The Greek Revolution and the establishment of the modern Greek state are inextricably tied with the presence of the Greeks in the Black Sea and especially the shores around Crimea and with Russia. Starting with the pre-revolutionary hero Lambros Katsonis to the Ypsilanti Brothers (high-rank officers of the Russian Army) to John Capodistria (Foreign Minister of Russia and later first Governor of Greece) these ties have deep roots – over one thousand years deep – and they started with the Christianization of the Rus before and after the marriage of  Anna Porfyrogenita to Prince Vladimir of the Rus in Kiyv.  Greeks understand quite well that geopolitically they belong to the Western camp – and they have proven it numerous times with hundreds of thousands of lives lost in wars. But they have no interest AT ALL in cutting off their cultural and historic ties with Russia. 

By Nick Stamatakis

Since the mythological times of the Golden Fleece, the Greeks have been magnetized by the Black Sea and particularly Crimea. The ties are continuous to the present. I would only need to mention here that the villa in Yalta (Greek name from “yialos” / seashore) where F.D.Roosevelt, Winston Churchill, and Joseph Stalin signed the famous agreement in 1945, belonged to a Greek pre-revolutionary great hero, Lambros Katsonis (whose biography reads more like a great novel – link here).  Yet, when dealing with the pre-planned (by the US and the West) exacerbation of the Ukrainian crisis of 2014 we seem to ignore them.  Apparently, Pat. Bartholomew a few days ago chose one more time “Skasila mou” (“I don’t give a s..t”), when he chose to meet with Ukrainian MPs, including a Tatar Turk – while no one in the delegation to Pat. Bartholomew (link to our recent post here) had the sensitivity to include some of the more than 15 Greek MPs in the Ukrainian Parliament… Let me add here that this Tatar Turk, Mr. Mustafa Dzhemilev, is an ardent opponent of the recognition of Armenian Genocide – and have no doubt, will fight alongside Pat. Bartholomew, like the good Turks they both are, against the recognition of the Greek Genocides…

You do not need to be students of Greek history, like yours truly, to understand that the Black Sea, the location of the first wave of Greek colonization about 800-700 BC, is so continuously central to Greek history and identity. After all, the Greek Revolution of 1821 started in the (now) Ukrainian (but still Russian speaking) port of Odessa, where still today a substantial Greek community thrives.  As a matter of fact, two of the Greeks from this area, Pantelis Boumbouras from Odessa and Ivan Savvides from Rostov-on-Don were honored five years ago as Grand Marshalls in the Greek Independence Day Parade of New York!…

To take it one step further, the Greek Revolution of 1821 later moved south to Transylvania, Moldova, and Romania, around the delta of the Danube river.  You will be as amazed as I am when considering that even today – for a continuous almost 3,000 years!!- navigation in the Danube River, the largest and longest river in Europe, is mostly Greek-owned and operated…

I could go on and on describing this glorious piece of Greek history and the untold wealth the Greeks created through the centuries by trading in these lands, from the Bosporus straights to the Azov Sea and from Odessa to Trabzon. The city names, just in Ukraine and Crimea (Sevastopol, Simferopol, Mariupol, Feodosia, Yalta, Kherson, etc), the religion, the culture of the people in the area is a result of a 3,000-year exchange of the locals with the Greeks.

This glorious history does not only include three millennia of civilized life but it has its dark side: the continuous threat and the constant struggle against the invading barbarians from the Siberian steppes, the Mongols, the Rus, and yes the Turk Tatars, who are now “protected” by Erdogan and – apparently – Pat. Bartholomew… And let’s not forget Joseph Stalin who forced the migration of many ethnic minorities – including the Greeks – from the Black Sea in Siberia and destroyed their social fabric for decades… The painful history of the Greeks in Asia Minor and the Black Sea is a history of fighting barbarian invaders, forceful migration and refugeeship, and then rebuilding and regenerating on the foundation of the great Greek culture – only to live the pain again and again of more wars and other catastrophes…

This is exactly what the Greeks of Eastern and South Ukraine are faced with today.  After a few decades of relative stability, they can hear the war drums approaching loud and clear.  Approximately 150,000 Greeks live in Eastern Ukraine. They are concentrated mostly in the areas under dispute of Eastern Ukraine, particularly in the autonomous Donbas region, also in Crimea and along the Black Sea coast, particularly Odessa, the ancient Greek colony “Olvia”. As explained above, it is not a historical accident that they happen to live in Russia-dominated areas and that they mostly speak Russian (those interested to learn more link here and here – the information and photos are quite impressive). But they are active in their communities, they operate many Greek schools and, of course, they are close to their Churches. Luckily for them, they live in a wider Orthodox country; unluckily, they are naturally tied to Russia and they operate under the Moscow Patriarchate.

And because of this last fact, the faithless Phanariots of the so-called “Ecumenical” Patriarchate of Istanbul have practically declared them “undesirable”, and before long they will declare them “enemies”… The tragedy of their situation was manifested in the recent meeting of Pat Bartholomew with MPs from Ukraine described above…

The Greeks have no misunderstandings about the geopolitical alliances of Greece.  They never had. The very well known “Germanophile” Prime Minister Metaxas, the prime minister who proclaimed the loudest “OXI” (“No”) of modern Greek history to Fascist Mussolini, had declared to politicians and journalists alike a long time before October of 1940, that Greece would enter the war on the side of Gr.Britain.  This happened long before the United States decided the same (or they were forced to by Churchill’s invisible hand). The Greeks had always a very clear sense of geopolitical affiliations as well as a sense of justice and duty… Likewise today, both Russians and Greeks have no illusions regarding the matter: neither one casts any doubt in the geopolitical alliance of Greece alongside the United States.

But having the idiotic and half-educated establishment of the State Dept. and the Intelligence services, led by dangerous actors like the now Ambassador in Athens Jeffrey Pyatt, trying to use the Istanbul Patriarchate as a lever of cutting off the historic ties of Greece to Russia is totally atrocious and will bring quite the opposite results.  I have said many times that the foreign policy establishment in DC is globally unique in one sense: they are completely ignorant or disinterested in two concepts: “tradition” and “history”.  Instead, they always prioritize the “present” and their “naked interests”.

Well, let me remind them that the Greeks never in their history fought exclusively for their own “naked interests”. Since the times of the first historian Herodotus, who first defined Hellenes as the “ones who were born in this land and did not invade from somewhere”, the Greeks have to have a wider justification, essentially a sense of “justice”, when war approaches.  They do not see ANY justice in a war against Russia in Ukraine – and thankfully the overwhelming majority of Americans agree with them.  They are also extremely angry at the State Department’s actions to blackmail the corrupt Istanbul Patriarchate and guide it to the “Schism of Orthodoxy”. And they will not easily forget the CIA assassination plot against premier Costas Karamanlis in 2008…

Costas Karamanlis had said it best in a famous statement: “I am a friend of the Americans but not a slave to them”.  Is it so hard for Jeffrey Pyatt and the rest of the “War Party” to understand this simple lesson of Greek history? If they keep going down this terribly wrong path, they will soon have to deal with a new type of “anti-Americanism” in Greece this one from the political and religious right… And it will take another 50-60 years to get rid of it…

January 21, 2022,

DISCLAIMER: The views and statements expressed in this article constitute constitutionally protected opinions of this author.


Οι 150.000 Εληνες της Ανατολικής Ουκρανίας και οι ιστορικοί δεσμοί της Ελλάδας με την Ρωσία

Η Ελληνική Επανάσταση και η ίδρυση του νεοελληνικού κράτους είναι άρρηκτα δεμένες με την παρουσία των Ελλήνων στον Εύξεινο Πόντο (και ιδιαίτερα στις ακτές γύρω από την Κριμαία) και με τη Ρωσία. Ξεκινώντας από τον προεπαναστατικό ήρωα Λάμπρο Κατσώνη έως τους Αδελφούς Υψηλάντη (υψηλόβαθμους αξιωματικούς του Ρωσικού Στρατού) έως τον Ιωάννη Καποδίστρια (Υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας και αργότερα πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδας) αυτοί οι δεσμοί έχουν βαθιές ρίζες – πάνω από χίλια χρόνια – και ξεκίνησαν με τον εκχριστιανισμό των Ρώσων πριν και μετά το γάμο της Άννας Πορφυρογέννητης και του Πρίγκιπα Βλαντιμίρ στο Κίεβο. Οι Έλληνες καταλαβαίνουν πολύ καλά ότι γεωπολιτικά ανήκουν στο δυτικό στρατόπεδο – και το έχουν αποδείξει πολλές φορές με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς σε πολέμους. Αλλά δεν ενδιαφέρονται ΚΑΘΟΛΟΥ να κόψουν τους πολιτιστικούς και ιστορικούς δεσμούς τους με τη Ρωσία.

Του Νίκου Σταματάκη

Από τους μυθολογικούς χρόνους του Χρυσόμαλλου Δέρατος, οι Έλληνες μαγνητίστηκαν από τη Μαύρη Θάλασσα και ιδιαίτερα την Κριμαία. Θα ήθελα μόνο να αναφέρω εδώ ότι η βίλα στη Γιάλτα (ελληνική ονομασία από το “γιαλός”) όπου οι F.D. Roosevelt, Winston Churchill και Joseph Stalin υπέγραψαν την περίφημη συμφωνία το 1945, ανήκε σε έναν Έλληνα προεπαναστατικό μεγάλο ήρωα, τον Λάμπρο Κατσώνη (το βιογραφικό του μοιάζει περισσότερο με σπουδαίο μυθιστόρημα – σύνδεσμος εδώ). Ωστόσο, όταν αντιμετωπίζουμε την προσχεδιασμένη (από τις ΗΠΑ και τη Δύση) όξυνση της ουκρανικής κρίσης του 2014, φαίνεται να τις αγνοούμε. Προφανώς, ο Πατ.Βαρθολομαίος πριν από λίγες μέρες επέλεξε άλλη μια φορά το «Σκασίλα μου», όταν συναντήθηκε με Ουκρανούς βουλευτές, συμπεριλαμβανομένου ενός Τάταρου Τούρκου – ενώ κανείς στο Πατριαρχείο (σύνδεσμος με την πρόσφατη ανάρτησή μας εδώ) δεν είχε την ευαισθησία να συμπεριλάβει μερικούς από τους περισσότερους από 15 Έλληνες βουλευτές στην Ουκρανική Βουλή… Να προσθέσω εδώ ότι αυτός ο Τάταρος Τούρκος, ο κ. Mustafa Dzhemilev, είναι ένθερμος αντίπαλος της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων – να μην έχετε καμία αμφιβολία, θα πολεμήσει στο πλευρό του Πατ. Βαρθολομαίου, σαν καλοί Τούρκοι που είναι και οι δύο, ενάντια στην αναγνώριση των Ελληνικών Γενοκτονιών…

Δεν χρειάζεται να είστε μελετητές της ελληνικής ιστορίας, όπως ο υποφαινόμενος, για να καταλάβετε ότι η Μαύρη Θάλασσα, ο τόπος του πρώτου κύματος του ελληνικού αποικισμού περίπου το 800-700 π.Χ., έχει ένα τόσο διαρκή κεντρικό ρόλο στην ελληνική ιστορία και ταυτότητα. Άλλωστε, η Ελληνική Επανάσταση του 1821 ξεκίνησε στο (τώρα) ουκρανικό (αλλά ακόμα ρωσόφωνο) λιμάνι της Οδησσού, όπου ακόμη και σήμερα ευδοκιμεί μια ουσιαστική ελληνική κοινότητα. Μάλιστα, δύο από αυτούς ο Παντελής Μπούμπουρας από την Οδησσό και ο Ιβάν Σαββίδης από το Ροστόφ του Ντον τιμήθηκαν πριν από πέντε χρόνια ως Μεγάλοι Τελετάρχες στην Παρέλαση της Ελληνικής Ανεξαρτησίας της Νέας Υόρκης!…

Για να το πάμε ένα βήμα παραπέρα, η Ελληνική Επανάσταση του 1821 κινήθηκε αργότερα νότια προς την Τρανσυλβανία, τη Μολδαβία και τη Ρουμανία, γύρω από το δέλτα του ποταμού Δούναβη. Θα εκπλαγείτε όταν αναλογιστείτε ότι ακόμα και σήμερα -για σχεδόν 3.000 συνεχόμενα χρόνια!!- η ναυσιπλοΐα στον ποταμό Δούναβη, τον μεγαλύτερο ποταμό της Ευρώπης, είναι ως επί το πλείστον υπό ελληνική ιδιοκτησία…

Θα μπορούσα να συνεχίσω και να περιγράφω αυτό το ένδοξο κομμάτι της ελληνικής ιστορίας και τον αμύθητο πλούτο που δημιούργησαν οι Έλληνες ανά τους αιώνες με το εμπόριο σε αυτά τα εδάφη, από τον Βόσπορο μέχρι την Αζοφική Θάλασσα και από την Οδησσό μέχρι την Τραπεζούντα. Τα ονόματα των πόλεων μόνο στην Ουκρανία και την Κριμαία (Σεβαστούπολη, Συμφερούπολη, Μαριούπολη, Φεοδοσία, Γιάλτα, Οδησσός, Χερσώνα κ.λπ.), η θρησκεία και ο πολιτισμός των κατοίκων της περιοχής είναι αποτέλεσμα 3.000 χρόνων επαφής των ντόπιων με τους Έλληνες .

Αυτή η ένδοξη ιστορία δεν περιλαμβάνει μόνο τρεις χιλιετίες πολιτισμένης ζωής, αλλά έχει τη σκοτεινή της πλευρά: τη συνεχή απειλή και τον συνεχή αγώνα ενάντια στους εισβολείς βαρβάρους από τις στέπες της Σιβηρίας, τους Μογγόλους, τους Ρώσους και ναι τους Τούρκους Τατάρους, που τώρα «προστατεύονται» από τον Ερντογάν και -προφανώς- τον Πατ. Βαρθολομαίο… Και ας μην ξεχνάμε τον Ιωσήφ Στάλιν που ανάγκασε τη μετανάστευση πολλών εθνικών μειονοτήτων – συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων – από τη Μαύρη Θάλασσα στη Σιβηρία και κατέστρεψε τον κοινωνικό τους ιστό για δεκαετίες… Η οδυνηρή ιστορία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και της Η Μαύρη Θάλασσα είναι μια ιστορία καταπολέμησης βαρβάρων εισβολέων, βίαιης μετανάστευσης και προσφυγιάς, και στη συνέχεια ανοικοδόμησης και αναγέννησης στα θεμέλια του μεγάλου ελληνικού πολιτισμού – μόνο για να ζήσουμε ξανά και ξανά τον πόνο περισσότερων πολέμων και άλλων καταστροφών…

Αυτό ακριβώς αντιμετωπίζουν σήμερα οι Έλληνες της Ανατολικής και Νότιας Ουκρανίας. Μετά από μερικές δεκαετίες σχετικής σταθερότητας, ακούν τώρα τα πολεμικά τύμπανα να πλησιάζουν δυνατά και καθαρά. Στην Ανατολική Ουκρανία ζουν περίπου 150.000 Έλληνες. Συγκεντρώνονται κυρίως στις περιοχές υπό έντονη διαμάχη της Ανατολικής Ουκρανίας, ιδιαίτερα στην αυτόνομη περιοχή του Ντονμπάς, επίσης στην Κριμαία και κατά μήκος της ακτής της Μαύρης Θάλασσας, ιδιαίτερα στην Οδησσό, την αρχαία ελληνική αποικία «Ολβία». Όπως εξηγήθηκε παραπάνω, δεν είναι ιστορικό ατύχημα το γεγονός ότι ζουν σε περιοχές κυριαρχούμενες από τη Ρωσία και ότι μιλούν κυρίως ρωσικά (όσοι ενδιαφέρονται να μάθουν περισσότερα σύνδεσμοι εδώ και εδώ – οι πληροφορίες και οι φωτογραφίες είναι εντυπωσιακές). Όμως δραστηριοποιούνται στις κοινότητές τους, λειτουργούν πολλά ελληνικά σχολεία και φυσικά είναι κοντά στις Εκκλησίες τους. Ευτυχώς για αυτούς ζουν σε μια ευρύτερη ορθόδοξη χώρα. δυστυχώς, είναι φυσικά συνδεδεμένοι με τη Ρωσία και λειτουργούν υπό το Πατριαρχείο Μόσχας.

Και λόγω αυτού του τελευταίου γεγονότος, οι άπιστοι Φαναριώτες του λεγόμενου «Οικουμενικού» Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης ουσιαστικά τους έχουν κηρύξει «ανεπιθύμητους» και σε λίγο θα τους ανακηρύξουν «εχθρούς»… Η τραγική τους κατάσταση εκδηλώθηκε στην πρόσφατη συνάντηση του Πατ Βαρθολομαίου με βουλευτές από την Ουκρανία που περιγράφεται παραπάνω…

Οι Έλληνες δεν έχουν παρανοήσεις για τις γεωπολιτικές συμμαχίες της Ελλάδας. Δεν είχαν ποτέ. Ο πολύ γνωστός «γερμανόφιλος» πρωθυπουργός Μεταξάς, ο πρωθυπουργός που διακήρυξε το πιο δυνατό «OXI» της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας απέναντι στον φασίστα Μουσολίνι, είχε δηλώσει σε πολιτικούς και δημοσιογράφους πολύ πριν τον Οκτώβριο του 1940, ότι η Ελλάδα θα έμπαινε στον πόλεμο στο πλευρό της Μεγάλης Βρετανίας – και το έκανε πολύ πριν αποφασίσουν το ίδιο οι Ηνωμένες Πολιτείες (ή αναγκαστούν να το κάνουν από το αόρατο χέρι του Τσόρτσιλ)… Ομοίως σήμερα, τόσο οι Ρώσοι όσο και οι Έλληνες δεν έχουν αυταπάτες για το θέμα: Κανείς δεν αμφισβητεί τη γεωπολιτική συμμαχία της Ελλάδας δίπλα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ομως το ανόητο και ημιμαθές κατεστημένο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και των υπηρεσιών Πληροφοριών, με επικεφαλής επικίνδυνους παράγοντες όπως ο πρέσβης στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ (γνωστός και ως “μουσίτσα”), προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης ως μοχλό αποκοπής των ιστορικών δεσμών της Ελλάδας με τη Ρωσία. Είναι μια εντελώς ηλίθια κίνηση και θα φέρει τα εντελώς αντίθετα αποτελέσματα. Έχω πει πολλές φορές ότι το κατεστημένο της εξωτερικής πολιτικής στην αμερικανική πρωτεύουσα είναι παγκοσμίως μοναδικό από μία άποψη: αγνοούν ή αδιαφορούν για δύο έννοιες: «παράδοση» και «ιστορία». Αντίθετα, δίνουν πάντα προτεραιότητα στο «παρόν» και στα «στενά συμφέροντά» τους.

Λοιπόν, θα τους θυμίσω ότι οι Έλληνες ποτέ στην ιστορία τους δεν πολέμησαν αποκλειστικά για τα δικά τους «στενά συμφέροντα». Από την εποχή του πρώτου ιστορικού Ηροδότου, που για πρώτη φορά όρισε τους Έλληνες ως «αυτούς που γεννήθηκαν σε τούτη εδώ τη γη και δεν εισέβαλαν από κάπου», οι Έλληνες πρέπει να υπηρετούν μια έννοια «δικαιοσύνης» όταν πλησιάζει ο πόλεμος. Δεν βλέπουν ΚΑΜΙΑ δικαιοσύνη σε έναν πόλεμο κατά της Ρωσίας στην Ουκρανία – και ευτυχώς η συντριπτική πλειοψηφία των Αμερικανών συμφωνεί μαζί τους. Είναι επίσης εξαιρετικά θυμωμένοι με τις ενέργειες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ να εκβιάσει το διεφθαρμένο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης και να το καθοδηγήσει στο «Σχίσμα της Ορθοδοξίας». Και δεν θα ξεχάσουν εύκολα την απόπειρα δολοφονίας της CIA κατά του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή το 2008…

Το είχε πει καλύτερα ο Κώστας Καραμανλής σε μια περίφημη δήλωσή του: «Είμαι αμερικανόφιλος αλλά όχι αμερικανόδουλος». Είναι τόσο δύσκολο για τον Τζέφρι Πάιατ και το υπόλοιπο «Κόμμα του Πολέμου» να κατανοήσουν αυτό το απλό μάθημα ελληνικής ιστορίας; Αν συνεχίσουν σε αυτό το τρομερά λαθεμένο μονοπάτι, σύντομα θα πρέπει να αντιμετωπίσουν έναν νέου τύπου «αντιαμερικανισμό», τη φορά αυτή από τη δεξιά… Και θα χρειαστούν άλλα 50-60 χρόνια για να τον ξεφορτωθούν. ..

January 21, 2022,

DISCLAIMER: The views and statements expressed in this article constitute constitutionally protected opinions of this author.


  1. Θα ήταν ευχής έργο να επαναφέρει το αρχαίο
    Ελληνικό όνομα της Κριμαίας που ήταν
    Ταυρίδα μέχρι το έτος 1920. Το 2014 έγινε συζήτηση για επαναφορά του ονόματος και
    οι περισσότερες αντιδράσεις προήλθαν από την
    Δύση και την Τουρκία . Ακόμη και ο εθνικιστής
    βουλευτής της Ρωσικής Δούμα Βλαντιμίρ
    Ζιρινόφσκι ήταν και είναι υπέρμαχος της επαναφοράς του ονόματος. Το Κριμαία είναι
    Κατάλοιπο των Τατάρων .
    Όλα δείχνουν πάντως πως ο Ορθόδοξος άνεμος
    φυσάει από την Ρωσία και σε πολύ υψηλά μποφόρ…. και δυστυχώς το οικουμενικό Πατριαρχείο η θα επισκιαστεί η ακόμη και να
    χαθεί και το Φνάρι θα σβύσει.
    Μεταξύ των δύο κακών επιλέγουμε το μη χείρον,
    που είναι η Σωτηρία της Ορθοδοξίας από τους


Please enter your comment!
Please enter your name here