ΠΗΓΗ: EXAPSALMOS.GR
Του Σωτήρη Μ. Τζούμα
Πριν από ένα χρόνο περίπου η Ομογένεια της Αμερικής υποδέχθηκε τον νέο Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Ελπιδοφόρο με χρηστές ελπίδες και μεγάλες προσδοκίες.
Ένας άνθρωπος νέος, με ευρεία μόρφωση και παιδεία, ανατράφηκε στην πατριαρχική αυλή, γαλουχήθηκε -κατά δήλωσή του- με ακούσματα από τον φλογερό Επίσκοπο Φλωρίνης Αυγουστίνο. Ένας «ελπιδοφόρος» επίσκοπος, με όλη την σημασία του ονόματος που φέρει.
Στον ενθρονιστήριο λόγο του,  υπήρξε ενωτικός, συναινετικός, ταπεινός, προσηνής και μεταξύ άλλων ανέφερε: «Αν ο Κύριος είναι η δύναμή μας και η σωτηρία μας –η παρηγοριά μας και ο φωτισμός μας– τότε οι πιο λαμπρές μέρες μας βρίσκονται σίγουρα μπροστά μας».
Ξεχάστηκε τόσο γρήγορα  ή ξαστόχησε από την εξουσία και τα μεγαλεία που ζεί ως Αρχιεπίσκοπος;
Η υπόθεση του κορονοϊού, αφού έφερε τα πάνω κάτω στην ανθρωπότητα και άλλαξε την καθημερινότητά μας, αποτέλεσε τελικά ένα μεταίχμιο της ζωής όλων μας. Πολλές απόψεις αναθεωρήθηκαν. Προτάσεις καινοφανείς και κενοφανείς ακούστηκαν  και λύσεις μεσοβέζικες προτάθηκαν. Στερεότυπα κατέρρευσαν. Κόκκινες γραμμές, τελικά, ξεπεράστηκαν.
Είχε δηλώσει πριν καιρό ο Άγιος  Αμερικής ότι «δεν έχει σημασία πώς κοινωνούμε» αλλά σημασία έχει «να κοινωνούμε». Επί της ουσίας, δεν διαφωνούμε με τον Σεβασμιώτατο.Έχει δίκαιο!
Εν τούτοις αποφάσεις και πρακτικές που έρχονται σε αντίθεση με την μακραίωνα παράδοση της Εκκλησίας μας, μόνο ταραχή και τριγμούς επιφέρουν.Μόνο λαβές και αφορμές δίνουν στους αντίθετους με την πίστη μας.Και οι άθεοι επιχαίρουν με αυτή την ταραχή.
Η πρωτάκουστη απόφαση του Αγίου  Αμερικής να καθιερώσει  στις Εκκλησίες της Αρχιεπισκοπής και να επιβάλλει στους πιστούς την μετάδοση της Θείας Κοινωνίας με μιας χρήσης  μεταλλικά κουταλάκια- λαβίδες, δημιούργησε  σε όλους μας αλγεινή εντύπωση.
Με τόση ευκολία είπαμε ανέτρεψε μία δοκιμασμένη παράδοση αιώνων;
Αμφισβητεί ο Άγιος  Αμερικής, ότι ο τρόπος μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας, ανά τους αιώνες, δεν έχει προκαλέσει στους πιστούς ποτέ κάποια νόσο;
Αμφισβητεί ότι εκ της θείας κοινωνίας δεν μεταδίδονται ανθρώπινα νοσήματα;
Αμφισβητεί   ότι «άνθραξ γαρ εστι» το Σώμα και «νόσων πολυτρόπων αλεξητήριον» το Τίμιο Αίμα του Χριστού μας;
Είναι σε γνώση  του Οικουμενικού Πατριαρχείου αυτές οι καινοτομίες;Έχει την άδεια του Πατριάρχη μας σε αυτή την αλλαγή; Γιατί, άραγε, δεν περίμενε να αποφασίσει το Φανάρι  για όλους, παρά ο καθένας  κάνει ο,τι θέλει μόνο και μόνο για να δημιουργούνται  λανθασμένες εντυπώσεις;
Ο Σεβ.  Αμερικής, εκτός των άλλων, έχει στην δικαιοδοσία του ένα μικρό Άγιο Όρος, το οποίο περιέβαλε εξ αρχής  με σεβασμό και αγάπη.Και μπράβο του.
Έχει σκεφτεί πως θα το διαχειριστεί αυτό;
«Ανοιχτοί οι ορίζοντες» είπαμε τότε  για την Αρχιεπισκοπή  Αμερικής  και για τον φερέλπιδα νέο Αρχιεπίσκοπο.
Αλλά τώρα πια   απρόβλεπτες εξελίξεις βλέπουμε  πλέον  στον ορίζοντα στην Αριζόνα.

Όσο και να υπάρχει ο εύχαρις χαρακτήρας,  στο πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ.Ελπιδοφόρου, δεν είναι  αρκετό αυτό για να κρατηθούν οι ισορροπίες, να μη γίνουν σχίσματα και να μείνει το ποίμνιο ενωμένο δίπλα του, όταν εν ριπή οφθαλμού αλλοιώνει μακραίωνες παραδόσεις  της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Μάλιστα όταν το ποίμνιο αυτό έχει γαλουχηθεί από πνευματικούς οι οποίοι έζησαν δίπλα σε πρόσωπα που βίωσαν την ορθοδοξία όχι στον τύπο αλλά στην ουσία, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα. .

Και όταν τα πρόσωπα αυτά που έχουν ζήσει τον Εφραίμ και θυμούνται ακόμη- έστω και ως μύθο- έναν Αμερικής  Ιάκωβο και η φιγούρα του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου που ζει ανάμεσα στην ομογένεια την οποία ποίμανε για 20 ολόκληρα χρόνια,  εξακολουθεί να εμπνέει και να καθοδηγεί, σίγουρα θα υπάρξουν αντιδράσεις για τις καινοτομίες, χωρίς να γνωρίζω τίποτα άλλο, αυτό αισθάνομαι

Άνοιξε τον ασκό του Αιόλου ο Ελπιδοφόρος και σύννεφα πυκνά είλκυσε πάνω από τον ουρανό της επαρχίας του… Το γεγονός ότι οι υπόλοιποι Αρχιερείς δεν τον ακολουθούν σε αυτές τις ριζοσπαστικές τακτικές, δεν τον προβληματίζει;Ήδη ο Ατλάντας Αλέξιος διαφοροποίησε τη θέση του εμφανώς!

Μάλιστα την περασμένη Κυριακή μέσα στα όρια της Αρχιεπισκοπής, οι ιερείς του Αγίου Δημητρίου Αστόριας κοινώνησαν   τους πιστούς με την θεία λαβίδα. Αντίθετα   ο ιερέας  της Αγίας Τριάδας στο New Rochelle χρησιμοποίησε διαφορετικό κουταλάκι για τον κάθε πιστό  και στο τέλος για το Άγιο Μανδήλιο  τους έδινε… χαρτοπετσέτα!
Καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει στην Αμερική , εάν  φαινόμενα όπως αυτά επεκταθούν και δημιουργηθούν  κοινότητες δύο κατηγοριών; Αυτές που θα μείνουν
παραδοσιακές θα γεμίζουν από κόσμο ενώ  οι άλλες που θα είναι ξένες προς την Παράδοση της Εκκλησίας  μας, μπορεί και να κλείσουν.
Αν όμως  υπακούσουν όλες στις εντολές Ελπιδοφόρου, τότε θα υπάρξουν γεγονότα και εξελίξεις  για τα οποία δεν μπορούμε από τώρα να γνωρίζουμε.
Και επιτέλους γιατί πρέπει να συμμορφωθούμε με την ολιγόπιστη ή άπιστη μειοψηφία που κοινωνάει από έθιμο και “για το καλό” μια φορά το χρόνο; Γιατί να αποδεχτούμε απόψεις κοσμικών και αλιβάνιστων;
Είναι άραγε  αρκετό που έσπευσε να συνηγορήσει  υπέρ της  καινοτομίας και αυθαιρεσίας   του  Ελπιδοφόρου -Ίνα κολακεύσει  τα ώτα του παρόντος Βασιλέως-  ο Καθηγητής πατήρ  Άλκιβιάδης Καλύβας της Θεολογικής Σχολής της Βοστώνης;Τώρα ανακάλυψε τα όσα μας λέει ο σεβαστός π. Αλκιβιάδης; Θα υποστήριζε τις απόψεις αυτές  με το ίδιο σθένος αν είχαμε Αρχιεπίσκοπο Αμερικής τον Δημήτριο ή τον μεγάλο Ιάκωβο;
Δεν προβληματίζει κανέναν στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής  ότι η απόφαση αυτή ικανοποίησε μια μικρή μειοψηφία ομογενών  και ότι δημιουργεί για πρώτη φορά στην Αμερική κοινότητες δύο ταχυτήτων;
Θα ήταν προτιμότερο ο Αγιος Αμερικής, ο άλλοτε καλός  φίλος Ελπιδοφόρος να κηρύξει στην επαρχία του και μέσω διαδικτύου-  το οποίο χειρίζεται τόσο καλά και για ψύλλου πήδημα- σε όλο τον κόσμο, κήρυγμα μετανοίας, ώστε όπως οι κάτοικοι της Νινευί άκουσαν τον προφήτη Ιωνά και άλλαξαν διαγωγή και συμπεριφορά, έτσι κι εμείς να μετανοήσουμε, να αλλάξουμε από τον πιο μικρό ως τον πιο μεγάλο, να επανευαγγελιστούμε για να δυναμώσει η πίστη μας, να πυρρακτωθεί η καρδιά μας, να αυξηθεί η αγάπη μας στον Χριστό, και τότε θα κοινωνούμε άφοβα των Αχράντων Μυστηρίων, που είναι αυτό το Πανάγιο Σώμα και το Τίμιο Αίμα του Χριστού μας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here