, on the contrary it causes great concern and should cause concern.

PS. At the beginning of the article, we referred to the Greek Government’s advocacy of Turkey’s equipment. We recall K. Mitsotakis’s statement that the acquisition of F-16s by the neighbor does not directly concern Greece. The statement of the N.D. member A. Syrigos that we want Turkey to get the F-16s. We recall the Declaration of Athens and the appeasing statements towards Ankara. We remind you that we did not proceed with Maritime Spatial Planning and that we do not include Cyprus in any Greek-Turkish dialogue. With all this and much more, we absolve Turkey from the Americans and our other allies.

Source: www.ellinikianistasi.gr