George Sotiropoulos: Dr… miracle successfully performed the first two liver transplants from a living donor
Renowned professor of Surgery, graduate of Theology and cantor talks about his achievement that gives hope for life
A man with Christian faith and theological background is the renowned professor of Surgery, who successfully performed the first two liver from a living donor in Greece. This is George Sotiropoulos, who with this great development offers hope and optimism to many people in our country.
When, due to the pandemic, his parish, Ag. Nektarios, in Panorama Voula, could not cover two chanters financially, so he undertook the right slack, which he has served for the last four years.
In early January, we first performed a liver transplant from a living donor in Greece. A 23-year-old patient was transplanted with her 50-year-old father’s right liver lobe. The recipient had previously been preceded by hepatectomy surgery for juvenile liver cancer, which we had performed at the Laiko Hospital. In the examination tests that followed the surgery, a recurrence of the tumor was found at some point in the surgical liver.
In the medical council that followed, and given that there is no effective systemic treatment for this type of malignancy, liver transplantation was proposed as the most radical method of treatment. Given the long wait for a liver graft from a deceased donor in Greece, the solution of liver transplantation from a living donor was qualified and this possibility was discussed with the patient’s parents. With their consent, the necessary examinations provided for the relevant protocol followed and the patient’s father was considered more appropriate. The operation took place on January 2, 2024, the Professor of Surgery George Sotiropoulos said in the “Orthodox Truth.”
Describing his feelings from the successful outcome of the operation, Mr. Sotiropoulos stresses: “The crowded team that participated in this process was very pleased with the realization and successful outcome of the intervention, as well as rewarding the labors of a long preparation that preceded it. This intervention also came as a culmination of our efforts in the operation of the liver transplantation Unit of the People’s Hospital. The stakes were great, apart from the medical issues that had to be launched and the details of an innovative intervention for the hospital and our country that had to be studied, there were many procedural issues that had to be resolved.
With concerted effort and teamwork of surgeons, anesthesiologists, hepatologists, intensive care specialists, radiologists, blood blood donation blood donations, the hospital’s hospital staff involved, we managed to plan and carefully organize this surgery. The risk of such surgery is high, once a major operation is performed – right hepatectomy – on a healthy person and a partial liver transplant in a patient. This requires very careful preparation.
Mr. Sotiropoulos expresses his joy regarding this pioneering method, which was first used in Greece, pointing out characteristically: “We are very happy that everything went well and that we started such a process in our country. With the implementation on 29 March 2024 and the second liver transplant from a living donor in our country we show in practice that we wish to add and offer this therapeutic possibility to selected patients and in our country. In the latter case, a 21-year-old patient with liver cirrhosis in the context of cystic fibrosis transplanted with the right liver lobe of her 42-year-old mother.
Any dealings are unacceptable and reprehensible’
As the professor of surgery points out, in this highest ethical process, solid organ transplantation, there are risks when utilitarian perception, close rationality and lack of measure occur. And he adds: “Any transaction is absolutely unacceptable and reprehensible. The same is true, however, is the close policy of increasing numbers, where some are much more interested in the number of transplants than their outcome.
In closing, Mr. Sotiropoulos makes it clear that for those involved in the transplant process, constant vigilance is required, special attention and unswerving compliance with the principles governing this highest procedure. It is no coincidence that there is an official representative of the Church of Greece in the Greek Transplant Organization.
The Christian faith has helped me the most
It is worthwhile, however, that Mr. Sotiropoulos, apart from being an acclaimed surgeon, he is a man with faith in God. Besides, he has also studied theology. The motivation to study Theology arises from the long-standing university teaching of my father, Charalambous Sotiropoulou, who is Emeritus Professor of Patrology of the Theological Department of the University of Athens. During my military service I gave qualifying exams at the Theological Department of the National and Kapodistrian University of Athens, taking the opportunity to study the sacred texts more systematically.
After the end of my 20-month military service, I began the specialty of Surgery at the University Hospital of Essen, Germany, when the pace of my theological studies slowed down. It took me eight years to complete my studies at the Theological School, but I think it was very important that I was able to complete them. At the same time, apart from being an excellent doctor with studies in Theology, he is also a callic albutator, who serves in the speech of his parish for free.
Psaltic art is a long tradition in our family. It was and is the most beloved extra-university occupation of my father, who served it for over 60 years, with the last stops in his chanting course Saint Dimitrios Petroupoleos and the Holy Monastery of the Resurrection of Christ in Loutraki. There were children’s hearings and support. From the last grades of elementary school I followed my father to the services, while in my student years I completed my most systematic involvement with Byzantine music, graduating from the School of Byzantine Music of the Holy Archdiocese of Athens. At the beginning of the coronavirus pandemic, when the temples remained closed without revenue and my parish, Agios Nektarios Panorama Voulas, did not have the ability to cover financially two chanters, I undertook the right prologue, which I have been serving for the last four years.
Whether the Christian faith has helped him in his medical profession and what the relationship between the two sciences Mr. Sotiropoulos underlines: “I believe that the Christian faith, on the one hand, and the theological background, on the other hand, have helped me greatly in my medical practice and in the treatment of my patients. A thorough and systematized surgical training, as well as the aggregated experience, are necessary for the successful performance of large oncology and transplants, but I think that the holistic approach of a patient and the health problem he is facing is very important. And there theology complements medicine in the study of the psychosomatic entity of man.
After all, the Church treats transplants with particular seriousness, respect and above all understanding. Our Orthodox Church positively addresses the transplants of solid organs, both in the context of the donation of an organ by a deceased donor and in the context of the donation of an organ or part of it from a living donor. Organ donation is considered an act of great love and self-sacrifice. Both the organ donor, who is still alive, and his relatives after death perform the work of sacrifice and self-denial; the professor notes.
==================
Γεώργιος Σωτηρόπουλος: Ο dr… θαύμα πραγματοποίησε με επιτυχία τις δύο πρώτες μεταμοσχεύσεις ήπατος από ζώντα δότη
Καταξιωμένος καθηγητής Χειρουργικής, απόφοιτος Θεολογίας και ιεροψάλτης μιλάει για το επίτευγμά του που δίνει ελπίδες ζωής
Ενας άνθρωπος με χριστιανική πίστη και θεολογικό υπόβαθρο είναι ο καταξιωμένος καθηγητής Χειρουργικής, ο οποίος πραγματοποίησε με επιτυχία τις δύο πρώτες μεταμοσχεύσεις ήπατος από ζώντα δότη στην Ελλάδα. Πρόκειται για τον Γεώργιο Σωτηρόπουλο, ο οποίος με αυτή τη σπουδαία εξέλιξη προσφέρει ελπίδα και αισιοδοξία σε πάρα πολλούς ανθρώπους στη χώρα μας.
«Στις αρχές Ιανουαρίου πραγματοποιήσαμε πρώτη φορά στην Ελλάδα μεταμόσχευση ήπατος από ζώντα δότη. Συγκεκριμένα, μία 23χρονη ασθενής μεταμοσχεύθηκε με τον δεξιό λοβό ήπατος του 50χρονου πατέρα της. Στη λήπτρια είχε προηγηθεί στο παρελθόν χειρουργείο ηπατεκτομής για νεανικό καρκίνο του ήπατος, το οποίο είχαμε διενεργήσει στο Λαϊκό Νοσοκομείο. Στις εξετάσεις ελέγχου που ακολούθησαν το χειρουργείο διαπιστώθηκε κάποια στιγμή υποτροπή του όγκου στο χειρουργημένο ήπαρ.
Στο ιατρικό συμβούλιο που ακολούθησε, και με δεδομένο ότι δεν υπάρχει αποτελεσματική συστηματική θεραπεία γι’ αυτό το είδος της κακοήθειας, προτάθηκε η μεταμόσχευση ήπατος ως η πιο ριζική μέθοδος αντιμετώπισης. Με δεδομένη τη μακρά αναμονή για λήψη ηπατικού μοσχεύματος από αποβιώσαντα δότη στην Ελλάδα, προκρίθηκε η λύση της μεταμόσχευσης ήπατος από ζώντα δότη και συζητήθηκε το ενδεχόμενο αυτό με τους γονείς της ασθενούς. Με τη σύμφωνη γνώμη τους ακολούθησαν οι απαραίτητες εξετάσεις που προβλέπει το σχετικό πρωτόκολλο και κρίθηκε καταλληλότερος ο πατέρας της ασθενούς. Η επέμβαση έλαβε χώρα στις 2 Ιανουαρίου 2024» αναφέρει στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» ο καθηγητής Χειρουργικής Γεώργιος Σωτηρόπουλος.
Περιγράφοντας τα συναισθήματά του από την επιτυχή έκβαση της επέμβασης, ο κ. Σωτηρόπουλος τονίζει: «Σύσσωμη η πολυπληθής ομάδα που συμμετείχε σε αυτή τη διαδικασία νιώσαμε μεγάλη ικανοποίηση με την πραγματοποίηση και επιτυχή έκβαση της επέμβασης, καθώς και επιβράβευση των κόπων μιας μακράς προετοιμασίας που προηγήθηκε. Η επέμβαση αυτή ήλθε επίσης ως επιστέγασμα των προσπαθειών μας στο πλαίσιο λειτουργίας της Μονάδας Μεταμόσχευσης Ηπατος του Λαϊκού Νοσοκομείου. Το διακύβευμα ήταν μεγάλο, πέρα από τα ιατρικά θέματα που έπρεπε να δρομολογηθούν και τις λεπτομέρειες μιας καινοτόμου επέμβασης για το νοσοκομείο και τη χώρα μας που έπρεπε να μελετηθούν, υπήρχαν και πολλά διαδικαστικά θέματα που έπρεπε να επιλυθούν.
Με συντονισμένη προσπάθεια και ομαδική εργασία χειρουργών, αναισθησιολόγων, ηπατολόγων, εντατικολόγων, ακτινολόγων, αιματολόγων αιμοδοσίας, του εμπλεκόμενου νοσηλευτικού προσωπικού και της διοίκησης του νοσοκομείου, καταφέραμε να προγραμματίσουμε και να οργανώσουμε προσεκτικά το συγκεκριμένο χειρουργείο. Το ρίσκο ενός τέτοιου χειρουργείου είναι μεγάλο, από τη στιγμή που διενεργείται μία μείζονα επέμβαση –δεξιά ηπατεκτομή– σε ένα υγιές άτομο και μία τμηματική μεταμόσχευση ήπατος σε έναν ασθενή. Για τον λόγο αυτόν απαιτείται πολύ προσεκτική προετοιμασία».
Ο κ. Σωτηρόπουλος εκφράζει τη χαρά του αναφορικά με αυτή την πρωτοποριακή μέθοδο, που πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε στην Ελλάδα, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά: «Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι που πήγαν όλα καλά και που ξεκινήσαμε μία τέτοια διαδικασία στη χώρα μας. Με την πραγματοποίηση στις 29 Μαρτίου 2024 και της δεύτερης μεταμόσχευσης ήπατος από ζώντα δότη στη χώρα μας δείχνουμε στην πράξη ότι επιθυμούμε να προσθέσουμε και να προσφέρουμε αυτή τη θεραπευτική δυνατότητα σε επιλεγμένους ασθενείς και στη χώρα μας. Στην τελευταία περίπτωση μία 21χρονη ασθενής με κίρρωση ήπατος στο πλαίσιο κυστικής ίνωσης μεταμοσχεύθηκε με τον δεξιό λοβό ήπατος της 42χρονης μητέρας της.
Η μεταμόσχευση ήπατος από ζώντα δότη έγινε παγκοσμίως ευρέως γνωστή μετά τη διενέργεια της πρώτης τέτοιας μεταμόσχευσης σε παιδιατρικό λήπτη στο Σικάγο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής από τον αείμνηστο δάσκαλό μου Christoph Broelsch. Διαδόθηκε γρήγορα ως μέθοδος στην Αμερική και την Ευρώπη, και έχει βρει τεράστια εφαρμογή σε ασιατικές και αραβικές χώρες, όπου η θρησκεία των λαών αυτών δεν επιτρέπει τη μεταμόσχευση ήπατος από αποβιώσαντα δότη. Αποτελεί την κύρια μέθοδο στο πεδίο της παιδιατρικής μεταμόσχευσης ήπατος, ενώ εφαρμόζεται και σε μία πληθώρα ενδείξεων και σε ενήλικους λήπτες».
«Απαράδεκτη και κατακριτέα οποιαδήποτε δοσοληψία»
Οπως επισημαίνει ο καθηγητής Χειρουργικής, «σε αυτή την ύψιστη ηθικά διαδικασία, της μεταμόσχευσης συμπαγών οργάνων, ελλοχεύουν κίνδυνοι όταν εμφανίζονται χρησιμοθηρική αντίληψη, στενός ορθολογισμός και έλλειψη μέτρου». Και προσθέτει: «Οποιαδήποτε δοσοληψία είναι απολύτως απαράδεκτη και κατακριτέα. Το ίδιο κατακριτέα όμως είναι και η στενή πολιτική “της αύξησης των αριθμών”, όπου ορισμένοι ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο για τον αριθμό των μεταμοσχεύσεων παρά για την έκβασή τους».
Κλείνοντας, ο κ. Σωτηρόπουλος κάνει σαφές ότι «για όσους εμπλεκόμαστε στη διαδικασία των μεταμοσχεύσεων απαιτούνται διαρκής επαγρύπνηση, ιδιαίτερη προσοχή και απαρέγκλιτη τήρηση των αρχών που διέπουν την ύψιστη αυτή διαδικασία. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι υπάρχει επίσημος εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος στον Ελληνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων».
«Η χριστιανική πίστη με έχει βοηθήσει τα μέγιστα»
Αξιο λόγου είναι, ωστόσο, το γεγονός ότι ο κ. Σωτηρόπουλος, εκτός από καταξιωμένος χειρουργός, είναι ένας άνθρωπος με πίστη στον Θεό. Εξάλλου, πέραν της Ιατρικής έχει σπουδάσει και Θεολογία. «Το κίνητρο για να σπουδάσω Θεολογία προκύπτει από τη μακρόχρονη πανεπιστημιακή διδασκαλία του πατρός μου, Χαραλάμπους Σωτηροπούλου, ο οποίος είναι ομότιμος καθηγητής Πατρολογίας του Θεολογικού Τμήματος του ΕΚΠΑ. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής μου θητείας έδωσα κατατακτήριες εξετάσεις στο Θεολογικό Τμήμα του ΕΚΠΑ αξιοποιώντας την ευκαιρία να μελετήσω πιο συστηματικά τα ιερά κείμενα.
Μετά το πέρας της 20μηνης στρατιωτικής μου θητείας άρχισα την ειδικότητα Χειρουργικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Εσεν, στη Γερμανία, οπότε επιβραδύνθηκε ο ρυθμός των θεολογικών μου σπουδών. Χρειάστηκα οκτώ έτη για να ολοκληρώσω τις σπουδές μου στη Θεολογική Σχολή, αλλά θεωρώ πολύ σημαντικό ότι μπόρεσα να τις ολοκληρώσω» λέει. Παράλληλα, εκτός από εξαιρετικός ιατρός με σπουδές στη Θεολογία, είναι και ένας καλλικέλαδος ιεροψάλτης, ο οποίος διακονεί στο αναλόγιο της ενορίας του αφιλοκερδώς.
«Η ψαλτική τέχνη αποτελεί μία μακραίωνη παράδοση στην οικογένειά μας. Αποτελούσε και αποτελεί την πιο αγαπημένη εξωπανεπιστημιακή ενασχόληση του πατρός μου, ο οποίος και την υπηρέτησε για πάνω από 60ετία, με τελευταίους σταθμούς στην ψαλτική του πορεία τον Αγιο Δημήτριο Πετρουπόλεως και την Ιερά Μονή Αναστάσεως του Χριστού στο Λουτράκι. Υπήρχαν λοιπόν παιδιόθεν τα ακούσματα και τα ερείσματα. Από τις τελευταίες τάξεις του δημοτικού ακολουθούσα τον πατέρα μου στις ακολουθίες, ενώ στα φοιτητικά μου χρόνια ολοκλήρωσα και την πιο συστηματική μου ενασχόληση με τη βυζαντινή μουσική, αποφοιτώντας από τη Σχολή Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Στην αρχή της πανδημίας του κορονοϊού, όταν οι ναοί παρέμειναν κλειστοί χωρίς έσοδα και η ενορία μου, ο Αγιος Νεκτάριος Πανοράματος Βούλας, δεν είχε τη δυνατότητα να καλύπτει οικονομικά δύο ιεροψάλτες, ανέλαβα αφιλοκερδώς το δεξιό αναλόγιο, το οποίο διακονώ τα τελευταία τέσσερα χρόνια».
Στο κατά πόσο η χριστιανική πίστη τον έχει βοηθήσει στο ιατρικό του λειτούργημα και ποια η σχέση των δύο επιστημών ο κ. Σωτηρόπουλος υπογραμμίζει: «Θεωρώ ότι η χριστιανική πίστη, αφενός, και το θεολογικό υπόβαθρο, αφετέρου, με έχουν βοηθήσει τα μέγιστα στην καθ’ ημέρα ιατρική μου πράξη και στην αντιμετώπιση των ασθενών μου. Μία ενδελεχής και συστηματοποιημένη χειρουργική εκπαίδευση, καθώς και η αθροιζόμενη εμπειρία είναι απαραίτητες για την επιτυχή διενέργεια μεγάλων ογκολογικών επεμβάσεων και μεταμοσχεύσεων, όμως νομίζω ότι η ολιστική προσέγγιση ενός ασθενούς και του προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει είναι πάρα πολύ σημαντική. Και εκεί η Θεολογία συμπληρώνει την Ιατρική στη μελέτη της ψυχοσωματικής οντότητας του ανθρώπου».
Αλλωστε, η Εκκλησία αντιμετωπίζει τις μεταμοσχεύσεις με ιδιαίτερη σοβαρότητα, σεβασμό και κυρίως κατανόηση. «Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας αντιμετωπίζει θετικά τις μεταμοσχεύσεις συμπαγών οργάνων, τόσο στο πλαίσιο της δωρεάς ενός οργάνου από αποβιώσαντα δότη όσο και στο πλαίσιο της δωρεάς ενός οργάνου ή μέρους του από ζώντα δότη. Η δωρεά οργάνων θεωρείται πράξη μείζονος αγάπης και αυτοθυσίας. Τόσο ο δότης οργάνων, που είναι ακόμη εν ζωή, όσο και οι συγγενείς του μετά θάνατον επιτελούν έργο θυσίας και αυταπάρνησης» σημειώνει ο καθηγητής.
Wow how impressive.
Dr George is class act.
AXIOS!
Amazing! Truly amazing!
Great news!