ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ
By Nikos Inglesis
The public debt (Central Administration Debt) amounted to 406.5 billion euros at the end of 2023 and is increased compared to the previous year by 6.2 billion, according to the latest Bulletin of the Public Debt Management Organization (ODDIX). For this debt, the State paid 6.5 billion euros in interest in 2023.
The Government claims that the economy is growing at a rapid pace, that the budget is in surplus (meaning the primary result which is not a surplus), that debt is falling as a percentage of GDP and that we have plenty of funding from the EU Recovery Fund. Then what happens and the debt keeps increasing? Don’t they tell us that as a state we only survive with loans?
Greece, in 2023, borrowed 9.5 billion from the money markets by issuing new bonds, 1.9 billion from bond reissues and 3.9 billion from the Recovery Fund. A total of 15.3 billion was borrowed. At the same time, he paid 6 billion for bonds that expired, 7 billion for repayment of loans of the Support Mechanism (Memoranda) and 895 million for other loans (Bank of Greece, European Investment Bank, etc.). In total, he paid 13.9 billion euros. The remaining 1.4 billion of the loan went to pay only part of the interest on the debt.
To the above amounts must be added the Interest-bearing Treasury Bills (12 billion) and Repos (54.5 billion) which are mainly recycled, but also increasing (Repos + 4.6 billion in 2023).
Bottom line: Every year we issue more debt than we pay off in order to make payments in addition to principal and interest. Thus, public debt increases. Only if the budget is balanced, i.e. does not show a deficit after all the interest has been paid, then the debt will stop increasing, but not decreasing. In order for it to begin to decrease, a budget surplus (not primary) is required, which is directed exclusively to the payment of debts, something practically impossible for the productively weak Greek economy. The debt has become perpetual.
When the Government refers to the debt, it shows that of the General Government (Maastricht debt) which, at the end of 2023, is estimated at 356.6 billion. This amount is obtained if the debt held by public bodies (Insurance Funds, Hospitals, Municipalities, Universities, Organizations, Public Enterprises, etc.) is subtracted from the total debt of 406.5 billion. The cash reserves of these institutions are deposited in a special account of the Bank of Greece, are converted into Repos lasting a few days and are constantly recycled.
The difference between the debt of the Central Administration and that of the General Government is 49.4 billion, i.e. most of the Repos (short-term loans) which are one of the categories of the total debt. Repos, however, must be repaid because otherwise all public bodies will go bankrupt and interest is paid for them (1.6 billion in 2023).
The lower General Government debt is then compared to the rising and inflation-adjusted GDP and a debt-to-GDP ratio is derived. Estimating 2023 GDP at 218 billion in current prices (because the figures for the 4th quarter of 2023 have not yet been announced, the corresponding quarter of 2022 was included) the debt of the Central Administration amounts to 186% of GDP and that of the General Government to 164% of GDP. The Government, of course, prefers to present, the most favorable for it, a second number. The lower this ratio is, the less likely it is that there will be a default. The ratio of debt to GDP, rather as an indicator of the risk of bankruptcy of a country can be considered.
The new “memorandum loans”
In June 2018, Greece formally (not effectively) exited the memorandums by receiving a final loan of 15 billion euros. In total since 2010 he had received 290 billion. Subsequently, the necessary borrowing, to recycle the debt and cover the budget deficit, began to be done only by issuing bonds.
This did not last long because covid-19 and the global economic and energy crisis came. The E.U. created various funds to keep the Eurosystem from collapsing. From these funds, our country received up to last year 5.2 billion from SURE and 7.3 from the Recovery Fund. Total 12.5 billion These are loans, not free funding, as it is called, which are added to the public debt and on which interest is paid annually. Exactly what was happening with the memoranda loans. Within the Eurozone there is no free money, only borrowed money.
Dependence
The unconsidered debt of 406.5 billion is entirely in foreign currency, because it is in a currency that Greece cannot issue. Its maintenance requires continuous borrowing either from the markets or from the EU funds. This need creates conditions of absolute dependence. In 2001, before the entry of our country into the Eurozone, 75% of the then debt was in drachmas and only 25% in foreign currency. Overnight all drachma debt became euro-debt. But, the debt in drachmas was held by Greeks, it was under Greek law and the interest remained in Greece. The difference is that the debt in drachmas could also be serviced by issuing new money, while the debt in euros could only be serviced with loans.
The dependence on Euro-debt is not only economic, as many think, but extends to all government policies. Greece must behave as a good and obedient child in order for the markets to continue, the Commission, Berlin and the European Central Bank to lend to it.
All basic options in domestic politics, diplomacy, alliances, defense, maritime zones, productive investments, exploitation of natural resources, demographics, immigration, etc. they must have the consent of the country’s creditors. They are exclusively interested in limiting state spending on health, education, social welfare, national defense, and the privatization of strategic businesses and the country’s infrastructure so that there is money left over to service the debt. Since the bankruptcy of 2010 we have seen what happened and is still happening in Greece.
The holders of the debt, taking advantage of the country’s dependence, promote their economic and geopolitical interests at the expense of the Greek ones with Turkey, with Ukraine, with the integration of the Western Balkans into the EU. etc.
This dependency must end, before it ends Hellenism. National sovereignty is the issue today.
PS 1 For those who have doubts about the above, let us recall the public statement in 2018 of the later deceased, Honorary Commander GEETHA M. Kostarakos: “In January 2009, the Navy announced the order of six French Fremm frigates to replace an equal number of Helli-type frigates (S–class). With the onset of the financial crisis the order was limited to 2 to 4 boats. Germany reacted to the agreement in October 2011 and therefore it was never signed.” For Germany, servicing the debt came first. The old 9 Helli-class frigates, 43-48 years old, remain in service today.
PS 2 Let us also recall that four days after the signing of the Prespa Agreement, June 2018, the Eurogroup, as a reward for Greece’s compliance with the interests of creditors, extended by 10 years the payment of installments for 96.6 of the total 141 .8 billion of EFSF loans (2nd Memorandum).
Source: www.ellinikianistasi.gr
=====================
Το αέναο χρέος ως συντελεστής εξάρτησης
Του Νίκου Ιγγλέση
Το δημόσιο χρέος (Χρέος Κεντρικής Διοίκησης) ανήλθε στο τέλος του 2023 σε 406,5 δισεκατομμύρια ευρώ και είναι αυξημένο σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο κατά 6,2 δις, σύμφωνα με το τελευταίο Δελτίο του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους (ΟΔΔΗΧ). Για το χρέος αυτό το Δημόσιο πλήρωσε το 2023 τόκους 6,5 δις ευρώ.
Η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η οικονομία αναπτύσσεται με γρήγορο ρυθμό, ότι ο προϋπολογισμός έχει πλεόνασμα (εννοεί το πρωτογενές αποτέλεσμα που δεν είναι όμως πλεόνασμα), ότι το χρέος μειώνεται ως ποσοστό του ΑΕΠ και ότι έχουμε άφθονη χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης της Ε.Ε. Τότε, τι συμβαίνει και το χρέος συνεχώς αυξάνεται; Μήπως δε μας λένε ότι ως κράτος επιβιώνουμε μόνο με δανεικά;
Η Ελλάδα, το 2023, δανείστηκε 9,5 δις από τις χρηματαγορές με την έκδοση νέων ομολόγων, 1,9 δις από επανεκδόσεις ομολόγων και 3,9 δις από το Ταμείο Ανάκαμψης. Συνολικά δανείστηκε 15,3 δις. Παράλληλα πλήρωσε 6 δις για ομόλογα που έληξαν, 7 δις για αποπληρωμή δανείων του Μηχανισμού Στήριξης (Μνημόνια) και 895 εκατ. για άλλα δάνεια (Τράπεζα της Ελλάδος, Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων κλπ). Συνολικά πλήρωσε 13,9 δις ευρώ. Τα υπόλοιπα 1,4 δις του δανεισμού πήγαν στην πληρωμή, μέρους μόνο, των τόκων του χρέους.
Στα ανωτέρω ποσά πρέπει να προστεθούν τα Έντοκα Γραμμάτια του Δημοσίου (12 δις) και τα Repos (54,5 δις) που κυρίως ανακυκλώνονται, αλλά και αυξάνονται (Repos + 4,6 δις το 2023).
Συμπέρασμα: Κάθε χρόνο εκδίδουμε περισσότερο χρέος απ’ όσο εξοφλούμε για να μπορούμε να πληρώνουμε εκτός από τα χρεολύσια και τους τόκους. Έτσι, το δημόσιο χρέος αυξάνεται. Μόνο αν ο προϋπολογισμός ισοσκελιστεί, δηλαδή δεν εμφανίζει έλλειμμα αφού έχει πληρωθεί και το σύνολο των τόκων, τότε το χρέος θα παύσει να αυξάνεται, αλλά, όχι και να μειώνεται. Για να αρχίσει να μειώνεται απαιτείται δημοσιονομικό πλεόνασμα (όχι πρωτογενές) το οποίο να κατευθύνεται αποκλειστικά στην πληρωμή των χρεολυσίων, κάτι πρακτικά ανέφικτο για την παραγωγικά αδύναμη ελληνική οικονομία. Το χρέος έχει καταστεί αέναο.
Η Κυβέρνηση όταν αναφέρεται στο χρέος εμφανίζει αυτό της Γενικής Κυβέρνησης (χρέος κατά Μάαστριχτ) που, στο τέλος του 2023, εκτιμάται σε 356,6 δις. Το ποσόν αυτό προκύπτει αν από το συνολικό χρέος των 406,5 δις αφαιρεθεί το χρέος που κατέχουν φορείς του Δημοσίου (Ασφαλιστικά Ταμεία, Νοσοκομεία, Δήμοι, Πανεπιστήμια, Οργανισμοί, Δημόσιες Επιχειρήσεις κ.α.). Τα ταμειακά διαθέσιμα αυτών των φορέων κατατίθενται σε ειδικό λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδος, μετατρέπονται σε Repos διάρκειας ολίγων ημερών και ανακυκλώνονται συνεχώς.
Η διαφορά μεταξύ του χρέους της Κεντρικής Διοίκησης και αυτού της Γενικής Κυβέρνησης είναι 49,4 δις, δηλαδή το μεγαλύτερο μέρος των Repos (βραχυπρόθεσμα δάνεια) που αποτελούν μια από τις κατηγορίες του συνολικού χρέους. Τα Repos όμως πρέπει να εξοφλούνται γιατί διαφορετικά θα χρεοκοπήσουν όλοι οι φορείς του Δημοσίου και γι’ αυτά πληρώνονται τόκοι (1,6 δις το 2023).
Το χαμηλότερο χρέος της Γενικής Κυβέρνησης στη συνέχεια συγκρίνεται με το αυξανόμενο και λόγω του πληθωρισμού ΑΕΠ και προκύπτει ένας δείκτης χρέους προς ΑΕΠ. Υπολογίζοντας το ΑΕΠ του 2023 σε 218 δις σε τρέχουσες τιμές (επειδή δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμη τα στοιχεία για το 4ο τρίμηνο του 2023, συμπεριλήφθηκε το αντίστοιχο τρίμηνο του 2022) το χρέος της Κεντρικής Διοίκησης ανέρχεται σε 186% του ΑΕΠ και αυτό της Γενικής Κυβέρνησης σε 164% του ΑΕΠ. Η Κυβέρνηση φυσικά προτιμάει να προβάλει, το ευνοϊκότερο γι’ αυτήν, δεύτερο νούμερο. Όσο χαμηλότερος είναι αυτός ο δείκτης τόσο λιγότερο πιθανόν είναι να υπάρξει στάση πληρωμών. Η σχέση χρέους προς ΑΕΠ, μάλλον ως δείκτης κινδύνου χρεοκοπίας μιας χώρας μπορεί να θεωρηθεί.
Τα νέα «μνημονιακά δάνεια»
Τον Ιούνιο του 2018 η Ελλάδα βγήκε τυπικά (όχι ουσιαστικά) από τα μνημόνια λαμβάνοντας ένα τελευταίο δάνειο 15 δις ευρώ. Συνολικά από το 2010 είχε λάβει 290 δις. Στη συνέχεια ο αναγκαίος δανεισμός, για την ανακύκλωση του χρέους και την κάλυψη του δημοσιονομικού ελλείμματος, άρχισε να γίνεται μόνο με την έκδοση ομολόγων.
Αυτό δεν κράτησε για πολύ γιατί ήρθε η covid-19 και η παγκόσμια οικονομική και ενεργειακή κρίση. Η Ε.Ε. δημιούργησε διάφορα ταμεία για να μην καταρρεύσει το Ευρωσύστημα. Από τα ταμεία αυτά η χώρα μας έλαβε μέχρι και πέρυσι 5,2 δις από το SURE και 7,3 από το Ταμείο Ανάκαμψης. Σύνολο 12,5 δις. Πρόκειται για δάνεια και όχι για δωρεάν χρηματοδότηση, όπως λέγεται, που προστίθενται στο δημόσιο χρέος και για τα οποία πληρώνονται ετησίως τόκοι. Ό,τι ακριβώς γινόταν και με τα μνημονιακά δάνεια. Μέσα στην Ευρωζώνη δεν υπάρχει δωρεάν χρήμα παρά μόνο δανεικά.
Η εξάρτηση
Το δυσθεώρητο χρέος των 406,5 δις είναι στο σύνολο του συναλλαγματικό, γιατί είναι σ’ ένα νόμισμα που δεν μπορεί να εκδώσει η Ελλάδα. Η εξυπηρέτησή του απαιτεί συνεχή δανεισμό είτε από τις αγορές είτε από τα ταμεία της Ε.Ε. Αυτή η ανάγκη δημιουργεί συνθήκες απόλυτης εξάρτησης. Το 2001, πριν την είσοδο της χώρας μας στην Ευρωζώνη, το 75% του τότε χρέους ήταν σε δραχμές και μόνο το 25% σε συνάλλαγμα. Σε μια νύχτα όλο το δραχμικό χρέος έγινε ευρω-χρέος. Αλλά, το χρέος σε δραχμές το κατείχαν Έλληνες, ήταν στο ελληνικό δίκαιο και οι τόκοι έμεναν στην Ελλάδα. Η διαφορά είναι ότι το χρέος σε δραχμές μπορούσε να εξυπηρετείται και με την έκδοση νέου χρήματος, ενώ το χρέος σε ευρώ μόνο με δανεικά.
Η εξάρτηση από το ευρω-χρέος δεν είναι μόνο οικονομική, όπως πολλοί νομίζουν, αλλά επεκτείνεται σ’ όλες τις κυβερνητικές πολιτικές. Η Ελλάδα πρέπει να συμπεριφέρεται ως καλό και υπάκουο παιδί για να συνεχίσουν οι αγορές, η Κομισιόν, το Βερολίνο και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να τη δανείζουν.
Όλες οι βασικές επιλογές στην εσωτερική πολιτική, τη διπλωματία, τις συμμαχίες, την άμυνα, τις θαλάσσιες ζώνες, τις παραγωγικές επενδύσεις, την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, το δημογραφικό, τη μετανάστευση κ.α. πρέπει να έχουν τη σύμφωνη γνώμη των πιστωτών της χώρας. Αυτοί ενδιαφέρονται αποκλειστικά για τον περιορισμό των δαπανών του κράτους στην υγεία, στην παιδεία, στην κοινωνική πρόνοια, στην εθνική άμυνα, για τις ιδιωτικοποιήσεις των στρατηγικών επιχειρήσεων και των υποδομών της χώρας ώστε να περισσεύουν χρήματα για την εξυπηρέτηση του χρέους. Από τη χρεοκοπία του 2010 είδαμε τι έγινε και εξακολουθεί να γίνεται στην Ελλάδα.
Οι κατέχοντες το χρέος, εκμεταλλευόμενοι την εξάρτηση της χώρας, προωθούν παράλληλα με τα οικονομικά και τα γεωπολιτικά συμφέροντά τους εις βάρος των ελληνικών με την Τουρκία, με την Ουκρανία, με την ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων στην Ε.Ε. κ.α.
Αυτή η εξάρτηση πρέπει να τελειώσει, πριν τελειώσει τον Ελληνισμό. Η εθνική κυριαρχία είναι το ζητούμενο σήμερα.
Υ.Γ. 1 Για όσους έχουν αμφιβολίες για τα παραπάνω να θυμίσουμε τη δημόσια δήλωση το 2018 του, εκλιπόντος αργότερα, επίτιμου Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Μ. Κωσταράκου: «Τον Ιανουάριο του 2009 το Πολεμικό Ναυτικό ανακοίνωσε την παραγγελία έξι γαλλικών φρεγατών Fremm για να αντικαταστήσει ίσο αριθμό φρεγατών τύπου Έλλη (S–class). Με την έναρξη της οικονομικής κρίσης η παραγγελία περιορίστηκε σε 2 έως 4 σκάφη. Η Γερμανία αντέδρασε στη συμφωνία τον Οκτώβριο του 2011 και γι’ αυτό δεν υπογράφτηκε ποτέ». Για τη Γερμανία προείχε η εξυπηρέτηση του χρέους. Οι παλαιές 9 φρεγάτες τύπου Έλλη, ηλικίας 43-48 ετών, παραμένουν σε υπηρεσία σήμερα.
Υ.Γ. 2 Να θυμίσουμε επίσης, ότι τέσσερεις μέρες μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών, Ιούνιος 2018, το Eurogroup, ως επιβράβευση της συμμόρφωσης της Ελλάδας με τα συμφέροντα των δανειστών, παρέτεινε κατά 10 χρόνια την πληρωμή των δόσεων για 96,6 από τα συνολικά 141,8 δις των δανείων του EFSF (2ο Μνημόνιο).
Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr
Οποτε επειγει η αμεση εξορυξη φυσικου αεριου στο Ιονιο και Κρητη για ξεχρεωμα και ευημερια της Ελλαδας!