First, the Unity in Orthodoxy, Then Discussion On Joint Easter With Catholics (EN-GR)

1. ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ

By George N. Papathanasopoulos

The Ecumenical Patriarch Mr. Bartholomew, on the 31st of last March, a Sunday on which Roman Catholics and Protestants celebrated Easter, expressed the wish that from the following year, 2025, a joint celebration of Easter and the Orthodox Christians would be established with them. He did so during his speech in Agioi Theodoroi of the Community of Vlagas of Constantinople. His wish raises a reasonable question since it was expressed at a time when the Orthodox Church, after centuries, was experiencing a deep schism within it. The wish for a joint celebration of Easter with the heterodox should be preceded by the effort to restore unity among the orthodox.

Mr. Bartholomew’s wish for the joint celebration of Easter with the heterodox is a continuation of discussions with the Pope and the World Council of Churches. A document on the intention of the Vatican and Phanar for the joint celebration of Easter is the article jointly written by the Phanar Greek Orthodox Metropolitan Dimitrios with the Vatican-based Roman Catholic Bishop of Nanterre-Mathieu (Rouge) in the widely circulated French newspaper Le Figaro on April 22, 2023.

In the article, the two ecclesiastical officials highlighted the next year, 2025, as an opportunity for joint celebration. They wrote that firstly, it is the 1700th anniversary of the First Ecumenical Synod, during which the celebration of Easter was defined, and secondly, 2025 coincides with the common celebration of Easter. They also referred to the dialogue on the common celebration of Easter, which took place in Aleppo, Syria, in 2017 under the auspices of the essentially Protestant World Council of Churches.

It is noted that in the text of Aleppo, it is recognized that a decision for a joint celebration of Easter “would certainly cause disturbance to the Christians, who already have their scheduled calendar,” but also adds the opinion of the Protestants and the Phanar, that “it would constitute an extraordinary point of unity, truly beneficial for the peace of the whole world.” Of course, everyone who believes that the arrangement for a joint celebration of the Christian Easter will bring peace to the whole world is certainly hallucinating…

It is impressive that the Patriarch Mr. Bartholomew wants to proceed with a world-historical event (Note: the Orthodox have been celebrating Easter with this particular calculation for 1700 years) without convening a Pan-Orthodox Synod, without even discussing it with the Primates of the other Orthodox Churches. Will he go it alone? It can. His action will have the warm support of the Vatican, the Protestant-led World Council of Churches, the governments of the US, and its allies.

There is undoubtedly an immediate danger that the Fanar will become even more isolated among the Orthodox. The Ecumenical Patriarch was saddened by Primates’s prevailing coldness and absence during his recent presence in Sofia for the funeral procession of the deceased Patriarch of Bulgaria. Without the consent of the Orthodox Patriarchates and the Autocephalous Orthodox Churches, the unilateral promotion by the Lantern of the joint determination of Easter with the heterodox carries a serious risk of deepening the schism among the Orthodox, which arose because of Ukraine.

Decadent situations are caused in the Church when it mixes in politics and serves the geopolitics of the powerful of this world. Orthodox Christians in Ukraine, in their great majority, belong to the canonical Church, having communion with all the local Orthodox Churches and being under the canonical jurisdiction of the Moscow Patriarchate. Before the war between Russia and Ukraine broke out, the Phanar recognized a schismatic group of clergy as the autocephalous canonical Ukrainian Church. Mr. Bartholomew’s action geopolitically helped the propaganda to alienate Ukrainians from their Russian brothers and cultivate hatred towards them. It is noted that the action of the Patriarch was reinforced and warmly applauded by the USA and its allied countries.

Since then, there has been a schism in Orthodoxy. The schismatics of Ukraine have been recognized apart from Phanar only by the Greek Orthodox Patriarchate of Alexandria and the Greek Churches of Cyprus and Greece. The Moscow Patriarchate has suspended commemoration and communion with the Fanari and the other Greek churches. In Ukraine, after the invasion of Russia, those of the clergy and laity who remain in the regular Church, the one connected to the Moscow Patriarchate, suffer silent persecution. Oleksandr Kirilenko, a Ukrainian religious analyst close to the Zelenskyi government, in an article published on a Greek website closely linked to Fanari, admits that the draft Law of Ukraine banning the Ukrainian Orthodox Church (affiliated with the Moscow Patriarchate), which was approved by a Ukrainian parliamentary committee last March 5 “leaves many gaps and requires expert discussion on the mechanisms provided for in the document.” And the Ukrainian analyst adds the monstrous thing that the persecution for reasons of religious conscience “is a purely internal Ukrainian matter”! The view is reminiscent of regimes and practices that humanity wants and needs to forget. Regarding this situation and the persecution of the Orthodox Christians in Ukraine, it is sad that Patriarch Bartholomew did not express a single word of sympathy.

The Patriarch, during his three-day visit to Paris, was received by the President of France, Emmanuel Macron, on April 22, 2024, and, according to the authoritative newspaper La Croix, they discussed for more than an hour the Ukrainian, the position of Christians in the Near East (Note: Also in Turkey) and in the Middle East, the ecological problem, the interreligious dialogue and the life of the Orthodox Christian communities in France. The Roman Catholic newspaper notes that Mr. Bartholomew has condemned Russia’s war against Ukraine as “unjust”, but he has no authority to impose his views on other Orthodox Churches, “in a world Orthodox landscape that is very polarized”.

On the same day (22/4), Pat. Bartholomew visited the headquarters of the Assembly of the (Roman Catholic) Bishops of France (SEG), in whose chapel he prayed with its members and exchanged thoughts with them on various issues, including Ukraine and the common celebration of Easter, about which he has discussed and agreed with the Pope.

There were discussions and common prayer with the Roman Catholics and exchanges of views with the Presidents of France, Macron, and Ukraine Zelenskiy, but no discussion of Mr. Bartholomew with the Orthodox Prelates about the serious pastoral and social issues facing the Orthodox Christians. There is a freeze in their relations and an obvious lack of a common, fraternal path… This is the current situation at the level of the ecclesiastical summit, of the Orthodox Church.-

======

Πρώτα η ενότητα στην Ορθοδοξία

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος την 31η του παρελθόντος Μαρτίου, ημέρα Κυριακή, που εκείνη την ημέρα εόρτασαν το Πάσχα οι Ρωμαιοκαθολικοί και οι Προτεστάντες,  εξέφρασε την ευχή από το επόμενο έτος 2025 να καθιερωθεί κοινός εορτασμός του Πάσχα  και  των Ορθοδόξων  Χριστιανών με αυτούς. Το έκαμε κατά την ομιλία του  στον Ι.Ν. Αγίων Θεοδώρων της Κοινότητας Βλάγκας Κωνσταντινουπόλεως. Η ευχή του προκαλεί εύλογη απορία, αφού εκφράστηκε σε περίοδο κατά την οποία η Ορθόδοξος Εκκλησία, μετά από αιώνες, βιώνει βαθύ σχίσμα στους κόλπους Της. Της ευχής για  κοινό εορτασμό του Πάσχα με τους ετεροδόξους θα έπρεπε να προηγείται η προσπάθεια για επαναφορά της ενότητας μεταξύ των ομοδόξων.

Η ευχή του κ. Βαρθολομαίου για τον κοινό εορτασμό του Πάσχα με τους ετεροδόξους είναι συνέχεια συζητήσεων με τον Πάπα και το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών. Ντοκουμέντο επί της προθέσεως Βατικανού και Φαναρίου για τον κοινό εορτασμό του Πάσχα είναι το από κοινού γραμμένο άρθρο του υπό το Φανάρι Ελληνορθοδόξου Μητροπολίτου Γαλλίας Δημητρίου με τον υπό το Βατικανό Ρωμαιοκαθολικό Επίσκοπο της Ναντέρ Ματιέ (Ρουζέ), στην ευρείας κυκλοφορίας γαλλική εφημερίδα Le Figaro, στις 22 Απριλίου 2023.

Στο εν λόγω άρθρο οι δύο εκκλησιαστικοί αξιωματούχοι τόνισαν ως ευκαιρία του κοινού εορτασμού το επόμενο έτος 2025. Ως λόγους έγραψαν ότι πρώτον είναι η επέτειος των 1700 ετών από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, κατά την οποία ορίστηκε ο εορτασμός του Πάσχα, και δεύτερον ότι το 2025 συμπίπτει να είναι κοινός ο εορτασμός του Πάσχα. Επικαλέστηκαν επίσης τον διάλογο επί του κοινού εορτασμού του Πάσχα, που έγινε στο Χαλέπι της Συρίας το 2017, υπό την αιγίδα του προτεσταντικού στην ουσία Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών.

Σημειώνεται ότι  στο κείμενο του Χαλεπίου αναγνωρίζεται μεν ότι μια απόφαση για κοινό εορτασμό του Πάσχα «θα προκαλούσε βεβαίως αναστάτωση στους χριστιανούς, που έχουν ήδη το προγραμματισμένο ημερολόγιό τους», αλλά προστίθεται και η άποψη των Προτεσταντών και του Φαναρίου, πως «θα συνιστούσε ένα εξαιρετικό σημείο ενότητας, ευεργετικό κατ’ αλήθεια για την ειρήνη του κόσμου όλου». Βαυκαλίζονται βεβαίως όλοι όσοι πιστεύουν ότι η ρύθμιση για κοινό εορτασμό του Πάσχα των Χριστιανών  θα δώσει ειρήνη σε όλο τον κόσμο…

Είναι εντυπωσιακό που  ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος θέλει να προχωρήσει σε ένα κοσμοϊστορικό γεγονός ( Σημ. οι Ορθόδοξοι εορτάζουμε το Πάσχα με τον συγκεκριμένο υπολογισμό  εδώ και 1700 χρόνια) χωρίς να  συγκαλέσει Πανορθόδοξη Σύνοδο, χωρίς να το συζητήσει καν με τους Προκαθημένους των άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών. Θα προχωρήσει μόνος; Μπορεί. Η ενέργειά του θα έχει τη θερμή υποστήριξη του Βατικανού, του υπό την προτεσταντική καθοδήγηση Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών καθώς και των κυβερνήσεων των ΗΠΑ και των συμμάχων τους.

Βεβαίως άμεσος είναι ο κίνδυνος το Φανάρι να απομονωθεί ακόμη περισσότερο μεταξύ των Ορθοδόξων. Ήταν λυπηρή για τον  Οικουμενικό Πατριάρχη η ψυχρότης που επικράτησε   και οι  απουσίες Προκαθημένων που υπήρξαν κατά την πρόσφατη παρουσία του στην Σόφια, για τη νεκρώσιμη ακολουθία του αποθανόντος Πατριάρχου Βουλγαρίας. Η χωρίς τη συναίνεση των Ορθοδόξων Πατριαρχείων και των Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών  προώθηση μονομερώς από το Φανάρι του κοινού καθορισμού του Πάσχα με τους ετεροδόξους εγκυμονεί  σοβαρό κίνδυνο να βαθύνει το σχίσμα μεταξύ των Ορθδόξων, που προέκυψε  λόγω της Ουκρανίας.

Στην Εκκλησία προκαλούνται παρακμιακές καταστάσεις όταν αναμιγνύεται στην πολιτική και εξυπηρετεί τη γεωπολιτική των ισχυρών του κόσμου τούτου. Οι Ορθόδοξοι χριστιανοί στην Ουκρανία, στη μεγίστη τους πλειονοψηφία, ανήκουν στην κανονική Εκκλησία, την έχουσα κοινωνία με όλες τις κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες και ευρισκόμενη υπό την κανονική δικαιοδοσία του Πατριαρχείου της Μόσχας. Πριν ξεσπάσει ο πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας το Φανάρι αναγνώρισε ως αυτοκέφαλη κανονική Ουκρανική Εκκλησία μια σχισματική ομάδα κληρικών. Η ενέργεια του κ. Βαρθολομαίου  βοήθησε γεωπολιτικά την προπαγάνδα για  την αποξένωση των Ουκρανών από τους Ρώσους αδελφούς τους και την καλλιέργεια μίσους προς αυτούς. Σημειώνεται ότι η ενέργεια του Οικ. Πατριάρχου ενισχύθηκε και επικροτήθηκε θερμότατα από τις ΗΠΑ και τις συμμάχους χώρες τους.

Έκτοτε υπάρχει σχίσμα στην Ορθοδοξία. Τους σχισματικούς της Ουκρανίας έχουν αναγνωρίσει πλην του Φαναρίου, μόνο  το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και   οι ελληνικές Εκκλησίες Κύπρου και Ελλάδος. Το Πατριαρχείο της Μόσχας έχει διακόψει τη μνημόνευση και την κοινωνία με το Φανάρι και τις άλλες ελληνικές εκκλησίες. Στην Ουκρανία, μετά την εισβολή της Ρωσίας, όσοι εκ των κληρικών και λαϊκών παραμένουν στην κανονική Εκκλησία, τη συνδεδεμένη με το Πατριαρχείο της Μόσχας, υφίστανται απηνείς διωγμούς. Ο προσκείμενος στην κυβέρνηση Ζελένσκι Ουκρανός θρησκευτικός αναλυτής Ολεξάντρ Κιριλένκο σε άρθρο του, που δημοσιεύθηκε σε ελληνική ιστοσελίδα στενά συνδεδεμένη με το Φανάρι, παραδέχεται πως το σχέδιο Νόμου της Ουκρανίας για την απαγόρευση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (της συνδεδεμένης με το Πατριαρχείο της Μόσχας), που εγκρίθηκε από ουκρανική κοινοβουλευτική  επιτροπή στις 5 παρελθόντος Μαρτίου «αφήνει πολλά κενά και απαιτεί συζήτηση από εμπειρογνώμονες για τους μηχανισμούς που προβλέπονται στο έγγραφο». Και προσθέτει ο Ουκρανός αναλυτής το τερατώδες, πως οι διωγμοί για λόγους θρησκευτικής συνειδήσεως «είναι καθαρά εσωτερική ουκρανική υπόθεση»! Η άποψη θυμίζει καθεστώτα και πρακτικές που η ανθρωπότητα θέλει και πρέπει να ξεχάσει. Για την κατάσταση αυτή και τους διωγμούς των Ορθοδόξων χριστιανών στην Ουκρανία είναι λυπηρό ότι δεν εξέφρασε ούτε μία λέξη συμπαθείας ο Οικ. Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος.

Ο Οικ. Πατριάρχης κατά την τριήμερη επίσκεψή του στο Παρίσι,  έγινε δεκτός από τον Πρόεδρο της Γαλλίας Εμμανουέλ Μακρόν στις 22 Απριλίου 2024, και, κατά την έγκυρη εφημερίδα La Croix, συζήτησαν επί μία και πλέον ώρα το Ουκρανικό, τη θέση των χριστιανών στην Εγγύς (Σημ. Δηλαδή και στην Τουρκία) και στη Μέση Ανατολή, το οικολογικό πρόβλημα, τον διαθρησκειακό διάλογο και τη ζωή των κοινοτήτων των Ορθοδόξων Χριστιανών στη Γαλλία. Η ρωμαιοκαθολικών αρχών εφημερίδα σημειώνει πως ο κ. Βαρθολομαίος έχει  μεν καταδικάσει τον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας ως «άδικο», αλλά δεν έχει δικαιοδοσία να επιβάλει τις απόψεις του επί των άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, «σε ένα παγκόσμιο ορθόδοξο τοπίο πολύ πολωμένο».

Την ίδια ημέρα (22/4) ο κ. Βαρθολομαίος επισκέφθηκε την έδρα της Συνέλευσης των (Ρωμαιοκαθολικών) Επισκόπων της Γαλλίας (ΣΕΓ)  στο παρεκκλήσιο της οποίας έκαμε κοινή προσευχή με τα μέλη της και αντάλλαξε σκέψεις μαζί τους για διάφορα θέματα, μεταξύ των οποίων  της Ουκρανίας και του κοινού εορτασμού του Πάσχα, για τον οποίο έχει συζητήσει και έχει συμφωνήσει με τον Πάπα…

Συζητήσεις και κοινή προσευχή με τους Ρωμαιοκαθολικούς, ανταλλαγές απόψεων με τους Προέδρους της Γαλλίας Μακρόν και της Ουκρανίας Ζελένσκι, αλλά καμία συζήτηση του κ. Βαρθολομαίου με τους ομοδόξους Προκαθημένους για τα σοβαρά εκκλησιαστικά και κοινωνικά  ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Υπάρχει ένα πάγωμα στις μεταξύ τους σχέσεις και μία εμφανής έλλειψη κοινής, αδελφικής, πορείας… Αυτή είναι η σημερινή κατάσταση, σε επίπεδο εκκλησιαστικής κορυφής, της Ορθόδοξης Εκκλησίας.-