Donald Trump’s secret advisor opens up in Sunday’s “Dimokratia”
By Giorgos Harvalias – dimokratianews.gr
-Privileged access to energy deposits and the creation of bases in the Aegean in exchange for supporting Greek maritime claims…
-Any resolution of the Ukrainian crisis goes through the Minsk agreements
The triumphant re-election of Donald Trump to the presidency of the United States, although for some in the Herodes Atticus building block it was a…cooling down, was received with feelings of relief by the vast majority of Greeks.
One of the principal architects of this impressive comeback is the veteran communications consultant Roger Stone, a living legend of the American political scene whose multifaceted activities were also the subject of a Netflix documentary.
Roger Stone is not a random personality. Whether one agrees or disagrees with him, one is forced to admit in the end that he has a four-faced interlocutor who presents his views with coherent arguments. Donald Trump took advantage of his unique skills in the field of communications strategy early on, naming him his confidential advisor, and Stone himself reciprocated this trust, defending him with self-denial, even when he was faced with legal proceedings and the threat of imprisonment.
It is also no coincidence that such a high-ranking interlocutor of the American president chose, out of all the Greek media outlets, to speak to the “Sunday Democratia”, a fact that betrays that something is changing in the US’s view of our country. This change is also evident from what he says in the interview that follows, with formulations that are extremely unusual for Washington’s “diplomatic language” towards Turkey to date.
Also impressive is the proposal to grant the US privileged access to energy deposits and military bases in the Aegean in exchange for supporting Greek “maritime claims” (an event that could be interpreted as a “green light” for the expansion of territorial waters to 12 miles)
Of course, Stone does not hold any official position to date, and is speaking as a private citizen. He is essentially Donald Trump’s communications guru and top secret adviser who will have “free rein” in the White House. That is why he clarifies that he expresses “strictly personal opinions”, but meaningfully points out that some of them reflect the new administration’s perspective.
Q. You stood by Donald Trump as an advisor and supporter, not only in the easy, but also in the difficult moments of his political career. Do you think the time has come for your persistence to be justified?
A. I am proud to say that I have been a friend and political advisor to Donald Trump since I first met him in 1979, when I recruited him to serve on the campaign finance committee of Governor Ronald Reagan for the 1980 presidential race. I may be the only person in the country who recognized so early on that Trump had the caliber, independence, resilience, and courage to become not only an excellent presidential candidate but a truly great president.
Because of my close friendship with the President, I became the target of political attacks by a corrupt U.S. Department of Justice. I was falsely accused of procedural irregularities in order to pressure me to testify against President Trump. Although I was convicted in a Soviet-style show trial, it was later revealed that the judge had withheld evidence from my defense attorneys that would have proven my innocence.
Recognizing that I had done nothing wrong and that I had been targeted to pressure me into testifying falsely, President Trump commuted my sentence and later granted me a final pardon. While the President and I remain close friends and supported his recent victorious campaign, I emphasize that the views expressed in this interview are my own and some of them simply reflect how I believe the new administration views things.
A. I am proud to say that I have been a friend and political advisor to Donald Trump since I first met him in 1979 when I recruited him to serve on the campaign finance committee of Governor Ronald Reagan for the 1980 presidential race. I may be the only person in the country who recognized so early on that Trump had the caliber, independence, resilience, and courage to become not only an outstanding presidential candidate but a truly great president.
Because of my close friendship with the President, I became the target of political attacks by a corrupt U.S. Department of Justice and was falsely accused of procedural irregularities in order to pressure me to testify against President Trump. Although I was convicted in a Soviet-style show trial, it was later revealed that the judge had withheld evidence from my defense attorneys that would have proven my innocence.
Recognizing that I had done nothing wrong and that I had been targeted to pressure me into testifying falsely, President Trump commuted my sentence and later granted me a final pardon. While the President and I remain close friends and supported his recent victorious campaign, I emphasize that the views expressed in this interview are my own and some of them simply reflect how I believe the new administration views things.
Q. President Trump has pledged to end the military confrontation in Ukraine as soon as possible. Even if he exerts pressure in both directions, do you think a realistic settlement scenario could envisage Ukraine returning to its original borders?
A. The Minsk Agreements should form the basis for a UN-sponsored settlement agreement. The US has already spent more than $200 billion of taxpayers’ money on the war, and the longer Ukraine resists, the more men and women it loses, as well as territory to Russia. A situation similar to that of Cyprus will likely emerge, where the northern part of the island is illegally occupied by Turkey and recognized only by it, while the southern part, the Republic of Cyprus, is internationally recognized. If there is no solution based on the Minsk agreements, Russia will probably react by annexing eastern Ukraine and Crimea and there will be a de facto partition of Ukraine with its original sovereignty over these territories being lost. In the worst case scenario, we will have a North-South Korea-type situation on the European continent.
Q. There is already a difference of opinion on the Ukrainian issue between the major European governments, the European Commission, NATO, and the future Trump administration. Do you think this could lead to a more serious disagreement?
A. Europe must pay its fair share of contributions to NATO, but also allocate funds to settle the conflict and reconstruct Ukraine. The more coordinated the NATO and US efforts to reach a peace agreement are, the faster it will happen. If America is the one called upon to take the lion’s share, the process will be slower, because Ukraine is not among the priorities of the American people, since it does not belong to the EU or NATO. President Trump has always been categorical about this.
Q. In your opinion, is there a deficit of democratic representation in today’s EU? Do you think that the European Commission in Brussels expresses the will of the peoples of the “27”? Or do larger countries like Germany manipulate decisions on issues such as climate change, illegal immigration, and also the Ukrainian issue?
A. Certainly, the larger countries in the EU have a stronger voice in governance, although unanimity is formally required to make important decisions. I think this is an opportunity for smaller, but very important countries from a geopolitical point of view, such as Greece and Cyprus, to cooperate more closely with the US…
Q. Turkey, with the absolute tolerance of American democratic governments, plays the role of a “sly neutral” in a series of international crises. The immunity granted to it allows it to procure Russian weapons systems, to support Hamas by all means, to intervene in Syria and at the same time to claim the primacy of a “consistent partner” in NATO. What kind of “double standards” are these?
A. Turkey is, at best, a kind of frenemy of the US. The geopolitical balances and alliances in the Eastern Mediterranean and Southern Europe are changing, and if Greece, Italy, Egypt and Israel work together with the new US leadership, they can counterbalance the harmful influence of Turkey and its rapprochement with the BRICS and the China-Turkey axis.
Q. Greece has evolved in recent years into the most “predictable ally” of the US in the Balkans and the Mediterranean. It offers military facilities to the US from Aktion to Alexandroupolis. However, the extent of US support against the Turkish threat is disproportionately small, which creates disappointment. How do you explain this?
A. Turkey is still in theory a NATO ally and the US does not seek conflict with it. However, strategic moves such as strengthening the port of Alexandroupolis and supporting Greek maritime claims in exchange for priority in energy fields and the creation of military bases in the Aegean will prevent Turkey from aggressive actions against Greece and the implementation of a maximalist policy of claims. The US should not base its entire energy security strategy on Turkey, nor prejudge its stance towards this country when options with greater flexibility arise…
Q. You are an expert in communication issues. How do you explain the monolithic nature of the “systemic media” in reporting on issues such as the woke agenda, climate change or illegal immigration, and even “Russophobia”?
A. The way in which people are informed about the world has changed. The “Old Media” has lost its monopoly on power. President Trump is a staunch supporter of free speech and an opponent of censorship internationally. With Elon Musk establishing “X,” formerly Twitter, as a beacon of free speech, it will no longer be possible to suppress free speech, whether it concerns public health issues, government corruption, or events of global concern.
Q. Do you have anything to add?
A. Yes. I would like to especially thank my good friend and well-known lawyer George Michalolias for keeping me informed about what is happening in Greece…
======================
ΡΟΤΖΕΡ ΣΤΟΟΥΝ: ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΡΟΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΕΙ Η ΒΛΑΒΕΡΗ ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ…
Του Γιώργου Χαρβαλιά
O εξ’ απορρήτων σύμβουλος του Ντόναλντ Τραμπ ανοίγει τα χαρτιά του στην Κυριακάτικη «Δημοκρατία»
-Προνομιακή πρόσβαση σε ενεργειακά κοιτάσματα και δημιουργία βάσεων στο Αιγαίο ως αντάλλαγμα για την υποστήριξη των ελληνικών θαλάσσιων αξιώσεων…
-Οποιαδήποτε επίλυση της Ουκρανικής κρίσης περνάει από τις συμφωνίες του Μίνσκ
Η θριαμβευτική επανεκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ, παρότι για κάποιους στο οικοδομικό τετράγωνο της Ηρώδου Αττικού αποτέλεσε…ψυχρολουσία, έγινε δεκτή με αισθήματα ανακούφισης από την μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων.
Ενας από τους βασικούς αρχιτέκτονες αυτού του εντυπωσιακού come back είναι και ο βετεράνος σύμβουλος επικοινωνίας, Ρότζερ Στόουν, ένας ζωντανός θρύλος της αμερικανικής πολιτικής σκηνής η πολυσχιδής δράση του οποίου αποτέλεσε και αντικείμενο ντοκιμαντέρ του Netflix.
O Ρότζερ Στόουν δεν είναι μια τυχαία προσωπικότητα. Είτε συμφωνεί, είτε διαφωνεί κανείς μαζί του αναγκάζεται να στο τέλος να ομολογήσει ότι έχει απέναντι του έναν τετραπέρατο συνομιλητή που εκθέτει τις απόψεις του με συγκροτημένα επιχειρήματα. Τις μοναδικές ικανότητες του στον τομέα της επικοινωνιακής στρατηγικής, εκμεταλλεύθηκε από νωρίς ο Ντόναλντ Τράμπ, αναγορεύοντας τον σε εξ΄απορρήτων σύμβουλο του και ο ίδιος ο Στόουν ανταπέδωσε την εμπιστοσύνη αυτή, υπερασπίζοντας τον με αυταπάρνηση, ακόμη και όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με δικαστικές διώξεις και απειλή φυλάκισης.
Τυχαίο δεν είναι επίσης ότι ένας τόσο υψηλά ιστάμενος συνομιλητής του Αμερικανού προέδρου, επέλεξε από όλα τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης να μιλήσει στην «Κυριακάτικη Δημοκρατία», γεγονός που προδίδει ότι κάτι αλλάζει στην θεώρηση των ΗΠΑ απέναντι στην χώρα μας. Η αλλαγή αυτή φαίνεται και από τα όσα λέει στην συνέντευξη που ακολουθεί, με διατυπώσεις εξαιρετικά ασυνήθιστες για την μέχρι σήμερα «διπλωματική γλώσσα» της Ουάσιγκτον απέναντι στην Τουρκία.
Εντυπωσιακή είναι επίσης είναι η πρόταση για παραχώρηση στις ΗΠΑ προνομιακής πρόσβασης σε ενεργειακά κοιτάσματα και στρατιωτικές βάσεις στο Αιγαίο με αντάλλαγμα την υποστήριξη των ελληνικών «θαλάσσιων αξιώσεων»(γεγονός που θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως «πράσινο φως» για επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια)
Βεβαίως ο Στόουν δεν κατέχει μέχρι σήμερα κάποιο επίσημο αξίωμα και μιλάει ως ιδιώτης. Είναι ουσιαστικά ο «Γκρίνμπεργκ» του Ντόναλντ Τραμπ, ένας γκουρού της επικοινωνίας και ανώτατος μυστικοσύμβουλος που θα έχει «ελευθέρας» στον Λευκό Οίκο. Γι αυτό διευκρινίζει ότι εκφράζει «αυστηρά προσωπικές απόψεις», επισημαίνοντας όμως με νόημα ότι κάποιες από αυτές αντικατοπτρίζουν την οπτική γωνία της νέας διακυβέρνησης.
ΕΡ. Σταθήκατε δίπλα στον Ντόναλντ Τραμπ ως σύμβουλος και συμπαραστάτης, όχι μόνο στις εύκολες, αλλά και στις δύσκολες στιγμές της πολιτικής του καριέρας. Νομίζετε ότι έφτασε η ώρα να δικαιωθεί η επιμονή σας;
ΑΠ. Είμαι περήφανος που μπορώ να λέω ότι είμαι φίλος και πολιτικός σύμβουλος του Ντόναλντ Τραμπ, από τότε που τον πρωτογνώρισα το 1979, όταν τον επιστράτευσα στην επιτροπή χρηματοδότησης της καμπάνιας του κυβερνήτη Ρόναλντ Ρίγκαν για την προεδρική κούρσα του 1980. Ισως να είμαι ο μόνος άνθρωπος στην χώρα που αναγνώρισα από τόσο νωρίς ότι ο Τραμπ είχε το διαμέτρημα, την ανεξαρτησία, την αντοχή και το κουράγιο να γίνει όχι μόνο ένας εξαιρετικός προεδρικός υποψήφιος, αλλά και ένας πραγματικά σπουδαίος πρόεδρος.
Λόγω της στενής μου φιλίας με τον πρόεδρο έγινα στόχος πολιτικών επιθέσεων από ένα διεφθαρμένο υπουργείο δικαιοσύνης των ΗΠΑ και κατηγορήθηκα αβάσιμα για διαδικαστικές παρατυπίες, προκειμένου να πιεστώ να ψευδομαρτυρήσω εις βάρος του Προέδρου Τραμπ. Παρότι καταδικάστηκα σε μία δίκη-παρωδία, σοβιετικού τύπου, σε μεταγενέστερο στάδιο της νομικής διαδικασίας αποδείχτηκε ότι ο δικαστής απέκρυψε από τους συνηγόρους υπεράσπισης αποδεικτικά στοιχεία που τεκμηρίωναν την αθωότητα μου.
Αναγνωρίζοντας ότι δεν είχα παρανομήσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο και ότι στοχοποιήθηκα προκειμένου να πιεστώ να ψευδομαρτυρήσω, ο Πρόεδρος Τραμπ μείωσε την ποινή μου και στη συνέχεια μου απένειμε τελεσίδικη χάρη. Παρότι με τον πρόεδρο παραμένουμε στενοί φίλοι και συνέδραμα την πρόσφατη νικηφόρο εκστρατεία του, τονίζω ότι οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτή τη συνέντευξη είναι αποκλειστικά δικές μου και ένα τμήμα τους αντικατοπτρίζει απλώς το πώς πιστεύω ότι η νέα διοίκηση βλέπει τα πράγματα.
ΕΡ. Ο πρόεδρος Τραμπ έχει δεσμευθεί να τερματίσει την στρατιωτική αντιπαράθεση στην Ουκρανία το συντομότερο δυνατό. Ακόμη και αν ασκήσει πιέσεις και προς τις δύο κατευθύνσεις πιστεύετε ότι ένα ρεαλιστικό σενάριο διευθέτησης θα μπορούσε να προβλέπει την επιστροφή της Ουκρανίας στα αρχικά σύνορα της;
ΑΠ. Οι Συμφωνίες του Μινσκ πρέπει να αποτελέσουν τη βάση για μία συμφωνία επίλυσης υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Οι ΗΠΑ έχουν ήδη ξοδέψει περισσότερα από 200 δισεκατομμύρια δολάρια από τα χρήματα των φορολογούμενων στον πόλεμο κι όσο περισσότερο η Ουκρανία αντιστέκεται, τόσο περισσότερους άνδρες και γυναίκες χάνει, όπως και εδάφη εις όφελος της Ρωσίας. Πιθανότατα θα προκύψει μία κατάσταση παρόμοια με αυτή της Κύπρου, όπου το βόρειο τμήμα του νησιού κατέχεται παράνομα από την Τουρκία και αναγνωρίζεται μόνο από αυτήν, ενώ το νότιο τμήμα, η Κυπριακή Δημοκρατία, αναγνωρίζεται διεθνώς. Αν δεν υπάρξει επίλυση βασισμένη στις συμφωνίες του Μινσκ, η Ρωσία πιθανότατα θα αντιδράσει προσαρτώντας την ανατολική Ουκρανία και την Κριμαία και θα υπάρξει de facto διχοτόμηση της Ουκρανίας με την αρχική της κυριαρχία σε αυτά τα εδάφη να χάνεται. Στην χειρότερη περίπτωση θα έχουμε μία κατάσταση τύπου Βόρειας-Νότιας Κορέας στην ευρωπαική ήπειρο.
ΕΡ. Διαφαίνεται ήδη μια διαφορά αντιλήψεων μεταξύ των μεγάλων ευρωπαικών κυβερνήσεων, της Ευρωπαικής Επιτροπής ακόμη και του ΝΑΤΟ με την μελλοντική διοίκηση Τραμπ για το Ουκρανικό ζήτημα. Πιστεύετε ότι αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία σοβαρότερη διχογνωμία;
ΑΠ. Η Ευρώπη πρέπει να πληρώσει το μερίδιο που της αναλογεί για την συνεισφορά της στο ΝΑΤΟ, αλλά και να διαθέσει ποσά για την διευθέτηση της σύγκρουσης και την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας. Οσο πιο συντονισμένη είναι η προσπάθεια του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ για την επίτευξη μιας ειρηνευτικής συμφωνίας, τόσο πιο γρήγορα αυτή θα επέλθει. Αν η Αμερική είναι αυτή που θα κληθεί να αναλάβει την μερίδα του λέοντος, η διαδικασία θα είναι πιο αργή, γιατί η Ουκρανία δεν είναι στις προτεραιότητες του αμερικανικού λαού, δεδομένου ότι δεν ανήκει στην ΕΕ ή το ΝΑΤΟ. Ο πρόεδρος Τραμπ ήταν πάντα κατηγορηματικός σε αυτό.
ΕΡ. Υπάρχει κατά την εκτίμηση σας ένα έλλειμμα δημοκρατικής εκπροσώπησης στην σημερινή ΕΕ; Θεωρείτε πως η Ευρωπαική Επιτροπή στις Βρυξέλλες εκφράζει την βούληση των λαών των «27»; Η μήπως μεγαλύτερες χώρες όπως η Γερμανία χειραγωγούν τις αποφάσεις σε ζητήματα όπως η κλιματική αλλαγή, η λαθρομετανάστευση, αλλά και το Ουκρανικό;
ΑΠ. Σίγουρα οι μεγαλύτερες χώρες στην ΕΕ έχουν ισχυρότερη φωνή στην διακυβέρνηση, παρότι τυπικά απαιτείται ομοφωνία για σημαντικές αποφάσεις. Αυτή είναι νομίζω μια ευκαιρία για μικρότερες, αλλά πολύ σημαντικές χώρες από γεωπολιτικής απόψεως όπως η Ελλάδα και η Κύπρος να συνεργαστούν στενότερα με τις ΗΠΑ…
ΕΡ. Η Τουρκία με απόλυτη ανοχή των αμερικανικών δημοκρατικών κυβερνήσεων παίζει τον ρόλο του «επιτήδειου ουδέτερου» σε μία σειρά διεθνών κρίσεων. Η ασυλία που της παρέχεται, της επιτρέπει να προμηθεύεται ρωσικά οπλικά συστήματα, να στηρίζει με όλα τα μέσα τη Χαμάς, να επεμβαίνει στη Συρία και ταυτόχρονα να διεκδικεί πρωτεία «συνεπούς εταίρου» στο ΝΑΤΟ. Τι είδους «δύο μέτρα και σταθμά» είναι αυτά;
ΑΠ. Η Τουρκία είναι, στην καλύτερη περίπτωση, ένα είδος…εχθρικού φίλου των ΗΠΑ (σημ. χρησιμοποιεί την αγγλική λέξη «frenemy», συνδυασμό των λέξεων friend και enemy που δεν έχει ακριβή μετάφραση στα ελληνικά, αλλά υποδηλώνει κάποιον που παριστάνει τον φίλο, όμως ταυτόχρονα λειτουργεί ανταγωνιστικά ή και εχθρικά). Οι γεωπολιτικές ισορροπίες και οι συμμαχίες στην Ανατολική Μεσόγειο και την Νότιο Ευρώπη αλλάζουν και αν η Ελλάδα, η Ιταλία, η Αίγυπτος και το Ισραήλ εργαστούν από κοινού με τη νέα ηγεσία των ΗΠΑ μπορούν να αντισταθμίσουν την βλαπτική επιρροή της Τουρκίας και την προσέγγιση της με τους BRICS και τον άξονα Κίνας-Τουρκίας.
ΕΡ. Η Ελλάδα έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια στον πιο «προβλέψιμο σύμμαχο» των ΗΠΑ στα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο. Προσφέρει στρατιωτικές διευκολύνσεις στις ΗΠΑ από το Ακτιο μέχρι την Αλεξανδρούπολη. Ωστόσο το μέγεθος της αμερικανικής στήριξης απέναντι στην τουρκική απειλή είναι δυσανάλογα μικρό, γεγονός που δημιουργεί απογοήτευση. Πως το εξηγείτε;
ΑΠ. Η Τουρκία είναι ακόμη στην θεωρία σύμμαχος στο ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ δεν επιδιώκουν σύγκρουση μαζί της. Ωστόσο στρατηγικές κινήσεις όπως η ενίσχυση του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης και η υποστήριξη των ελληνικών θαλάσσιων αξιώσεων με αντάλλαγμα την προτεραιότητα σε ενεργειακά κοιτάσματα και την δημιουργία στρατιωτικών βάσεων στο Αιγαίο, θα αποτρέψουν την Τουρκία από επιθετικές ενέργειες εις βάρος της Ελλάδος και την εφαρμογή μίας μαξιμαλιστικής πολιτικής διεκδικήσεων. Οι ΗΠΑ δεν θα πρέπει να βασίζουν ολόκληρη την στρατηγική ενεργειακής ασφάλειας στην Τουρκία, ούτε να προδικάσουν την στάση τους απέναντι στην χώρα αυτή, όταν αναφύονται επιλογές με μεγαλύτερη ευελιξία…
ΕΡ. Είστε ειδικός σε θέματα επικοινωνίας. Πως εξηγείτε την μονολιθικότητα στην ενημέρωση των «συστημικών μέσων», σε θέματα όπως η woke ατζέντα, η κλιματική αλλαγή ή λαθρομετανάστευση, ακόμη και η «Ρωσοφοβία»;
ΑΠ. Ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι ενημερώνονται στον κόσμο έχει αλλάξει. Τα «Παλιά Μέσα» έχουν χάσει το μονοπώλιο της εξουσίας. Ο Πρόεδρος Τραμπ είναι θερμός υποστηρικτής της ελευθερίας του λόγου και αντίπαλος της λογοκρισίας σε διεθνές επίπεδο. Με τον Ιλον Μασκ που καθιέρωσε το «Χ», πρώην Twitter, ως φάρο ελευθερίας του λόγου, θα είναι πλέον αδύνατον να κατασταλεί η ελεύθερη έκφραση, είτε αυτή αφορά θέματα δημόσιας υγείας, κυβερνητική διαφθορά ή γεγονότα παγκόσμιου ενδιαφέροντος.
ΕΡ. Εχετε κάτι να προσθέσετε;
ΑΠ. Ναι. Θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον καλό μου φίλο και γνωστό δικηγόρο Γιώργο Μιχαλόλια που με ενημερώνει για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα…
