Του Στέλιου Τάτση
Η εμπλοκή μας στον Ιρανοισραηλινό πόλεμο και όχι μόνον μου θυμίζει τον Αράπη του Στακάρα. Το Στακάρα ήταν ένα τάνκερ της εταιρείας Καραγιώργη και ανάμεσα στο Ελληνικό
πλήρωμα του καταστρώματος ήταν και ένας Αιγύπτιος, όταν έπρεπε να γίνει κάποια δύσκολη δουλειά ο λοστρόμος πήγαινε στους Έλληνες και τους διέταζε να την εκτελέσουν , αλλά όλοι τους είχαν την ίδια απάντηση, λοστρόμε στείλε τον Αράπη, φαίνεται πως αυτό συνέβαινε
για πολύ καιρό, οπότε ο Αράπης δεν άντεξε πλέον και την ώρα που εγώ ήμουν στο γραφείο του Καπετάνιου, μπούκαρε ο Αράπης και έξω φρενών λέγει στον Καπετάνιο, Καπετάνιε θέλω φύγει Πατρίδα μου.
O Καπετάν Σπύρος ο Αγγουράς από το Γαλαξίδι, του λέγει τι έπαθες και ξαφνικά θέλεις να φύγεις; O Αράπης του εξήγησε τι συνέβαινε και ο Καπετάνιος φώναξε τον Λοστρόμο και τον αρώτησε αν είναι αλήθεια αυτά που λέγει ο Αιγύπτιος και ο Λοστρόμος απάντησε καταφατικά ότι ήταν αλήθεια.
Θύμωσε ο Καπετάνιος και του λέγει φώναξε όλο το πλήρωμα του καταστρώματος να έλθει
εδώ στο γραφείο μου, ήλθαν και σε υψηλό τόνο τους είπε να εκτελούν τις εντολές του
Λοστρόμου και εάν ξαναπεί κάποιος τον Αιγύπτιο Αράπη θα πηγαίνει στο σπίτι του με
δικά του έξοδα. Έκτοτε οι στρίγκλες έγιναν αρνάκια και επανήλθε η γαλήνη στο πλοίο.
Η Πατρίδα μας στις μέρες μας είναι ο Αράπης της Δύσης για όλες τις βρώμικες δουλειές και αν δεν βρεθεί Καπετάνιος να βάλει τα πράγματα στον σωστό δρόμο πολύ φοβάμαι πως για πολλοστή φορά θα βρεθούμε μπλεγμένοι πολύ άσχημα , τόσο πολύ άσχημα που που η ζημιά μπορεί να είναι ανεπανόρθωτη.
Ο νούς μου τούτη τη στιγμή πηγαίνει στο ποίημα του Βίκτωρος Ουγκό L’Εnfant Grec (το χιωτόπουλο) και δακρύζω. Ας ευχηθούμε να επικρατήσει η λογική και να αποφευχθεί
ο τρίτος…..διότι δυστυχώς θα είμεθα μεταξύ των χαμένων.
