ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ

source – newsbreak.gr

What has been happening in Greece in recent days with the Tempi accident is literally unprecedented, even in sub-Saharan African countries.

By Giorgos Harvalias (*)

The investigation into the causes of the tragic Tempi accident is now leading to an international scandal of unprecedented proportions , with the sole responsibility of the government and the prime minister.

In his attempt to escape the frame of guilt and extend his stay in power, Mr. Mitsotakis has unleashed the bloodhounds of his media court and the donors of the paracentral powers of the family power, with the aim of creating absolute confusion and disorientation of public opinion.

What has been happening in the country in recent days is literally unprecedented, even in sub-Saharan African countries. Because there, at least, there are no bodies and “authorities” that pretend to be democratic institutions. Decisions are made directly by the regimes, without any communication pretexts.

The Greece of our day is, unfortunately, a different version of a failed state that will certainly be taught, along with that of Romania and France, as a typical case of functional degeneration of the parliamentary model in the developed world.

How are things?

Consider how things stand: In a state of unprecedented panic, a prime minister who is informed in advance by a “given” head of a state agency about the content of the official finding ( EODASAAM ) on the Tempi train accident resorts to a hastily staged television apology. The journalist presses him point blank and the otherwise “calm” prime minister is forced to admit that he may have been lying to the Greek people in his initial assessment of the causes of the accident, when in another television interview with a docile journalist he literally adopted the grocery paper of the railway company involved in the accident!

Then, the same prime minister is confronted with the river of popular anger and finds that his poll ratings are collapsing precisely because it becomes a common belief that he is attempting to cover up the crime. And immediately… he pulls the handbrake. He realizes the “mistake” and attempts to correct it by canceling his own confession in the most clumsy way.

Indifferent to the country’s international status, he throws Praetorians and mercenaries into the arena with the sole aim of causing a communication “blackout”. Let the ball drop, lest the common belief about a cover-up suffer cracks in the direction of a skillfully spread seed of doubt: “Was Mitsotakis right?”

This “presumption of doubt” is the quintessence of vulgar regime propaganda. But the “communication chaos” operation has enormous implications for the country’s reputation.

In addition to a ruthless and opportunistic prime minister, who uses all means and methods to save his own skin, the image of the institutions and the democratic state, which have already suffered irreparable blows during the Mitsotakis governments, is completely disintegrating.

The head of the state investigation agency, under the suffocating pressure to change the narrative all at once, is forced to self-repudiate and cancel as unfounded the same conclusion that he proudly presented to the entire country weeks ago. He even agrees to withdraw the controversial passage that bothers the prime minister, namely the assessment of the cause of the fireball that does not fit the reheated scenario of “silicone oils”. In the end, he gets dizzy from the many back and forths and starts to get confused. Sometimes like this, sometimes… like that.

The government finds that the donor, who is the prime minister’s sister’s son-in-law, but a fool, has stopped serving the “narrative”. He is not interested. That is why it “resigns” him through its representative, placing all the responsibility for the fiasco on him. However, foreign experts have also been involved in the fiasco, who enlisted to shed light on the mystery of the fireball and ultimately were left… unpaid by the Greek State (which, however, spent 4.5 million euros on the “invalid” report!).

Pressures and threats

Pressures, threats and blackmail are beginning to surface. Prominent experts are forced to back down and, under the onslaught of negative publicity (organized by government cronies), to recant their conclusions. Others, clearly incompetent, appear out of nowhere as self-appointed advocates of the government narrative, while the scientific integrity of both is being questioned in a crossfire! Added to the absolute chaos is the… ex officio intervention of the bankrupt “internet cops”, that is, those who control “fake news” by reproducing their own “news”, always in the service of the government version. And after all this comes the… God-sent intervention of the “independent judiciary”, which remains silent about the alleged orgies and arbitrariness of the investigator who has taken over the case, but orders an investigation into the accuracy of the findings ordered by the government itself. That is, Mitsotakis !

In addition to the rape of logic, we are talking about a discrediting of institutions, Parliament, the judiciary, the scientific community and of course the country itself, the likes of which I have never encountered in my thirty-five years of journalism.

Kalogiros case

To all these unique things that make Rama’s Albania look like a model of democracy, add a version of a Latin American crime thriller that would make a splash on Netflix. The cause of death of the unfortunate Vasilis Kalogerou has been kept secret for two months, precisely so as not to attempt a connection with the Tempi case! Improbable science fiction theories are being formulated, the competent medical examiner requests a self-exclusion for reasons of sensitivity, but in the end he remains, and at the same time all kinds of slander are being leaked that insult the memory of the deceased: He was excessively religious and saw visions like the early Christian. He was crazy and took antipsychotic drugs. He committed suicide. No, wrong! He was not crazy, but he was taking medication for his heart, which betrayed him because he had the brilliant idea of ​​walking 18 kilometers through the rocks. They had cut off the phalanx on his left index finger with a pruner and sent it to his family as a souvenir . No, wrong! The wolves ate it after his death. There was an eyewitness to his kidnapping. Yes, but he was unreliable, says the other donor, a representative of the Hellenic Police. No, wrong again! He was reliable, but we cannot find the connection with the owners of the vehicle, who, according to the witness, robbed him. So let the Homicide Department figure it out…

Hey, aren’t you a little ashamed? I’m honestly ashamed of the corruption of the memory of a very young person, but I’m more ashamed of the disgrace of this country that is run by a mafia state and sworn public servants…

(*) George Harvalias is a journalist and political analyst, specializing in geostrategic issues. He was born in Athens and graduated from the Moraitis School. He completed his undergraduate studies at the Department of Economics, Law School, University of Athens and continued his postgraduate studies at the University of Kent, Great Britain.

======================

source – newsbreak.gr

Το κράτος μαφίας διασύρει τη χώρα

Αυτά που συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στην Ελλάδα με το δυστύχημα των Τεμπών κυριολεκτικά δεν έχουν προηγούμενο ούτε σε κράτη της υποσαχάριας Αφρικής
Του Γιώργου Χαρβαλιά (*)

Σε διεθνή διασυρμό πρωτοφανών διαστάσεων οδηγείται πλέον η υπόθεση της διερεύνησης των αιτίων του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού.

Στην προσπάθειά του να αποδράσει από το κάδρο της ενοχής και να παρατείνει την παραμονή του στην εξουσία, ο κ. Μητσοτάκης έχει εξαπολύσει τα μαντρόσκυλα της μιντιακής του αυλής και τους δοτούς των παράκεντρων της οικογενειακής εξουσίας, με στόχο τη δημιουργία της απόλυτης σύγχυσης και του αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης.

Αυτά που συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στη χώρα κυριολεκτικά δεν έχουν προηγούμενο ούτε σε χώρες της υποσαχάριας Αφρικής. Γιατί εκεί τουλάχιστον δεν υπάρχουν φορείς και «Αρχές» που να υποδύονται τους δημοκρατικούς θεσμούς. Οι αποφάσεις λαμβάνονται απευθείας από τα καθεστώτα, χωρίς επικοινωνιακά προσχήματα.

Η Ελλάδα των ημερών μας είναι, δυστυχώς, μία διαφορετική εκδοχή failed state που θα διδάσκεται σίγουρα, μαζί με αυτή της Ρουμανίας και της Γαλλίας, ως χαρακτηριστική περίπτωση λειτουργικού εκφυλισμού του κοινοβουλευτικού μοντέλου στον ανεπτυγμένο κόσμο.

Πώς έχουν τα πράγματα

Προσέξτε πώς έχουν τα πράγματα: Υπό το κράτος πρωτοφανούς πανικού ένας πρωθυπουργός που ενημερώνεται προκαταβολικά από «δοτό» επικεφαλής κρατικού φορέα για το περιεχόμενο του επίσημου πορίσματος (ΕΟΔΑΣΑΑΜ) για τα Τέμπη καταφεύγει σε μία πρόχειρα στημένη τηλεοπτική απολογία. Ο δημοσιογράφος τον στριμώχνει στοιχειωδώς και ο «ψύχραιμος» κατά τα άλλα πρωθυπουργός αναγκάζεται να ομολογήσει ότι μπορεί να έλεγε και ψέματα στον ελληνικό λαό κατά την αρχική του εκτίμηση για τα αίτια του δυστυχήματος, όταν δηλαδή σε άλλη τηλεοπτική συνέντευξη με ευπειθή δημοσιογράφο υιοθετούσε αυτολεξεί το μπακαλόχαρτο της εμπλεκόμενης στο δυστύχημα σιδηροδρομικής εταιρίας!

Στη συνέχεια, ο ίδιος πρωθυπουργός έρχεται αντιμέτωπος με το ποτάμι της λαϊκής οργής και διαπιστώνει ότι τα δημοσκοπικά του ποσοστά καταρρέουν γιατί ακριβώς καθίσταται κοινή πεποίθηση ότι επιχειρεί να συγκαλύψει το έγκλημα. Κι αμέσως…τραβάει χειρόφρενο. Αντιλαμβάνεται το «λάθος» και επιχειρεί να το διορθώσει ακυρώνοντας με τον πιο άγαρμπο τρόπο τη δική του ομολογία.

Αδιαφορώντας για τη διεθνή υπόσταση της χώρας, ρίχνει στην αρένα πραιτοριανούς και μισθοφόρους με μοναδική επιδίωξη να προκαλέσει επικοινωνιακό «μπλακ άουτ». Να χαθεί η μπάλα, μήπως και η κοινή πεποίθηση περί συγκάλυψης υποστεί ρωγμές στην κατεύθυνση μιας επιδέξια διαχεόμενης σποράς αμφιβολίας: «Βρε μπας και είχε κάποιο δίκιο ο Μητσοτάκης;»

Αυτό το «τεκμήριο αμφιβολίας» συνιστά την πεμπτουσία της χυδαίας καθεστωτικής προπαγάνδας. Αλλά η επιχείρηση «επικοινωνιακό χάος» έχει τεράστιες επιπτώσεις στην υπόληψη της χώρας.

Εκτός από έναν πρωθυπουργό αδίστακτο και καιροσκόπο, που μετέρχεται όλων των μέσων και των μεθόδων για να σώσει το τομάρι του, διαλύεται ολοσχερώς η εικόνα των θεσμών και του κράτους δημοκρατίας, που έχουν ήδη υποστεί ανεπανόρθωτα πλήγματα επί κυβερνήσεων Μητσοτάκη.

Ο δοτός επικεφαλής του κρατικού φορέα διερεύνησης, κάτω από την ασφυκτική πίεση να αλλάξει μονομιάς το αφήγημα, αναγκάζεται να αυτοαναιρεθεί και να ακυρώσει ως αβάσιμο το ίδιο πόρισμα που προ εβδομάδων παρουσίαζε με καμάρι στο πανελλήνιο. Προθυμοποιείται ακόμη και να αποσύρει το επίμαχο απόσπασμα που ενοχλεί τον πρωθυπουργό, την εκτίμηση δηλαδή για το αίτιο δημιουργίας της πυρόσφαιρας που δεν βολεύει το ξαναζεσταμένο σενάριο των «ελαίων σιλικόνης». Στο τέλος, από τα πολλά μπρος πίσω ζαλίζεται και αρχίζει να τα μπλέκει. Πότε έτσι, πότε… γιουβέτσι.

Η κυβέρνηση διαπιστώνει ότι ο δοτός που είναι πουλέν της πρωθυπουργικής αδελφής, αλλά χαζούλης, έχει πάψει να εξυπηρετεί το «αφήγημα». Δεν τραβάει. Γι’ αυτό τον «παραιτεί» διά του εκπροσώπου της, φορτώνοντάς του όλες τις ευθύνες του φιάσκου. Ωστόσο στο φιάσκο έχουν μπλέξει και ξένοι ειδικοί εμπειρογνώμονες, οι οποίοι στρατεύθηκαν για να διαφωτίσουν το μυστήριο της πυρόσφαιρας και τελικά έμειναν… απλήρωτοι από το Ελληνικό Δημόσιο (που όμως ξόδεψε 4.5 εκατ. ευρώ για το «άκυρο» πόρισμα!).

Πιέσεις και απειλές

Στην επιφάνεια αρχίζουν και βγαίνουν πιέσεις, απειλές και εκβιασμοί. Προβεβλημένοι εμπειρογνώμονες αναγκάζονται να κάνουν πίσω και κάτω από τον ορυμαγδό (οργανωμένης από κυβερνητικά χαλκεία) αρνητικής δημοσιότητας να αναιρέσουν τα συμπεράσματά τους. Κάποιοι άλλοι, πασιφανώς αναρμόδιοι, εμφανίζονται από το πουθενά ως αυτόκλητοι συνήγοροι του κυβερνητικού αφηγήματος, ενώ με διασταυρούμενα πυρά αμφισβητείται η επιστημονική αρτιότητα και των μεν και των δε! Στο απόλυτο μπάχαλο προστίθεται και η… αυτεπάγγελτη παρέμβαση των χρεοκοπημένων «μπάτσων του διαδικτύου», αυτών δηλαδή που ελέγχουν τα «fake news» αναπαράγοντας δικές τους «ειδήσεις», πάντα στην υπηρεσία της κυβερνητικής εκδοχής. Κι ύστερα απ’ όλα αυτά έρχεται η… θεόσταλτη παρέμβαση της «ανεξάρτητης Δικαιοσύνης», η οποία σιωπά για τα καταγγελλόμενα όργια και αυθαιρεσίες του ανακριτή που έχει αναλάβει την υπόθεση, αλλά διατάσσει έρευνα για την ακρίβεια του πορίσματος που παρήγγειλε η ίδια η κυβέρνηση. Δηλαδή ο Μητσοτάκης!

Εκτός από τον βιασμό της λογικής μιλάμε για διασυρμό θεσμών, Κοινοβουλίου, δικαστικής εξουσίας, επιστημονικής κοινότητας και φυσικά της ίδιας της χώρας που όμοιό του στα τριάντα πέντε χρόνια δημοσιογραφικής μου θητείας δεν έχω ξανασυναντήσει.

Υπόθεση Καλογήρου

Σε όλα αυτά τα μοναδικά που κάνουν την Αλβανία του Ράμα να μοιάζει με υπόδειγμα δημοκρατίας, προσθέστε και μία εκδοχή λατινοαμερικάνικου αστυνομικού θρίλερ που θα έκανε θραύση στο Netflix. Επί δύο μήνες κρατείται μυστική η αιτία θανάτου του άτυχου Βασίλη Καλογήρου, ακριβώς για να μην επιχειρηθεί συσχέτιση με την υπόθεση των Τεμπών! Διατυπώνονται απίθανες θεωρίες επιστημονικής φαντασίας, η αρμόδια ιατροδικαστής ζητά αυτοεξαίρεση για λόγους ευθιξίας, αλλά τελικά παραμένει, και την ίδια ώρα διαρρέουν όλων των ειδών οι λασπολογίες που προσβάλλουν τη μνήμη του νεκρού: Ηταν υπερβολικά θρήσκος και έβλεπε οράματα σαν τον παλαιοχριστιανό. Ηταν τρελός και έπαιρνε αντιψυχωσικά φάρμακα. Αυτοκτόνησε. Οχι, λάθος! Δεν ήταν τρελός, αλλά έπαιρνε φάρμακα για την καρδιά του, που τον πρόδωσε επειδή είχε τη φαεινή ιδέα να περπατήσει 18 χιλιόμετρα μέσα στα κατσάβραχα. Του είχαν κόψει τη φάλαγγα στον δείκτη του αριστερού χεριού με κλαδευτήρι και την έστειλαν πεσκέσι στην οικογένειά του. Οχι, λάθος! Του την έφαγαν οι λύκοι μετά θάνατον. Υπήρχε αυτόπτης μάρτυρας στην απαγωγή του. Ναι, αλλά ήταν αναξιόπιστος, λέει η άλλη δοτή, εκπρόσωπος της ΕΛ.ΑΣ. Οχι, και πάλι λάθος! Αξιόπιστος ήταν, αλλά δεν μπορούμε να βρούμε τη διασύνδεση με τους ιδιοκτήτες του οχήματος, που, κατά τον μάρτυρα, τον μπουζούριασαν. Ας το πάρει, λοιπόν, το Ανθρωποκτονιών να βγάλει άκρη…

Ρε, δε ντρέπεστε λιγάκι; Εγώ πάντως ντρέπομαι ειλικρινά για τη σκύλευση της μνήμης ενός νεότατου ανθρώπου, αλλά περισσότερο ντρέπομαι για την κατάντια αυτής της χώρας που διοικείται από κράτος μαφίας και επίορκους δημόσιους λειτουργούς…

(*) Ο Γιώργος Χαρβαλιάς είναι δημοσιογράφος και πολιτικός αναλυτής, εξειδικευμένος σε θέματα γεωστρατηγικής. Γεννήθηκε στην Αθήνα και αποφοίτησε από τη Σχολή Μωραΐτη. Ολοκλήρωσε τον προπτυχιακό κύκλο σπουδών του στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε για μεταπτυχιακά στο Πανεπιστήμιο του Κεντ της Μεγάλης Βρετανίας.

1 COMMENT

  1. What’s new…The Prime minister and his cohorts not serving in the interests of the people but in the interests of the φακελάκι …in the case of the Mitsotakis cabal…an international φακελάκι.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here