Γελάω κάθε φορά που βλέπω παράγοντες της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας να αναφέρονται και να ρίπτουν ευθύνες στο Μπάιντεν για όσα συμβαίνουν στα Ελληνοτουρκικά και την Κύπρο μας από την οποίαν έχω κρατήσει μέσα μου τις καλύτερες εντυπώσεις όταν ταξίδευα με τα πλοία και πήγαινα στην Κυρήνεια, την Φαμαγούστα (Αμμόχωστο) και στην Λάρνακα, τόσο για την ομορφιά της όσο και για τους ανθρώπους της.
Με συγχωρείτε υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να σκέπτονται πως ο Μπάιντεν είναι σε θέση να πάρει ο ίδιος πρωτοβουλίες; Για όνομα του Θεού, ο άνθρωπος δεν ξέρει ποιός είναι, τι κάνει και που βρίσκεται και κακως ενοχοποιείται. Όλοι γνωρίζουμε ποιοί κρύβονται πίσω από αυτόν και κανένας δεν βγάζει τσιμουδιά, γιατί υπάρχει κάποια σχέση των δικών μας με τους πισινούς… του Μπάιντεν. Το ποίημα στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη κλπ, θα πρέπει να συμπληρωθεί και για την Κύπρο λέγοντας: “Στην πανέμορφη Κύπρο μας περπατά παντού η Προδοσία που δεν είναι δα και μονάχη”.
Χρόνια και χρόνια δέχεται πισώπλατες μαχαιριές και οι αντιδράσεις ήταν λίγες από πολύ λίγους Πατριώτες. Παρακολουθώ την Κύπρο μας από Γυμνασιόπαιδο, τότε με την επανάσταση που κάναμε διαδηλώσεις εναντίον ενός άλλου Χίτλερ που λεγόταν Χάρτινηκ. Ήμουν 16-18 ετών τότε και τώρα 86 και ακόμη είναι μισή και σκλαβωμένη και χειροπόδαρα δεμένη με τις αλυσίδες της ΝΤΠ και της εγχώριας Προδοσίας.
Όλ’αυτά τα χρόνια γνώρισα και παρέμειναν στην μνήμη μου τρείς πραγματικοί Πατριώτες Κύπριοι ηγέτες, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος με τον Υπουργό του τον αείμνηστο Κυπριανού που η φωνή του αντιλαλούσε στην αίθουσα των Ηνωμένων Εθνών και τον τελευταίο των Κυπρίων αρχηγών τον ένα και μοναδικό Τάσο Παπαδόπουλο τον οποίον εφάγασιν, όπως εφάγασιν και τον Μακάριο, ο οποίος ήταν Πατριώτης αλλά δεν ήταν πολιτικός και αυτό ήταν το μειονέκτημά του. Ομως αυτοί που τον αμφισβητούν κάνουν μεγάλο λάθος.
Τώρα που μας άγγιξαν τα υγρά και απομονωθήκαμε στη Δύση χωρίς Θεό και παραδοσιακούς συμμάχους δηλαδή εντελώς ξεκρέμαστοι, αντί να παραδεχθούμε τα οικτρά λάθη μας και να ψάξουμε να δούμε πως μπορούμε να πετύχουμε κάτι καλό επιτέλους για ολόκληρο τον Οικουμενικό Ελληνισμό, τα ρίχνουμε σε άλλους, τα ρίχνουμε στο μεγάλο θύμα των Νεοταξιτών που δεν είναι άλλος από τον Μπάιντεν.
Ανάθεμα τις δυό λέξεις που ακόμη δυστυχώς υπάρχουν και στο λεξικό του Μπαμπινιώτη, την Προδοσίαν και την διχόνοια. Το Βυζάντιο χάθηκε γιατί οι οι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες ξόδευαν τον πλούτο του Βυζαντίου σε περικαλείς ναούς και Μοναστήρια, το αναφέρει ο Μεγάλος Δάσκαλος του Γένους Αδαμάντιος Κοραής. Το ίδιο συμβαίνει και εδώ στην Αμερική, ξοδεύονται άσκοπα του κόσμου τα χρήματα, ναι άσκοπα γιατί και τα σχολεία είναι υποτυπώδη και δεν υπάρχει μέριμνα για την συντήρησή των, αντί να είχαμε προβλέψει να δημιουργήσουμε έναν Παναμερικανικό, Ομογενειακό λογαριασμό εκατομμυρίων που η χρήση του και σκοπός του θα ήταν να υπερασπιζόμαστε τα δίκαιά μας, με κείμενα και διαφημίσεις στα Αμερικανικά ΜΜΕ και θα ήταν η μεγαλύτερη και ουσιαστικότερη βοήθεια προς την Ελλάδα και τον Ελληνισμό γενικώτερα. Γένοιτο……
Γελάω κάθε φορά που βλέπω παράγοντες της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας να αναφέρονται και να ρίπτουν ευθύνες στο Μπάιντεν για όσα συμβαίνουν στα Ελληνοτουρκικά και την Κύπρο μας από την οποίαν έχω κρατήσει μέσα μου τις καλύτερες εντυπώσεις όταν ταξίδευα με τα πλοία και πήγαινα στην Κυρήνεια, την Φαμαγούστα (Αμμόχωστο) και στην
Λάρνακα, τόσο για την ομορφιά της όσο και για τους ανθρώπους της.
Με συγχωρείτε υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να σκέπτονται πως ο Μπάιντεν είναι σε θέση να πάρει ο ίδιος πρωτοβουλίες; Για όνομα του Θεού, ο άνθρωπος δεν ξέρει ποιός είναι, τι κάνει και που βρίσκεται και κακως ενοχοποιείται. Όλοι γνωρίζουμε ποιοί κρύβονται πίσω από αυτόν και κανένας δεν βγάζει τσιμουδιά, γιατί υπάρχει κάποια σχέση των δικών μας με τους πισινούς… του Μπάιντεν. Το ποίημα στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη κλπ, θα πρέπει να συμπληρωθεί και για την Κύπρο λέγοντας: “Στην πανέμορφη Κύπρο μας περπατά παντού η Προδοσία που δεν είναι δα και μονάχη”.
Χρόνια και χρόνια δέχεται πισώπλατες μαχαιριές και οι αντιδράσεις ήταν λίγες από πολύ λίγους Πατριώτες. Παρακολουθώ την Κύπρο μας από Γυμνασιόπαιδο, τότε με την επανάσταση που κάναμε διαδηλώσεις εναντίον ενός άλλου Χίτλερ που λεγόταν Χάρτινηκ. Ήμουν 16-18 ετών τότε και τώρα 86 και ακόμη είναι μισή και σκλαβωμένη και χειροπόδαρα
δεμένη με τις αλυσίδες της ΝΤΠ και της εγχώριας Προδοσίας.
Όλ’αυτά τα χρόνια γνώρισα και παρέμειναν στην μνήμη μου τρείς πραγματικοί Πατριώτες Κύπριοι ηγέτες, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος με τον Υπουργό του τον αείμνηστο Κυπριανού που η φωνή του αντιλαλούσε στην αίθουσα των Ηνωμένων Εθνών και τον τελευταίο των Κυπρίων αρχηγών τον ένα και μοναδικό Τάσο Παπαδόπουλο τον οποίον εφάγασιν, όπως εφάγασιν και τον Μακάριο, ο οποίος ήταν Πατριώτης αλλά δεν ήταν πολιτικός και αυτό ήταν το μειονέκτημά του. Ομως αυτοί που τον αμφισβητούν κάνουν μεγάλο λάθος.
Τώρα που μας άγγιξαν τα υγρά και απομονωθήκαμε στη Δύση χωρίς Θεό και παραδοσιακούς συμμάχους δηλαδή εντελώς ξεκρέμαστοι, αντί να παραδεχθούμε τα οικτρά λάθη μας και να ψάξουμε να δούμε πως μπορούμε να πετύχουμε κάτι καλό επιτέλους για ολόκληρο τον Οικουμενικό Ελληνισμό, τα ρίχνουμε σε άλλους, τα ρίχνουμε στο μεγάλο θύμα των Νεοταξιτών που δεν είναι άλλος από τον Μπάιντεν.
Ανάθεμα τις δυό λέξεις που ακόμη δυστυχώς υπάρχουν και στο λεξικό του Μπαμπινιώτη,
την Προδοσίαν και την διχόνοια. Το Βυζάντιο χάθηκε γιατί οι οι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες ξόδευαν τον πλούτο του Βυζαντίου σε περικαλείς ναούς και Μοναστήρια, το αναφέρει ο Μεγάλος Δάσκαλος του Γένους Αδαμάντιος Κοραής. Το ίδιο συμβαίνει και εδώ στην Αμερική,
ξοδεύονται άσκοπα του κόσμου τα χρήματα, ναι άσκοπα γιατί και τα σχολεία είναι υποτυπώδη και δεν υπάρχει μέριμνα για την συντήρησή των, αντί να είχαμε προβλέψει να δημιουργήσουμε έναν Παναμερικανικό, Ομογενειακό λογαριασμό εκατομμυρίων που η χρήση του και σκοπός του θα ήταν να υπερασπιζόμαστε τα δίκαιά μας, με κείμενα και διαφημίσεις στα Αμερικανικά ΜΜΕ και θα ήταν η μεγαλύτερη και ουσιαστικότερη βοήθεια προς την Ελλάδα και τον Ελληνισμό γενικώτερα.
Γένοιτο……