Του Στέλιου Τάτση
Όνειρα για ταξίδια μακρινά ως την Τζαμάικα. Σάββατο του Λαζάρου, παλιόκαιρος, βρέχει και η υγρασία σημαδεύει και πετάει τα βέλη της στα κόκκαλα των ηλικιωμένων, τα τρυπά για να γευθεί το μεδούλι τους. Με το ζόρι έκανα κουράγιο και πετάχτηκα μέχρι τον μπακαλόγατο της περιοχής για ν’αγοράσω, παστό μπακαλιάρο για να γιορτάσω την ημέρα των Βαίων και
νοερά να βρεθώ στα σοκάκια της Ιερουσαλήμ συνοδοιπόρος μαζί με το πλήθος που συνόδευε τον επί όνου καθήμενο Χριστό ψάλλοντας το: “Ωσαννά ο εν τοις υψίστης, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου”.
Επέστρεψα στο σπίτι , τακτοποίησα τον μπακαλιάρο για το ξαλμύριςμα και ξάπλωσα στον καναπέ να ξαποστάσω. Με τα μάτια μισάνοιχτα, άφησα το μυαλό να ταξίδεύει σε άλλα χρόνια σε άλλους τόπους με ένα σωρό αναμνήσεις καλές και κακές. Κάποιες απ’αυτές σου τρώνε τα σωθικά σου, και κάποιες άλλες σε κάνουν να πετάς από ευτυχία. Πολύ δύσκολο να πηγαίνεις για καριέρα εκείνα τα χρόνια, και να πρέπει να υπομένεις για να βοηθάς την μεγάλη οικογένεια, τους γονείς τα 9 αδέλφια, τον Παππού και τη Γιαγιά. Όσο επαναστάτης και να είσαι οι υποχρεώσεις σε γονατίζουν και σε αφοπλίζουν.
Τρία χρόνια στο ίδιο καράβι πρωτόμπαρκος για να κάνω υπηρεσία και να δώσω εξετάσεις για Ανθυποπλοίρχος. Αν αναλογισθούμε πόσο μικρή είναι η ζωή, τρία χαμένα χρόνια είναι πολύ μεγάλος χρόνος και πάντα τα βράδυα της μοναξιάς σκεπτόμουνα τους πριν από εμένα ήρωες
που έφευγαν από τα σπίτια τους και δεν γνώριζαν πότε θα επιστρέψουν και εάν θα
επιστρέψουν, αμέτρητοι οι σκελετοί των κορμιών στους βυθούς των ωκεανών, ξεχασμένοι από όλους. Μέγα το της θαλάσσης κράτος, όσο πλούτο προσφέρει σ’αυτούς που το διαχειρίζονται, τόσο μεγάλη είναι η φτώχεια των συνταξιούχων ναυτικών και των οικογενειών των, που ότι δούλευαν στην θάλασσα χρόνια τους τα έτρωγε η στεριά σε δυό τρεις μήνες οικογενειακής αγκαλιάς.
Υπήρχε ένα εύρωστο Απομαχικό ταμείο το ΝΑΤ το οποίο κυριολεκτικά διέλυσε ο αναθεματισμένος ο Ανδρέας. Απευθύνομαι σε όλες τις ναυτιλιακές εταιρείες να ψάξουν να βρούν οικογένειες ναυτικών που υποφέρουν και να τις βοηθήσουν να χαρούν τούτες τις Άγιες μέρες και θα διαπιστώσουν πως ο Θεός θα τους τα ανταποδώσει πολλαπλάσια.
Εδώ σας αφήνω γιατί ο βασιλιάς Μορφέας κατέβασε τις μπουκαπόρτες των ματιών μου για να με ταξιδέψει στον κόσμο των ονείρων.
Καλή Ανάσταση,
========
