ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΣΥΝΤΑΞΗΣ (Νίκος Σταματάκης): Από την καλή φίλη και εργάτρια της τέχνης Σέβη Μπούτου λάβαμε δύο έξοχα ποιήματα που μόλις δημοσιεύθηκαν στο online περιοδικό “Υδράνη” – ένα στα ελληνικά και ένα στα αγγλικά… Απολαύστε τα!
==========================
Νέα Υόρκη, Σεπτέμβρης 16, 2022
Κόκκινα μάτια βυθισμένα στην πλώρη
Τι γυρεύετε να σας ξαναρθεί;
Καρδιά σε κομμάτια δεν γυρίζει ποτέ.
Μνήμη στο κύμα,
πάει το θαύμα στο μέλλον σαν ψέμμα.
Μη γελαστείς!
Χέρια δεμένα, γράψτε της μοίρας τυφλά
να γίνει κριγμός, να πέσει στο χώμα,
να σπάσουν τα τείχη,
ίσως και κλυδωνιστεί.
Φίλε μου Ήλιε, μπορὠ να ζω μέσ’τις στάχτες.
Ποιό το κακό;
Φίλοι μου χρυσοί Αμερικανοτραφείς
Εδώ ο εχθρός, εκεί έξω ο εχθρός, ποιός είναι ο εχθρός σας;
Μήπως είναι εντός σας;
Εσείς ψυχές μας των αγέννητων παιδιών,
μείνετε εκεί.
Είναι δύσκολα εδώ στη ματοβαμμένη γη.
DEFIBRILLATOR
The cardiac muscle
conducts involuntary acts,
swelling the limbs
influencing the mind,
surviving in traffic and fire from without
as well as fire within,
repeating in a glorious
wheel of thinkers
full of dust in their feet.
In our twenty-first century civilization,
some have the money
to pay for and maintain a defibrillator,
while others die in suffering and misery due to poverty and pain.
