ΦΩΤΟ: Η απίθανη θέα του λιμανιού της Χίου από το Ξενοδοχείο Χανδρή
Του Στέλιου Τάτση
Με την ευκαιρία της Εθνικής μας εορτής της 25ης Μαρτίου, εντελώς απρογραμμάτιστα βρίσκομαι στον γενέθλιο τόπο μου, στη Μυροβόλο Χίο. Αυτή την στιγμή κάθομαι στην τραπεζαρία του ξενοδοχείου Χανδρή με την τεράστια τζαμαρία με όψη προς το λιμάνι, μαζί με τον γιό μου τον Μιχάλη όπου παίρνομε το πρωινό μας.
Η Θέα δεν ερμηνεύεται με λόγια, πρέπει να την ζήσεις για να απολαύσεις την σπάνια
ομορφιά της. Απέναντί μας τα κουλούκαρα (γυμνά) και τα ντυμένα με πεύκα βουνά που δεσπόζουν της πόλης της χώρας και του λιμανιού, προσφέρουν στον θεατή ένα μαγικό φυσικό πίνακα που εντυποσιάζει τον επισκέπτη. Απαράμιλλη είναι και η θέα του λιμανιού από την μπούκα του οποίου μπαινοβγαίνουν αενάως πλοία μικρά και μεγάλα, λογής, λογής τύπων και χρωμάτων που περπατούν στα κατακάθαρα νερά του και αφήνουν τις
πατουμασιές τους με τ’απόνερά τους.
Προνομιούχος η χώρα που έχει τούτο το ξενοδοχειακό χώρο, προνομιούχο και το ξενοδοχείο που βρίσκεται στον όμορφο τούτο χώρο. Κάθομαι δίπλα στην τζαμαρία ακούω τις προετοιμασίες για την παρέλαση και το μυαλό που είναι το πιο γρήγορο και πιο τέλειο όργανο που μας χάρισε ο Πλάστης σαν αστραπή πετάχτηκε στα μαθητικά μου όμορφα χρόνια που και τότε γιορτάζαμε τούτη την δοξασμένη μέρα της Λευτεριάς και του Ευαγγελισμού της Παναγιάς, διπλή γιορτή την ίδια μέρα.
ΦΩΤΟ: Τυχαία συνάντησα σήμερα στο εστιατόριο του Ξενοδοχείο Χανδρή, τον φίλο του Helleniscope γεωπολιτικό αναλυτή και εξαίρετο πατριώτη Σάββα Καλεντερίδη… Είχαμε την ευκαιρία να τα πούμε για λίγο…
Πετάχτηκε ακόμη στα πρώτα οικογενειακά χρόνια τότε που όλοι ήμασταν ζωντανοί και
όλα τα καλοκαίρια τα περνούσαμε σε τούτο το ξενοδοχείο του Χανδρή. Όμορφο το νησί μας με πολλές και όμορφες αναμνήσεις που το κάνουν ακόμη πιό όμορφο. Τυχεροί όσοι μπορούμε να το επισκεπτόμαστε συχνά και περισσότερο τυχεροί εμείς που το αντικρίσαμε όταν πρωτοανοίξαμε τα μάτια μας στην κούνια .Εμείς το περπατήσαμε απ’άκρη σ’άκρη
και διδαχθήκαμε όλη την ιστορία του, τους μύθους του τους αγώνες του και τις θυσίες των παιδιών του για την Λευτεριά.
Την Λευτεριά η οποία δεν έπαψε ποτέ να απειλείται και τούτες τις μέρες ακόμη πιο πολύ.
Λόγω της ημέρας πολλές είναι οι σκέψεις μου για το χθες, το σήμερα και το αύριο. Για τους φίλους και τους δήθεν φίλους μας, τους αληθινούς φίλους της ράτσας μας και τους λυκόφιλους που καιροφυλαχτούν να μας κατασπαράξουν. Η ιστορία έχει γράψει πολλά
μα εγώ ένα πράγμα διαπίστωσα μοναχός μου, πως Η Ουάσιγκτον ποτέ δεν είχε καλό μάτι για εμάς και εάν βοηθηθήκαμε για την Λευτεριά μας από αυτήν αιτία που κανένας δεν την γράφει ωμά ήταν η σφαγή, το ολοκαύτωμα της Χίου. Το ολοκαύτωμα που συγκίνησε και ξεσήκωσε τους Λαούς όλης της οικουμένης και οι φλογοβόλες επιστολές του Αδαμάντιου Κοραή προς τον Αμερικανό Πρόεδρο Θωμά Τζέφερσον.
Και η ειρωνία της τύχης είναι πως ξοδεύουμε δικό μας κομπόδεμα για να φτιάχνουμε
ολοκαυτώματα ξένων και αδιαφορούμε εντελώς για το δικό (δικά) μας. Οι Χιώτες ομογενείς έχουμε αναφερθεί πολλές φορές γι’αυτό το θέμα, μάλιστα ο Παγχιακός Κοραής είχε
προχωρήσει και σε μακέτα γι’αυτό το ολοκαύτωμα αλλά οι τοπικές αρχές ποτέ δεν
πήραν αυτό το θέμα στα σοβαρά. Πολλοί λένε πως πιεζόμαστε από τους “συμμάχους” για να μην δυσαρεστήσουμε τους απέναντί μας “ φίλους”.
Όμως κύριοι ΥΕS MEN, η ιστορία δεν παραγράφεται, μεταδίδεται και διαδίδεται γιατί αν δεν την γνωρίζουν οι επόμενες γενιές οι πυθανότητες να επαναλειφθεί είναι πολλές. Για μια ακόμη φορά το θέμα θα απασχολήσει τους Χιώτες της Αμερικής στο προσεχές συνέδριο των ΗΧΣΑ που θα λάβει χώρα στην Ουάσιγκτον.
ΖΗΤΩ Η 25 ΜΑΡΤΙΟΥ!!
ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ!!
ΖΗΤΩ Η ΧΙΟΣ!!
Χίος 25η Μαρτίου 2024
Ξενοδοχείο Χανδρή
