Του Στέλιου Τάτση
Ποτέ μου δεν παίρνω τα βράδια το κινητό μου στην κρεβατοκάμαρα γιατί το απαγορεύει ο Βασιλιάς Μορφέας. Ο ύπνος είναι ένα από τα καλύτερα φάρμακα όταν είναι συνεχόμενος από το ξάπλωμα μέχρι το σήκωμα. Το αφήνω πάντα στην κουζίνα που είναι η προτελευταία στάση πριν την κρεβατοκάμαρα. Τελευταία είναι η τουαλέτα και η πρώτη το πρωί. Τα πρωινά μόλις κατεβώ στην κουζίνα για πρωινό , το πρώτο πράγμα που κάνω είναι να επεξεργαστώ το διαβολάκι …. το κινητό.
Με το που το άνοιξα, άπειρα ήταν τα μηνύματα και οι ευχές για Καλό Μήνα η καλό Μάρτη. Έριξα μια γρήγορη ματιά στην ηλιόλουστη αυλή μου και είπα : “Πρώτη του Μάρτη ….. Άνοιξη…..! Σαρακοστή ……Θεέ μου σ’ευχαριστώ που με αξίωσες να ζήσω ακόμη μια άνοιξη την 86η Άνοιξη είπα και γιόμισε ο κορμός μου και η ψυχή μου με χυμούς με ζουμιά …. μιας παράξενης αίσθησης που σε κάνει να νιώθεις παράξενα, αλλά πολύ όμορφα”. Είναι τόσα πολλά τα μηνύματα που είναι δύσκολο να απαντήσω στον καθένα – στην κάθε μιά ξεχωριστά. Αντεύχομαι λοιπόν σε όλους και όλες με ένα νοερό Μαρτάκι να το χέρι σας έτσι για να μην ξεχνάμε τις παραδόσει.
Μια και άνοιξε το Τριώδιο είπα να ξεκινήσω την πρωτομηνιά μου με σαρακοστιανό πρωινό. Όπως βλέπετε είναι πολύ απλό και πεντανόστιμο. Έφτιαξα τσάι του βουνού με κρητικό μέλι, συνοδευόμενο με ελιές σε λαδόξυδο από τα βορειόχωρα της Χίου, πεντανόστιμες και πολύ υγιεινές και με κουκούτσι, γιατί η ελιά χωρίς κουκούτσι είναι σαν τον άνθρωπο χωρίς μυαλό. Μου τις χάρισε ο φίλος μου ο Γιάννης Καρνέρης, παπαδοπαίδι κι’αυτός όπως εγώ και μάλιστα οι γονείς μας εκτός του ότι ήταν φίλοι και ταλαντούχοι είχαν σχεδόν κοινή πορεία ήταν Άνδρες με Ανάστημα και κυνηγήθηκαν από τους Δεσποτάδες, ο Πατέρας μου από τον Παντελεήμονα Φωστείνη και ο Πατέρας του από τον Γιαλούρη – συντελεστές σ’αυτό το κυνηγητό ήταν οι μη ταλαντούχοι ρουφιάνοι συνάδελφοί των.
Το παξιμάδι είναι κριθαρένιο από την Κρήτη, όταν το βουτάς στο ζεστό τσάι του βουνού και το βάζεις στο στόμα σου σε συνδιασμό με την ελιά γίνεται σπάνια απολαυστική λιχουδιά. Τέλος οι σκέλες που βλέπετε στο πιατάκι είναι σκόρδο ψημένες στον ατμό (πέντε τέτοιες σκέλες την ημέρα τον γιατρό τον κάνουν πέρα). Στον ατμό φεύγει η σπιρτάδα και δεν πειράζει το στομάχι. Καλό μήνα λοιπόν και καλή πορεία προς το εκούσιον πάθος, είναι μια όμορφη διαδρομή περισυλλογής για όλους μας και μας δίδεται η ευκαιρία να ξεφλουδίσουμε τις αμαρτίες μας μία μία μέχρι να φθάσουμε στον πάτο και να ξεριζώσουμε το ΕΓΩ που είναι η μεγαλύτερη αμαρτία και όχι μόνο μας ταλαιπορεί στη ζωή μας αλλά μας οδηγεί εις τον Πνευματικό θάνατο. Καλή Ανάσταση φίλοι και φίλες και εμπρός όλοι μαζί ας τραγουδήσουμε το όμορφο τραγούδι της Άνοιξης : “Ηλθε πάλι η Άνοιξη θάρθει καλοκαίρι …..κλπ Από την
Νέα Υόρκη,
Με αγάπη Στέλιος Τάτσης
